II SAB/Bk 90/24

II SAB/Bk 90/24 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2024-10-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Małgorzata Anna Dziemianowicz /przewodniczący/
Marcin Kojło /sprawozdawca/
Paweł Janusz Lewkowicz
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Zambrowie w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 22 lipca 2024 r. skarżący poinformował Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PPIS) w Zambrowie, że nie uchyla się od szczepień. Celem wykonania nałożonego obowiązku poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, zamierza zwrócić się do lekarza o przeprowadzenie badania kwalifikującego jego dziecko do szczepień. Zawnioskował o udostępnienie badań bezpieczeństwa szczepionek, które mają być podane dziecku lub wskazanie, która instytucja je udostępni w odniesieniu do każdej szczepionki oraz całego schematu szczepień, a także udostępnienie charakterystyk produktu leczniczego szczepionek; o udostępnienie szczepionek pojedynczych, niezawierających związków glinu i rtęci, zanieczyszczeń fizycznych i biologicznych oraz szczepionek etycznych (nieprodukowanych w oparciu o ludzkie linie komórkowe z aborcji i niezawierających ludzkiego DNA). Skarżący wniósł również o przeprowadzenie wszelkich badań, na podstawie których można wykluczyć u jego dziecka przeciwwskazania do podania poszczególnych szczepionek, w tym wymienionych przez producentów w treści ulotek, którymi ma być zaszczepione, wykluczenie alergii na składniki szczepionki oraz wykluczenie niedoborów odporności wrodzonych oraz nabytych. Szczegółowe badania są konieczne szczególnie z uwagi na fakt, że w Polsce nie stworzono wiarygodnego i sprawiedliwego systemu odszkodowawczego dla dzieci i rodziców dotkniętych powikłaniami poszczepiennymi, co narusza art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Skarżący wyjaśnił, że jako odpowiedzialny rodzic chce zminimalizować ryzyko wystąpienia niepożądanych objawów po szczepieniu oraz upewnić się, że lekarz dopełnił swoich obowiązków, respektując jego prawa.
Ponadto skarżący, na podstawie art. 2 w zw. z art. 15 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 poz. 902 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p."), wniósł o udzielenie informacji publicznej, stawiając następujące pytania:
1. Ile w każdym z ostatnich 5 pełnych lat i roku obecnym tutejszy organ wystosował do organu egzekucyjnego wniosków o wszczęcie postępowań w zakresie przymuszania rodziców do wykonania szczepień ochronnych u dzieci?
2. Ile wszczętych na wniosek tut. organu postępowań egzekucyjnych w okresie wskazanym w punkcie 1 toczy się nadal, ile zostało zawieszonych, a ile zostało umorzonych?
3. Ile z zakończonych w okresie wskazanym w punkcie 1 postępowań zakończyło się na skutek rozpoczęcia lub kontynuowania przez rodziców obowiązku szczepień, a ile w związku z zaistnieniem długotrwałych przeciwwskazań do szczepień lub wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego?
4. Ile upomnień tutejszy organ w okresie wskazanym w punkcie 1 przesłał do rodziców, którzy nie wykonali wszystkich szczepień ochronnych?
5. Jaka była skuteczność wysłanych upomnień? Ile rodziców po otrzymaniu upomnień rozpoczęło lub zaczęło kontynuować wykonywanie szczepień ochronnych?
6. Czy we wskazanym w punkcie 1 okresie zdarzały się sytuacje, że wszczynano postępowanie egzekucyjne, a dziecko miało zaświadczenie odraczające szczepienia ochronne? Ile takich sytuacji było w każdym z ostatnich 5 lat i w roku obecnym?
7. Ile tutejszy organ w okresie wskazanym w punkcie 1 złożył do organu egzekucyjnego wniosków o umorzenie, lub zawieszenie postępowań egzekucyjnych
i jakie były podstawy złożenia tych wniosków?
8. Czy tutejszy organ zgłosił kiedykolwiek wniosek o wszczęcie postępowania przymuszającego do zaszczepienia dziecka, u którego wystąpił NOP? Czy przed wszczęciem postępowania tutejszy organ weryfikuje rejestr NOP i bierze informacje tam zawarte pod uwagę przed decyzją o złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego?
9. Jakie okoliczności wpływają na decyzję tut. organu o wystosowaniu lub nie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego?
10. Ile osób pracuje w komórce tut. organu zajmującej się szczepieniami ochronnymi? Czy oprócz inicjowania postępowań egzekucyjnych podejmowane są inne działania w zakresie szczepień np. działalność edukacyjna i jakie to są działania?
11. Czy tutejszy organ pełni kontrolę nad zgłaszaniem przez lekarzy NOP-ów?
12. W jaki sposób organ może dowiedzieć się o wykroczeniu lekarza polegającym na niezgłoszeniu NOP? Ile takich przypadków miało miejsce w ostatnich 5 latach? Czy NOP, mimo zgłoszenia go przez właściwego lekarza, finalnie zostaje zaliczony do rejestru NOP-ów?
13. Czy organ zgłasza działania lekarzy stanowiące uchybienie przepisów prawa do właściwej Izby Lekarskiej?
14. Ile organ dokonał zgłoszeń uchybień prawa do Izb Lekarskich w ciągu ostatnich 5 lat?
15. Czy w związku z przeprowadzonym badaniem kwalifikacyjnym lekarz jest obowiązany wydać jakiś dokument?
16. Ile tutejszy organ w ciągu ostatnich 5 lat odnotował niepożądanych odczynów poszczepiennych z podziałem na poszczególne szczepionki?
17. Ile ze zgłoszeń zostało przez pracownika PPIS zmienionych w zakresie kwalifikacji NOP-u i z jakiej przyczyny?
18. Czy w związku z postępowaniami egzekucyjnymi dot. obowiązku szczepień pracownicy tut. organu konsultują kwestie problematyczne z prawnikiem? Ile takich sytuacji miało miejsce w okresie wskazanym w punkcie 1 i jakie były powody zasięgnięcia pomocy u prawnika?
19. Co możemy zrobić, jeśli stawimy się na badaniu kwalifikacyjnym, a lekarz nie będzie chciał wydać zaświadczenia o braku możliwości szczepień ani nie zaszczepi dziecka? Jakie kroki powinniśmy podjąć?
20. Skąd tutejszy organ pozyskuje informacje o braku realizacji przez rodziców szczepień obowiązkowych? Proszę wskazać jakie instytucje przekazały informacje o braku realizacji obowiązku szczepień w bieżącym roku?
Pismem z 5 sierpnia 2024 r. nr Ep.1331.4.2024, PPIS przesłał skarżącemu odpowiedzi na sformułowane we wniosku pytania, zaznaczając, że nie wszystkie pytania dotyczą informacji publicznej oraz wyjaśnił dodatkowo kwestie dotyczące bezpieczeństwa szczepionek, badań oraz analiz.
Treść udzielonych odpowiedzi była następująca:
Ad. 1. 6;
Ad. 2. 4 zawieszone, 2 toczą się nadal;
Ad. 3. a) zakończyło się na skutek rozpoczęcia lub kontynuowania przez rodziców obowiązku szczepień: 0; b) w związku z zaistnieniem długotrwałych przeciwwskazań do szczepień lub wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego: 0 (nie było takich przypadków);
Ad. 4. 76;
Ad. 5. Skuteczność 32%, liczba rodziców: 24;
Ad. 6. Nie zdarzało się. Liczba sytuacji w każdym z ostatnich 5 lat i obecnym wynosi 0;
Ad. 7. Nie składano ww. wniosków, z wyjątkiem roku 2023, w którym to złożono 4 wnioski o zawieszenie postępowań z uwagi na rozpoczęcie szczepień. Podstawą były informacje od rodziców, które zweryfikowano podczas kontroli w gabinecie lekarza POZ;
Ad. 8. PPIS w Zambrowie nigdy nie zgłaszał wniosku o wszczęcie postępowania przymuszającego do zaszczepienia dziecka, u którego wystąpił NOP. Przed wszczęciem postępowania PPIS weryfikuje rejestr NOP, przed decyzją o złożeniu wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego bierze informacje tam zawarte pod uwagę;
Ad. 9. O wystosowaniu wniosku: jeśli podejmowane wcześniej działania edukacyjno-informujące nie przynoszą rezultatów. Organ nie wystosowuje wniosku o wszczęcie postępowania, gdy ustali, że powodem nieszczepienia dziecka jest np. skierowanie dziecka na konsultacje specjalistyczne, odroczenie szczepień przez lekarza specjalistę itp.;
Ad. 10. W strukturze organizacyjnej PPSE w Zambrowie nie ma wyodrębnionej komórki zajmującej się tylko szczepieniami. Zagadnienia szczepień realizowane są przez 2 komórki organizacyjne: Sekcję Epidemiologii i stanowisko pracy ds. promocji zdrowia i oświaty zdrowotnej. W Sekcji Epidemiologii pracują 3 osoby, a na stanowisku ds. promocji zdrowia i oświaty zdrowotnej: 1 osoba. Organ wymienił przy tym zadania Sekcji Epidemiologii oraz zadania Samodzielnego Stanowiska Pracy ds. Promocji Zdrowia. Wskazał, że oprócz inicjowania postępowań egzekucyjnych, inicjowane są również inne działania, m.in. edukacyjno-informacyjne dot. szczepień skierowane do różnych odbiorców;
Ad. 11. Tak;
Ad. 12. Odpowiedź na pytanie 1 i 3: organ działa na podstawie prawa i stosuje obowiązujące akty prawne. Żądanie dokonania analizy przepisów prawnych w tym zakresie nie mieści się w ramach zapytania o informację publiczną. Odpowiedź na zdanie 2: 0;
Ad. 13. Nie stwierdzono takich przypadków, które byłyby powodem skierowania zgłoszenia do Izby Lekarskiej;
Ad. 14. 0;
Ad. 15. Organ działa na podstawie prawa i stosuje obowiązujące akty prawne. Pytanie nie mieści się w ramach zapytania o informację publiczną;
Ad. 16. w 2024 r. 1 przypadek po szczepieniu Infanrix – IPV (szczepiona przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis); w 2023 r. 2 przypadki: 1.- Tetraxim (przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis), MMR (przeciw odrze, śwince
i różyczce); 2. – DTP (przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi), Act-HiB (przeciw haemophilus typ b), Imovax Polio (przeciw poliomyelitis), Synflorix (przeciw pneumokokom), Rotateq (przeciw rotawirusom); w 2022 r. 4 przypadki: 1. – Comirnaty (przeciwko SARS-CoV-2); 2. – Infanrix-Hexa (przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, polio, zakażeniom Haemophilus influenzae tupu b (Hib); 3. – DTP (przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi); 4. – BCG (przeciw gruźlicy); w 2021 r. 16 przypadków: Comirnaty – 6, AstraZeneca – 6, Janssen – 2 (przeciw wirusowi SARS-CoV-2); 1 – MMR (przeciw odrze, śwince, różyczce); po 1 przypadku po szczepieniu: Rotateq (przeciwko rotawirusom), DTP (przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi), ActHib (przeciw heamophilus typ b), Euvax B (przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B), Synflorix (przeciw pneumokokom); w 2020 r. – 0; w 2019 r. – 0;
Ad. 17. Organ działa na podstawie prawa i stosuje obowiązujące akty prawne. Pracownicy PSSE nie zmieniają kwalifikacji NOP, jedynie weryfikują czy zgłoszenie spełnia określane prawem kryteria lub nanoszą poprawki, gdy lekarz zgłaszający wystąpi z taką prośbą;
Ad. 18. Odpowiedź na pytanie zdanie 1: zgodnie z dobrą praktyką kwestie prawne każdorazowo są konsultowane z prawnikiem. Prawnik udziela porad, akceptuje projekty upomnień, decyzji administracyjnych, tytułów wykonawczych, pism wychodzących itd. Pytanie w zdaniu 2 to prośba o informację przetworzoną,
w związku z czym PPIS wezwał wnioskodawcę do wykazania w jakim zakresie występuje szczególna istotność interesu publicznego;
Ad. 19. Organ działa na podstawie prawa i stosuje obowiązujące akty prawne. Pytanie nie mieści się w ramach zapytania o informację publiczną;
Ad. 20. Organ działa na podstawie prawa i stosuje obowiązujące przepisy, tj. ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi i Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r.
w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych; w tym roku informację o braku realizacji obowiązku szczepień przekazało 9 podmiotów wykonujących działalność leczniczą, zobowiązanych na mocy ww. aktów prawnych do składania tych informacji (11 lekarze POZ).
W tym samym dniu, 5 sierpnia 2024 r., działając na podstawie art. 3 ust. 1 u.d.i.p., PPIS skierował do skarżącego wezwanie do wykazania w terminie 7 dni istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Organ wskazał, że
w zakresie pytania nr 18 z wniosku o dzielenie informacji publicznej, odnośnie liczby konsultacji z prawnikiem kwestii problematycznych w okresie ostatnich 5 pełnych lat
i roku obecnym związanych z prowadzonymi postępowaniami egzekucyjnymi oraz podania jakie były powody zasięgniętych pomocy u prawnika – kwalifikuje informację publiczną jako przetworzoną.
Pismem z 19 sierpnia 2024 r. skarżący złożył skargę na bezczynność
w zakresie udostępnienia informacji, zarzucając organowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 u.d.i.p., przez wezwanie skarżącego do wykazania istnienia szczególnie uzasadnionego interesu prawnego.
Wobec powyższego skarżący wniósł o: zobowiązanie PPIS do udzielenia żądanej informacji publicznej w sposób wyczerpujący w zakresie w jakim odmówiła odpowiedzi i wezwała do wykazania interesu prawnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 2011 r. Nr 34, poz. 173) w zw. z art 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a.")
o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny
w maksymalnej wysokości, określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że PPIS wykonując czynności naruszył art. 6 kpa jak i naruszył przepisy dotyczące udostępniania informacji publicznej. Skarżący wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie do wykonania obowiązku szczepień ochronnych skarżący złożył pismo z dnia 22 lipca 2024 r. o udzielenie o udostępnienie informacji dotyczących zarejestrowanych powikłań poszczepiennych, ciężkiego Nop, przypadków śmiertelnych, w tym o udzielenie informacji publicznej wskazując listę pytań. Organ jednym pismem z dnia 5 sierpnia 2024 r., złożył odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji, w którym w sposób niewyczerpujący udzielił odpowiedzi na zadane pytania (znak sprawy Ep.1331.4.2024 w tym zakresie złożona skarga do WSA w Białymstoku), drugim zaś pismem również z dnia
5 sierpnia 2024 r. organ wezwał do wykazania istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ wskazał, że 2 września 2024 r. wydał decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej w zakresie zdania 2 zawartego w pytaniu nr 18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Oceniając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi dotyczącej bezczynności organu, odnotować trzeba, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia. Stąd skarga wniesiona w niniejszej sprawie była dopuszczalna i podlegała rozpoznaniu.
Art. 13 u.d.i.p. stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1), a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona
w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno–technicznej), albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy lub przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 oraz w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) oraz podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznej, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych,
w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka–Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 314 – 315).
Na uwagę zasługuje ponadto, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z brzmienia tego przepisu wynika, że ustawa rozróżnia informację prostą od przetworzonej, przy czym w tym drugim przypadku wnioskodawca winien wykazać, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Następnie na podmiocie zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej spoczywa obowiązek rozważenia i ustalenia, czy udostępnienie informacji przetworzonej w zakresie objętym żądaniem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, oraz ocena zakresu i celowości udostępniania informacji –
w razie zaś stwierdzenia braku szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udzieleniem żądanej informacji organ w oparciu o art. 16 ust. 1 u.d.i.p. wydaje decyzję.
W świetle powyższego, z bezczynnością organu w sprawie udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. J. Woś, wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 103).
W rozpoznawanej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że PPIS należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. organy władzy publicznej.
Należy wskazać, że w piśmie z 5 sierpnia 2024 r. organ udzielił skarżącemu szczegółowej odpowiedzi na sformułowane we wniosku pytania, przekazując posiadane informacje, jak też oznajmiając, że w niektórych przypadkach pytania nie mieszczą się w zakresie informacji publicznej. Kwestionując bezczynność organu skarżący w odrębnej skardze zarzucał niewyczerpujące udzielenie odpowiedzi na zadane pytania (sygn. II SAB/Bk 89/24).
W niniejszym przypadku skarżący poprzez skargę na bezczynność podważa natomiast nieprawidłowe jego zdaniem wezwanie do wykazania istnienia szczególnie uzasadnionego interesu prawnego i w tym zakresie wnosi o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w sposób wyczerpujący w zakresie w jakim odmówił odpowiedzi i wezwał do wykazania interesu prawnego.
Rozstrzygając w tak zakreślonych granicach zaskarżenia sąd zauważa, że
odnośnie odpowiedzi na część pytania nr 18, dot. liczby sytuacji, w których pracownicy organu konsultowali z prawnikiem kwestie problematyczne związane
z postępowaniem egzekucyjnym w zakresie obowiązku szczepień, jak i powodów takich konsultacji, PPIS ocenił, że pytanie zawarte we wniosku (data wpływu do organu 25 lipca 2024 r.) stanowi w istocie prośbę o informację przetworzoną.
W konsekwencji organ 5 sierpnia 2024 r. wezwał skarżącego do wykazania w tym zakresie istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Wobec braku odpowiedzi na powyższe wezwanie, organ wydał w dniu 2 września 2024 r. decyzję odmawiającą udzielenia informacji publicznej w zakresie zdania 2 zawartego
w pytaniu nr 18 wniosku (Czy w związku z postępowaniami egzekucyjnymi dot. obowiązku szczepień pracownicy tut. organu konsultują kwestie problematyczne
z prawnikiem? Ile takich sytuacji miało miejsce w okresie wskazanym w punkcie 1
i jakie były powody zasięgnięcia pomocy u prawnika?). Uzasadniając decyzję organ wskazał, że skarżący nie odpowiedział na wezwanie do wykazania istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Ponadto w ocenie organu wnioskujący dopuszcza się nadużycia swego prawa do informacji publicznej, gdyż charakter, ilość i termin zadanych pytań wskazuje na rzeczywisty cel pytającego, jakim jest zakłócenie funkcjonowania Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. Skarżący został jednocześnie pouczony o prawie i terminie zaskarżenia tego rozstrzygnięcia odwołaniem.
Wobec tego sąd uznał, że w sprawie nie doszło do bezczynności. Organ,
w zakresie w jakim uznał, że informacja publiczna jest informacją przetworzoną,
w ustawowym terminie na załatwienie wniosku, wezwał skarżącego do wykazania istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, a w braku reakcji na to żądanie wydał niezwłocznie decyzję odmawiającą udzielenia w tym zakresie informacji publicznej.
Kwestia prawidłowości stanowiska organu co do tego, czy żądana przez skarżącego informacja w zakresie części pytania nr 18 ma charakter przetworzony
i jej udostępnienie wymaga wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, może być oceniona przez sąd administracyjny jedynie w postępowaniu ze skargi na decyzję wydaną w tym przedmiocie. Skarżący może zatem podnosić te kwestie w odwołaniu od wydanej już decyzji, a w razie nie uwzględnienia jego argumentacji przez organ II instancji w ewentualnej skardze do sądu administracyjnego. W uruchomionym niniejszą skargą na bezczynność postępowaniu przedmiotem oceny sądu jest wyłącznie okoliczność czy organ podjął czynności
w sprawie w wymaganych przepisami prawa terminach. Sąd nie bada natomiast prawidłowości kwalifikacji żądanej informacji jako przetworzonej ani prawidłowości wydanej przez organ decyzji.
Z uwagi na powyższe sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga zasługuje na oddalenie, o czym orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2024 r. poz. 935).
Ustosunkowując się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku pełnomocnika organu o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, sąd wyjaśnia, że żaden przepis ww. ustawy procesowej nie zawiera podstawy prawnej do zasądzenia na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji.
Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.