II SAB/Bk 85/22

II SAB/Bk 85/22 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2022-10-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-09-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Justyna Siemieniako
Małgorzata Anna Dziemianowicz /przewodniczący/
Paweł Janusz Lewkowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 52/23 - Postanowienie NSA z 2024-02-20
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art.6
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. M. na bezczynność Burmistrza Miasta B. w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta B. do załatwienia sprawy w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w terminie 30 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Burmistrza Miasta B. na rzecz skarżącego B. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2022 r. B. M. (dalej jako: "skarżący") złożył petycję do Miasta B. z "żądaniem udostępniania na stronie internetowej Urzędu transmisji w czasie rzeczywistym z posiedzeń wszystkich komisji Rady Miasta B".
Komisja Skarg, Wniosków i Petycji na swych posiedzeniach przeanalizowała
i rozpatrzyła petycję skarżącego. Wskazała, że brak jest podstaw prawnych do udostępniania relacji na żywo z posiedzeń Komisji Rady Miasta oraz zwróciła uwagę na aspekt ochrony danych osobowych. Następnie pismem z [...] marca 2022 r. przedłożyła Przewodniczącemu Rady Miasta opracowany projekt uchwały
o nieuwzględnieniu ww. petycji wraz z uzasadnieniem. W dniu [...] kwietnia 2022 r. Rada Miasta podjęła uchwałę nr[...], którą uwzględniła ww. petycję.
W dniu [...] maja 2022 r. skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie terminu, od kiedy będą udostępniane relacje na żywo
z posiedzeń Komisji Rady Miasta B. oraz adresu strony internetowej, na której będzie udostępniona relacja (link) W odpowiedzi na ww. wniosek
o udostępnienie informacji publicznej Burmistrz pismem z [...] maja 2022 r.
nr [...]poinformował skarżącego, że Komisje Rady w miesiącu maju nie były transmitowane oraz, że przed rozpoczęciem transmisji posiedzeń Komisji będzie podana informacja na stronie internetowej Urzędu Miasta B.
Następnie w dniu [...] maja 2022 r. skarżący złożył kolejny wniosek w sprawie,
i jak to określił, niezrealizowanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej,
w którym domagał się uzupełnienia informacji dotyczącej jego wniosku z [...] maja 2022 r. i poinformowania go, "od kiedy będą udostępniane transmisje z posiedzeń komisji". W odpowiedzi na ww. wniosek Burmistrz pismem z [...] czerwca 2022 r.
nr [...] ponownie poinformował, że przed rozpoczęciem transmitowania posiedzeń Komisji będzie podana informacja na stronie internetowej Urzędu Miasta B.
W dniu [...] czerwca 2022 r. skarżący po raz trzeci złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej tytułując: "Trzeci wniosek o uzyskanie tej samej informacji publicznej.", w której domagał się rzetelnej odpowiedzi na swój wniosek
z [...] maja 2022 r., tj. od kiedy będą udostępnione relacje na żywo z posiedzeń komisji Rady Miasta". Burmistrz pismem z [...] czerwca 2022 r. o znaku: [...]udzielił odpowiedzi, w którym podkreślił, że na dwa poprzednie wnioski udzielił skarżącemu odpowiedzi. Dodał, że odpowiedź na wniosek jest również taka sama, tj. jeśli posiedzenia komisji będą transmitowane to przed rozpoczęciem transmitowania będzie podana informacja na stronie internetowej Urzędu Miasta B. Zaznaczył, że w odpowiedzi mieści się informacja
o bliżej nieokreślonym terminie transmitowania posiedzeń komisji. Jednocześnie Burmistrz poinformował, że pomimo uwzględnienia przez Radę Miasta B.petycji dotyczącej prowadzenia transmisji w czasie rzeczywistym
z posiedzeń komisji rady miasta, jej realizacja w chwili obecnej nie jest możliwa
z uwagi na konieczność spełnienia szeregu wymagań, w tym m.in. technicznych
i finansowych. Podał, że w tej sprawie wypowiedział się podczas obrad L sesji Rady Miasta w dniu [...] maja 2022 r. oraz, że trudny jest do określenia termin realizacji przedmiotu petycji. Ponadto podniósł, że wniosek skarżącego nie mieści się w kategorii wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Nadmienił, że analiza art. 6 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p.") wskazuje, że przedmiotem wniosku może być jedynie informacja o zaistniałych faktach, a także o niektórych zamierzeniach organu, stwierdził, że nie jest więc informacją publiczną wniosek, który obejmuje pytanie o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły.
W dniu [...] lipca 2022 r. skarżący złożył do Przewodniczącego Rady Miasta pismo w sprawie niewykonania postanowień uchwały Rady Miasta z [...] kwietnia 2022 r. Przewodniczący Rady Miasta pismem z sierpnia 2022 r. nr [...]poinformował, że przypisany dla Przewodniczącego Rady Miasta obowiązek wynikający z § 3 podjętej w dniu [...] kwietnia 2022 r. uchwały o uwzględnieniu petycji został zrealizowany, ponieważ niezwłocznie, tj. [...] kwietnia 2022 r. skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia petycji i przesłano mu również uchwałę Rady Miasta w przedmiotowej sprawie.
W dniu [...] sierpnia 2022 r. skarżący złożył do Rady Miasta B. skargę na działanie Burmistrza z powodu nieudzielania informacji na jego trzykrotny wniosek o uzyskanie informacji publicznej dotyczący wskazania terminu rozpoczęcia transmitowania w czasie rzeczywistym posiedzeń z komisji rady miasta oraz odmowę możliwości złożenia kolejnego wniosku w tej sprawie. Ponadto podniósł, że zapowiedź Burmistrza o odmowie udzielenia odpowiedzi na możliwość złożenia przez niego powtórnego wniosku o informację w sprawie terminu rozpoczęcia transmisji z posiedzeń komisji rady miasta jest "nadinterpretacją" przepisów prawa mającą oddalić realizację uchwały podjętej przez Radę Miasta B.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że wyjaśnił skarżącemu, że jego wniosek nie mieści się w kategorii wniosku
o udostępnienie informacji publicznej. Nadmienił, że w żadnym miejscu prowadzonej korespondencji ze skarżącym nie pojawiło się stwierdzenie, że nie może on złożyć wniosku. Pojawiła się natomiast informacja, "jeżeli skarżący złoży kolejny raz takie samo pismo z zapytaniem o takiej treści - pozostanie ono bez odpowiedzi."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna. Sąd stwierdził bowiem, że organ dopuścił się w sprawie bezczynności.
W świetle uchwały 7 sędziów NSA z 3 września 2013 r. sygn. I OPS 2/13, w przypadku pozostawienia podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. przysługuje stronie skarga na bezczynność organu, stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając w takich okolicznościach sprawę ze skargi na bezczynność organu, Sąd winien ocenić prawidłowość wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych wniosku i czy prawidłowo pozostawiono wniosek strony bez rozpoznania.
Na wstępie wskazać należy, że przedmiotowa sprawa została rozpoznania w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 4 a, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie ulega wątpliwości w rozpoznawanej sprawie, że sformułowane żądanie dotyczy informacji publicznej, a organ jest podmiotem zobowiązanym w sprawie niniejszej do udostępnienia informacji publicznej jako podmiot wykonujący zadania publiczne, reprezentujący jednostkę samorządu terytorialnego i będący w posiadaniu zażądanej informacji publicznych (art. 4 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.), dalej: u.d.i.p.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W orzecznictwie odwołującym się do art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP wskazuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. Prawo do informacji publicznej obejmuje przy tym m.in. uprawnienia do uzyskania informacji publicznej lub wglądu do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 u.d.i.p.). Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 16 ust. 1 odmowa udzielenia informacji publicznej następuje w formie decyzji administracyjnej na którą służy odwołanie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy natomiast do czynienia, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) - art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. W zakresie informacji publicznej zastosowanie znajduje art. 13 ustawy zgodnie z którym wniosek rozpatruje się w terminie 14 dni od jego złożenia.
Ustawodawca wprost zakreślił terminy rozpoznawania wniosków składanych do organów administracji publicznej. Wprost także zaznaczył, jak ma się zachować organ w sytuacji, gdy stwierdzi, że wniosek i zawarte w nim pytania, nie spełniają kryteriów informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek wydanej [...] czerwca 2022 r. organ zaznaczył, że wniosek Skarżącego nie mieści się w kategorii informacji publicznej. Zrobił to zwykłym pismem czym naruszył przepis art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Podsumowując stwierdzić zatem należy, że nie rozpoznając wniosku skarżącego z [...] czerwca 2022 r. w sposób wymagany przepisami prawa Burmistrz Miasta B. pozostaje w bezczynności, która to nie ustała również po wniesieniu skargi do sądu. Sąd stwierdziwszy ten stan był zobligowany zobowiązać organ do załatwienia wniosku, co jak wynika z powyższych rozważań, powinno nastąpić w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.
Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Czyniąc zadość obowiązkowi nałożonemu przepisem art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, że bezczynność organu nie miała cech wskazujących na to, że doszło do rażącego naruszenia prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego oznacza stan, w którym wyraźnie, ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa i naruszenie to posiada pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, ale musi być ono znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności czy oczywistego lekceważenia przepisów (por. np. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 468/13, wyrok NSA z dnia 29 listopada 2018 r. sygn. akt II GSK 1619/18, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia takich cech. Nie wskazuje na to również skarżący w złożonej do Sądu skardze. Sąd stwierdził nieprawidłowość działania organu, jednak wynikało ono z błędnego przekonania o istnieniu racji co do prawidłowości czynności organu, nie zaś z uporczywości czy też opóźnień w dokonywaniu poszczególnych, w ocenie organu – prawidłowych, czynności procesowych.
O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 zł.