II SAB/Bk 52/22

II SAB/Bk 52/22 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2022-09-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Andrzej Melezini /przewodniczący sprawozdawca/
Dariusz Marian Zalewski
Justyna Siemieniako
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 149 par. 1 i 1a, art. 161 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. zobowiązuje Burmistrza S. do merytorycznego załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Burmistrza S. na rzecz skarżącego P. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu 19 maja 2021 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej jako: "Spółka") zwróciła się do Burmistrza S. z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej - elektrowni słonecznej o mocy elektrycznej do 1,0MW wraz z innymi niezbędnymi do jej funkcjonowania obiektami i urządzeniami infrastruktury technicznej, planowanej do realizacji na terenie obejmującym część działki nr ewid. [...] położonym w miejscowości T. (obręb ewid. Nr [...] W.) Gminy S.
W dniu 16 czerwca 2021 r. Burmistrz S. wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku. Spółka 28 czerwca 2021 r. uzupełniła wniosek.
Po opracowaniu projektu decyzji o warunkach zabudowy sporządzonej przez uprawnionego projektanta, Burmistrz S. przekazał 23 lipca 2021 r. projekt decyzji do uzgodnień z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w B., Starostą S. oraz Powiatowym Zarządem Dróg w S.
Po uzyskaniu postanowień dotyczących uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, strony postępowania administracyjnego zostały 25 sierpnia 2021 r. powiadomione o zebranych materiałach i dowodach w przedmiotowej sprawie, a następnie Burmistrz [...] września 2021 r. wydał decyzję o warunkach zabudowy.
Dnia 29 września 2021 r. P. P. (dalej jako: "skarżący") złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. odwołanie od decyzji Burmistrza z [...] września 2021 r., nr [...].
SKO w B. decyzją nr [...] z [...] października 2021 r. uchyliło zaskarżoną decyzję Burmistrza i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Następnie, 17 listopada 2021 r., SKO w B., w związku z wniesionym przez Spółkę sprzeciwem, zobowiązało Burmistrza S. do przekazania pełnych akt sprawy celem przesłania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, co organ uczynił 29 listopada 2021 r. WSA w Białymstoku wyrokiem z 30 grudnia 2021 r., II SA/Bk 876/21, oddalił sprzeciw Spółki.
W dniu 15 listopada 2021 r. Burmistrz S. wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku o treść mapy zasadniczej obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który inwestycja będzie oddziaływać, prawidłowego określenia granic terenu objętego wnioskiem oraz czy planowane jest wydzielenie nowej działki. Wnioskodawca dwukrotnie zwracał się z pismem o wydłużenie terminu wskazanego w wezwaniu dotyczącym uzupełnienia braków, a następnie 1 lutego 2022 r. Spółka wniosła o zawieszenie postępowania administracyjnego, ze względu na oczekiwanie na mapę zasadniczą, o której uzupełnienie wnosił organ.
W dniu 15 marca 2022 r. skarżący wniósł do SKO w B. ponaglenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza S. Burmistrz w przesłanym piśmie do SKO w B. wskazywał, że ponaglenie jest niezasadne, ponieważ nie posiadał on pełnych akt sprawy umożliwiających prowadzenie postępowania administracyjnego.
Postanowieniem z [...] kwietnia 2022 r., nr [...], SKO w B. uznało ponaglenie na bezczynność w sprawie za nieuzasadnione.
Pismem z 4 maja 2022 r. (data wpływu do sądu i organu – 5 maja 2022 r.) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej elektrowni słonecznej o mocy elektrycznej do 1,0 MW wraz z innymi niezbędnymi do jej funkcjonowania obiektami i urządzeniami infrastruktury technicznej, planowanej do realizacji na terenie obejmującym część działki o nr ewid. [...], w miejscowości T., gm. S., wnosząc o stwierdzenie bezczynności organu i niezałatwienie w terminie sprawy. Skarżący wskazał, że organ nie poinformował stron o tym, że sprawa nie zostanie załatwiona w ustawowym terminie oraz o tym, że do urzędu wpłynął wniosek o zawieszenie postępowania.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o oddalenie skargi i obciążenie skarżącego kosztami postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej powoływanej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również bezczynność organów.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) - art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Obowiązujące organ terminy załatwiania spraw są następujące (art. 35 K.p.a.): bez zbędnej zwłoki w przypadku spraw, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 1 i 2); nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania w przypadku spraw wymagających postępowania wyjaśniającego (§ 3). Stosownie do treści art. 35 § 4 i 5 K.p.a., przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 i 3a; do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.
O bezczynności organu można mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (tak m.in. wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 grudnia 2010 r., II SAB/Łd 53/10,; wyrok WSA w Lublinie z dnia 19 maja 2011 r., II SAB/Lu 9/11; wyrok NSA z dnia 11 marca 2015 r., I OSK 934/14 – wszystkie orzeczenia dostępne w bazie orzeczeń CBOSA na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Niezbędne jest również wskazanie, że zgodnie z art. 36 K.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (§ 1); ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2).
Przyjmuje się, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (por. wyrok NSA-OZ we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 1983 r., SA/Wr 6/83, GP 1983, nr 24; wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r., VI SAB/Wa 24/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r., I SAB/Wa 40/07; wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 maja 2009 r., I SAB/Wa 15/09; wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 grudnia 2010 r., II SAB/Łd 53/10; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2011 r., II SAB/Bk 39/11; wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 czerwca 2014 r., II SAB/Kr 138/14), albo z przekonaniem, że występują negatywne przesłanki załatwienia sprawy przez wydanie decyzji (por. wyrok NSA z dnia 5 listopada 1987 r., IV SAB 23/87, ONSA 1988, nr 1, poz. 13, oraz W. Bochenek, Bezczynność a milczenie organu administracji publicznej, Samorząd Terytorialny 2003, nr 12, s. 49).
Z przebiegu postępowania administracyjnego niezbicie wynika, że:
1) [...].09.2021 r. Burmistrz S. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji: urządzenia infrastruktury technicznej w ramach zabudowy produkcyjnej służącej do produkcji energii odnawialnej, której przedmiotem jest budowa farmy fotowoltaicznej - elektrowni słonecznej o mocy do 1,0 MW, wraz z niezbędnymi do jej funkcjonowania obiektami i urządzeniami infrastruktury technicznej,
2) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...].10.2021 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji,
3) 30.12.2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem II SA/Bk 876/21 oddalił skargę P. Sp. z o.o. od decyzji SKO w Białymstoku i nie podzielił stanowiska organu I instancji w zakresie wydania decyzji o warunkach zabudowy,
4) 15.11.2021 r. organ I instancji wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku w zakresie dostarczenia kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000; określenia granic terenu objętego wnioskiem w sposób właściwy i objąć nimi teren całej działki budowlanej oraz wyjaśnić czy inwestycja realizowana będzie na planowanej do wydzielenia działce budowlanej,
5) inwestor dnia 03.12.2021 r. złożył wniosek o wydłużenie terminu usunięcia braków do dnia 01.02.2022 r., a następnie dnia 17.01.2022 r. złożył kolejny wniosek o wydłużenie terminu usunięcia braków do dnia 18.03.2022 r. O jego istnieniu Skarżący dowiedział się czytając pismo organu I instancji z dnia 25.03.2022 r., przy którym zostało przekazane do SKO w B. ponaglenie. O istnieniu wniosku o zawieszeniu postępowania wspomina również SKO w B. w postanowieniu z dnia [...].04.2002 r. uznającym ponaglenie na bezczynność w sprawie za nieuzasadnione.
Skarżący dodatkowo zaznaczył, że organ I instancji nie przekazał ponaglenia w ustawowym terminie do SKO w B. Ponaglenie zostało złożone do Urzędu Miejskiego w S. dnia 15.03.2022 r. (pieczątka wpływu), a przesłano je do SKO w B. przy piśmie datowanym na dzień 25.03.2022 r. W międzyczasie po upływie terminu na przesłanie ponaglenia przez Burmistrza S., Skarżący przesłał ponaglenie bezpośrednio do SKO w B. przy piśmie z dnia 28.03.2022 r.
Do dnia wniesienia skargi organ nie poinformował stron o tym, że sprawa nie zostanie załatwiona w ustawowym terminie oraz o tym, że do urzędu wpłynął wniosek o zawieszenie postępowania.
W ocenie Sądu z analizy stanu faktycznego bezsprzecznie wynika, że : (1) na dzień złożenia skargi wniosek o zawieszenie postępowania z 01.02.2022 r. w sprawie nie został formalnie przez organ rozpatrzony, co nie usprawiedliwia pismo organu z 26.05.2022 r. skierowane do Spółki z pytaniem o to, czy podtrzymuje wniosek o zawieszenie. Żadna czynność dotycząca tego wniosku nie została podjęta przez przeszło 3 miesiące, aż do dnia gdy organ zwrócił się z zapytaniem, czy Spółka wniosek podtrzymuje; (2) Skarżący nie otrzymał informacji o przedłużeniu i przyczynach przedłużenia terminu załatwienia sprawy; (3) po złożeniu wniosku o zawieszenie organ prowadzący postępowanie powinien wystąpić do pozostałych stron, pouczając o prawie złożenia sprzeciwu i jego skutkach, a także skutkach zawieszenia postępowania. Dopiero bowiem po upływie wyznaczonego przez organ terminu do złożenia sprzeciwu możliwe będzie dokonanie oceny, czy zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania i zweryfikowanie kolejnej przesłanki dotyczącej zagrożenia dla interesu społecznego (wyrok WSA w Gdańsku II SA/Gd 588/20).
Należy jednocześnie podkreślić, że w ocenie Sądu stanowisko Burmistrza, w myśl którego: (1) zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy oczekiwał na brakującą treść mapy opisanej w wezwaniu z dnia 15.11.2021 r., a następnie na zwrot pełnych akt sprawy, które zostały przekazane innym organom m.in. SKO w B., (2) pismem z dnia 26.05.2022 r. zwrócił się do wnioskodawcy P. Sp. z o. o. z zapytaniem, czy podtrzymuje swój wniosek dotyczący zawieszenia przedmiotowego postępowania w żaden sposób nie wpływa na brak bezczynności organu w zakresie ustawowych obowiązków związanych z prowadzeniem sprawy administracyjnej. Wniosek w zakresie zawieszenia postępowania powinien zostać rozpatrzony a Skarżący powiadomiony o tym fakcie i przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie.
Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Biorąc powyższe pod uwagę organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy co spowodowało konieczność zobowiązania tego organu do załatwienia sprawy, w zakreślonym terminie, o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a..
Sąd stwierdza, że bezczynność organu nie miała cech wskazujących na to, że doszło do rażącego naruszenia prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego oznacza stan, w którym wyraźnie, ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa i naruszenie to posiada pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, ale musi być ono znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności czy oczywistego lekceważenia przepisów (por. np. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 468/13, wyrok NSA z dnia 29 listopada 2018 r. sygn. akt II GSK 1619/18, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia takich cech. Nie wskazuje na to również skarżący w złożonej do Sądu skardze.
O zwrocie kosztów postępowania sąd orzekł natomiast po myśli art. 200 p.p.s.a. Do kosztów tych zaliczono uiszczony wpis sądowy
w wysokości 100 zł
Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a.