II SAB/Bk 53/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę Fundacji "P." na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ponieważ skarżąca nie wykazała wyczerpania środków zaskarżenia, w szczególności nie złożyła wymaganego ponaglenia.
Fundacja "P." złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w sprawie wniosku o zobowiązanie Wójta Gminy N. do zwrotu środków. Sąd wezwał Fundację do uzupełnienia braków formalnych, w tym do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia do SKO. Fundacja uzupełniła jedynie dokument pełnomocnictwa, nie przedkładając dowodu ponaglenia. Sąd, powołując się na art. 52 i 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Fundacja "P." wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w przedmiocie załatwienia wniosku o wydanie decyzji zobowiązującej Wójta Gminy N. do zwrotu środków, które skarżąca określiła jako "skradzione pieniądze u Fundacji pod przykrywką podatkową". Sąd, zarządzeniem z 22 maja 2024 r., wezwał Fundację do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia do właściwego organu oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji. Wezwanie zostało skutecznie doręczone 7 czerwca 2024 r. Fundacja uzupełniła brak dotyczący pełnomocnictwa, jednak nie przedłożyła dowodu wniesienia ponaglenia. Jako dowód, że SKO jest właściwym organem, przedstawiła zawiadomienie z 2013 r. o przekazaniu wniosku do SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), ponieważ nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego). Sąd podkreślił, że zawiadomienie z 2013 r. nie stanowiło ponaglenia w rozumieniu przepisów. W związku z brakiem spełnienia wymogu wyczerpania środków zaskarżenia, skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wykaże wyczerpania środków zaskarżenia, co obejmuje złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia.
Uzasadnienie
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca Fundacja nie wykazała, że złożyła ponaglenie do organu wyższego stopnia, co jest wymogiem formalnym dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu zgodnie z art. 52 i 37 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § 1 i 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie.
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Pomocnicze
k.p.a. art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa tryb wnoszenia ponaglenia do organu wyższego stopnia w przypadku bezczynności lub przewlekłości organu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie środków zaskarżenia przez skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
Brak wniesienia ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność musi skutkować jej odrzuceniem, jako wniesionej bez wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. do jej wniesienia. Zawiadomienie PWINGiK z 3 października 2013 r. o przekazaniu wniosku Skarżącej z 20 września 2013 r. według właściwości do SKO nie spełnia warunków ponaglenia określonego w art. 37 k.p.a.
Skład orzekający
Justyna Siemieniako
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia (w tym złożenia ponaglenia) jako warunku dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skargi na bezczynność organu i wymogów formalnych jej wniesienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy typowego błędu formalnego przy wnoszeniu skargi. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Bk 53/24 - Postanowienie WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2024-09-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-05-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Justyna Siemieniako /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane III OZ 293/25 - Postanowienie NSA z 2025-06-13 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 52 § 1 i 2, art. 58 § 1 pkt 6 i 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacja "P." w Białymstoku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Białymstoku w przedmiocie załatwienia wniosku o wydanie decyzji zobowiązującej Wójta Gminy N. do zwrócenia "skradzionych pieniędzy u Fundacji pod przykrywką podatkową" p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , Uzasadnienie Pismem z 22 kwietnia 2024 r. Fundacja "P." w Białymstoku (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku (dalej: "SKO") w załatwieniu wniosku Fundacji o wydanie przez SKO decyzji zobowiązującej Wójta Gminy N. do zwrócenia "skradzionych pieniędzy u Fundacji pod przykrywką podatkową w okresie z 14 września 2010 r. do 18 października 2011 r." Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 22 maja 2024 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez: 1) złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia do załatwienia sprawy, 2) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (status, odpis KRS lub inny dokument) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone 7 czerwca 2024 r. (k. 17). W dniu 12 czerwca 2024 r. Skarżąca uzupełniła drugi z ww. braków formalnych skargi poprzez przesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Ponadto Skarżąca przesłała do tut. sądu zawiadomienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "PWINGiK") z 3 października 2013 r. o przekazaniu wniosku Fundacji z 20 września 2013 r. według właściwości do SKO. Skarżąca wskazała, że jest to "dowód kłamstwa SKO, że SKO nie jest właściwym organem rozpatrywania skargi dot. pkt a wezwania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej" "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłość organu administracji publicznej, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2024 poz. 572, dalej: "k.p.a."), to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarżąca w wykonaniu zarządzenia z 22 maja 2024 r. została wezwana m.in. do usunięcia braku formalnego przez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia do załatwienia sprawy, pod rygorem odrzucenia skargi. Brak wniesienia ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność musi skutkować jej odrzuceniem, jako wniesionej bez wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. do jej wniesienia. Wezwanie zostało doręczone 7 czerwca 2024 r. Mimo upływu terminu, Skarżąca nie przesłała ponaglenia. W niniejszej sprawie nie sposób uznać za ponaglenie zawiadomienia PWINGiK z 3 października 2013 r. o przekazaniu wniosku Skarżącej z 20 września 2013 r. według właściwości do SKO (k. 24). Powyższe pismo PWINGiK z oczywistych względów nie spełnia warunków ponaglenia określonego w art. 37 k.p.a. Przyjmuje się, że ponaglenie powinno zawierać: oznaczenie strony, która je wnosi, adres tej strony, żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa. Ponadto ponaglenie zawiera uzasadnienie, czyli przytoczenie okoliczności, twierdzeń i ocen uzasadniających żądania ponaglenia. W uzasadnieniu można przedstawiać argumenty uzasadniające zarzut, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, Sopot 2020, art. 37). Należy zatem uznać, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. nie został w sprawie spełniony (por. wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., II OSK 2203/20, dostępny w CBOSA). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI