II SAB/Bk 49/25

II SAB/Bk 49/25 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2025-07-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Bartłomiejczuk
Justyna Siemieniako /sprawozdawca/
Małgorzata Anna Dziemianowicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Renata Kryńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lipca 2025 r. sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Choroszczy w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 19 marca 2025 r. M. R. (dalej również jako "skarżący") zwrócił się do Dyrektora DPS w Choroszczy (dalej również jako "Dyrektor") o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
1) wskazania gdzie w Biuletynie Informacji Publicznej (https://bip-dpsch-stbialystok.wrotapodlasia.pl/) znajdują się opublikowane:
- zarządzenia Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Choroszczy,
- zarządzenia p.o. Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Choroszczy,
tj. poprzez podanie aktywnego linku do ww. zasobu;
2) przesłania wykazu:
- zarządzeń Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Choroszczy,
- zarządzeń p.o. Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Choroszczy,
wydanych w latach 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 i w okresie od stycznia do marca 2025.
Ponadto zwrócił się o to, aby w informacji podać: numer zarządzenia, w jakiej sprawie zostało wydane zarządzenie oraz datę wprowadzenia zarządzenia.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor w dniu 2 kwietnia 2025 r. udzielił skarżącemu żądanej informacji w ten sposób, że wskazał, iż:
1. w tej chwili w BIP nie ma opublikowanych wnioskowanych zarządzeń – trwają prace nad ich opublikowaniem na BIP;
2. przesyła wykaz zarządzeń wydanych w latach od 2018 r. do marca 2025 r., wskazując jednocześnie, że pola zaznaczone na szaro oznaczają zarządzenia uchylone (informacja w tym zakresie została udzielona w formie tabelarycznej).
W tym samym dniu, tj. 2 kwietnia 2025 r. skarżący zwrócił się do Dyrektora DPS o uzupełnienie i doprecyzowanie udostępnionej informacji poprzez:
- udostępnienie skanów pełnych i kompletnych (konkretnie wymienionych) zarządzeń Dyrektora DPS;
- wyjaśnienie, jak należy rozumieć treść w polu "data wprowadzenia zarządzenia" dotyczącym zarządzenia nr 15.2024 to jest treść "12.09.2024 (ob. 15.07.2024)" Czy to oznacza, że zarządzenie nr 15.2024 zostało wydane dnia 12.09.2024r. jednak obowiązuje z datą wsteczną od 15.07.2024r.?
3) wyjaśnienie - jak należy rozumieć brak treści w polu "data wprowadzenia zarządzenia" dotyczącym zarządzeń nr 18/2024 i 19/2024 oraz treść w polu "w jakiej sprawie zostało wydane zarządzenie" tj. treść "anulowano", a ponadto
a. wskazanie, w jakiej dacie i w jakiej sprawie zostało wydane anulowane zarządzenie 18/2024,
b. wskazanie, w jakiej dacie i w jakiej sprawie zostało wydane anulowane zarządzenie 19/2024,
c. odpowiedź jaki był powód anulowania zarządzeń 18/2024 i 19/2024,
d. odpowiedź, kiedy (data) anulowano zarządzenia 18/2024 i 19/2024
e. odpowiedź, dlaczego numery kolejnych zarządzeń (po numerze 18 i 19) nie zostały zmienione, skoro zarządzenia 18/2024 i 19/2024 zostały anulowane (tj. czemu kontynuowano numerację i pozostawiono "puste" numery zarządzeń).
Odpowiadając na ten wniosek w piśmie z 15 kwietnia 2025 r. Dyrektor DPS podał, że:
Ad. 1. Wskazane we wniosku zarządzenia są udostępnione do wglądu w DPS w Choroszczy na tablicy ogłoszeń znajdującej się przy głównym wejściu do budynku placówki, przy czym zarządzenie nr 1/2025 jest możliwe do wglądu jedynie po uprzednim umówieniu się;
Ad. 2 Tak;
Ad. 3 Zarządzenie nr 18/2024 i nr 19/2024 były projektami i nie zostały wprowadzone, nie stanowią one informacji publicznej. Decyzja o anulowaniu zarządzeń zapadła po wprowadzeniu zarządzenia nr 20/2024, w związku z tym numery kolejnych zarządzeń były nadawane zgodnie z kolejnością wynikającą z rejestru zarządzeń wewnętrznych.
W dniu 17 kwietnia 2025 r. skarżący zwrócił się po raz kolejny o uzupełnienie i doprecyzowanie udostępnionej informacji publicznej poprzez udostępnienie skanów pełnych i kompletnych zarządzeń Dyrektora DPS wraz z umożliwieniem wglądu w oryginał, a ponadto o przesłanie skanów zarządzeń nr 18/2024 i nr 19/2024 r oraz wskazanie:
a. w jakiej dacie i w jakiej sprawie zostało wydane anulowane zarządzenie 18/2024,
b. w jakiej dacie i w jakiej sprawie zostało wydane anulowane zarządzenie 19/2024,
c. odpowiedź jaki był powód anulowania zarządzeń 18/2024 i 19/2024,
d. odpowiedź, kiedy (data) anulowano zarządzenia 18/2024 i 19/2024.
W odpowiedzi Dyrektor DPS przy piśmie z 28 kwietnia 2025 r. przesłał skarżącemu skany wnioskowanych zarządzeń. Odnosząc się natomiast do żądania w zakresie zarządzeń nr 18/2024 i 19/2024 podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z 15 kwietnia 2025 r.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2025 r. M. R. złożył skargę na bezczynność Dyrektora DPS w Choroszczy w nieudostępnieniu informacji publicznej. Zarzucił naruszenie:
1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, a bezczynność ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku,
3) wymierzenie grzywny podmiotowi zobowiązanemu na podstawie art. 149 § PPSA.
4) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że informacje, o których udostępnienie się zwrócił, stanowią przedmiot konstytucyjnego uprawnienia, bowiem stanowią informacje o działalności organów władzy publicznej/osób pełniących funkcje publiczne/działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego/innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że zarządzenie Nr 18/2024 oraz zarządzenie Nr 19/2024 były jedynie projektami i ostatecznie nie zostały wprowadzone w Domu Pomocy Społecznej w Choroszczy. W przesłanym Wnioskodawcy wykazie zarządzeń nie ma wskazanej daty, ani w jakiej sprawie zarządzenie zostało wprowadzone, co stanowi potwierdzenie, iż owe zarządzenia nie zostały wprowadzone. Tym samym przedmiotowe dokumenty nie stanowią informacji publicznej. Dodał, że teksty projektów zarządzeń nigdy nie zostały zaakceptowane pod względem merytorycznym oraz formalnym. Projekty ww. zarządzeń nigdy też nie zostały zaakceptowane i podpisane przez Dyrektora DPS w Choroszczy, nie weszły więc do obiegu prawnego. Teksty projektów były wielokrotnie zmieniane, więc nawet nie ma możliwości ustalenia, która z wersji byłaby wersją właściwą do udostępnienia. Praca nad owymi zarządzeniami trwa do dnia dzisiejszego, dlatego też w wykazie zarządzeń wpisane jest słowo "anulowano". Nie ma więc Zarządzeń nr Nr 18/2024 i 19/2024, są tylko zapisane numery 18 i 19 w rejestrze zarządzeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4.
W art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zostały wymienione – inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mieszczą się tu akty i czynności podejmowane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd – na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 149 § 2 ustawy p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a.
Sprawa dotyczy bezczynności Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w udzieleniu informacji publicznej.
Art. 61 Konstytucji RP stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2).
Według art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.
Bezczynność na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej ma miejsce wówczas, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej i jest skierowany do adresata zobowiązanego do jej udzielenia. Nieudzielenie informacji publicznej i niepowiadomienie, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o przyczynach opóźnień i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia. Z bezczynnością będziemy mieć zatem do czynienia wtedy, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany organ nie udzieli informacji lub nie podejmie przewidzianych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i dodatkowym terminie, albo podejmując te czynności nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo nie wyda, na zasadach przewidzianych w u.d.i.p., decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź decyzji o umorzeniu postępowania (w przypadku określonym w art. 14 u.d.i.p.).
W judykaturze ugruntowało się stanowisko, że załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może przybrać postać:
1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej;
2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać;
3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej;
4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej;
5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji.
Wybór właściwej formy załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga od podmiotu, do którego się zwrócono, dokonania oceny, czy jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz czy żądana informacja jest informacją publiczną.
W konsekwencji, w przypadku badania, czy doszło do bezczynności w sprawach o udostępnienie informacji publicznej Sąd jest obowiązany ocenić, czy podmiot, do którego skierowano wniosek jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz czy żądana informacja jest informacją publiczną. Tylko bowiem w sytuacji ustalenia, że dana informacja stanowi informację publiczną, jak też, że wniosek o jej udostępnienie skierowany został do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia, można rozpatrywać ewentualną bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Bd 31/14, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W zakresie kwalifikacji podmiotowej Sąd stwierdza, że Dyrektor Domu Pomocy Społecznej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, gdyż jest jednostką dysponującą mieniem publicznym (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.) – co zresztą w sprawie nie jest sporne.
Stwierdzić też należy, że w terminie ustawowym organ załatwił wniosek skarżącego – udzielając żądanej informacji lub w piśmie informującym, że w zakresie pytań odnoszących się do zarządzeń nr 18/2024 i 19/2024 nie jest to informacja publiczna.
Spór w sprawie odnosi się jedynie do zagadnienia, czy wskazane powyżej zarządzenia nr 18/2024 i 19/2024 stanowią informację publiczną i czy jako takie podlegały udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wyraża przekonanie, że zarządzenia te są informacją publiczną i powinny zostać mu udostępnione. Podnosi, że zostały wskazane w przekazanym mu wykazie zarządzeń i posiadają nadane numery. Dyrektor DPS twierdzi zaś, że były one jedynie projektami, które ostatecznie nie zostały wprowadzone w Domu Pomocy Społecznej w Choroszczy; ponadto w przesłanym skarżącemu wykazie zarządzeń nie ma wskazanej daty, ani w jakiej sprawie zarządzenie zostało wprowadzone, co stanowi potwierdzenie, iż owe zarządzenie nie zostały wprowadzone - tym samym nie stanowią informacji publicznej. Argumentuje ponadto, że decyzja o anulowaniu zarządzeń zapadła po wprowadzeniu zarządzenia nr 20/2024, w związku z tym numery kolejnych zarządzeń były nadawane zgodnie z kolejnością wynikającą z rejestru zarządzeń wewnętrznych.
Wyjaśnić należy, że informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu wykonującego władzę publiczną lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne.
Założeniem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest zapewnienie w drodze dostępu do informacji publicznej społecznej kontroli nad działalnością m.in. organów administracji publicznej. Cel ten winien być każdorazowo uwzględniany przy ocenie, czy dana informacja ma charakter informacji publicznej.
Doktryna oraz orzecznictwo sądowe przyjmują szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są nią zatem zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej i dotyczących sfery jego działalności. Bez znaczenia jest to, w jaki sposób dokumenty te znalazły się w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez organ i odnosiły się do niego bezpośrednio.
Nie wszystkie działania podmiotów wymienionych w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP będą związane z powstaniem informacji publicznej. Część dokumentów służących jedynie potrzebom podmiotu zobowiązanego, pomimo że związana jest z jego działalnością, nie jest informacją publiczną i nie podlega ujawnieniu (dokumenty wewnętrzne)" (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska. Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 19 i 23).
W orzecznictwie przyjmuje się, że dokumenty o charakterze wewnętrznym, to dokumenty, które: (1) służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk; (2) mogą określać zasady działania w określonych sytuacjach, mogą też być fragmentem przygotowań do powstania aktu będącego formą działalności danego podmiotu, np. analizy, opinie, sprawozdania; (3) służą wprawdzie realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nie przesądzają o kierunkach działania organu i nie są w związku z tym wiążącym wyrazem stanowiska organu; (4) mają jedynie charakter organizacyjny i porządkowy.
Ponadto w orzecznictwie przyjmuje się, że realizacja wniosku o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest możliwa, gdy wnioskodawca domaga się informacji nieistniejących w dniu złożenia wniosku czy wręcz abstrakcyjnych (zob. wyrok WSA w Warszawie z 11 kwietnia 2014 r., II SA/Wa 2385/13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 16 grudnia 2004 r., IV SA/Wr 241/04 stwierdził, że informacją publiczną nie będzie projekt uchwały organów spółdzielni mieszkaniowej. Wyjaśnił, że informacja tylko wtedy ma charakter informacji publicznej, jeżeli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu, od którego wnioskodawca żąda jej udostępnienia. Takich cech nie ma jednak projekt uchwały organu spółdzielni mieszkaniowej. Projekt uchwały do czasu jej uchwalenia nie jest bowiem aktem wiążącym kogokolwiek i nie wywiera żadnych skutków, ani prawnych, ani innych, w życiu publicznym. Nie można więc przyjąć, że projekt uchwały stanowi informację publiczną istniejącą i będącą w posiadaniu organu. Sąd orzekający w sprawie niniejszej stanowisko to podziela.
Stwierdzić należy, że jeżeli organ uznaje, iż kwestie mieszczące się w zakresie wnioskowanych informacji znajdują się na etapie uzgadniania poglądów czy stanowisk, analizy wariantów działania, brak jest podstaw do przyjęcia, że informacja ta podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przyjąć należy, że informacje takie nie są informacją publiczną.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie Dyrektor wywiązał się z obowiązku nałożonego na niego ustawą o dostępie do informacji publicznej.
Jeśli żądane zarządzenia były jedynie projektami, nie zostały – jak twierdzi Dyrektor – sporządzone, podpisane, nie weszły do obrotu, nie wywołują skutków prawnych wobec jego adresatów to nie mogą zostać udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Skarżący kwestionuje twierdzenie Dyrektora o tym, że żądane przez niego zarządzenia nie weszły w życie, zostały anulowane i nie funkcjonują w obrocie. Zdaniem Sądu, aby zakwestionować prawdziwość twierdzenia Dyrektora skarżący musiałby wykazać, że dokument takie istnieją, funkcjonują w obrocie. Wówczas podlegałyby one udostępnieniu na podstawie analizowanej ustawy. Skarżący jednak na taki fakt się nie powołał.
Ponadto należy stwierdzić, że nie jest rolą Sądu badającego sprawę z zakresu dostępu do informacji publicznej ustalać fakty, w tym to, czy żądany dokument został wytworzony, istnieje, funkcjonuje w obrocie. Sąd opiera się w tym zakresie głównie na twierdzeniach stron i przedstawionych przez nie dowodach oraz argumentacji.
W tej sprawie Dyrektor wskazuje konsekwentnie, że sporne zarządzenia były jedynie projektami i ostatecznie nie zostały wprowadzone w Domu Pomocy Społecznej w Choroszczy. W przesłanym Wnioskodawcy wykazie zarządzeń nie ma wskazanej daty, ani nawet jakich zagadnień zarządzenia dotyczyły, co stanowi potwierdzenie, iż nie zostały one wprowadzone w życie. Jak wskazuje Dyrektor, teksty projektów zarządzeń nigdy nie zostały zaakceptowane pod względem merytorycznym oraz formalnym. Projekty ww. zarządzeń nigdy też nie zostały zaakceptowane i podpisane przez Dyrektora DPS w Choroszczy, nie weszły więc do obiegu prawnego. Wprawdzie w przesłanej skarżącemu tabeli zarządzeń zostały wskazane, jednak zaznaczono, iż zostały anulowane. Sąd wyjaśnia skarżącemu, że czym innym jest anulowanie, a czym innym uchylenie zarządzenia. Uchylenia zarządzenia oznacza, że przez jakiś czas pozostawało ono w obiegu prawnym. Zarządzenie anulowane było jedynie projektem, nie wywarło żadnych skutków prawnych w życiu publicznym i w związku z tym nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Nie przekonuje jednocześnie argumentacja podnoszona przez skarżącego, który uparcie podnosi, ze zarządzenia te funkcjonują w obrocie. Nie przedstawił on na tę okoliczność jakichkolwiek dowodów. Do kwestii numeracji Dyrektor odnosił się w toku postępowania kilkakrotnie, wyjaśniając przekonująco, dlaczego kolejne zarządzenia mają numerację taką, która wskazywałaby na istnienie w obrocie zarządzeń nr 18/2024 i 19/2024. Sąd twierdzenia skarżącego uznaje za nieprzekonujące, gdyż nie są one poparte jakimkolwiek dowodem, bazując jedynie na przypuszczeniach.
Uznając z powyższych względów skargę za niezasadną, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o jej oddaleniu.