II SAB/Bk 26/08

II SAB/Bk 26/08 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2008-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk
Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Roleder
Symbol z opisem
6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Zobowiązano do wydania aktu
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 35, 105 par.1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego przesunięcia znaków granicznych oraz zmiany treści mapy zasadniczej 1. zobowiązuje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. do wydania orzeczenia w wyniku rozpoznania wniosku W. S. z dnia [...].02.2008r. w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt organowi; 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. na rzecz skarżącej W. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2008r. pełnomocnik W. S. – J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. w przedmiocie wszczęcia postępowania i przeprowadzenia rozprawy zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lutego 2008r.
Z uzasadnienia skargi i akt administracyjnych wynika, iż wnioskiem z dnia [...] lutego 2008r. W. S., działając na podstawie art. 61 §1 w zw. z art. 241 k.p.a. oraz art. 7b ust.1 pkt 1 lit.a i pkt 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego, zwróciła się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. o wszczęcie postępowania i przeprowadzenie rozprawy w związku z bezprawnym przesunięciem punków granicznych, oraz nieprawidłowym opracowaniem mapy zasadnicznej w zakresie obejmującym m.in obszar działki oznaczonej nr geod. [...], położonej we wsi S.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. pismem z dnia [...] marca 2008r., powołując się na przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno – kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie, poinformował, że przebieg granic przedstawiony na mapie zasadniczej przez uprawnionego geodetę jest zgodny ze stanem ujawnionym w ww. dokumentacji technicznej, a szerokość drogi wiejskiej ustalona została w wyniku scalenia gruntów. Z podanych względów odmówił podjęcia interwencji w sprawie.
Zażalenie na powyższe pismo do Wojewody P. złożył w dniu [...] marca 2008r – pełnomocnik W. S. Zarzucił, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie załatwił sprawy w terminie i wbrew żądaniom zawartym we wniosku, nie przeprowadził rozprawy oraz nie uwzględnił wniosków dowodowych.
Rozpatrując wywiedzione zażalenie - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. pismem z dnia [...] kwietnia 2008r. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w poprzednim piśmie z dnia [...] marca 2008r. Dodatkowo wyjaśnił, iż prowadzenie i aktualizacja treści mapy zasadniczej odbywa się wg. zasad określonych przepisami instrukcji technicznej wprowadzonej do stosowania rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie, a wskazane przepisy nie przewidują prowadzenia postępowań administracyjnych, udziału zainteresowanych stron oraz przedkładania wniosków dowodowych zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
Skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożył w dniu 5 maja 2008r. pełnomocnik W. S. Zarzucił, iż organ rozpatrując wniosek z dnia 19 lutego 2008r. naruszył podstawowe zasady postępowania administracyjnego, a ponadto wbrew normie art. 7a Prawa geodezyjnego i kartograficznego nie przekazał złożonego zażalenia organowi wyższego stopnia - Głównemu Geodecie Kraju, tylko sam je rozpatrzył.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego Kartograficznego w B. wniósł o jej oddalenie, jako bezpodstawnej. Wyjaśnił, że pismem z dnia [...] marca 2008r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z dnia [...] lutego 2008r., a kolejnym pismem z dnia [...] kwietnia 2008r. odniósł się szczegółowo do zarzutów zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna, a jej żądanie wymagało uwzględnienia.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej: p.p.s.a. ( (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.), jak również na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 §2 pkt 1-4 tej ustawy, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 p.p.s.a.).
Przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 §1 p.p.s.a). W razie skargi na nie wydanie decyzji w ustawowo określonym terminie służy w postępowaniu administracyjnym zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, zgodnie przepisem art. 37 §1 ustawy z dnia
14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego, cytowanej dalej: k.p.a. (Dz.U. Nr 98, poz. 1071, ze zm.).
W przedmiotowej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi wyczerpał opisany wyżej tryb zażaleniowy, albowiem w dniu [...] marca 2008r. powołując się na przepis art. 37 §1 k.p.a. złożyła zażalenie na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2008r. Zażalenie to, co prawda nie zostało skierowane do organu właściwego, jakim był Główny Geodeta Kraju, jednak okoliczność ta nie ma istotnego znaczenia dla oceny skuteczności działań strony. Zgodnie, bowiem z art. 65 § 1 k.p.a. organ winien je przekazać do organu właściwego. Jak wynika z akt sprawy, do przekazania takiego w praktyce doszło, a zażalenie to, wbrew zasadzie art. 37 §1 k.p.a., rozpatrzył Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B.
Badając z kolei zasadność złożonej skargi Sąd uznał, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej W. S. z dnia [...] lutego 2008r. Organ ten nie podjął, bowiem żadnych działań wynikających z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego mających na celu rozpoznanie przedmiotowego wniosku. Bezczynności tej, wbrew twierdzeniu organu, nie usprawiedliwia fakt, iż pismem z dnia [...] marca 2008r. oraz [...] kwietnia 2008r. udzielono skarżącej szczegółowej odpowiedzi na zarzuty zawarte we wniosku.
Uszło, bowiem uwadze organu, iż zgodnie z art. 61 § 3 kpa, wszczęcie postępowania administracyjnego na wniosek strony nie jest uzależnione od uznania organu, ale następuje z mocy prawa w dniu złożenia żądania. Wszczęte natomiast postępowanie administracyjne musi być zakończone załatwieniem sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a.., poprzez wydanie decyzji, która rozstrzyga sprawę, co do istoty, albo załatwienie w innej formie określonej w kodeksie postępowania administracyjnego (vide: G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-103, LEX, 2007, wyd. II). Pisma wysyłane do strony, informujące o sprawie, zamiast wydania decyzji administracyjnej, nie stanowią załatwienia sprawy w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (wyr. NSA z dnia 13 listopada 1998 r., IV SAB 124/98, niepubl.) W literaturze podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (vide: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Z punktu widzenia dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji obojętne jest przy tym, czy organ nie wydał decyzji z powodu opieszałości w załatwieniu sprawy, czy wobec uznania, że występują przesłanki negatywne dla jej załatwienia (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1987 r., sygn. akt SAB 23/87, ONSA 1988, nr 1, poz. 13). Nie ma również znaczenia okoliczność, z jakich powodów określona decyzja, postanowienie lub inny akt nie zostały dokonane, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Dla uwzględnienia skargi strony wystarczające jest ustalenie, że sprawę organ winien był zakończyć decyzją bądź merytoryczną bądź formalnie kończącą postępowanie, czego nie uczynił w sprawie niniejszej.
Wprawdzie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wystosował do skarżącej dwa pisma informujące o kwestiach będących przedmiotem wniosku, tym niemniej, jak wskazano wyżej, pisma takie nie mogą być w żaden sposób uznane za załatwienie sprawy w rozumieniu art. 35 k.p.a.
O ile, zatem organ stał na stanowisku, iż postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącej jest bezprzedmiotowe, albowiem przepisy dotyczące prowadzenia i aktualizacji treści mapy zasadniczej nie przewidują prowadzenia postępowania administracyjnego, udziału zainteresowanych stron oraz przedkładania wniosków dowodowych, winien był wydać decyzję umarzającą postępowanie (art. 105 §1 k.p.a.). Tylko tego rodzaju decyzja umożliwiłaby skontrolowanie toku rozumowania organu poprzez skonfrontowanie przywołanych regulacji prawnych z wnioskiem strony. Specyfika skargi na bezczynność organu administracji nie pozwala zaś Sądowi na taką ocenę w niniejszym postępowaniu.
W przypadku natomiast stwierdzenia, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. nie jest właściwy do załatwienia sprawy, wniosek skarżącej winien był być przekazany do organu właściwego w drodze postanowienia (art. 65 § 1 k.p.a.)
W świetle powołanych okoliczności, należało stwierdzić, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. pozostaje w bezczynności w sprawie wszczętej wnioskiem W. S. z dnia [...] lutego 2008r. Stąd kierując się treścią art. 149 p.p.s.a., Sąd w uwzględnieniu skargi na bezczynność zobowiązał organ do wydania, w terminie trzydziestu dni od dnia zwrotu akt, orzeczenia rozpoznającego wniosek skarżącej, nie przesądzając oczywiście o jego rodzaju i treści.
O kosztach postępowania postanowiono w myśl art. 200 p.p.s.a., ustalając, że na niezbędne koszty postępowania składa się uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 złotych.