II SAB/Bk 23/20

II SAB/Bk 23/20 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2020-03-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Lemańska
Grażyna Gryglaszewska /sprawozdawca/
Marek Leszczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 1 ust. 1, art. 4, art. 6, art. 10 ust. 1, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta Miasta . w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.
M. M. we wniosku z 18 lipca 2016 r. skierowanym do Prezydenta Miasta B. wniósł o udzielenie następujących informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej:
1. Czy grunty na których usadowione są urządzenia MPEC w B., obejmujące między innymi działkę o nr [...] obręb [...], zlokalizowane przy rzece Białej na odcinku od ul. A. do A., zostały wyłączone z produkcji rolnej;
2 Czy uwidoczniony na załączniku graficznym do uchwały nr [...] Rady Miejskiej B. z [...].06.1998 r., wykropkowany obszar ciągnący się wzdłuż rzeki Białej wyodrębniony z pozostałej części, to tereny budowlane zgodnie z decyzją Wojewody B., decyzją lokalizacyjną z 1986 r. oraz decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji budowlanej;
3. Czy umiejscowiony kolektor ciepłowniczy na załączniku graficznym do uchwały Rady Miejskiej w B. z [...].12.1991 r. nr [...], jest inwestycją o której informują pisma Prezydenta Miasta B. z [...].03.1986 r. zatytułowane "Wskazania Lokalizacyjne", o której mowa w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji budowlanej z [...].05.1986 r. oraz w decyzji o pozwoleniu na budowę z [...].11.1986 r.;
4 Dlaczego w części graficznej uchwały Rady Miejskiej w B. z [...].12.1991r., nr [...] nie uwzględniono zmiany przeznaczenia gruntów położonych wzdłuż rzeki Białej do której doszło, o czym informuje decyzja Wojewody P. nr [...];
5. Czy doszło do zmiany przeznaczenia gruntów działki o nr [...] obręb 2 w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez Radę Miasta B. nr [...] z [...].05.2011 r. (w części graficznej dołączonej do uchwały teren jest oznaczony 3.2 ZP,Zz), w świetle wydanych decyzji o lokalizacji celu publicznego na budowę kolektora ciepłowniczego, warunków zabudowy z [...].05.2005r. oraz warunków wydanych przez SKO w B. z [...].05.2006 r.
Organ odpowiadając na ten wniosek w piśmie z 1 sierpnia 2016 r. poinformował, że:
Ad. 1. Na podstawie dokumentacji archiwalnej, decyzją Geodety Miejskiego w B. z [...] listopada 1986 r. nr [...] zezwolono Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej w B. na wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów rolnych pod budowę sieci cieplnej magistralnej do ul. C. – Z., obejmującej część działki oznaczonej nr [...] z obr. [...] - W. Niemniej jednak Urząd Miejski w B. nie dysponuje dokumentem potwierdzającym faktyczne wyłączenie gruntów rolnych;
Ad. 2. Wskazanie lokalizacji ozn. nr [...] z [...].03.1986 r. i decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji budowlanej ozn. nr [...] z [...].06.1986 r. oraz decyzja ozn. nr [...] z [...].11.1986 r. zostały wydane w oparciu o obowiązujący wówczas miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta Białegostoku, zatwierdzony uchwałą nr [...] Miejskiej Rady Narodowej z [...] kwietnia 1986 r. (Dz. U. Woj. Białostockiego nr 11 poz. 120 z dnia 30 kwietnia 1986 r.). Natomiast załącznik graficzny do uchwały nr [...] Rady Miejskiej Białegostoku z dnia [...] czerwca 1998 r. to zmiana miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta B. (rejon ul. D.). Zmiana ta dotyczyła Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta B. który został zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z [...].11.1994 r. (Dz. U. Woj. Białostockiego z 1994 r. nr 22 poz. 118). Zgodnie z oznaczeniami użytymi w załączniku graficznym, wykropkowany symbol, który przebiega wzdłuż rzeki Białej oznacza wydzielone drogi rowerowe;
Ad. 3 i 4. Obszar na którym położona jest działka nr [...] objęty był uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z [...] grudnia 1991 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego części osiedla W. w B. Przedmiotowa działka położona była wówczas na terenie oznaczonym symbolem A10-RZ,R/ZP,US/, w którym przeznaczenie terenu określono jako: "Teren użytków zielonych, roli. Dopuszczalne użytkowanie rolnicze, ogrodnicze bez trwałego zainwestowania w perspektywie, po uregulowaniu stosunków własnościowych teren przewidziany jako miejsce realizacji ogólnomiejskiej, ogólnodostępnej. Zakaz inwestowania kubaturowego w pasie 50,0 m w obie strony od koryta rzeki Białej (zgodnie z ustaleniami planu ogólnego). Postulowane ciągi spacerowe, ścieżki rowerowe. Dopuszcza się lokalizację drobnych obiektów kubaturowych związanych z obsługą terenów zielonych poza pasem 50 m od rzeki. (...)" W oznaczeniach planu, na załączniku graficznym występuje symbol "miejska sieć cieplna". Wzdłuż rzeki Białej (w tym na przedmiotowej działce) pokazany jest w planie przebieg miejskiej sieci cieplnej. Wskazano, że lokalizacja infrastruktury - obiektu budowlanego nie powoduje automatycznej zmiany przeznaczenia działki z rolnej na budowlaną czy też zmiany oznaczenia w ewidencji klaso-użytków. Organ podniósł, że czym innym jest oznaczenie poszczególnych nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków, a czym innym jest przeznaczenie określone w planie miejscowym. Przeznaczenie w kolejnych planach miejscowych na tym obszarze zawsze wskazywało ten obszar pod różne formy zieleni z dopuszczeniem realizacji infrastruktury technicznej. Brak załączników graficznych do przywoływanych decyzji i wskazania lokalizacyjnego, uniemożliwia jednoznaczne stwierdzenie czy dotyczyły istniejącego kolektora ciepłowniczego na odcinku przebiegającym wzdłuż rzeki Białej od ul. A. do J.;
Ad. 5. Odnosząc się do pytania czy doszło do zmiany przeznaczenia działki o nr [...] w związku z uchwaleniem uchwały Rady Miejskiej B. nr [...] z [...].05.2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki Białej (odcinek od ul. J. do ul. A.) w B. wyjaśniono, że sieć cieplna MPEC biegnąca wzdłuż rzeki Białej na odcinku pomiędzy ulicami A. a J. została wybudowana przed podjęciem uchwały intencyjnej w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego doliny rzeki Białej (odcinek od ul. J. do ul. A.) w B., w 2004 r. W przedmiotowy planie usankcjonowano jedynie istniejący przebieg sieci cieplnej, dopuszczając modernizację i przebudowę sieci ogólnomiejskich na terenach 3.1ZP,Zz i 3.2ZP,Zz z zachowaniem dotychczasowej lokalizacji.
W dniu 24 lutego 2020 r. M. M. wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. z uwagi na udzielenie niepełnych/nieprawdziwych informacji w odpowiedzi na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta Miasta B. do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący w pierwszej kolejności, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wywiódł, że skarga na bezczynność organu służy również w wypadku udzielenia niepełnej lub nieprawdziwej informacji (vide: II SAB/Ol 78/17; II SAB/Op 33/11 i IV SAB/Gl 25/11).
Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie mamy do czynienia z udzieleniem niepełnych oraz nieprawdziwych informacji, wnikających z błędnej interpretacji decyzji Geodety Miejskiego z [...] listopada 1986 r., co potwierdził Prezydent Miasta B. nie odwołując się od decyzji Wojewody P. z [...] listopada 2019 r. nr [...]. Decyzją tą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Miejskiego w B. z [...].11.1986 r. znak [...] udzielającej Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej w B. pozwolenia na wykonanie sieci cieplnej w części dotyczącej działki o nr ewid. [...] obręb [...] W. w B. Odnosząc się do poszczególnych punktów odpowiedzi skarżący stwierdził, że:
1. Informacja udzielona w zakresie pierwszego pytania jest nieprawdziwa, gdyż Wojewoda P. w uzasadnieniu decyzji z [...] listopada 2019 r. stwierdził "Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w B. wydał inwestorowi decyzję z dnia [...] listopada 1986 r. nr [...] zezwalającą na wyłączenie z produkcji rolniczej 0,7995 ha gruntów rolnych [...] oznaczonych działkami [...], [...], [...], [...],położonych w obrębie [...] W. [...]. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż właściwy organ do spraw ochrony gruntów rolnych i leśnych powyższą decyzją wyłączył z produkcji rolnej m.in. działkę która obecnie jest współwłasnością Pana M. M.";
2. Informacja udzielona w zakresie drugiego pytania jest niepełna/nieprawdziwa, ponieważ w legendzie do uchwały z 1986 r. brak jest takiego oznaczenia, natomiast w części graficznej do uchwały z 1994 r. taki obszar nie występuje. Zdaniem skarżącego, wykropkowany teren przeznaczony w planie miejscowym pod drogi rowerowe, to obszar wyłączony z produkcji rolnej;
3. Informacja o braku jednoznacznego stwierdzenia, że oznaczona na załączonym załączniku graficznym do uchwały nr [...] Rady Miejskiej w B. sieć cieplna nie koniecznie dotyczy istniejącego kolektora ciepłowniczego mija się z prawdą. Skarżący podniósł, że organowi znana jest treść decyzji Geodety Miejskiego z [...] listopada 1986 r. oraz treść operatu technicznego sporządzonego przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno - Kartograficzne w B. w dniu [...].01.1998 r. oraz w dniu [...].03.1989 r. na podstawie których dokonano podziału nieruchomości o nr [...] obręb [...] oraz zinwentaryzowano wybudowaną sieć cieplną zadanie III. W chwili uchwalania miejscowego planu z 1991 r. sieć cieplna była w budowie, którą ukończono w dniu 16.12.1991 r. Oznacza to, że nie mogła zostać ujawniona w części graficznej uchwały Rady Miasta nr [...] z [...].12.1991r., ponieważ do zasobów miejskich została przyjęta w dniu jej uchwalania;
4. Odpowiedź w zakresie punktu czwartego jest lakoniczna, pozbawiona treści merytorycznej i wymaga doprecyzowania. Zgodnie z decyzjami lokalizacyjnymi, wydanie decyzji Geodety Miejskiego z [...] listopada 1986 r. było niezbędne do wydania pozwolenia na budowę sieci cieplnej, które było zgodne z ustaleniami planu miejscowego, co potwierdza decyzja Wojewody P. z [...] listopada 2019 r. Zatem teren na którym wybudowano sieć cieplną oznaczony na mapie zasadniczej z 2003 r. nr [...] to teren budowlany na którym to zawsze była dopuszczona budowa infrastruktury technicznej, którego przeznaczenia nie zmieniła uchwała Rady Miejskiej w B. nr [...] dopuszczając w części tekstowej wspomnianej uchwały zabudowę;
5. W tym zakresie pytania numer pięć, zdaniem skarżącego, organ nie udzielił odpowiedzi, pomimo, że znany jest mu wyroku SN z 9 września 2015 r., IV CSK 754/1. Skarżący podniósł, że z decyzji Wojewody P. z [...] listopada 2019 r. wynika, że teren na którym wybudowana została sieć cieplna ma przeznaczenie budowlane. Stanowisko to, zdaniem skarżącego, w pełni akceptuje Prezydent Miasta B.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej i zaprzeczył by dopuścił się bezczynności w udzielaniu informacji publicznej. Podniesiono, że skarżący wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożył w dniu 18 lipca 2016 r. odpowiedź zaś otrzymał 1 sierpnia 2016 r., a więc w terminie ustawowym. Ponadto podniesiono, że skarga stanowi głównie wyraz niezadowolenia skarżącego, że organ nie potwierdza jego "ustaleń" i inaczej interpretuje dokumenty niż skarżący, a to nie może świadczyć o tym, że informacje udzielone przez organ są niepełne czy nieprawdziwe. Zdaniem organu, żądania zawarte we wniosku z 18 lipca 2016 r. są żądaniami dokonania interpretacji różnych dokumentów, do czego organ nie jest zobowiązany. Mimo to udzielono odpowiedzi skarżącemu, czyli zrobiono więcej niż nakazują przepisy prawa. Organ zatem nie mógł popaść w bezczynność, co do udzielenia odpowiedzi, do których udzielenia nie był nawet zobowiązany. O tym, że skarżącemu tak naprawdę chodziło o interpretację, a nie informację publiczną w rozumieniu ustawy o udostępnianiu informacji publicznej świadczy także treść skargi. Marginalnie organ podał, że nie odwołał się od decyzji Wojewody P. z [...] listopada 2019 r., gdyż przepisy prawa na to nie pozwalają. Z faktu braku odwołania nie można wyciągać żadnych wniosków, jak to próbuje czynić skarżący. Cała argumentacja podnoszona przez skarżącego stanowi polemikę z odpowiedzią uzyskaną od organu i próbę przeforsowania swojej tezy, że działka nr [...] (obręb [...]) stanowi teren budowlany. Postępowanie dotyczące udzielenia informacji publicznej nie służy zaś potwierdzaniu stanowisk wnioskujących, a jedynie udzielaniu informacji. Skarżący uzyskuje dostęp do informacji publicznej poprzez wgląd w dokumenty, uzyskiwanie ich kopii, itp. Natomiast żądania zawarte we wniosku z 18 lipca 2016 r. wykraczały poza zakres informacji publicznej, a odpowiedź na wniosek skarżący uzyskał w sposób "grzecznościowy", gdyż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w myśl przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Interpretacja postanowień planów miejscowych nie stanowi informacji publicznej, gdyż są to przepisy prawa, a informacją publiczną jest jedynie dostęp do planów miejscowych. Natomiast decyzje administracyjne nie są wyjaśniane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, ale w trybie art. 113 K.p.a. To potwierdza, że wniosek z 18 lipca 2016 r. nie był żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Organ podniósł przy tym, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki Białej (odcinek od ul. J. do ul. A.) w B. uchwalony uchwałą Rady Miejskiej B. z [...] maja 2011 r. nr [...] był wielokrotnie badany przez WSA i NSA, w tym ze skargi skarżącego, i sądy potwierdziły jego prawidłowość. Zatem wszelkie zarzuty formułowane przez skarżącego w stosunku do ww. planu są niezasadne. Końcowo podano, że w dostępnych bazach orzeczeń nie istnieje wyrok SN z 9 września 2015 r., IV CSK 754/1, na który powołuje się skarżący.
W piśmie procesowym z 16 marca 2020 r. skarżący podniósł, że wnosił o udzielenie informacji publicznej a nie jak twierdzi organ interpretacji. Nadto podtrzymał swoje stanowisko, że organ udzielił niepełnej informacji. W zakresie punktu pierwszego, zdaniem skarżącego, Prezydent pozostaje w rażącej bezczynności. Udzielił niezrozumiałej informacji publicznej, twierdząc, że do wyłączenia gruntów rolnych z produkcji doszło na podstawie decyzji Geodety Miejskiego w B. z [...] listopada 1986r. nr [...], a następne że Urząd Miejski w B. nie dysponuje dokumentami potwierdzającymi faktyczne wyłączenie gruntów rolnych. Nie wyjaśniając dlaczego organ nie posiada żądanej informacji. Z powyższego wynika, że udzielając odpowiedzi na pytanie numer jeden Prezydent podał nieprawdziwą informację. Powyższe potwierdza treść decyzji Wojewody P. z [...] listopada 2019 r. Zdaniem skarżącego, skoro Prezydent udzielił informacji publicznej to znaczy, że pytania które zostały zadane przez skarżącego spełniały kryteria ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stąd wynika zarzut udzielenia informacji publicznej nieprawdziwej/niepełnej. Nadto skarżący podał, że postanowieniem z [...] lipca 2019 r. Prezydent Miasta B. zakończył postępowanie administracyjne dotyczące odtworzenia akt administracyjnych dotyczących decyzji Urzędu Miejskiego z [...].11.1986 r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej w B. pozwolenia na wykonanie sieci cieplnej od ul. C. do ul. Z. w B. Na okoliczność ww. postępowania Prezydent Miasta B. odtworzył decyzję Urzędu Miejskiego w B. z [...].09.1986r. znak: [...] o zatwierdzeniu planu realizacji urządzeń linowo - sieciowych w zakresie budowy sieci cieplnej od komory K -4 do komory K- 702 na terenie położonym przy ul. Z. w której to zobowiązał inwestora przed złożeniem wniosku o wydanie pozwolenia, wyłączyć grunty rolne z produkcji. Decyzją Geodety Miejskiego w B. z [...] listopada 1986 r. nr [...] zezwolono Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej w B. na wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów rolnych pod budowę sieci cieplnej magistralnej do ul. C. - Z.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na uwadze przepisy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.; dalej powoływana jako u.d.i.p.), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.).
Z art. 149 § 1 P.p.s.a. wynika, że sąd - uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
W przedmiotowej sprawie skarżący zarzucił organowi bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej objętej wnioskiem z 18 lipca 2016 r., w którym to wnioskodawca domagał się udzielenia wyszczególnionych we wniosku w pkt 1-5 informacji, które miałyby potwierdzić, że działka nr 1567 (obręb 2) stanowi teren budowlany.
Realizacja prawa do informacji publicznej jest uzależniona od spełnienia następujących przesłanek. Po pierwsze: przedmiotem żądania informacji musi być informacja publiczna w rozumieniu art. 1 oraz art. 3 ust. 2 w związku z art. 6; po drugie: adresatem żądania udostępnienia informacji publicznej, na zasadach tej ustawy, zgodnie z art. 4 ust. 1, mają być "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne"; a po trzecie: według art. 4 ust. 3 obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Tak więc tylko w sytuacji ustalenia, że dana informacja stanowi informację publiczną, jak też że wniosek o jej udostępnienie skierowany jest do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia, można rozpatrywać ewentualną bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci jej udzielenia (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że nie posiada żądanej informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).
W sprawie niniejszej poza sporem pozostaje, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony do Prezydenta Miasta B., który jest podmiotem zobowiązanym na gruncie art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji mającej walor informacji publicznej i będącej w jego posiadaniu. Nadto analiza akt niniejszej sprawy pozwala stwierdzić, że Prezydent Miasta B. zareagował na wniosek skarżącego, odpowiadając mu w piśmie z 1 sierpnia 2016 r. Organ nie pozostawał zatem w "milczeniu". Zareagował i udzielił informacji nie pozostając w zwłoce. Pomimo tego, że skarżący otrzymał odpowiedź na swój wniosek to w jego ocenie informacje te były niepełne oraz nieprawdziwe i stąd skarga na bezczynność organu.
Istotnie, tak jak podnosi w skardze skarżący, orzecznictwo sądów administracyjnych dopuszcza skargę na bezczynność organu w sytuacji udzielenia niepełnej lub nieprawdziwej informacji. Tezę taką zawarto między innymi w uzasadnieniach wyroków wskazany przez skarżącego i tak WSA w Olsztynie w sprawie II SAB/Ol 78/17 stwierdził, że: "(...) skarga na bezczynność organu służy również w wypadku udzielenia niepełnej informacji publicznej lub w ocenie skarżącego - nieprawdziwej informacji (...)"; WSA w Gliwicach w sprawie IV SAB/Gl 25/11 "(...) skarga na bezczynność organu służy również w wypadku udzielenia niepełnej bądź, zdaniem strony, nieprawdziwej informacji publicznej" czy też WSA w Opolu w sprawie II SAB/Op 33/11 "(...) skarga na bezczynność organu służy również w wypadku udzielenia niepełnej informacji publicznej lub w ocenie skarżącego nieprawdziwej informacji".
W świetle powyższego w sprawie niniejszej należało ocenić czy istotnie organ udzielił niepełnej/nieprawdziwej informacji. Z analizy stanowiska skarżącego wynika, że domaga się on w istotnie od organu informacji polegającej na interpretacji decyzji Geodety Miejskiego z [...] listopada 1986 r. zgodnie z decyzją Wojewody P. z [...] listopada 2019 r., który w uzasadnieniu tej decyzji stwierdził, że "Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w B. wydał inwestorowi decyzję z dnia [...] listopada 1986 r. nr [...] zezwalającą na wyłączenie z produkcji rolniczej 0,7995 ha gruntów rolnych (...) oznaczonych działkami [...], [...], [...], [...],położonych w obrębie [...] W. (...). W związku z powyższym stwierdzić należy, iż właściwy organ do spraw ochrony gruntów rolnych i leśnych powyższą decyzją wyłączył z produkcji rolnej m.in. działkę która obecnie jest współwłasnością Pana M. M.". Skarżący de facto żąda zatem od organu informacji, że działka nr [...] (obręb [...]) została wyłączona w 1986 r. z produkcji rolnej i stanowi teren budowlany. Przy czym informacja ta miałaby być wyinterpretowana przez organ z decyzji Wojewody wydanej właściwie 3 lata po udzieleniu odpowiedzi przez organ na wniosek skarżącego.
Odnosząc się do powyższego należy ocenić czy takie żądanie stanowi informację publiczną. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Krąg informacji, które ustawa, w ramach katalogu otwartego w szczególności uznaje za informację publiczną, określony został w przepisie art. 6 tej ustawy. Na podstawie wskazanego przepisu, uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. Analiza art. 1 i 6 u.d.i.p. wskazuje, że wnioskiem nie mogą być objęte wyjaśnienia różnego typu aktów administracyjnych bądź zaświadczeń, uzasadnienia ich podjęcia, bądź polemika z ustaleniami dokonanymi przez organ. Nie stanowią informacji publicznej wszelkiego rodzaju wyjaśnienia, objaśnienia czy tłumaczenia organu kwestii związanych z daną informacją publiczną. Udostępnieniu podlega bowiem sama informacja, stanowiąca obiektywnie istniejący fakt, a nie przyczyny, dla których dana informacja ma określoną treść, czy z powodu których została podjęta bądź też nie przez dany organ, czy też znajduje się w danym, a nie innym miejscu. Tego typu informacje nie stanowią informacji publicznej dotyczącej spraw publicznych. Wyjaśnienia, motywacje i tłumaczenia organu nie są objęte zakresem przedmiotowym ustawy o dostępnie do informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu w trybie jej przepisów (vide: wyroki NSA: z 29 lutego 2012 r., I OSK 2198/11, Lex nr 1122882; z 7 marca 2012 r., I OSK 2445/11; z 18 kwietnia 2012 r., I OSK 192/12, Lex nr 1218848). Charakteru informacji publicznej nie ma także polemika z zapadłym rozstrzygnięciem czy żądanie dokonania przez organ wykładni prawa (tak NSA w postanowieniu z 24 stycznia 2006 r., I OSK 928/05, pub. CBOSA).
W świetle powyższego należy stwierdzić, że żądanie skarżącego, które dotyczy potwierdzenia przez organ, że działka nr [...] (obręb [...]) stanowi teren budowlany w oparciu o treść uzasadnienia decyzji Wojewody P. z [...] listopada 2019 r. nie stanowi żądania o udzielenie informacji publicznej. Nie dotyczy bowiem sfery faktów, którymi dysponuje organ do którego skierowano wniosek, lecz oceny stanu faktycznego na podstawie interpretacji rozstrzygnięcia wydanego przez inny organ. W takiej sytuacji bez znaczenia pozostaje to, że wniosek skarżącego został sformułowany w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W świetle powyższego uznać należało, że Prezydent Miasta B., jako organ administracji publicznej nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu żądania skarżącego które dotyczyło potwierdzenia w oparciu o interpretację decyzji Wojewody P. z [...] listopada 2019 r., że działka nr [...] (obręb [...]) stanowi teren budowlany. Skoro bowiem żądanie to nie miało charakteru informacji publicznej, to organ administracji publicznej ograniczając się do poinformowania skarżącego o posiadanym stanie wiedzy dotyczącym tej działki uzyskanym z dokumentów którymi dysponuje, uchronił się przed możliwością skutecznego przypisania mu bezczynności na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z powyżej wskazanych powodów sąd uznał, że skarga okazała się niezasadna, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 151 P.p.s.a. W konsekwencji, skoro organ nie był zobowiązany do udzielania informacji publicznej, to nie dopuścił się bezczynności. Brak zatem podstaw do zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego oraz orzekania czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1, § 1a P.p.s.a.). Skutkiem powyższego brak także podstaw do wymierzenia organowi grzywny, jak tego domagał się skarżący (art. 149 § 2 P.p.s.a.).