II SAB/Bd 76/24

II SAB/Bd 76/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2024-09-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jarosław Wichrowski /przewodniczący sprawozdawca/
Jerzy Bortkiewicz
Mariusz Pawełczak
Symbol z opisem
658
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Odpady
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OSK 256/25 - Wyrok NSA z 2025-09-16
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 64 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2018 poz 1592
art. 14 ust. 1
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 września 2024 r. sprawy ze skargi R. M. na bezczynność Marszałka [...] w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia na przetwarzanie odpadów oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem, które wpłynęło do Marszałka Województwa [...] w dniu [...] marca 2020r., R. M. (dalej określany jako Skarżący) wystąpił o zmianę decyzji Prezydenta G. z dnia [...] lutego 2017 r. znak [...] udzielającej mu zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne na terenie zakładu recyklingu tworzyw sztucznych przy ul. D. w G.
Marszałek Województwa [...] pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256) w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 2 pkt 1, 4, 6 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1592 ze zm.) wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i merytorycznych wniosku. Wobec nieuzupełnienia braków wniosku Skarżący pismem z dnia [...] maja 2021 r. został poinformowany przez Prezydenta o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania.
W skardze na bezczynność Skarżący podniósł, że wniosek o wydanie decyzji "aktualizacyjnej" został pozostawiony bez rozpatrzenia, pomimo rozpatrywania wniosku już pod kątem merytorycznym, o czym świadczy treść wezwania z dnia [...] stycznia 2021 r. Wobec powyższego, Skarżący wniósł o zobowiązanie Marszałka do anulowania czynności technicznej pozostawienia podania bez rozpatrzenia i wydania pisma stwierdzającego wszczęcie postępowania.
Uzupełniając skargę, Skarżący zarzucił, że organ naruszył:
1) art. 40 § 2 kpa poprzez pominięcie pełnomocników skarżącego, a co najmniej pominięcie wyjaśnienia roli osób podpisanych na wniosku, podczas gdy Skarżący osobiście podpisał wyłącznie pismo przewodnie, przedkładając wniosek podpisany przez ww. osoby, którym zlecił sporządzenie tegoż wniosku i które traktował jako profesjonalistów, od których oczekiwał wsparcia w prowadzonym postępowaniu, wobec czego organ powinien ustalić charakter, w jakim działały ww. osoby w postępowaniu, a w przypadku potwierdzenia, że są one pełnomocnikami – to im doręczać wezwanie do uzupełnienia wniosku; doręczenie wezwania do uzupełnienia braków wniosku Skarżącemu zamiast pełnomocnikom miało w tej sytuacji jedynie skutek informacyjny;
2) art. 64 § 2 kpa poprzez błędne i nieprecyzyjne skierowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych, w tym w szczególności:
a. wprowadzające w błąd skierowanie wezwania do uzupełnienia braków w jednej kopercie wraz z pozytywnym potwierdzeniem przyjęcia wniosku,
b. błędne kierowanie wezwania w zakresie oświadczeń o niekaralności, brak wskazania podstaw do żądania przedłożenia operatu przeciwpożarowego w formie pisemnej, a nie dokumentowej, brak ustalenia należytego terminu do przedłożenia postanowienia Komendanta Państwowej Straży Pożarnej o uzgodnieniu operatu przeciwpożarowego a także brak ustalenia, czy postępowanie w tym przedmiocie przed Komendantem PSP zostało ukończone i z jakim wynikiem,
c. zaskoczenie skarżącego skierowanym do niego, z pominięciem pełnomocników, wezwaniem, którego treść wespół z pozostałą zawartością przesyłki miała charakter wprowadzający w błąd;
3) art. 9 i 8 § 1 kpa wraz z konstytucyjną zasadą ochrony praw nabytych wynikającą z art. 2 Konstytucji RP poprzez uchybienie zasadzie należytego i wyczerpującego informowania stron o istotnych okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków i niepoinformowanie Skarżącego o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych i pozostawienia sprawy bez rozpoznania ze szczególnym uwzględnieniem braku przekazania skarżącemu wyraźnej informacji, że pozostawienie jego wniosku bez rozpoznania skutkować może w skrajnym wypadku nawet stwierdzeniem wygaśnięcia jego zezwolenia;
4) art. 19 i 50 kpa w związku z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach w zw. z art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1592 ze zm.; dalej: u.z.o., ustawa nowelizująca) poprzez zaniechanie ustalenia z urzędu szczegółowej treści wniosku i nieupewnienie się co do rozumienia przez Skarżącego parametru "możliwości przyjmowania odpadów" i niewystąpienie o uszczegółowienie tego parametru w sytuacji, w której we wniosku parametr ten opisano w trybie przypuszczającym,
5) art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095) w zw. z art. 9 kpa poprzez zaniechanie poinformowania o uchybieniu terminu oraz zaniechanie poinformowania o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu;
6) art. 64 § 2 w zw. z art. 35 i 36 kpa poprzez bezpodstawne pozostawienie wniosku o zmianę posiadanego zezwolenia bez rozpoznania.
Podnosząc powyższe zarzuty, Skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz o zobowiązanie organu do dalszego prowadzenia postępowania, w tym ponownego, prawidłowego i jednoznacznego wezwania skarżącego do przedłożenia wymaganych w sprawie dokumentów.
W odpowiedzi na ww. skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej oddalenie.
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2022 r. sygn. akt II SAB/Bd 109/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zobowiązał Marszałka do rozpatrzenia wniosku Skarżącego z [...] marca 2020 r. o zmianę zezwolenia na przetwarzanie odpadów - w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził, że Marszałek dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku Skarżącego; stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od Marszałka na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.
Uwzględniając skargę, Sąd I instancji podzielił pogląd wyrażony w wyroku WSA w Gorzowie Wlkp z 13.10.2021 r. sygn. akt II SAB/Go 162/21, że wymagania, o których mowa art. 14 ust. 4 u.z.o. (czyli wymagania określone w art. 14 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 u.z.o.) nie są i nie mogą być brakami formalnymi podania (wniosku), o których mowa w art. 64 § 1 i 2 kpa. Są to bowiem wymogi szczególne wniosku, których niespełnienie (także nieuzupełnienie) obliguje organ do wydania decyzji, o której mowa w art. 14 ust. 4 u.z.o. - nie zaś pozostawienia podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 kpa. W tym też zakresie, ze względu na skutek wskazany w art. 14 ust. 4 u.z.o. (wygaśnięcie decyzji, której dotyczy wniosek o jej zmianę), przepis ten wyłącza dopuszczalność zwrotu podania (tj. pozostawienia podania bez rozpoznania) z powodu braków, o których w nim mowa.
Dalej Sąd wskazał, że wymogi te są w tych przepisach rozumiane w sposób formalny i zarazem merytoryczny, o czym świadczy skutek przewidziany w art. 14 ust. 4 u.z.o., którego celem jest wymuszenie aktualizacji wniosku i dostosowanie go do aktualnie obowiązujących wymogów w zakresie przetwarzania odpadów (czego w gruncie rzeczy dotyczy sedno sprawy).
W ocenie WSA, z powyższych rozważań wynika, że organ, któremu przedłożono wniosek, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.z.o., nie może zakończyć procedowania tegoż wniosku poprzez pozostawienie go bez rozpoznania wskutek niespełnienia przez wniosek wymogów z art. 14 ust. 3 u.z.o., bo ów brak spełnienia wymogów to przesłanka wydania decyzji kończącej sprawę. Z drugiej strony oznacza to, że sąd, kontrolując, czy organ dopuścił się bezczynności w postępowaniu wszczętym ww. wnioskiem, nie może kontrolować, czy organ prawidłowo ocenił, czy wniosek spełnia, czy nie spełnia wymogów określonych w art. 14 ust. 1, 2 lub 3 u.z.o.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny na skutek skargi kasacyjnej złożonej przez Marszałka Województwa [...] wyrokiem z dnia 14 czerwca 2024 r. sygn. akt III OSK 1896/22 uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 lutego 2022 r. sygn. akt II SAB/Bd 109/21 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. NSA stwierdził, że Sąd I instancji wyszedł z błędnego założenia, że w przypadku wniesienia obarczonego brakami formalnymi wniosku o zmianę posiadanej decyzji, organ nie był uprawniony do zastosowania art. 64 § 2 kpa, a w konsekwencji nie mógł zakończyć procedowania tego wniosku poprzez pozostawienie go bez rozpoznania, bowiem brak spełnienia wymogów wynikających z art. 14 ust. 1-3 u.z.o. to przesłanka wydania decyzji kończącej sprawę, a zatem decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenia na wytwarzanie odpadów, w zakresie określenia wymagań dotyczących zbierania lub przetwarzania odpadów.
NSA wskazał, że przedmiotowe postępowanie dotyczące zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów może być wszczęte tylko na wniosek podmiotu posiadającego takie zezwolenie. Wynika to wprost z treści art. 14 ust. 1 u.z.o. Przy czym, przedmiotem takiego postępowania jest zmiana pozwolenia na przetwarzanie odpadów, a nie, jak błędnie uznał Sąd I instancji, wydanie decyzji o wygaśnięciu takiego pozwolenia. Żaden z przepisów ustawy nowelizującej nie wyłącza stosowania art. 64 § 2 kpa. W konsekwencji uznać należy, że Marszałek zasadnie, w trybie art. 64 § 2 kpa w zw. z art. 14 ust. 1-3 u.z.o. wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku o zmianę zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów.
Obowiązkiem Sądu I instancji była zatem ocena, czy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku zostało sformułowane w sposób prawidłowy w świetle wymagań określonych w art. 14 ust. 1-3 ustawy nowelizującej oraz czy Marszałek zasadnie pozostawił ten wniosek bez rozpoznania, a tym samym, czy pozostawał w bezczynności w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że sprawa jest rozpoznawana po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wcześniej wydanego w tej sprawie wyroku przez Sąd I instancji. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając tę sprawę po raz kolejny, jest związany orzeczeniem NSA z uwagi na treść art. 190 i art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej powoływana jako "ppsa"). Przyjmuje się, że wykładnia prawa wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla sądu I instancji zarówno wówczas, gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania administracyjnego. Mając na względzie powyższe, wskazać należy, że w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę ponownie, związany był wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2024 r. sygn. akt III OSK 1896/22. Uwzględniając wytyczne zawarte w ww. orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Podkreślenia wymaga, że celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Przy badaniu zasadności takiej skargi sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność czy przewlekłość organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy.
W niniejszej sprawie Skarżący zaskarżył bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
Wyjaśnić należy, że ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw nałożono na posiadaczy odpadów, którzy przed dniem wejścia w życie tej ustawy uzyskali zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, obowiązek dostosowania do nowych wymogów i złożenia wniosku o zmianę decyzji uwzgledniającego wskazane wymagania. W pierwotnym brzmieniu przepis art. 14 ust. 1 ustawy przewidywał dwunastomiesięczny termin na dopełnienie obowiązku wystąpieniu z wnioskiem o zmianę dotychczas posiadanej decyzji, jednak przepisem art. 8 pkt 3 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw, termin ten przedłużony został do dnia 5 marca 2020 r.
Zatem w myśl art. 14 ust. 1 i 2 pkt 7 u.z.o. posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r. złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji (...), zaś do wniosku zobowiązany był dołączyć wskazane w przepisie dokumenty.
Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 4 u.z.o., jeżeli posiadacz odpadów nie złoży wniosku spełniającego wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, w zakresie określenia wymagań dotyczących zbierania lub przetwarzania odpadów, wygasa.
Bezspornym jest, że taki wniosek Skarżący złożył w dniu 5 marca 2020 r., nie załączając do niego wszystkich wymaganych dokumentów. W konsekwencji, w piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. Marszałek wezwał Skarżącego, na podstawie art. 64 § 2 kpa, do uzupełnienia braków formalnych wniosku zgodnie z wymogami art. 14 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej, pouczając jednocześnie, że nieuzupełnienie braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Dokumenty te, mimo wezwania, nie zostały przez Skarżącego złożone, w związku z czym organ zastosował nałożony rygor i pozostawił złożony wniosek Skarżącego bez rozpoznania, o czym poinformował go w piśmie z dnia [...] maja 2021 r.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że w przypadku wniesienia obarczonego brakami formalnymi wniosku o zmianę posiadanej decyzji, organ był uprawniony do zastosowania art. 64 § 2 kpa, a w konsekwencji mógł zakończyć procedowanie tego wniosku poprzez pozostawienie go bez rozpoznania, co wprost wynika z treści uzasadnienia cyt. wcześniej wyroku NSA z dnia 14 czerwca 2024 r. sygn. akt III OSK 1896/22, którym to poglądem Sąd orzekający w niniejszej sprawie był związany. Żaden z przepisów ustawy nowelizującej, na co zwrócił uwagę NSA w ww. wyroku, nie wyłącza stosowania art. 64 § 2 kpa. W konsekwencji uznać należy, że Marszałek zasadnie, w trybie art. 64 § 2 kpa w zw. z art. 14 ust. 1-3 u.z.o., wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku o zmianę zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów.
Z akt sprawy wynika, że Marszałek, na podstawie art. 64 § 2 kpa w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 2 pkt 1, 4 i 6 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw, wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku o zmianę decyzji Prezydenta G. z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...]. Z treści wezwania wynika, że Skarżący został wezwany o następujące dokumenty:
1. Oświadczenie, że w stosunku do posiadacza odpadów będącego osobą fizyczną nie wydano, na podstawie przepisów ustawy o odpadach, ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194 tej ustawy, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę [...] zł - podpisane przez osobę uprawnioną, wraz z klauzulą "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia";
2. Kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem operatu przeciwpożarowego, zawierającego warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów, uzgodnione z komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej wykonanego przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o którym mowa w rozdziale 2a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej - w przypadku gdy organem właściwym jest marszałek województwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska z podpisem osoby sporządzającej;
3. Postanowienie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej uzgadniające operat przeciwpożarowy.
4. Wskazanie sposobu wyliczenia największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów (z podziałem na poszczególne miejsca magazynowania), przy wyliczeniach uwzględnienie wymiarów miejsca magazynowania odpadów (pomniejszonych o drogi technologiczne), wysokości do jakiej będą magazynowane odpady oraz gęstości nasypowej odpadów (największej gęstości spośród wszystkich odpadów magazynowanych w danym miejscu). W przypadku zmiany wielkości największej masy odpadów które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w miejscu magazynowania odpadów zweryfikować wyliczenie zabezpieczenia roszczeń;
5. Wskazanie sposobu wyliczenia całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów - przy wyliczeniach proszę o uwzględnienie wymiarów miejsca magazynowania odpadów oraz gęstości nasypowej odpadów (największej gęstości spośród wszystkich odpadów magazynowanych w danym miejscu). W związku z powyższym proszę o informację, czy przedstawione wyliczenia na str. 12 wniosku odnoszą się do magazynowania odpadu o największej gęstości nasypowej.
Organ równocześnie pouczył Skarżącego, że uzupełnienie w zakresie pkt 1-3 wezwania należy wnieść w terminie 30 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Natomiast uzupełnienie w zakresie pkt 4-5 wezwania należy wnieść w terminie 30 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem wydania decyzji na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy nowelizującej, posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji, wskazując we wniosku: 1) maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku; 2) największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 3) całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku zostało sformułowane w sposób prawidłowy w świetle wymagań określonych w art. 14 ust. 1-3 ustawy nowelizującej. Wskutek nieuzupełnienia braku formalnego tegoż wniosku, Marszałek zasadnie pozostawił go bez rozpoznania, a tym samym nie można postawić temu organowi zarzutu bezczynności w tym zakresie.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.
Niniejsza sprawa rozpoznana została w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
J. Bortkiewicz J. Wichrowski M. Pawełczak