II SAB/Bd 62/23

II SAB/Bd 62/23 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2023-08-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz /przewodniczący/
Jarosław Wichrowski /sprawozdawca/
Jerzy Bortkiewicz
Symbol z opisem
658
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A. D. na bezczynność [...] Inspektora Sanitarnego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
A. D. (dalej określana jako Skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie żądanej informacji publicznej. Podnosząc powyższe zarzuty, Skarżąca wniosła o:
1. zobowiązanie organu do rozpoznania jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 20 lutego 2023 r. i udzielenia informacji publicznej;
2. orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
3. wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ppsa w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa;
4. zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że organ nie udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania zadane w trybie wniosku o udzielenie informacji publicznej. Nie udostępniono innych informacji poza zawartymi w piśmie z 9 marca 2023 r. Przesłane przez organ odpowiedzi są niewystarczające, aby móc mówić o zrealizowaniu obowiązku udzielenia informacji publicznej. Zgodnie ze stanowiskiem NSA w wyroku w sprawie I OSK 2569/12: "Udzielenie odpowiedzi niepełnej lub niejasnej (art. 14 ust 1 u.d.i.p.) wyczerpuje znamiona bezczynności w udzielaniu informacji uzasadniającej zastosowanie art. 149 par. 1 ppsa i uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej. Organ wskazał, że podmioty objęte przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązane są jedynie do udostępnienia informacji, które posiadają. Natomiast w zakresie informacji, których nie posiadają, oczywistym jest, że nie mogą takiej informacji udzielić, przy czym w takiej sytuacji brak jest podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji, skoro podmioty nie dysponują taką informacją. W piśmie z 9 marca 2023 r. organ wyjaśnił, których informacji nie posiadał i jednocześnie wskazał na możliwość ich uzyskania z innych źródeł, mając na uwadze zasadę informowania stron wynikającą z art. 9 kpa.
Z akt sprawy wynika, że Skarżąca w piśmie z 20 lutego 2023 r. wniosła do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści:
1. Ile lat maksymalnie utrzymuje się oporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, odrze, śwince oraz różyczce u osób zaszczepionych na terenie działania Państwa urzędu?
2. Na jakiej ustawowej podstawie prawnej tworzona jest lista osób uchylających się od obowiązkowych szczepień ochronnych?
3. Jakie są statystyki szczepień wykonanych u osób narodowości ukraińskiej za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?
4. Kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia?
5. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?
6. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat?
7. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne?
8. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie?
9. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz o decydowaniu o swoim życiu osobistym?
10. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia?
11. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności.
12. Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie?
Organ w odpowiedzi na ww. wniosek poinformował, że:
1. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie prowadzą statystyk, o których mowa w pytaniu. Informacje dotyczące utrzymania się "odporności" po podaniu szczepionek można uzyskać na stronie internetowej Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego Państwowego Zakładu Higieny szczepienia.info, który to w zakładce Wszystko o szczepieniach zawiera informacje dotyczące skuteczności szczepionek (http://szczepienia.pzh.gov.pl/wszystko-o-szczepieniach/jak-sie-bada-skutecznosc-szczepionek/2/#jaka-jest-skutecznosc-szczepionek).
2. Jest uprawniony do pozyskiwania informacji w zakresie szczepień ochronnych na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1657 ze zm.) oraz na podstawie art. 17 ust. 8 pkt 2 ww. ustawy, w którym określono że "osoby przeprowadzające szczepienia ochronne sporządzają sprawozdania z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych oraz sprawozdania ze stanu zaszczepienia osób objętych profilaktyczną opieką zdrowotną, które przekazują Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu". Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 338) "do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegania i zwalczania chorób, o których mowa w art. 2, należy m.in. ustalanie zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowanie nadzoru w tym zakresie." W związku z powyższym osoby, które nie realizują obowiązkowych szczepień ochronnych w ramach Narodowego Programu Szczepień Ochronnych (zgodnie z art. 2 pkt 26 ww. ustawy przez realizację należy rozumieć podanie szczepionki przeciw chorobie zakaźnej w celu sztucznego uodpornienia przeciwko tej chorobie), jak również gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne nie daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, świadczeniodawca ma obowiązek przygotowania sprawozdania zgodnie z załącznikiem nr 4 do rozporządzenia z dnia 18.08.2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2172) dotyczącego przeprowadzonych szczepień ochronnych i sporządzenia imiennego wykazu osób, które uchylają się od obowiązku szczepień ochronnych. Powyższe umożliwia Państwowej Inspekcji Sanitarnej sprawowanie nadzoru nad wypełnianiem tego obowiązku.
3. Sporządza roczne sprawozdanie Mz-54 z realizacji szczepień ochronnych, w którym świadczeniodawcy wykazują realizację szczepień ochronnych obowiązkowych i zalecanych osób zadeklarowanych do danego POZ bez względu na kraj i pochodzenie. Dane dotyczące realizacji szczepień u dzieci narodowości ukraińskiej gromadzone są od kwietnia 2022 r. i raportowane raz w tygodniu. Świadczeniodawcy zgłosili zaszczepienie 74 małoletnich obywateli Ukrainy.
4. Zgodnie z ustawą o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania szczepień ochronnych. W przypadku gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego na konsultację do specjalistycznej poradni. Jak wskazują zatem regulacje prawne, kwalifikacja i ewentualne odroczenie dziecka od szczepień ochronnych należy wyłącznie do decyzji lekarza specjalisty.
5. Nie nałożył grzywien na lekarzy za stwierdzone nieprawidłowości w zakresie zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych.
6. Nie odnotował w rejestrze Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych żadnych przypadków śmiertelnych po NOP.
7. Od 2018 r. odnotowano 2 przypadki ciężkich Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych u dorosłych, u jednego według opisu lekarza wystąpiły zaburzenia mowy, u drugiego zatorowość płucna, masywny obrzęk i zasinienie lewej kończyny górnej, szyi, powiększone węzły chłonne szyjne, nadobojczykowe.
8. Nie posiada danych dotyczących wypłaconych odszkodowań po NOP.
9. Nie jest uprawniony do kontroli zgodności ustaw z Konstytucją.
10. W przypadku problemów zdrowotnych po podaniu szczepionki istnieje możliwość dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia za szkodę spowodowaną NOP przed sądem powszechnym w trybie postępowania cywilnego jako roszczenie wobec podmiotów odpowiedzialnych za powstanie tej szkody. W przypadku wystąpienia skutków ubocznych w związku ze szczepieniem jako regulację prawną wskazał art. 17a ust. 1 i art. 17e ust. 1 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
11. Pytanie zawarte w pkt 11 wniosku nie dotyczy informacji publicznej, ponieważ jest to pytanie w zakresie badań naukowych, którymi organ nie dysponuje i które nie są w zakresie jego działalności. Uprawionym podmiotem do udzielenia informacji dotyczącej wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki oraz wykonanych badań w tym zakresie jest lekarz kwalifikujący do szczepień. W przypadku wątpliwości co do składu, sposobu produkcji i działania danej szczepionki przedstawiciele ustawowi powinni kierować pytania do producenta danej szczepionki, informacje mogą być również zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
12. Nie jest organem uprawnionym do oceny działań Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Obowiązek szczepień ochronnych realizowany jest na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 3 oraz ust. 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiot postępowania w niniejszej sprawie stanowiła bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej z 20 lutego 2023 r. (data wpływu do organu 23 lutego 2023 r.) złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej powoływana jako udip).
Oceniając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi dotyczącej bezczynności organu, odnotować trzeba, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia. Stąd skarga wniesiona w niniejszej sprawie była dopuszczalna i podlegała rozpoznaniu.
Art. 13 udip stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1), a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno–technicznej), albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 udip, albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy lub przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 oraz w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Art. 16 ust. 1 udip ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) oraz podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznej, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka–Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 314 – 315).
Z bezczynnością organu w sprawie udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. J. Woś, wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 103).
W rozpoznawanej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o ile znajduje się ona w jego posiadaniu. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 udip obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. organy władzy publicznej.
Należy wskazać, że w piśmie z 9 marca 2023 r. organ administracyjny udzielił Skarżącej szczegółowej odpowiedzi na wniosek, przekazując posiadane informacje, co zostało powołane na wstępie niniejszego uzasadnienia i co będzie jeszcze analizowane w jego dalszej części.
Istota sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organ z uwagi na udzieloną Skarżącej odpowiedź zawartą w ww. piśmie z 9 marca 2023 r. - pozostaje w bezczynności. Oceniając tę kwestię, stwierdzić należy, że organ nie pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi. Wniosek Skarżącej z 20 lutego 2023 r., wobec odpowiedzi organu udzielonej pismem z 9 marca 2023 r. - został załatwiony przez organ w ustawowym terminie i w przewidzianej przez przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej formie. Organ, w odpowiedzi na wniosek, udostępnił Skarżącej posiadane informacje publiczne (pkt 3, 5, 6, 7 i 8). Organ poinformował jednocześnie, że pozostałych informacji, o udostępnienie których Skarżąca wnosiła, nie posiada.
Istotna dla rozstrzygnięcia sprawy jest okoliczność, że organ poinformował Skarżącą zgodnie z wymogami ustawy o dostępie do informacji publicznej, że nie dysponuje częścią żądanych informacji, o których udostępnienie zwracała się ona. Brak jest również podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 udip, bowiem po pierwsze – organ nie dysponował żądanymi informacjami, a po drugie charakter części żądanych informacji wskazuje na to, że nie mają one charakteru informacji publicznej (zagadnienia zawarte w pytaniach pkt 1, 2, 4, 9, 10, 11, 12, które zostaną omówione w dalszej części). Warunkiem niezbędnym do udostępnienia informacji publicznej przez zobowiązane do tego na podstawie art. 4 ust. 1 i ust. 2 udip podmioty jest posiadanie przez nie takich informacji. Brak zatem podstaw, w świetle wskazanych przepisów domagania się od organu wiadomości, których nie posiada.
Ustosunkowując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu skargi, należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 udip, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W przepisach ww. ustawy nie zdefiniowano pojęcia "sprawy publicznej", niewątpliwie jednak sprawy publiczne są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Dalsze rozwinięcie tego, co należy rozumieć przez informację publiczną, znajduje się w art. 6 ust. 1 udip, zgodnie z którym, Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o:
1) polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o:
a) zamierzeniach działań władzy ustawodawczej oraz wykonawczej,
b) projektowaniu aktów normatywnych,
c) programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań;
2) podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:
a) statusie prawnym lub formie prawnej,
b) organizacji,
c) przedmiocie działalności i kompetencjach,
d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach,
e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5,
f) majątku, którym dysponują;
3) zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:
a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych,
b) trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej,
c) sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych,
d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw,
e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania,
f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych,
g) naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych,
h) (uchylona);
4) danych publicznych, w tym:
a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności:
– treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć,
– dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających,
– treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu,
b) stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego,
c) treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej,
d) informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych;
5) majątku publicznym, w tym o:
a) majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych,
b) innych prawach majątkowych przysługujących państwu i jego długach,
c) majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych 1 ,
d) majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach,
e) dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a-c, mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat,
f) długu publicznym,
g) pomocy publicznej,
h) ciężarach publicznych.
Respektując poglądy orzecznictwa sądowoadministracyjnego, wypracowane na tle analizy art. 1 ust. 1, jak i precyzującego go art. 6 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 4 udip, przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa).
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 udip jest wniosek, który jednocześnie dotyczy: 1) określonych faktów, to jest czynności i zachowań podmiotu wykonującego zadania publiczne podejmowanych w zakresie wykonywania określonych normatywnie zadań; 2) informacji istniejącej oraz znajdującej się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia; 3) informacji w zakresie spraw publicznych rozumianych jako przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP.
W świetle powyższych zapatrywań zasadnym jest wskazanie, że ustawa o dostępie do informacji publicznej daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych. Część zaś wskazanych przez Skarżącą informacji, w zakresie podnoszonych przez stronę zagadnień - nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kwestie poruszane w pytaniach odnoszą się bowiem do wyrażenia pewnego osądu przez organ, opinii, a zatem do jego subiektywnej oceny lub pouczenia o treści obowiązujących przepisów. Odpowiedzi na te pytania nie mogą więc stanowić informacji publicznej.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że, analizując treść wniosku Skarżącej, tylko część dotyczyła informacji publicznej:
1. "Ile lat maksymalnie utrzymuje się oporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, odrze, śwince oraz różyczce u osób zaszczepionych na terenie działania Państwa urzędu?"
Treść pytania dotyczy informacji, których, jak wyjaśnił organ, nie posiada on z uwagi na to, że nie prowadzi statystyk w tym zakresie. Z powyższego wynika, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, skoro organ nie jest w jej posiadaniu.
2. Na jakiej ustawowej podstawie prawnej tworzona jest lista osób uchylających się od obowiązkowych szczepień ochronnych?
Organ wskazał w tym zakresie podstawy prawne prowadzenia takiej listy, odpowiadając na pytanie Skarżącej, aczkolwiek podkreślenia wymaga, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, ponieważ dotyczy obowiązujących przepisów prawa, które takiej informacji nie stanowią.
3. Jakie są statystyki szczepień wykonanych u osób narodowości ukraińskiej za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?
Pytanie dotyczyło niewątpliwie informacji publicznej i organ udzielił odpowiedzi na nie.
4. Kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia?
Pytanie dotyczy sfery regulujących te kwestie przepisów prawa, zatem żądana informacja nie stanowi informacji publicznej.
5. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?
Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które niewątpliwie dotyczyło informacji publicznej.
6. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat?
Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które niewątpliwie dotyczyło informacji publicznej.
7. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne?
Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które niewątpliwie dotyczyło informacji publicznej.
8. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie?
Żądana informacja ma co prawda charakter informacji publicznej, jednakże organ nią nie dysponował, więc nie mógł jej udzielić.
9. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz o decydowaniu o swoim życiu osobistym?
Pytanie dotyczy wykładni przepisów prawa i tym samym nie może być ono uznane za dotyczące informacji publicznej. Organ słusznie zauważył, że nie jest jego kompetencją ocena zgodności przepisów z Konstytucją.
10. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia?
Organ udzielił odpowiedzi na tak zadane pytanie, tym niemniej nie dotyczyło ono informacji publicznej, gdyż de facto sprowadza się ono do kwestii znajomości przepisów prawa, które nie stanowią takowej informacji.
11. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności.
Jak słusznie wyjaśnił organ, pytanie nie dotyczy informacji publicznej, lecz kwestii związanych z badaniami naukowymi.
12. Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie?
Również to pytanie nie dotyczy informacji publicznej, ponieważ sposób funkcjonowania organizacji międzynarodowych, takich jak WHO, nie jest objęty zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że organ udzielił odpowiedzi na pytania, które dotyczyły informacji publicznej, w której był posiadaniu. Ponadto, pomimo braku obowiązku w tym zakresie, w miarę możliwości poinformował Skarżącą o kwestiach prawnych, o wyjaśnienie których wnosiła ona we wniosku.
Z tych względów stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi były bezzasadne i skarga w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) podlegała oddaleniu.
Na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.