II SAB/Bd 77/24

II SAB/Bd 77/24 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2024-08-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Renata Owczarzak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
658
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komisja Lekarska
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. R. na bezczynność [...] Komisji do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych [...] w przedmiocie wydania orzeczenia o zdarzeniu medycznym postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...].05.2024 r. K. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność [...] Komisji do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych [...] w przedmiocie wydania orzeczenia o zdarzeniu medycznym.
W odpowiedzi na skargę [...] Komisja do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych [...] wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie z uwagi na bezzasadność. Strona przeciwna zwróciła uwagę, że [...] Komisja do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych [...] nie jest organem administracji publicznej oraz nie stosuje się do niej regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 1 K.p.a. nie ma zastosowania do postępowań przed WKdsOZM).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, z mocy art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Skarga na bezczynność [...] Komisji do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych [...] w przedmiocie wydania orzeczenia o zdarzeniu medycznym, nie obejmuje swym zakresem żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów prawnych lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Postępowanie w sprawie ustalenia zdarzenia medycznego toczy się przed Komisją na wniosek podmiotu składającego wniosek (art. 67c ust. 1 i art. 67b ust. 1 ustawy z 6 listopada 2008r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, Dz.U. z 2023r., poz. 1675 ze zm.). Wskazać należy, że Wojewódzkie Komisje do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych to kolegialne instytucje funkcjonujące przy wojewodzie i są finansowane z budżetu. Są to instytucje powołane do ustalania, czy zdarzenie medyczne, którego następstwem była szkoda majątkowa, stanowiło zdarzenie medyczne.
W ocenie Sądu opisane powyżej postępowanie przed Komisją ma charakter postępowania ugodowo-mediacyjnego, stanowiącego alternatywę wobec zasad ogólnych określonych w Kodeksie cywilnym. Oznacza to, iż od decyzji poszkodowanego zależy, czy będzie on dochodził odszkodowania i zadośćuczynienia przed jedną z wojewódzkich komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych (pozasądowe dochodzenie roszczeń), czy wybierze drogę sądową. Opisane postępowanie przed Komisją nie rozstrzyga więc sprawy administracyjnej, lecz dotyczy zagadnień natury cywilnoprawnej związanych z pozasądowym dochodzeniem odszkodowania i zadośćuczynienia za szkodę wyrządzoną zdarzeniem medycznym (art. 4 ustawy o prawach pacjenta oraz art. 448 Kodeksu cywilnego – za naruszenie dóbr osobistych pacjenta; zob. postanowienie NSA z dnia 24 marca 215 r., sygn. II OSK 554/15, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stwierdzić należy też, że Komisja nie jest organem administracji publicznej i nie wykonuje władzy publicznej, a wydane przez nią orzeczenia i podjęte czynności nie są aktami podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Komisja nie załatwia też w sposób władczy sprawy indywidualnej.
Z uwagi na powyższe bezczynność [...] Komisji do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych [...] w przedmiocie wydania orzeczenia o zdarzeniu medycznym nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ ewentualne wydanie orzeczenia o zdarzeniu medycznym nie posiada ani waloru decyzji administracyjnej, czy postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, ani aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Brak jest również szczególnej podstawy prawnej, o jakiej mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. Zasady i tryb ustalania odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku zdarzeń medycznych określone zostały w rozdziale 13a ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta i wszelkie akty wydawane w toku takiego postępowania są aktami podjętym w sprawie cywilnej, nieprzekazanej do właściwości sądów administracyjnych.
W tym stanie sprawy skargę należało odrzucić, jak Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.