I OSK 1315/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną od postanowienia WSA odrzucającego skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ewidencji gruntów, uznając, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie ewidencji gruntów, wskazując na niewyczerpanie środków zaskarżenia przez skarżącą. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i pominięcie zarzutu bezczynności Starosty. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko WSA, że skarżąca nie wniosła zażalenia do właściwego organu wyższego stopnia, a tym samym nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi.
Sprawa dotyczy skargi kasacyjnej wniesionej przez B. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które odrzuciło skargę skarżącej na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ewidencji gruntów. Sąd I instancji uznał, że skarżąca nie wyczerpała dostępnych środków prawnych, ponieważ nie wniosła zażalenia do właściwego organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, co stanowiło warunek dopuszczalności skargi na podstawie art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie art. 65 § 1 k.p.a. oraz art. 52 § 1 i art. 141 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podnosząc m.in. kwestię pominięcia zarzutu bezczynności Starosty. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że jednym z warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, co w tym przypadku nie nastąpiło, gdyż skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej zażalenia. NSA stwierdził, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zarzut naruszenia art. 141 tej ustawy uznał za nietrafny ze względu na wyczerpujące uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 65 k.p.a., NSA wskazał, że Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi kompletną regulację, a przepisy k.p.a. nie miały zastosowania. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniesienie skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności Wójta Gminy w przedmiocie ewidencji gruntów, skarżąca powinna była wnieść zażalenie do właściwego organu wyższego stopnia, co stanowiło środek zaskarżenia przewidziany w przepisach prawa geodezyjnego i kartograficznego. Niewniesienie tego zażalenia oznaczało niewyczerpanie środków zaskarżenia, a tym samym niedopełnienie warunku dopuszczalności skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
p.p.s.a. art. 52 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o oddaleniu skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 182 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o oddaleniu skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy zażalenia na postanowienia.
k.p.a. art. 65
Kodeks postępowania administracyjnego
p.g.k.
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
Określa właściwy organ wyższego stopnia do wniesienia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym stanowiło podstawę do odrzucenia skargi na bezczynność organu.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 65 § 1 k.p.a. Zarzut naruszenia art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w kontekście pominięcia zarzutu bezczynności Starosty). Zarzut naruszenia art. 141 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Administracyjny, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym z warunków tej dopuszczalności, jest wyczerpanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi kompletną regulację procedury sądowoadministracyjnej i nie zachodzi potrzeba stosowania przez sądy administracyjne przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, co też nie miało miejsca.
Skład orzekający
Barbara Adamiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia jako warunku dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zażalenia na postanowienie organu I instancji w kontekście bezczynności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy standardowej interpretacji warunków dopuszczalności skargi. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 1315/05 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-01-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-12-01 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Barbara Adamiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6120 Ewidencja gruntów i budynków Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane III SAB/Łd 25/05 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2005-09-21 Skarżony organ Wójt Gminy Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 września 2005 r. sygn. akt III SAB/Łd 25/05 odrzucające skargę B. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 21 września 2005 r., sygn. akt III SAB/Łd 25/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, odrzucił skargę B. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie ewidencji gruntów. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż na bezczynność Wójta Gminy [...] należało wnieść zażalenie do Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi. Zaś z akt sprawy wynika, że B. K. nie wniosła zażalenia do właściwego organu. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżąca nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji, tj. trybu z art. 37 § 1 k.p.a., a zatem nie dopełniła wskazanego w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunku dopuszczalności skargi. B. K. złożyła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 65 § 1 k.p.a. oraz art. 52 § 1 i art. 141 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżąca podkreśliła, iż Sąd rozpoznał tylko skargę na bezczynność Wójta, zaś pominął zarzut bezczynności Starosty Powiatu [...]. Ponadto skarżąca stwierdziła, że nie można jej stawiać zarzutu, że nie wyczerpała środków zaskarżenia, gdyż Starosta uznał się właściwym w sprawie. Zdaniem pełnomocnika skarżącej uzasadnia to zarzut naruszenia przez Sąd art. 52 § 1 powołanej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy. Sąd Administracyjny, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym z warunków tej dopuszczalności, jest wyczerpanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie zaś środków zaskarżenia – w świetle § 2 cytowanego przepisu – należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Tymczasem, w niniejszej sprawie, B. K. wnosząc skargę na bezczynność Wójta w przedmiocie ewidencji gruntów – co sama sprecyzowała w piśmie z dnia 1 sierpnia 2005 r. – nie wyczerpała wszystkich służących jej środków zaskarżenia, gdyż nie wniosła zażalenia do – wymienionego w ustawie z dnia 17 maja 1989 r., Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 100 poz. 1086 ze zm.) – właściwego organu wyższego stopnia. Należy zatem podzielić stanowisko Sadu I instancji, iż B. K., nie wyczerpała w niniejszej sprawie dostępnych jej środków prawnych, w związku z czym wniesiona skarga na bezczynność Wójta Gminy [...] podlegała odrzuceniu, bez względu na przyczynę tego uchybienia. Stąd ustosunkowując się do podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, należy zaznaczyć – w świetle powyższych wywodów – iż Sąd I instancji niewątpliwie nie naruszył art. 52 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zważywszy na wyczerpującą treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, za nietrafny należy także uznać zarzut naruszenia art. 141 tej ustawy. Tym bardziej powoływanie się na naruszenie przez Sąd art. 65 k.p.a. nie znajduje uzasadnienia, gdyż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi kompletną regulację procedury sądowoadministracyjnej i nie zachodzi potrzeba stosowania przez sądy administracyjne przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, co też nie miało miejsca. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI