II SAB/BD 41/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BydgoszczyBydgoszcz2006-10-18
NSAAdministracyjneŚredniawsa
bezczynność organuskargaradca prawnywpis na listępostępowanie sądowoadministracyjnewyczerpanie środków zaskarżeniazażalenieodrzucenie skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia przed jej wniesieniem.

Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. w sprawie wpisu na listę radców prawnych. Sąd administracyjny uznał jednak, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Głównym powodem było niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia, w szczególności zażalenia, przed wniesieniem skargi do sądu.

Magdalena B. złożyła wniosek o wpis na listę radców prawnych, a wobec braku rozstrzygnięcia w ustawowym terminie, wniosła skargę na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych wniosła o oddalenie skargi, wskazując na toczące się postępowanie zażaleniowe przed Krajową Radą Radców Prawnych. Następnie Rada Okręgowa przesłała sądowi odpis uchwały odmawiającej wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, rozpoznając sprawę, postanowił odrzucić skargę. Sąd wyjaśnił, że w postępowaniu ze skargi na bezczynność bada się, czy organ był zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia i czy nie pozostaje w bezczynności. Jednakże kontrola zasadności skargi poprzedzona jest oceną jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a takim środkiem w przypadku bezczynności jest zażalenie. Sąd ustalił, że skarga została wniesiona w dniu 25 maja 2006 r., a zażalenie (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) zostało złożone przez skarżącą w dniu 23 maja 2006 r. Jednakże, ze względu na brak dowodu nadania tego wezwania i krótki okres między złożeniem zażalenia a skargi (dwa dni), sąd uznał, że środek zaskarżenia nie został wyczerpany przed wniesieniem skargi. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga została odrzucona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym zażalenia, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że kontrola zasadności skargi na bezczynność poprzedzona jest oceną jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, takim środkiem jest zażalenie. Sąd uznał, że w analizowanej sprawie skarżąca nie wykazała, aby środek zaskarżenia został skutecznie wyczerpany przed wniesieniem skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (6)

Główne

P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 52 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 37 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 35 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

u.r.p. art. 24 § 1

Ustawa o radcach prawnych

u.r.p. art. 25 § 1 pkt 2

Ustawa o radcach prawnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność organu.

Godne uwagi sformułowania

kontrola zasadności skargi zawsze poprzedzana jest oceną jej dopuszczalności skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia zażalenie można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym w przedmiocie bezczynności, dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności

Skład orzekający

Krzysztof Gruszecki

przewodniczący

Wojciech Jarzembski

członek

Grzegorz Saniewski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi dopuszczalności skargi na bezczynność organu, w szczególności konieczność wyczerpania środków zaskarżenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie środek zaskarżenia nie został skutecznie wyczerpany przed wniesieniem skargi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych wymogów formalnych skargi. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Bd 41/06 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-10-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski /sprawozdawca/
Krzysztof Gruszecki /przewodniczący/
Wojciech Jarzembski
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Radców Prawnych
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58  par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Asesor WSA Grzegorz Saniewski ( spr.) Protokolant Ewa Czerwińska po rozpoznaniu w Wydziale II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 5 października 2006r. sprawy ze skargi Magdaleny B. na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
II SAB/Bd 41/06
Uzasadnienie
W dniu 20 kwietnia 2006 r. Magdalena B. złożyła w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w T. wniosek o wpisanie na listę radców prawnych.
Wobec braku rozstrzygnięcia wniosku w dniu [...] 2006 r. skarżąca złożyła skargę na bezczynność Rady Okręgowej Izba Radców Prawnych w T. podnosząc, że Rada nie tylko przekroczyła 30-to dniowy termin do załatwienia sprawy, ale też dopuściła się obrazy art. 24 § 1 i art. 25 § 1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych, nie realizując praw ustawowych skarżącej poprzez wpisanie jej na listę radców prawnych.
W odpowiedzi na skargę Rada Okręgowej Izba Radców Prawnych wniosła o jej oddalenie wyjaśniając, że w wyniku złożonego przez skarżącą zażalenia do Krajowej Rady Radców Prawnych organ ten wyznaczył Radzie w T. termin na załatwienia sprawy do [...] 2006 r.
W dniu [..] 2006 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. przesłała Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy odpis uchwały nr [...] odmawiającej wpisania Magdaleny B. na listę radców prawnych. W odpowiedzi na skierowane w związku z tym zapytanie Sądu skarżąca podtrzymała skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy zwrócić uwagę, że w postępowaniu ze skargi na bezczynność organu sąd administracyjny bada jedynie kwestię, czy organ administracji był zobowiązany do wydania tego typu rozstrzygnięcia, o które wnosił do organu skarżący oraz czy organ ów nie pozostaje w bezczynności tj. czy w sposób nieuzasadniony przedłuża postępowanie. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność organ administracji wydał decyzję lub inny akt, to sam ten fakt nie powoduje, że sąd administracyjny podejmuje kontrolę wydanego przez organ administracji rozstrzygnięcia. Fakt ten ma jedynie znacznie dla kwestii oceny zasadności skargi na bezczynność organu (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 466 - 467).
Jednakże kontrola zasadności skargi zawsze poprzedzana jest oceną jej dopuszczalności.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.; zwanej dalej "k.p.a."). Bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a., zażalenie można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym w przedmiocie bezczynności, dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mówi art. 37 § 1 k.p.a. Stosownie do art. 35 § 3 zdanie pierwsze k.p.a. okresem tym jest jeden miesiąc (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SAB/Gd 8/97, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 33599).
W przedmiotowej sprawie skarga do sądu administracyjnego została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 25 maja 2006 r. (prezentata na oryginale skargi). Według twierdzeń organu (w odpowiedzi na skargę) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie zostało wniesione w dniu 29 maja. W wyniku zobowiązania na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. skarżąca przedłożyła kierowane do "Okręgowej Rady Radców Prawnych w T." wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (odpowiadające wymogom zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a.), opatrzone datą 23 maja 2006 r. Wobec braku przedłożenia dowodu nadania tegoż wezwania (do czego skarżąca była także zobowiązana przez Sąd) wątpliwe jest, czy owo "wezwanie" (jak wyżej wskazano - w istocie zażalenie) zostało złożone w dniu 23 maja, tj. przed wniesieniem skargi. Przyjmując nawet, że w dniu 23 maja zażalenie nie tylko zostało sporządzone, ale także złożone organowi, to pomiędzy złożeniem zażalenia a złożeniem skargi upłynęło zaledwie dwa dni. Nie można zatem uznać, że przed wniesieniem skargi doszło do wyczerpania przysługującego skarżącej środka zaskarżenia.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd skargę odrzucił.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI