II SAB/Bd 3/20

II SAB/Bd 3/20 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2020-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-01-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Brzezińska /przewodniczący/
Joanna Janiszewska-Ziołek
Katarzyna Korycka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
658
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 3719/21 - Wyrok NSA z 2023-04-18
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
Art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugi ust. z 6.IX.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2019 poz. 1429)
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi P. S. w W. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] października 2019 r. skarżąca P. S. w W., w związku z ankietą przeprowadzoną wśród pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej ("MOPS") w B. na zlecenie Burmistrza Miasta w dniach [...] listopada 2018 r. oraz [...] grudnia 2018 r., dotyczącą – jak wskazano we wniosku - m.in. występowania zachowań mogących nosić cechy mobbingu w miejscu pracy, wystąpiła do Burmistrza Miasta o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przebiegu i efektów przedmiotowej kontroli, poprzez przekazanie pisemnie protokołów (wyników) z ww. kontroli, stanowiących dokumenty urzędowe) oraz/w tym w szczególności statystycznych i zbiorczych wyników odpowiedzi udzielonych w ankiecie na poszczególne pytania.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Miasta pismem z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] poinformował skarżącą, iż nie posiada dokumentów w postaci protokołów z kontroli zachowań mobbingowych w MOPS w B. , gdyż taka kontrola nie została przeprowadzona. Jednocześnie wskazał, iż wniosek w zakresie udostępnienia zbiorczych wyników ankiet nie dotyczy informacji publicznej, o której mowa w art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429, dalej powoływanej jako "ustawa o dostępie do informacji publicznej" lub "udip"), wyjaśniając iż przedmiotowe ankiety przeprowadzone zostały w celu zgromadzenia niezbędnych informacji dla prawidłowego rozpatrzenia skargi na dyrektora MOPS w B. i wobec tego zbiorcze wyniki ankiet stanowią dokumenty wewnętrzne służące organowi do właściwego wypracowania decyzji, a tym samym nie stanowią informacji publicznej.
Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza Miasta, zarzucając mu naruszenie art. 4, art. 13 oraz art. 16 ust. 1 udip w związku z brakiem odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] października 2019 r. Podnosząc powyższy zarzut, skarżąca wniosła o stwierdzenie, że doszło do bezczynności organu oraz o zobowiązanie organu do rozpatrzenia ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że informacja statystyczna dotycząca wyników kontroli w zakresie m.in. występowania zachowań o charakterze mobbingu, przeprowadzonej w MOPS w B. przez organ nadzoru tj. Burmistrza Miasta, a tym bardziej dokumenty wytworzone w ramach procedury nadzoru nad ww. jednostką, obejmujące kwestie związane z przeciwdziałaniem mobbingowi, stanowi informację publiczną. Podniosła ponadto, iż wbrew twierdzeniom Burmistrza, dokumentacja będąca przedmiotem wniosku, nie może stanowić dokumentu wewnętrznego Urzędu Miejskiego w B. , gdyż MOPS w B. nie jest częścią tego Urzędu, a wyodrębnioną instytucją zewnętrzną, natomiast Burmistrz Miasta jest wobec niego organem nadzoru i kontroli. Wszystkie działania Burmistrza podejmowane wobec MOPS mają zatem, w ocenie skarżącej, charakter zewnętrzny, realizowany w ramach zadań publicznych, a zlecenie i przeprowadzenie ankiety w MOPS mogło odbyć się jedynie w zakresie wykonywania przez Burmistrza wypełniania zadań publicznych wobec tej jednostki. Co więcej, jak wskazała skarżąca, potwierdzeniem, iż sam organ uznaje wnioskowaną informację za informację publiczną w rozumieniu udip jest okoliczność, że w odpowiedzi na inny wniosek skarżącej, udzielonej pismem z dnia [...] października 2019 r. nr [...], Burmistrz Miasta udostępniając kwestionariusz przedmiotowej ankiety, nie tylko opatrzył ją pieczęcią urzędu, ale dokonał również wyłączenia jawności danych osobowych w ankiecie, powołując się na art. 5 ust. 2 udip, a więc na przepis stosowany tylko w przypadku, gdy uznaje się żądaną informację za informację publiczną. W związku z powyższym, w uznaniu skarżącej, organ informując, że nie udzieli wnioskowanej informacji i nieprawidłowo przyjmując, że nie stanowi ona informacji publicznej, dopuścił się tym samym bezczynności, gdyż nie podjął w sprawie działań przewidzianych przepisami udip.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż nie zgadza się z przedstawionymi w skardze zarzutami. W uzasadnieniu organ podkreślił, że skarżąca już pismem z dnia [...] listopada 2018 r. zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej m.in. w zakresie kserokopii wypełnionych formularzy przedmiotowych ankiet, w odpowiedzi na co Burmistrz, zawiadomił skarżącą, że żądana informacja nie dotyczy udostępnienia informacji publicznej. Ponadto Burmistrz wyjaśnił, iż opieczętowanie druku ankiety pieczątką Urzędu Miasta w B. było wyłącznie zabiegiem identyfikacyjnym, który miał uniemożliwić ewentualne kserowanie druków ankiet i wypełnianie dodatkowych ankiet przez ankietowanych pracowników MOPS. Przyznał również, że dokonując anonimizacji formularzy ww. ankiet błędnie powołał się na przepis art. 5 ust. 2 udip. Za niezasadne Burmistrz uznał też twierdzenie skarżącej, iż w MOPS w B. przeprowadzona została kontrola dotycząca występowania zachowań o charakterze mobbingu, wskazując, iż nie przeprowadzał we wskazanej jednostce żadnej kontroli dotyczącej mobbingu i nie posiada żądanego przez skarżącą dokumentu, stanowiącego wynik raportu tejże kontroli. Wyjaśnił jednocześnie, że ankiety przeprowadzone zostały na skutek skargi złożonej przez Zarząd Związków Zawodowych Pracowników Socjalnych na Dyrektora MOPS w B. , w celu uzyskania odpowiedzi, co jest przyczyną konfliktu pomiędzy pracownikami, a dyrektorem MOPS w B. , a zatem dotyczyła ona spraw pracowniczych i była rozpatrywana przez Burmistrza, jako organ zatrudniający dyrektora na podstawie Kodeksu pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa") w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) sądowa kontrola administracji publicznej, dokonywana w oparciu o kryterium legalności, obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność.
Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w prawem określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Celem skargi na bezczynność w przypadku wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest doprowadzenie do podjęcia czynności lub aktu przez podmiot zobowiązany do działania unormowanego ustawą o dostępie do informacji publicznej. Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami tej ustawy polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji (zob. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1514/16 dostępny na stronie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).
W kontrolowanej sprawie skarżąca P. S. w W. zarzuciła Burmistrzowi Miasta bezczynność polegającą na nieudostępnieniu skarżącej, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, żądanych przez nią informacji, zgodnie z wnioskiem z dnia [...] października 2019 r., tj. protokołów kontroli oraz/w szczególności zbiorczych wyników ankiet przeprowadzonych w MOPS w B. w zakresie dotyczącym m.in. zachowań o charakterze mobbingu. Jak wynika z akt sprawy, organ wyjaśnił, że nie przeprowadzał w MOPS w B. kontroli dotyczącej mobbingu i nie posiada zatem protokołów, o które wnioskuje skarżąca, natomiast we wskazanej jednostce zostały przeprowadzone ankiety w związku ze skargą na Dyrektora MOPS w B. - rozpatrywaną przez Burmistrza Miasta, jako jego pracodawcę, które stanowią dokument wewnętrzny, niepodlegający udostępnieniu w trybie udip. Stanowisko to zostało zakwestionowane przez skarżącą.
W związku z tym, iż istota sporu w przedmiotowej sprawie dotyczy kwestii, czy żądane przez skarżącą dokumenty i informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazać należy, że tylko w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia tej kwestii aktualizuje się w przedmiotowej sprawie obowiązek Sądu rozpatrzenia i zbadania, czy w danym wypadku organ nie wykonał w terminie i w sposób określony unormowaniami ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązku udostępnienia danej informacji. Aby można było zatem mówić o bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej należy przede wszystkim ustalić, czy na organie w ogóle ciążył obowiązek podjęcia stosownego aktu czy czynności. Jako że z przypisów ustawy o dostępnie informacji publicznej jednoznacznie wynika, że udostępnieniu podlega informacja publiczna (art. 6 ust. 1 udip) i że zobowiązanym do jej udostępnienia są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 udip), to tym samym oznacza to, że tylko w sytuacji ustalenia, że dana informacja stanowi informację publiczną, jak też że wniosek o jej udostępnienie skierowany jest do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia, który posiada wnioskowaną informację, można mówić o ewentualnej bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
W związku z powyższym, wskazać należy, iż bezspornym w sprawie jest, że Burmistrz Miasta, jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 udip. Natomiast istotą sporu w niniejszej sprawie jest zakres przedmiotowy skierowanego do tego organu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, tj. charakter informacji objętych wnioskiem skarżącej, a dotyczących protokołów kontroli, na które wskazuje skarżąca oraz zbiorczych wyników ankiet przeprowadzonych w MOPS w B. .
Zgodnie z art. 1 ust. 1 udip informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie, przy czym jak stanowi ust. 2 tego artykułu, przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej. Krąg informacji, które ustawa w szczególności uznaje za informację publiczną w ramach katalogu otwartego, określony został w art. 6 udip. Na podstawie wskazanych przepisów, uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. Ponadto jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie udip, udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (art. 6 ust. 2 udip).
Zgodnie z art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1507 ze zm., dalej powoływanej jako "ups"), ośrodki pomocy społecznej to jednostki organizacyjne pomocy społecznej i w związku z tym, w myśl art. 22 pkt 8 ups, podlegają one nadzorowi wojewody z punktu widzenia m.in. realizacji zadań samorządu gminnego, powiatowego i województwa, w tym także jakości działalności oraz jakości usług, dla których minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określił standardy, a także nad zgodnością zatrudnienia pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej z wymaganymi kwalifikacjami. Szczegółowe zapisy w zakresie postępowania kontrolnego i nadzorczego wojewody prowadzonego wobec jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w trybie ups zamieszczone zostały w Rozdziale 4 Działu III ups.
Natomiast stosownie do art. 184 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1040 ze zm., dalej powoływanej jako "kp") kompetencję do nadzoru i kontroli w zakresie przestrzegania prawa pracy ma Państwowa Inspekcja Pracy, której organizację i zakres działania określają przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1251). Jak stanowi zaś art. 10 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy m.in. nadzór i kontrola przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów dotyczących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, czasu pracy, urlopów, uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem, zatrudniania młodocianych i osób niepełnosprawnych.
Powyższe przepisy wskazują, że organami kompetentnym do przeprowadzenia w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej – którą jest MOPS w B. - kontroli w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie udip, której przebieg i efekty mogłyby podlegać udostępnieniu w trybie udip, są we wskazanym wyżej zakresie w szczególności wojewoda oraz Państwowa Inspekcja Pracy. Nie sposób, zatem przyznać racji skarżącej, która wskazuje, iż przeprowadzenie przez Burmistrza Miasta w MOPS w B. w dniach [...] listopada 2018 r. oraz [...] grudnia 2018 r. ankiet, było przejawem kontroli w ramach sprawowanego przez niego nadzoru. Burmistrz nie przeprowadza i nie przeprowadzał bowiem jako organ nadzorczy we wskazanym wyżej zakresie kontroli w rozumieniu udip, nad jednostką organizacyjną pomocy społecznej, którą jest MOPS w B. . Wskazać należy ponadto, iż Dyrektor MOPS, zgodnie ze statutem MOPS w B. , uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] października 2011 r., zatrudniany jest przez Burmistrza Miasta. Z akt sprawy wynika, że na zlecenie Burmistrz Miasta zostały przeprowadzone ankiety pracowników MOPS w B. dotyczące sposobu zarządzania i istniejących relacji pomiędzy pracownikami a kierownictwem w MOPS w B. oraz konfliktu pracowniczego. Ankiety te zostały przeprowadzone w związku ze złożoną skargą na Dyrektora MOPS w B. . W tych okolicznościach, uwzględniając treść przedmiotowych ankiet oraz okoliczność ich przeprowadzenia w związku z konkretną skargą wniesioną na Dyrektora MOPS, uznać należy za prawidłowe stanowisko organu, że podjęte w tym zakresie działanie przez Burmistrza, dotyczyło spraw pracowniczych i było realizowane przez Burmistrza jako organ zatrudniający, pracodawca, w celu zbadania przyczyn zaistniałego konfliktu pracowniczego. Wskazać należy jednocześnie, że jako pracodawca, Burmistrz ma prawo do wewnętrznego zbadania przestrzegania przez jego pracowników przepisów prawa pracy, jednak okoliczności przeprowadzenia przedmiotowych ankiet w MOPS w B. nie można, zdaniem Sądu, kwalifikować w okolicznościach sprawy jako kontroli publicznej, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie udip, której efekty podlegałyby udostępnieniu w trybie wskazanej regulacji prawnej. W zakresie przestrzegania prawa pracy kontrolę o takim charakterze przeprowadzić może, jak już wyżej wskazano, Państwowa Inspekcja Pracy. Dodatkowo należy podkreślić, biorąc pod uwagę treść pytań objętych ankietą oraz definicję mobbingu zawartą w art. 94 zn. 2 § 2 kp, że zawarte pytania w ankiecie nie dotyczyły bezpośrednio kwestii nękania lub zastraszania pracownika/pracowników w określonym celu, a więc zachowań objętych definicją mobbingu, lecz odnosiły się do samego sposobu i systemu funkcjonowania jednostki z uwzględnieniem istniejących relacji pomiędzy pracownikami oraz pracownikami i kierownictwem (np. kwestii promowania etycznych zachowań, postawy zachęcającej do sygnalizowania problemów, sprawnego przepływu informacji, systemu podnoszenia kwalifikacji, przydatności szkoleń, dostosowania struktury organizacyjnej jednostki do realizacji celów i zadań, występowania zachowań nieetycznych wśród "pracowników" i możliwości ich zgłaszania kierownictwu, kwestii ustalenia zasad zastępstwa, zakresu obowiązków i uprawnień, monitorowania działań przez wyznaczone mierniki), a także do sprawy konfliktu pracowniczego (tj. jego przyczyny, kwestii podjęcia działań w celu jego rozwiązania, możliwości rozwiązania konfliktu, poprawy stosunków międzyludzkich oraz poprawności relacji pomiędzy pracownikami i pomiędzy pracownikami oraz Dyrekcją). Wobec powyższego, uwzględniając poczynione uwagi, należy stwierdzić, iż w sprawie nie została przeprowadzona w MOPS w B. na zlecenie Burmistrza Miasta kontrola w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie udip i to w dodatku zachowań mobbingowych. Brak przeprowadzania ww. kontroli, uzasadnia informację udzieloną przez Burmistrza o nieposiadaniu wnioskowanych przez skarżącą protokołów kontroli. Brak jest podstaw do kwalifikacji przeprowadzonych na zlecenie Burmistrza ankiet jako kontroli w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie udip. W związku z powyższym, poinformowanie skarżącej w ustawowym terminie, wynikającym z zapisów udip, o tym, iż organ nie posiada wnioskowanej informacji w postaci protokołów kontroli, uznać należy za wypełnienie ustawowego obowiązku nałożonego na Burmistrza Miasta, jako na organ władzy publicznej, przepisami udip w zakresie tej części wniosku, obejmującej żądanie udostępnienia protokołów kontroli.
Ustosunkowując się natomiast do kwestii samego charakteru zbiorczych wyników ankiet, których udostępnienia domagała się skarżąca, zakwalifikowanych przez organ jako dokumenty wewnętrzne, podkreślić należy, jak wskazano to powyżej, że przedmiotowe ankiety dotyczyły sposobu zarządzania i istniejących relacji pomiędzy pracownikami a kierownictwem w MOPS w B. (kwestionariusz ankiety z dnia [...] listopada 2018 r., k. 25 akt administracyjnych) oraz konfliktu pracowniczego (kwestionariusz ankiety z dnia [...] grudnia 2018 r., k. 33 akt administracyjnych). Ponadto jak wynika z wyjaśnień Burmistrza, obydwie ankiety przeprowadzone zostały w celu zgromadzenia niezbędnych informacji dla prawidłowego rozpatrzenia skargi na Dyrektora MOPS w B. . Nie ulega zatem wątpliwości, iż przedmiotowe ankiety dotyczyły sfery stosunków pracowniczych, tym bardziej, iż przeprowadzone były przez Burmistrza Miasta działającego jako pracodawca, w celu prawidłowego rozstrzygnięcia skargi wniesionej na zatrudnianego przez niego Dyrektora MOPS w B. . Ankiety, o których zbiorcze wyniki zawnioskowała skarżąca, nie były zatem przeprowadzone w związku z problemem ze sfery realizacji zadań publicznych, tylko w związku z indywidualnym stosunkiem pracy i w powiązaniu z konkretną skargą wniesioną do pracodawcy – co niewątpliwie pozostaje w sferze prawa pracy i w swej istocie nie podlega pod reżim przepisów udip. Co również istotne w sprawie przedmiotowe ankiety, a w szczególności ankieta dotycząca konfliktu pracowniczego, nie dotyczyły "sfery faktów" z zakresu spraw publicznych. Zlecona ankiety miały za przedmiot w przeważającym zakresie odczucia i opinie ankietowanych pracowników odnośnie istniejącego konfliktu pracowniczego i relacji pracowniach w MOPS w B. . W ankietach zadano m.in. pytania o opinię i wiedzę w sprawie przyczyn konfliktu, odczucia co do stopnia usatysfakcjonowania pracą, potrzeby zmian w jednostce, poprawy stosunków międzyludzkich i możliwości unormowania sytuacji w MOPS, czy o zdanie opiniowanych o przydatności szkoleń i poprawności relacji pracowniczych. Trudno co do zasady uznać, że informacja o odczuciach i opiniach pracowników organu mieści się w pojęciu informacji publicznej (patrz wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 69/17 – dostępny jw). Sąd podziela także stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Lublinie z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 97/17 (dostępny jw.), że informacji publicznej nie stanowią także wytworzone przez organ realizujący określone zadania publiczne dokumenty pracownicze, osobowe związane ściśle z zatrudnianiem pracowników, w celu realizacji ustawowych zadań. W związku z powyższym, w ocenie tutejszego Sądu, z punktu widzenia przepisów udip, przedmiotowe ankiety, przeprowadzone przez działającego jako pracodawca Burmistrza Miasta w celu zebrania informacji dla prawidłowego rozpatrzenia skargi wniesionej na zatrudnianego przez niego Dyrektora MOPS w B. , uznać należy za przejaw wewnętrznej działalności organu - uzasadnionej potrzebą rozwiązania konfliktu pracowniczego – niestanowiącej kontroli w rozumieniu przepisów udip. Wobec tego zbiorcze wyniki przedmiotowych ankiet, obejmujące w dużym zakresie kwestie odczuć i opinii ankietowanych o przedmiocie ankiety, jako niestanowiące informacji publicznej nie podlegały udostępnieniu w trybie udip.
Odnosząc się zaś do podnoszonych przez skarżącą okoliczności opieczętowania kwestionariuszy przeprowadzanych ankiet pieczęcią Urzędu Miejskiego w B. oraz wyłączenia jawności danych osobowych w kwestionariuszach ankiet udostępnionych skarżącej wraz z pismem z dnia [...] października 2019 r., powołując się na art. 5 ust. 2 udip – które to okoliczności w ocenie skarżącej świadczą o uznaniu przez organ, iż wnioskowana informacja stanowi informację publiczną - Sąd zważył, iż pozostają one bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W pierwszej kolejności wskazać należy, bowiem iż o charakterze danego dokumentu przesądza przede wszystkim jego treść oraz cel wytworzenia, nie zaś okoliczność opieczętowania go stosowną pieczęcią. Jednocześnie należy zauważyć, że Burmistrz wyjaśnił, iż kwestionariusze przedmiotowych ankiet zostały opieczętowane, aby uniemożliwić ewentualne kserowanie druków ankiet i wypełnienie dodatkowych ankiet przez ankietowanych. Niezasadne zaś powołanie się przez organ na art. 5 ust. 2 udip, jako na podstawę anonimizacji udostępnionych skarżącej kwestionariuszy ankiet, nie ma jakiegokolwiek wpływu na rzeczywisty, obiektywny charakter przedmiotowych ankiet. Innymi słowy, błędne powołanie się przez Burmistrza na powyższy przepis, który ma zastosowanie wyłącznie do informacji publicznej, nie świadczy wcale o tym, że zanonimozowany na jego podstawie dokument w rzeczywistości nią jest. Co więcej, sam Burmistrz, w odpowiedzi na skargę przyznał, iż błędnie wskazał na art. 5 ust. 2 udip, jako na podstawę prawną anonimizacji udostępnionych skarżącej kwestionariuszy. W związku z powyższym wskazanie okoliczności, które zdaniem skarżącej świadczą o uznaniu przez sam organ, że przeprowadzone ankiety stanowią informację publiczną, nie mogły odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku.
Wobec powyższej konstatacji, w ocenie Sądu, organ zasadnie udzielił skarżącej informacji, zgodnie z którą zbiorcze wyniki ankiet nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej stan bezczynności może mieć miejsce zarówno w przypadku, gdy podmiot zobowiązany wbrew przepisom prawa ani nie udostępni (czynność materialno-techniczna) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2, w art. 15 ust. 2 udip, i w art. 14 ust. 2 udip) żądanej informacji, ani nie wyda stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania, ani też nie podejmie innego działania mającego na celu rozpoznanie wniosku np. poprzez poinformowanie pisemnie wnioskodawcy, że informacja znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) albo, że nie posiada informacji publicznej lub, że żądana informacja nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej bądź nie stanowi informacji publicznej. Jak wskazano powyżej ww. 14-dniowy termin, stanowi czasowe ramy, w których organ powinien podjąć działanie związane z oceną wniosku i jego rozpoznaniem, z tym że, jeżeli organ nie dochowując tego terminu podjął czynność lub wydał akt przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, to brak jest podstaw do uznania, że organ ten pozostaje w bezczynności.
W tych okolicznościach stwierdzić należy, że wbrew stanowisku skarżącej Burmistrz nie dopuścił się w sprawie bezczynności i ustosunkował się w odpowiedzi z dnia [...] listopada 2019 r. do wszystkich kwestii objętych wnioskiem skarżącej z dnia [...] października 2019 r., wskazując, iż nie posiada wnioskowanych protokołów kontroli oraz wyjaśniając, iż zbiorcze wyniki przeprowadzonych ankiet nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Skoro więc w sprawie Burmistrz Miasta przed wniesieniem skargi do Sądu zareagował na wniosek skarżącej w sposób zgodny ze wskazanym powyżej trybem rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, to tym samym na podstawia art. 151 ppsa wniesioną w sprawie skargę należało oddalić.