II SAB/Bd 27/04

II SAB/Bd 27/04 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2005-01-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski /sprawozdawca/
Marzenna Linska-Wawrzon /przewodniczący/
Wojciech Jarzembski
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA: Wojciech Jarzembski Asesor WSA: Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Grażyny P. i Stanisława P. na bezczynność Starosty I. w przedmiocie sprostowania pisma postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
II SAB/Bd 27/04
U Z A S A D N I E N I E
W skardze datowanej na [...] 2004 r. Grażyna i Stanisław P. podnieśli, że pomimo upływu ponad roku od zgłoszenia do Urzędu Wojewody [...] żądania wydania im decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 1998 r. wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego, decyzji tej nie otrzymali. Decyzja ta była wymieniona w piśmie Starosty I. z dnia [...] 2002 r. Następnie w piśmie z dnia [...] 2004 r. będącego uzupełnieniem skargi skarżący podnieśli, że pomimo ich starań nie dokonano sprostowania błędnego pisma Starosty I. z dnia [...] 2002 r. Wobec powyższych oświadczeń Sąd pismem z dnia 19 lipca 2004 r. zwrócił się o sprecyzowanie skargi poprzez jasne wskazanie, czy zarzucana bezczynność dotyczy Wojewody [...], czy też Starosty I. oraz czy jej zakres dotyczy doręczenia decyzji o jakiej mowa w piśmie Starosty z dnia [...] 2002 r., czy sprostowania tegoż pisma. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący wskazali, że bezczynność dotyczy dwuletniej przewlekłości w sprostowaniu pisma z dnia [...] 2002 r., które to pismo spełnia wymagania przewidziane w art.107 § 1 kpa.
W odpowiedzi na skargę Starosta I. nie zgodził się z podniesionymi w skardze zarzutami. Zwrócił uwagę, że skarżący już kilkakrotnie (pierwszy raz [..] 2002 r. - w odpowiedzi na pismo skarżących z [...] 2002 r.) byli informowanie, że nie istnieje wskazywana przez nich decyzja z dnia [..] 1998 r. Pierwszą decyzją w aktach sprawy dotyczącej remontu - modernizacji rurociągu solanki z kopali w miejscowości G. do S. jest decyzja nr [...] z dnia [...] 1998 r. udzielająca pozwolenia na remont - modernizację rurociągu solanki. Wskazał też, że odpowiadając skarżącym na przekazane przez Wojewodę ostateczne wezwanie skarżących z dnia [...] przedstawił pogląd, iż należy przypuszczać, że w trakcie przepisywania nastąpił błąd pisarski, polegający na wpisaniu daty [...] 1998 r. do decyzji o pozwoleniu na budowę. Przypuszczenie to jest uzasadnione tym, że w ww. sprawie wszczęcie postępowania nastąpiło wskutek złożenia wniosku przez inwestora w dniu [...] 1998 r. Nie było możliwe wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z datą wcześniejszą niż złożony wniosek.
Na rozprawie skarżąca popierając swoją skarżący wniosła o nakazanie Staroście I., aby sprostował swoje pismo z dnia [...] 2002 r., które według skarżącej jest decyzją administracyjną.
Pełnomocnik Starosty wniósł o oddalenie skargi, gdyż wskazane przez skarżącą pismo nie jest decyzją i nie podlega sprostowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przy czym stosownie do art.53 § 1 ww. ustawy wniesienie skargi ograniczone jest terminem trzydziestu dni od doręczania skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim wypadku możliwość zdyscyplinowania organu w celu załatwienia sprawy. Zgodnie z art.37 ust.1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie spraw w terminie określonym przepisami kodeksu strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności.
Jeżeli działania zmierzające do usunięcia bezczynności zostały przez stronę podjęte, to znaczy wystąpiła ona z zażaleniem do organu wyższego stopnia w trybie art.37 kpa, a organ ten ustosunkował się do tego wystąpienia bądź organ zobowiązany do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie nie dochował tego terminu, wówczas stronie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu, który zobowiązany był do rozpatrzenia sprawy.
Wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art.37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art.52 § 1 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie w wyniku wniesienia przez skarżących "wezwania ostatecznego" z dnia [...] 2004 r., noszącego cechy opisanego zażalenia, Wojewoda [...] odpowiedział pismem z dnia [...], doręczonym skarżącym w dniua [...] 2004 r. Tymczasem skarga na bezczynność została wniesiona dopiero [...] 2004 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie trzydziestodniowego terminu ustawowego.
Ponadto zgodnie z art.3 § 2 pkt 8 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach wymienionych w punktach 1-4 wskazanego przepisu tj. w przypadku kiedy organy administracji zobowiązane są do wydania:
- decyzji administracyjnej
- postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- innych niż określone wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Tymczasem pismo informujące o braku określonej decyzji w aktach sprawy nie jest żadnym z ww. rozstrzygnięć, a w szczególności nie jest to , jak twierdzą skarżący, decyzja administracyjna podlegająca sprostowaniu. Skoro zaś w niniejszej sprawie, nie ma zastosowania właściwy dla decyzji tryb sprostowania, nie może też być mowy o bezczynności w tym przedmiocie.
Ze względu na powyższe, stosownie do art.58 § 1 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić.