II SAB/BD 19/05

II SAB/Bd 19/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2005-08-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-03-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Saniewski
Małgorzata Włodarska
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 35,  art. 36
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędzia WSA Małgorzta Włodarska Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi E. S.A. w W. na bezczynność Starosty L. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej odszkodowanie dla Anny i Ignacego S. oddala skargę.
Uzasadnienie
II SAB/Bd 19/05
UZASADNIENIE
Strona skarżąca- E. S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę na bezczynność Starosty L. wnosząc o zobowiązanie go, z jednoczesnym wskazaniem terminu, do wydania w trybie art. 128 ust. 4 w związku z art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania dla Anny i Ignacego S. w związku z budową na ich nieruchomości gazociągu Jamał - Europa Zachodnia.
Spółka wskazała, że działania Starosty ograniczają się wyłącznie do wyznaczania coraz to nowych terminów załatwienia sprawy, co powoduje nie tylko rażące naruszenie prawa Spółki (inwestora ww. inwestycji) do szybkiego załatwienia sprawy (art. 12 kpa), ale również naruszenie interesu prawnego właścicieli nieruchomości, którzy pomimo upływu dwóch lat od wszczęcia postępowania nie otrzymali należnych im odszkodowań.
Odnosząc się do stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wyrażonego w postanowieniu podjętym w rezultacie wniesienia przez Spółkę w trybie art. 37 kpa zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, skarżąca stwierdziła, że usprawiedliwieniem bezczynności Starosty nie mogą być trudności w znalezieniu rzeczoznawcy, który sporządziłby wycenę odszkodowań.
Zdaniem Spółki powstanie bezczynności nie zależy od zrealizowania czy też niezrealizowania obowiązków sygnalizacyjnych, jakie zgodnie z art. 36 kpa ciążą na organie prowadzącym postępowanie.
Ponadto ze względu na ścisłe powiązanie obowiązku terminowego załatwienia sprawy z określonymi w art. 7 i 8 kpa dyrektywami zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględnienia słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa - postępowanie Starosty L. pozostaje w sprzeczności także z tymi przepisami.
W odpowiedzi na skargę Starosta L. wniósł o jej oddalenie wskazując, że termin załatwienia sprawy została wyznaczony na dzień 31 stycznia 2005 r.
Starosta podniósł, że opóźnienia w wydaniu decyzji są wywołane brakiem niezbędnego w sprawie operatu szacunkowego, który nie został sporządzony z tego względu, że uprawnieni rzeczoznawcy nie wykazali zainteresowania przystąpieniem do rokowań w sprawie przyjęcia zlecenia na jego wykonanie. Ostatecznie umowa z biegłymi rzeczoznawcami została podpisana dopiero 19 grudnia 2003 r. Warunkiem podpisania przez biegłych umowy było dostarczenie przez organ, przed przystąpieniem do sporządzania operatu, żądanych materiałów i wyjaśnień.
Po zawarciu umowy z rzeczoznawcami wyznaczono rozprawę na dzień 14 stycznia 2004 r. Celem postępowania dowodowego miało być w szczególności wyjaśnienie rozbieżności w opisach stanu nieruchomości przez strony w dniu uprawomocnienia się decyzji Wojewody W. o ograniczeniu wykonywania prawa własności. Ponieważ skierowane do pełnomocnika Anny i Ignacego S. wezwanie na rozprawę z dnia 31 grudnia 2003 r. zostało doręczone dopiero 8 stycznia 2004 r. Starosta uwzględnił złożony przed rozprawą przez pełnomocnika pisemny wniosek o zniesienie terminu rozprawy i wyznaczył kolejny termin na dzień 12 lutego 2004 r., który to nowy termin został uzgodniony także z rzeczoznawcami.
Na rozprawie przeprowadzono niezbędne postępowanie dowodowe na okoliczność ustalenia stanu upraw na dzień wykonalności decyzji o ograniczeniu wykonywania prawa własności gruntów. W tymże terminie strony złożyły zgodny wniosek o wyznaczenie kolejnego terminu celem przeprowadzenia negocjacji zmierzających do zawarcia ugody pozaadministracyjnej.
Ponieważ do 30 kwietnia żadna ze stron nie złożyła informacji o zakończeniu negocjacji mających prowadzić do zawarcia ugody, Starosta wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 30 lipca 2004 r. W terminie tym były podejmowane czynności zmierzające do ustalenia okoliczności faktycznych co do uniemożliwienia przez właścicieli działek przeprowadzenia przez skarżącego rekultywacji gruntu zajętego pod budowę gazociągu oraz przyczyn wyłączenia gruntu z produkcji rolnej po zakończeniu inwestycji. Zdaniem Starosty, wyjaśnienie sprzecznych i niejednoznacznych stanowisk stron w tej kwestii musiało nastąpić przed wskazaniem przez organ biegłym rzeczoznawcom okresu, za jaki ma być ustalane odszkodowanie należne od inwestora.
W dniu 12 lipca 2004 r. skarżąca spółka wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na niezałatwienie sprawy w terminie, natomiast Starosta po wyznaczeniu w dniu 30 lipca 2004 r. nowego terminu załatwienia sprawy na dzień 29 października 2004 r. i po przeprowadzeniu w niezbędnym zakresie postępowania dowodowego postanowieniem z dnia 17 września 2004 r. dopuścił dowód z opinii biegłych rzeczoznawców na okoliczność ustalenia odszkodowania należnego pp. S. Starosta zaznaczył, że czynności biegłych poprzedzające sporządzenie operatu wymagają współdziałania stron postępowania.
Na rozprawie pełnomocnik Starosty oświadczył, że operat szacunkowy został sporządzony, o czym strony zostały poinformowane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Art. 35 § l k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Z art. 35 §3 k.p.a. wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Stosownie do treści art. 36 §1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, nawet wtedy, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy powstała z przyczyn niezależnych od organu(art.36§2 k.p.a).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zatem do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, bądź nie podjął stosownej czynności.
Nie można podzielić stanowiska strony skarżącej, że prowadząc postępowanie Starosta L. ograniczał się w swoich działaniach wyłącznie do wyznaczania - zgodnie z art. 36 Kpa - nowych terminów załatwienia sprawy. Główną przyczyną opóźnienia w załatwieniu sprawy były trudności związane ze wskazaniem biegłego rzeczoznawcy, który sporządziłby operat szacunkowy.
W sytuacji, kiedy Starosta wielokrotnie spotykał się z milczeniem lub odmową
w odpowiedzi na liczne - bo w ilości kilkudziesięciu - kierowane do rzeczoznawców zaproszenia do złożenia oferty na sporządzenie operatu szacunkowego niezbędnego do wydania decyzji o odszkodowaniu, to należy uznać, iż zaistniała przyczyna usprawiedliwiająca zarówno prowadzenie postępowania dłużej niż przewiduje to art. 35 Kpa, jak też wyznaczanie nowych terminów załatwiania sprawy w myśl art. 36 Kpa. Trudno bowiem przyjąć, że tylko w celu zachowania terminu do załatwienia sprawy organ powinien postanowieniem wyznaczyć dowolnego rzeczoznawcę majątkowego jako biegłego w sprawie bez zbadania, czy osoba ta jest w stanie, chociażby ze względu na inne wykonywane zlecenia, jak również umiejętności zawodowe, podołać zadaniu wydania potrzebnej w sprawie opinii. Należy przy tym zauważyć, że odmiennie niż sądy powszechne, organy administracji nie dysponują skutecznym instrumentem procesowym umożliwiającym zdyscyplinowanie powołanych w sprawie biegłych do sporządzenia opinii w wyznaczonym terminie.
Za przyczynę usprawiedliwiającą długotrwałość postępowania należy uznać również wskazane przez Starostę okoliczności związane z uwzględnieniem zgodnego wniosku stron o wyznaczenie terminu celem przeprowadzenia negocjacji zmierzających do zawarcia ugody.
Biorąc pod uwagę, że w sprawach na bezczynność organu administracji publicznej Sąd rozpoznaje skargę według stanu sprawy z daty orzekania, tj. ściślej z daty zamknięcia rozprawy poprzedzającej orzekanie (tak NSA w wyroku z 6 października 2000 r. sygn. akt IV SA 105/00, opubl. w elektronicznym zbiorze orzecznictwa LEX pod nr 53462) wagę zarzutu nieusprawiedliwionego powoływania się na trudności w wyznaczeniu biegłego osłabia fakt oświadczenia pełnomocnika Starosty na rozprawie bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, iż wymagane operaty szacunkowe zostały już sporządzone.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.