II SAB/Bk 105/22

II SAB/Bk 105/22 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2022-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Małgorzata Anna Dziemianowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Marcin Kojło
Paweł Janusz Lewkowicz
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
659
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 35, art. 36, art. 37, art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. S. i D. W. S. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] marca 2021 r., [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. nakazał D. S. oraz D. W. S. (dalej jako: "skarżący") doprowadzenie budynku zlokalizowanego na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...] przy ulicy H. w B. użytkowanego jako klub fitness do stanu poprzedniego - budynku usługowo-biurowego funkcjonującego jako zakład pracy wraz z zagospodarowaniem terenu, tj. do stanu zgodnego z decyzją Urzędu Miejskiego w B. z [...] grudnia 2004 r., nr [...], znak: [...], oraz decyzją Prezydenta Miasta B. z [...] czerwca 2007 r., nr [...], znak: [...], poprzez dostosowanie pomieszczeń do funkcji wynikającej z zatwierdzonych ww. decyzjami projektów budowlanych z odtworzeniem ścian działowych pomiędzy pomieszczeniami usług, a pomieszczeniami magazynów i pomieszczeniami technicznymi oraz pomieszczeniami pomocniczymi (...) (pkt 1 decyzji) oraz rozbiórkę budynku gospodarczego o wym. 5,60 m x 3,66 m w celu urządzenia dwóch miejsc postojowych, odtworzenie terenu zielonego od strony działki nr ew. [...] (pkt 2).
Skarżący w dniu 30 marca 2021 r. odwołali się od wyżej wskazanej decyzji do organu wyższego stopnia, tj. P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., zaskarżając ją w całości oraz zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
PWINB w B. uwzględnił odwołanie i decyzją z [...] maja 2021 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu niniejszej decyzji P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że nastąpiła zmiana sposobu użytkowania nieruchomości, organ pierwszej instancji winien jednak ponownie ocenić, czy w sprawie mogą istnieć przesłanki do wydania decyzji nakazującej właścicielom obiektu przedłożenie projektu budowlanego zamiennego.
Na skutek przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, PINB PG w B. wydał [...] czerwca 2021 r. decyzję nr [...], na mocy której ponownie nakazał skarżącym doprowadzenie budynku zlokalizowanego na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...] przy ulicy H. w B. użytkowanego jako klub fitness do stanu poprzedniego - budynku usługowo-biurowego funkcjonującego jako zakład pracy wraz z zagospodarowaniem terenu poprzez dostosowanie pomieszczeń do funkcji wynikającej z zatwierdzonych ww. decyzjami Urzędu Miejskiego w B. z [...] grudnia 2004 r. oraz Prezydenta Miasta B. z [...] czerwca 2007 r. projektów budowlanych z odtworzeniem ścian działowych pomiędzy pomieszczeniami usług, a pomieszczeniami magazynów i pomieszczeniami technicznymi oraz pomieszczeniami pomocniczymi (...) (pkt 1 decyzji) oraz rozbiórkę budynku gospodarczego o wym. 5,60 m x 3,66 m w celu urządzenia dwóch miejsc postojowych, odtworzenie terenu zielonego od strony działki nr ew. [...] (pkt 2).
Skarżący 7 lipca 2021 r. odwołali się od decyzji PINB PG w B., zaskarżając decyzję w całości oraz zarzucając naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
PWINB decyzją z [...] listopada 2021 r., nr [...], uchylił decyzję z [...] czerwca 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ drugiej instancji wskazał, że w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji powinien działać w trybie art. 50, art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) i na kanwie niniejszej sprawy nie jest uprawniony do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu poprzedniego.
Postanowieniem z [...] stycznia 2022 r., nr [...], PINB PG wstrzymał użytkowanie budynku na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...] oraz zobowiązał skarżących do złożenia w terminie 30 dni wymienionych w decyzji dokumentów.
Decyzją z [...] kwietnia 2022 r., nr [...], PINB PG wydał decyzję nakazującą skarżącym przywrócenie poprzedniego sposoby użytkowania budynku.
Odwołaniem z dnia 25 kwietnia 2022 r. skarżący zaskarżyli w całości decyzję PINB PG w B. oraz postanowienie z [...] stycznia 2022 r. w przedmiocie wstrzymania użytkowania budynku.
PWINB decyzją z [...] lipca 2022 r., nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W dniu 7 września 2022 r. skarżący wnieśli ponaglenie, wskazując, że organ pierwszej instancji swoim celowym działaniem dopuszcza się przewlekłości w prowadzeniu postępowania. Na przestrzeni lat wydaje wyłącznie decyzje pozornie załatwiające sprawę, albowiem celowo nie stosuje się do wiążących wytycznych sądów oraz organu wyższego stopnia.
Postanowieniem z [...] września 2022 r., nr [...], PWINB wskazał, że PINB PG w B. nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłości w powyższej sprawie.
Postanowieniem z [...] października 2022 r., nr [...], organ pierwszej instancji wstrzymał użytkowanie przedmiotowego budynku i zobowiązał skarżących do przedłożenia dokumentów.
Skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (data nadania: 21 października 2022 r.) na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez PINB PG w B. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku usługowo-biurowego zlokalizowanego na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...] przy ulicy H. w B.
Autor skargi zarzucił naruszenie art. 12, art. 35 § 1, art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") oraz wniósł o: stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenia postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; orzeczenie o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości 10.000,00 zł; zobowiązanie PINB PG w B. do merytorycznego zakończenia sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi; zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżących według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących wskazał m.in., że organ swoim celowym działaniem dopuszcza się przewlekłości w prowadzeniu postępowania administracyjnego. Na przestrzeni lat wydaje wyłącznie decyzje de facto pozornie załatwiające sprawę, albowiem celowo nie stosuje się do wiążących wytycznych sądów oraz organu wyższego stopnia. Nadto, PINB PG, prowadząc postępowanie administracyjne w sposób przewlekły, działa na szkodę skarżących.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu.
Na wstępie sąd wskazuje, że skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym przy zastosowaniu art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), który to przepis pozwala sądowi na rozpoznawanie w trybie uproszczonym skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie. Sąd stwierdza także, że wniesienie skargi poprzedzone zostało wniesionym do organu wyższej instancji ponagleniem, które w postępowaniu administracyjnym jest właściwym środkiem odwoławczym do kwestionowania bezczynności lub przewlekłości postępowania organu pierwszej instancji. Powyższe pozwalało sądowi na przystąpienie do merytorycznej oceny skargi.
Niniejsza sprawa dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez PINB PG w B. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku.
Sąd zauważa, że pojęcia bezczynności oraz przewlekłości postępowania organu częściowo się pokrywają, gdyż bezczynność zawiera w sobie ewentualne przewlekłe prowadzenie postępowania, włącznie z brakiem podjęcia jakichkolwiek działań w sprawie. Z bezczynnością organu mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął postępowania w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Bezczynność organu jest niezałatwieniem sprawy w terminie. Przewlekłość postępowania organu zaś to opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, który wprawdzie podejmuje czynności w sprawie, ale są one nieudolne, pozorne, wykonywane w znacznych odstępach czasowych i jako takie przesuwające termin załatwienia sprawy i wydłużające czas trwania postępowania administracyjnego. Instytucja bezczynności organu jest traktowana jako kwalifikowana forma przewlekłego prowadzenia postępowania (por. wyrok NSA z 30 września 2014 r., II OSK 87/14; powoływane orzeczenia dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 12 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Wyrażona w tym przepisie zasada szybkości postępowania ściśle związana z regulacjami zawartymi w art. 35-38 k.p.a., nie może jednak pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem organu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. W art. 35 k.p.a. zostały określone terminy do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Ponadto w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ powinien podać stronom przyczyny zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.), ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Samo informowanie strony o niezałatwieniu sprawy w terminie nie chroni organu przed zarzutem bezczynności postępowania, ponieważ działania organu w tym zakresie również podlegają kontroli sądu administracyjnego. W sprawach ze skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego sąd administracyjny bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy.
Ustalając przy tym fakt przekroczenia terminu, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a. do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. A zatem sąd, rozpoznając skargę na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu, winien rozważyć wszelkie okoliczności związane z pozostawaniem przez organ w zwłoce z załatwieniem sprawy w terminach przewidzianych k.p.a.
Przypomnieć należy, że w postępowaniu dotyczącym zmiany sposobu użytkowania budynku usługowo-biurowego, zlokalizowanego na działkach nr ew. gr. [...];[...];[...];[...] przy ul. H. w B., PINB PG, na podstawie wyroku WSA w Białymstoku z 17 listopada 2020 r., II SAB/Bk 53/20, został zobowiązany do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty zwrotu akt, w sposób zgodny z wytycznymi wynikającymi z wyroku NSA z 13 marca 2019 r., II OSK 927/1,7 oraz wyroku WSA w Białymstoku z 24 stycznia 2019 r., II SA/Bk 720/16. Akta postępowania administracyjnego nr [...] zostały doręczone do inspektoratu 12 lutego 2021 r.
Z akt administracyjnych wynika następujący tok czynności podejmowanych przez organ po otrzymaniu akt postępowania administracyjnego:
1) decyzja PINB PG z [...] marca 2021 r., nr [...], wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane, nakazująca doprowadzenie budynku użytkowanego obecnie jako klub fitness do stanu poprzedniego - budynku usługowo-biurowego funkcjonującego jako zakład pracy zagospodarowaniem terenu, tj. do stanu zgodnego z decyzją Urzędu Miejskiego w B. z [...] grudnia 2004 r., nr [...], znak: [...], oraz decyzją Prezydenta Miasta B. z [...] czerwca 2007 r., nr [...], znak: [...];
2) decyzja PWINB z [...] maja 2021 r., nr [...], uchylająca powyższą decyzją i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia w organie pierwszej instancji (decyzja doręczona do inspektoratu 27 maja 2021 r.);
3) decyzja PINB PG z [...] czerwca 2021 r, nr [...], nakazującą doprowadzenie przedmiotowego budynku użytkowanego obecnie jako klub fitness do stanu poprzedniego;
4) decyzja PWINB z [...] listopada 2021 r., nr [...], uchylająca ww. decyzję z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia w organie pierwszej instancji (decyzja doręczona do inspektoratu 12 listopada 2021 r.);
5) postanowienie PWINB z [...] listopada 2021 r., nr [...], po rozpatrzeniu ponaglenia z 17 listopada 2021 r. M. J. K., wskazujące, że PINB PG nie dopuścił się bezczynności i przewlekłości w ww. sprawie.
6) postanowienie PWINB z [...] grudnia 2021 r., nr [...], po rozpatrzeniu ponaglenia z 20 grudnia 2021 r. M. J. K., wskazujące ponownie, że PINB PG nie dopuścił się bezczynności i przewlekłości w sprawie;
7) postanowienie PINB PG z [...] stycznia 2022 r., nr [...], o wstrzymaniu użytkowania przedmiotowego budynku i przedłożeniu niezbędnych dokumentów;
8) decyzja PINB PG z [...] kwietnia 2022 r., nr [...], nakazująca właścicielom przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania;
9) decyzja PWINB z [...] lipca 2022 r., nr [...], uchylająca ww. decyzję oraz postanowienie z [...] stycznia 2022 r. wraz z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia w organie pierwszej instancji (akta postępowania administracyjnego [...] zostały doręczone do inspektoratu 10 sierpnia 2022 r.);
10) postanowienie PWINB z [...] września 2022 r., nr [...], po rozpatrzeniu ponaglenia z 5 września 2022 r. skarżących oraz ponaglenia z 13 września 2022 r. M. J. K., wskazujące, że PINB PG nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłości w powyżej sprawie;
11) postanowienie PINB PG z [...] października 2022 r., nr [...], nakazujące właścicielom nieruchomości wstrzymanie użytkowania budynku oraz przedłożenie w terminie do 31 stycznia 2023 r. określonych dokumentów.
W oparciu o przedstawiony wyżej tok działań organu w postępowaniu, począwszy od wpływu 12 lutego 2021 r. do PINB PG akt administracyjnych [...], sąd stwierdza, że organ ten nie dopuścił się przewlekłości w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Zaznaczyć przy tym trzeba, że organ, wydając decyzję z [...] marca 2021 r., wykonał zobowiązanie do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty zwrotu akt.
Postępowania organu nie można uznać za przewlekłe w kodeksowym rozumieniu tego pojęcia. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania administracyjnego występuje wówczas, gdy podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się niezbędną koncentracją, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych do merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje w sytuacji, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by skończyło się ono w rozsądnym terminie. Innymi słowy oznacza to, że z przewlekłością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie administracyjne trwało dłużej niż było to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne do rozstrzygnięcia sprawy. W piśmiennictwie prawniczym dotyczącym omawianej regulacji pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" rozumie się sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest w bezczynności (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011).
Zwraca uwagę znajdujące się w aktach administracyjnych pismo PINB PG z 14 września 2022 r., zawierające wyjaśnienia w związku z ponagleniami wniesionymi przez skarżących i M. J. K. Organ wskazał w nim, że sprawa jest szczególnie skomplikowana, obszerna, a przez to czasochłonna, zaś organ poddaje analizie i ocenie całość materiału dowodowego i aktualnie obowiązujące przepisy. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że stopień skomplikowania niniejszej sprawy uzasadnia procedowanie przez ten organ w sprawie w terminach przewidzianych w art. 35 § 3 k.p.a., dopuszczającym załatwienie sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Postępowanie w zakresie zmiany sposobu użytkowania budynku wymaga bowiem skrupulatnego zgromadzenia materiału dowodowego, rzetelnej analizy przepisów, jak też jest postępowaniem wielowątkowym, które bezsprzecznie można uznać za szczególnie skomplikowane.
Analiza akt administracyjnych i wyżej opisanej chronologii działania organu (organów) pozwala na stwierdzenie, że PINB PG zasadniczo nie przekraczał dwumiesięcznego terminu. Jedynie termin wydania decyzji z [...] kwietnia 2022 r., nr [...], był nieco dłuższy (akta po wydaniu decyzji PWINB z [...] listopada 2021 r., nr [...], zostały przekazane do inspektoratu 12 listopada 2021 r.), niemniej jednak uzasadniony. W międzyczasie bowiem, [...] stycznia 2022 r., PINB PG wydał postanowienie o wstrzymaniu użytkowania przedmiotowego budynku i przedłożeniu niezbędnych dokumentów. W aktach administracyjnych znajduje się zatem uzupełniony przez organ materiał dowodowy, w tym także protokół kontroli z 28 lutego 2022 r. i 9 marca 2022 r., wydruki ze strony internetowej klubu fitness czy zawiadomienie z 14 marca 2022 r. skierowane do stron postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji. Nie można zatem uznać, że organ działał w tym okresie przewlekle i w sposób nieuzasadniony przedłużał postępowanie. Można co prawda doszukiwać się w tym zakresie lekkiego uchybienia obowiązkowi wynikającemu z art. 36 k.p.a., jednak nie miał on wpływu na ostatecznie wydane rozstrzygnięcie, co mogłoby skutkować jego uchyleniem (por. wyrok NSA w Warszawie z 29 października 1985 r., III SA 696/85). Tym bardziej, że skarżący pozostawali w kontakcie z organem i wiedzieli, że ww. czynności są przez niego podejmowane.
Nie mogła także znaleźć uzasadnienia argumentacja strony skarżącej, jakoby wydawanie przez organ pierwszej instancji tożsamych rozstrzygnięć miało nosić znamiona przewlekłości, a to także w związku z niewykonaniem wskazań sądów administracyjnych i organu odwoławczego. Treść tych decyzji PINB PG stanowi m.in., że wydając decyzję z [...] czerwca 2021 r., organ dokonał uprzedniej analizy materiału dowodowego, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyrokach sądów administracyjnych oraz decyzją organu drugiej instancji z [...] maja 2021 r. (str. 9 i 10 decyzji). Organ dokonał oceny, czy w sprawie mogą istnieć przesłanki do wydania decyzji nakazującej właścicielom obiektu przedłożenie projektu budowlanego zamiennego i ustalił, że w stwierdzonym stanie faktycznym art. 36a ust. 5 pkt 4 ustawy Prawo budowlane nie znajduje zastosowania. Wszystkie roboty budowlane wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku szwalni na klub fitness miały miejsce po faktycznym i prawnym zakończeniu budowy oraz rozbudowy i przebudowy budynku tj. po przyjęciu przedmiotowego obiektu do użytkowania jako budynku usługowo-biurowego z usługami w zakresie szycia bielizny damskiej, decyzje kolejno z 2006 i 2009 roku. Zmiana sposobu użytkowania budynku na klub fitness wraz z jego przebudową jest nowym, odrębnym zamierzeniem inwestycyjnym realizowanym w okresie późniejszym - po 2016 r. Stanowi to zatem o braku podstaw do nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Z kolei, wydając decyzję z 7 kwietnia 2022 r., organ ponownie dokonał analizy, czy są postawy do wydania decyzji nakazującej przedłożenie projektu budowlanego zamiennego - zgodnie z wytycznymi organu drugiej instancji i wskazaniami sądów administracyjnych, co znalazło odzwierciedlenie w szczegółowym uzasadnieniu postanowienia tego organu z [...] stycznia 2022 r. (str. 10-12) oraz ww. decyzji z [...] kwietnia 2022 r. (str. 10-11). W związku z uchyleniem decyzji z [...] kwietnia 2022 r., PINB PG dokonał ponownej oceny robót budowlanych polegających na przesunięciu drzwi wewnętrznych. Roboty te realizowane były wewnątrz budynku i polegały na zmianie lokalizacji skrzydeł drzwi wewnętrznych (nie wejściowych do budynku jak to jest wskazane w decyzji organu drugiej instancji), w wyniku czego powierzchnia istniejącego wiatrołapu uległa zmniejszeniu. Organ ten stwierdził zatem, że wykonane w tym zakresie roboty budowlane nie dotyczyły przegród zewnętrznych obiektu oraz nie ingerowały w jego elementy konstrukcyjne. Na ich realizację nie wymagana jest zatem decyzja o pozwoleniu na budowę. Nie spełnione są zatem – w opinii organu - przesłanki określone w art. 71 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, a w konsekwencji brak jest podstaw do przeprowadzenia w organie nadzoru budowlanego postępowania w oparciu o przepis art. 51 ustawy Prawo budowlane. Organ stwierdził, że postępowanie legalizujące samowolną zmianę sposobu użytkowania budynku usługowo-biurowego na klub fitness należy prowadzić w trybie art. 71a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w związku z czym organ wydał postanowienie z [...] października 2022 r., nakazujące właścicielom nieruchomości wstrzymanie użytkowania budynku oraz przedłożenie w terminie do 31 stycznia 2023 r. określonych dokumentów.
W kontekście powyższego sąd zauważa, że co prawda organ odwoławczy w decyzji uchylającej z [...] listopada 2021 r. (str. 6) zawarł stwierdzenie, że (cyt.): "Organowi pierwszej instancji należy wskazać, że wydanie po raz kolejny decyzji o tożsamej treści może spowodować zainicjowanie przez stronę postępowania w sprawie przewlekłości prowadzonego postępowania administracyjnego", które sparafrazował także autor skargi, jednak odpowiadając na złożone ponaglenia, PWINB w istocie nie stwierdzał bezczynności ani przewlekłości organu. Aby uznać, że wydawanie decyzji tożsamych w swej treści jest przejawem prowadzenia postępowania w sposób przewlekły, należałoby stwierdzić, że takie działanie organu ma charakter uporczywy, celowy, zaś analiza toku postępowania nie umożliwia odnalezienia uzasadnienia dla wydawania takich rozstrzygnięć. W realiach niniejszej sprawy jest zgoła odmiennie. Treść uzasadnień rozstrzygnięć wydawanych przez PINB PG pozwala przyjąć, że organ ten wywiązywał się z obowiązków procedowania przewidzianych w k.p.a., zbierał materiał dowodowy i dokonywał analizy zarówno jego, jak i przepisów prawa, czym de facto wypełnił wskazania nakładane nań przez sądy administracyjne i organ drugiej instancji. Na etapie postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sąd nie był natomiast władny rozpatrywać kwestii merytorycznych i ewentualnej poprawności rozstrzygnięć w tym zakresie.
Skład orzekający nie dopatrzył się zatem w niniejszej sprawie słuszności podniesionych w skardze zarzutów, opartych m.in. o naruszenie art. 12, art. 35 § 1, art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.
Biorąc pod uwagę powyższe, skargę należało oddalić w myśl art. 151 p.p.s.a.