II SAB/BD 175/24

II SAB/Bd 175/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Janiszewska - Ziołek /przewodniczący/
Katarzyna Korycka
Mariusz Pawełczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
658
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Dyrektor Szkoły
Treść wyniku
oddalono skargę w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Korycka asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 lutego 2025 r. sprawy ze skargi K. Z. na bezczynność Dyrektora Szkoły w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. odrzuca skargę w zakresie udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia [...] września 2024 r. tiret 2 "wszystkich informacji dotyczących zamówienia publicznego na wyposażenie pracowni sieci komputerowych – Sali nr 318"; 2. oddala skargę w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
1. Pismem z dnia [...] grudnia 2024 r. K. Z. (dalej: skarżący, strona) wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły w B. (dalej: "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący zarzucił naruszenie:
- art. 13 ust. 1 w zw. z 4 ust. 3 i art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 - dalej "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepisy te ustanawiają zasadę szybkości postępowania w sprawach o informację publiczną, poprzez bezzasadne przedłużenie terminu rozpatrywania sprawy;
- art. 13 ust. 2 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że przedłużenie terminu odpowiedzi na wniosek o informację publiczną jest dopuszczalny wtedy, gdy organ planuje udostępnić przedmiotową informację, a także w zakresie w jakim przepis ten nakłada na organ obowiązek uzasadnienia niemożności udostępnienia informacji w terminie, którego to obowiązku organ nie dopełnił;
Wobec ww. naruszenia strona wniosła o stwierdzenie bezczynności w wykonaniu wniosku przez organ; zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych
Rozwijając podniesione zarzuty skarżący wskazał, że 16 września 2024 r. zwrócił się do organu za pośrednictwem poczty elektronicznej o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:
1) listy płac nauczycieli oraz dyrekcji placówki za okres styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj oraz czerwiec bieżącego roku, z podaniem imienia i nazwiska, stanowiska służbowego oraz przypisanej kwoty wynagrodzenia brutto wraz ze wszystkimi dodatkami oraz ich wyszczególnieniem;
2) wszystkich informacji dot. zamówienia publicznego na wyposażenie pracowni sieci komputerowych - sali nr 318. Interesują mnie wszystkie dokumenty związane z jakimikolwiek zamówieniami publicznymi, które odbyły się w celu kompletnego wyposażenia ww. pracowni w sprzęt komputerowy: komputery, monitory, urządzenia peryferyjne do komputerów oraz sprzętu sieciowego, służącego do przeprowadzania praktycznych zajęć uczenia sieci komputerowych tj. przełączniki sieciowe, routery, okablowanie sieciowe, szafy teleinformatyczne, serwerowe, krosownicze, rack oraz jakichkolwiek innych urządzeń bądź przedmiotów potrzebnych do kompletnego wyposażenia tej Sali;
3) listę wszystkich wydatków za maj 2024 r. wraz z szczegółowym opisem każdej transakcji i opisaniem celu wydatku na rzecz szkoły;
4) odpowiedzi na następujące pytania: (I) Czy jakikolwiek nauczyciel, uczący w Zespole Szkół [...] [...] w B., widniał kiedykolwiek w Krajowym Rejestrze Karnym tj. był karanym? Jeśli odpowiedź brzmi pozytywnie, proszę o wskazanie konkretnych osób, które widniały lub widnieją w ów rejestrze. (II) Czy wobec jakiegokolwiek nauczyciela, pełniącego obowiązki w szkole, zostało wytoczone kiedykolwiek postępowanie dyscyplinarne przed komisją dyscyplinarną dla nauczycieli, prowadzone przez Rzecznika Dyscyplinarnego? (III) Czy nauczyciel przedmiotu pt. "sieci komputerowe" p. J. W. pracuje jeszcze w szkole? Jak wygląda obecnie sytuacja z p. J. W.: czy na dzień dzisiejszy istnieje stosunek pracy pomiędzy ów nauczycielem a szkołą a jeżeli p. W. nadal jest pracownikiem szkoły, proszę o opisanie obecnego statusu nauczyciela. Mam tu na myśli czy nauczyciel zjawia się fizycznie w placówce lub przebywa na zwolnieniu lekarskim. Jeżeli nie pracuje, to proszę o napisanie powodu ustania stosunku pracy pomiędzy p. W. a szkołą z opisaniem okoliczności rozwiązania współpracy z wskazaniem daty zakończenia pełnienia obowiązków w szkole przez p. W.;
5) czy szkoła w roku szkolnym 2023/2024 prowadziła wykład, konferencję nt. poruszania się po drodze publicznej lub zajęcia z zastosowania prawa z ustawy Prawo o ruchu drogowym?;
6) czy szkoła w roku szkolnym 2023/2024 prowadziła lekcje edukacyjne związane z uświadomieniem uczniów nt. zagrożeń związanych z braniem nielegalnych środków odurzających, narkotyków?;
7) skumulowaną kwotę poniesionych kosztów związanych z dostarczaniem energii elektrycznej do szkoły za rok 2023, załączając do odpowiedzi na wniosek wszystkie rachunki lub faktury VAT za każdy miesiąc w owym roku.
Dania 30 września 2024 r. skarżący otrzymał odpowiedź od organu z prośbą o wskazanie okresu za jaki powyższe dane powinny zostać udostępnione. W odpowiedzi z dnia 4 października skarżący wskazał, że wnosi o dane za okres od 1 września 2016 r. do 4 października 2024 r. organ poinformował go, że udostępni wnioskowane informacje do dnia 4 grudnia 2024 r., jednakże 3 grudnia 2024 r. został wezwany do wskazania szczególnego interesu publicznego, który uzasadnia pozyskanie powyższych danych. W odpowiedzi tego samego dnia wyjaśnił, że celem wniosku jest zweryfikowanie możliwego wystąpienia zmowy przetargowej. Następnie skarżący powołał orzecznictwo sądów administracyjnych i stwierdził, że na gruncie niniejszej sprawy uznać należy, że organ wydłużył termin odpowiedzi na wniosek bezzasadnie, bo bez prawidłowego uzasadnienia. Tym samym w związku z faktem, iż minął czternastodniowy termin odpowiedzi na wniosek, wskazany w art. 13 ust 1 u.d.i.p. organ pozostaje w bezczynności.
2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi względnie jej oddalenie.
Wyjaśnił, że 16 września 2024 r. skarżący przekazał drogą mailową wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi z dnia 30 września 2024 r. organ udzielił informacji na wnioski zawarte w pkt 3-7. W zakresie pkt 1 (udostępnienia listy płac nauczycieli) wskazano skarżącemu na niemożliwość udostępnienia tego dokumentu ze względu na stanowisko zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 września 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 40/21, który zapadł w tożsamej sprawie pomiędzy tymi samymi stronami. W zakresie pkt 2 "wszystkich informacji dot. zamówienia publicznego na wyposażenie pracowni sieci komputerowych - sali nr 318" skarżący został wezwany do uzupełnienia swojego wniosku o wskazanie okresu, którego miałyby dotyczyć ww. informacje.
Skarżący w piśmie z dnia 4 października 2024 r. wskazał, iż wnosi o przesłanie wnioskowanych dokumentów dotyczących zamówienia publicznego na wyposażenie pracowni sieci komputerowych - sali nr 318 za okres od 1 września 2016 r. do dnia 4 października 2024 r. Jednocześnie w piśmie tym skarżący wniósł o udzielenie informacji w zakresie:
- każdego postępowania dyscyplinarnego wytoczonego wobec nauczycieli Zespołu [...] przed komisją za okres od dnia 1 września 2014 r. do dnia 4 października 2024 r., tj. akta sprawy dla każdego postępowania (skany, ksero), sygnatura akt sprawy, kwalifikacja prawna czynu popełnionego przez nauczyciela, która umożliwiła wszczęcie postępowania przeciwko niemu. W przypadku zakończenia postępowania dyscyplinarnego z nałożeniem kary dyscyplinarnej, skarżący wniósł o przesłanie odpisu prawomocnego orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną wraz z uzasadnieniem dla każdej sprawy w ww. okresie;
- wynagrodzenia nauczycieli placówki oraz dyrekcji za: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj oraz czerwiec br. wraz z podaniem imienia, nazwiska, stanowiska służbowego oraz przyporządkowanej kwoty brutto tegoż wynagrodzenia ze wszystkimi dodatkami wraz z ich wyszczególnieniem.
W dniu 17 października 2024 r. do skarżącego został wysłany mail zawierający odpowiedź na jego wniosek z dnia 4 października 2024 r. dotyczący każdego postępowania dyscyplinarnego wytoczonego wobec nauczycieli Zespołu Szkół [...]. Natomiast w odniesieniu do informacji o wynagrodzeniu nauczycieli oraz dyrekcji za sześć miesięcy 2024 r. skarżący został poinformowany w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., że przygotowanie tych danych wymaga zwrócenia się do [...] Biura Finansów Oświaty (jednostki obsługującej Zespół Szkół [...] w zakresie finansowo-księgowym), które potrzebuje dodatkowego czasu na przygotowanie ww. informacji. Dlatego też wskazano skarżącemu termin na realizację jego wniosku do dnia 4 grudnia 2024 r.
Kolejnym mailem z dnia 18 października 2024 r. skarżący wniósł o udostępnienie informacji w zakresie wskazania rodzaju zarzutów, które zostały wysunięte wobec p. W., będące podstawą do zawieszenia go w pełnieniu obowiązków nauczyciela oraz o uargumentowanie dlaczego ze względu na powagę i wiarygodność postawionych zarzutów, celowe było zawieszenie go w pełnieniu obowiązków.
W dniu 31 października 2024 r. organ udzielił skarżącemu droga mailową informację dotyczącą zawieszenia nauczyciela w pełnieniu obowiązków.
W dniu 3 grudnia 2024 r. organ za pośrednictwem maila poinformował skarżącego o przygotowaniu informacji o wynagrodzeniach nauczycieli oraz dyrekcji zespołu szkół za okres sześciu miesięcy 2024 r. zwracając się jednocześnie z prośbą o osobiste odebranie tych informacji z siedziby szkoły przez skarżącego. Ponadto w korespondencji tej skarżący został poinformowany, iż po zapoznaniu się z ilością dokumentacji archiwalnej obejmującej zamówienia sprzętu komputerowego dokonanego w latach 2016-2024 jej przygotowanie wymaga szeregu działań mających na celu weryfikację wyposażenia szkoły - kiedy zostało ono nabyte, w ramach jakiego postępowania i to z okresu 8 lat. W konsekwencji organ wskazał, że w tym zakresie mamy do czynienia z informacją przetworzoną i wezwał skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udzieleniu tej informacji.
W mailu z dnia 3 grudnia 2024 r. skarżący odrzucił prośbę o osobiste stawiennictwo w szkole celem odebrania zestawienia wynagrodzeń nauczycieli i dyrekcji. Natomiast w zakresie wskazania istotnego interesu publicznego w udzieleniu informacji dotyczących zakupów sprzętu komputerowego do Sali nr 318 w latach 2016-2024 skarżący wskazał, że zamierza sprawdzić te zamówienia pod kątem zmowy przetargowej, gdzie przetarg był tak ustawiony aby komputery w sali 318 były od producenta Dell, a nie Lenovo (...), gdyż zachodzi podejrzenie, że przetarg był tak skonstruowany, aby wygrał jeden producent.
W dniu 6 grudnia 2024 r. organ za pośrednictwem maila przesłał skarżącemu informację o wynagrodzeniach nauczycieli i dyrekcji.
Natomiast w zakresie informacji dotyczącej zamówienia publicznego na wyposażenie pracowni sieci komputerowych - sali nr 318 w dniu 9 grudnia 2024 r. organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
Odnosząc się do zarzut skarżącego, iż niewłaściwe było wezwanie go do wykazania interesu dopiero w terminie przedłużonym z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. organ wyjaśnił, że w trakcie postępowania skarżący rozszerzał swój pierwotny wniosek i został wezwany do wykazania interesu publicznego dopiero po ustaleniu, iż oczekiwany przez niego zakres czasowy (2016-2024) skutkuje koniecznością dokonania analizy dokumentacji archiwalnej dotyczącej zamówień publicznych na sprzęt komputerowy. Dokumentacja ta znajdowała się w różnych miejscach, obejmowała pierwotnie zamówienia publiczne wszelkiego rodzaju zakupów i koniecznym było ją najpierw zgromadzić, dokonać analizy jej zawartości, a następnie podzielić według lat wytworzenia i rodzaju zakupów. Dopiero na tym etapie okazało się, iż zbyt duży okres czasowy oraz ilość dokumentów podlegających analizie skutkuje uznaniem tej informacji za informację przetworzoną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
5. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). W myśl przywołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przy czym jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto w myśl § 2 przywołanego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
6. Przedmiot niniejszej skargi stanowi bezczynność Dyrektora Szkoły w B. w sprawie nieudzielenia na wniosek skarżącego z dnia 30 września 2024 r. informacji publicznej wskazanej w tym rozbudowanym wniosku.
Wskazania zatem w tym miejscu wymaga, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. wyroki NSA z 25 września 2018 r., I OSK 1467/18; z 15 grudnia 2017 r., I FSK 1238/16). Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej ma zaś miejsce w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej posiadając żądaną informację nie udostępnia jej i nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia, lub też informuje wnioskodawcę, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną w sytuacji, gdy taką informację stanowi. Nie można natomiast zarzucić bezczynności adresatowi wniosku, jeżeli nie posiada on informacji wskazanej we wniosku. W takim przypadku podmiot publiczny powinien o tym fakcie powiadomić wnioskującego (por. wyroki NSA z 18 kwietnia 2012 r., I OSK 192/12; z 30 września 2015 r., I OSK 2093/14).
Ponadto zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy, otwarty katalog informacji publicznej został określony w art. 6 u.d.i.p. Prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, a wykonanie tego prawa nie wymaga wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 1-2 u.d.i.p.). Ponadto, jak wynika z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1), jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, który Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela, iż na gruncie przepisów u.d.i.p. brak jest jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udzielenie informacji publicznej, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Przy czym za wniosek pisemny uznaje się również zapytanie przesłane pocztą elektroniczną. Poza wyżej wskazaną formą pisemną wniosku, elementami determinującymi jego skuteczne wniesienie są jasne sformułowanie, z którego wynika co jest przedmiotem żądanej informacji, w celu wykazania, że informacja ta ma charakter informacji publicznej oraz dokładne określenie adresata wniosku (por. wyroki NSA z 7 czerwca 2019 r., I OSK 2788/17; z 16 października 2018 r., I OSK 2621/16; 14 listopada 2019 r., I OSK 692/18; 19 czerwca 2020 r., I OSK 1777/19; wyroki WSA we Wrocławiu z 16 marca 2021 r., IV SAB/Wr 450/20; wyrok WSA w Bydgoszczy z 1 kwietnia 2021 r., II SAB/Bd 4/20; wyrok WSA w Krakowie z 26 lutego 2021 r., II SAB/Kr 15/21; wyrok WSA w Opolu z 21 czerwca 2018 r., II SAB/Op 49/18; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
Stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że:
1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;
2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.
Z treści przepisów u.d.i.p. wynika zatem, że załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej może przybrać postać:
1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej;
2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać;
3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej;
4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej;
5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Podkreślenia wymaga również, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej rzeczą sądu, w pierwszej kolejności jest ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Dopiero stwierdzenie, że podmiot do którego zwróciła się strona skarżąca był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez stronę informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów powołanej ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić danemu podmiotowi bezczynność.
7. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazania wymaga, że bezspornym w sprawie jest, że adresat wniosku, czyli Dyrektora Szkoły w B. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej o czym stanowi art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Zgodnie z jego brzmieniem obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W rozumieniu powyższego przepisu dyrektor szkoły publicznej - jako organ reprezentujący podmiot wykonujący zadania publiczne - jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.
Jak wynika z treści skargi skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 16 września 2024, który jak wynika z akt sprawy był modyfikowany i rozszerzany w kolejnych mailach i wniósł o zobowiązanie organu do jego załatwienia w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, wskazując, że organ bezzasadnie wydłużył termin określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. na udzielenie odpowiedzi na wniosek.
Odnosząc się do sformułowanych zarzutów wskazania w pierwszej kolejności wymaga, że organ w odpowiedzi na wniosek skarżącego udzielił mu w ustawowym terminie tj. 30 września 2024 r. odpowiedzi wnioski zawarte w pkt 3-7 (opisane zostały w pkt 1 uzasadnienia). W zakresie natomiast żądania skarżącego w zakresie udostępnienia listy płac nauczycieli oraz dyrekcji placówki za okres styczeń-czerwiec 2024 r. (pkt 1 wniosku) organ zasadnie wskazał, że udostepnienie wskazanej we wniosku listy płac nie jest możliwe bowiem ww. nośnik informacji nie stanowi informacji publicznej. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa lista płac nie stanowi informacji o sprawach publicznych ze względu na to, że jest to dokument wewnętrzny, stanowiący dokumentację pracowniczą i wyłącznie dla potrzeb pracowniczych jest sporządzana. Obowiązkiem pracodawcy jest bowiem m.in. prowadzenie dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników (art. 94 pkt 9a ustawy Kodeks Pracy t.j. Dz.U z 2020r. poz.1320). Lista płac jest zatem dokumentem księgowym, którego celem jest jedynie ewidencjonowanie przychodów pracowników w ramach obowiązku prowadzenia dokumentacji ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 94 pkt 9a Kodeksu Pracy. Nie ma zatem podstaw, aby listę płac - dokumentację wytworzoną wyłącznie dla potrzeb związanych ze stosunkiem pracy – traktować jak informację publiczną, czyli dokument dostępny dla każdego na podstawie u.d.i.p., nawet gdy ten dokument księgowy wytwarzany jest w jednostce sektora publicznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 558/15,opubl.jak wyżej). Nie ma również żadnych podstaw, aby listę płac kwalifikować jako informację o sprawach publicznych z tego tylko powodu, że dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną. Tak więc, okoliczność, że nauczyciele zaliczają się do kategorii osób pełniących funkcje osób publicznych w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p., również nie skutkuje uznaniem listy płac, o którą wnosił skarżący, za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Należy rozgraniczyć pojęcie "informacji publicznej" i jej nośnika. Informacją jest zawsze wiedza o faktach, natomiast może ona być zawarta w różnego rodzaju nośnikach. Organ jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, a nie udostępnienia jej nośnika. W przypadku innych rodzajów nośników informacji publicznej niż dokument urzędowy, podmiot zobowiązany nie ma obowiązku udostępniać samego nośnika, a jedynie zawartą w nim informację, jeśli stanowi ona informację publiczną. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje bowiem uprawnienie do uzyskania określonej informacji, a nie prawo dostępu do materiału źródłowego, zawierającego tę informację. (por. wyrok NSA z 8 lutego 2019 r. sygn. akt I OSK 852/17). W konsekwencji powyższych wywodów uznać należy, że o ile informacja taka jak wynagrodzenie nauczyciela jako osoby pełniącej funkcję publiczną stanowi informację publiczną, o tyle informacją publiczną nie jest nośnik tej informacji w formie listy płac.
Przechodząc dalej wskazać należy, że skarżący w mailu z dnia 4 października 2024 r. sprecyzował, iż wnosi o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wynagrodzenia nauczycieli oraz dyrekcji placówki za okres styczeń-czerwiec 2024 r., akcentując, że nie wnioskuje o dostęp do listy płac. W odpowiedzi organ działając w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poinformował skarżącego, że przygotowanie ww. danych wymaga zwrócenia się do [...] Biura Finansów Oświaty (jednostki obsługującej Zespół Szkół [...] w zakresie finansowo-księgowym), które potrzebuje dodatkowego czasu na przygotowanie ww. informacji. W piśmie tym organ poinformował również skarżącego, że udostępnienie tych danych nastąpi niezwłocznie po ich otrzymaniu, najpóźniej w terminie do 4 grudnia 2024 r. W dniu 3 grudnia 2024 r. organ poinformował skarżącego o przygotowaniu informacji w zakresie wynagrodzeń nauczycieli i dyrekcji za okres sześciu miesięcy 2024 r. zwracając się jednocześnie do niego z prośbą, o osobiste odebranie tych informacji z siedziby szkoły, ze względu na zawartość tej informacji obejmującej zbiór danych osobowych nauczycieli. Po odrzuceniu prośby przez skarżącego w zakresie osobistego odbioru ww. informacji organ mailem z dnia 6 grudnia 2024 r. przesłał skarżącemu wnioskowane informacje dotyczące wynagrodzeń. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro organ w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzenia nauczycieli oraz dyrekcji placówki za okres styczeń-czerwiec 2024 r. zastosował tryb przewidziany w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., to był zobligowany do udostępnienia ww. informacji do dnia 4 grudnia 2024 r. Co prawda organ udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w tym zakresie z dwudniowym opóźnieniem, jednakże uczynił to jeszcze przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, co nastąpiło w dniu 17 grudnia 2024 r. W konsekwencji na gruncie u.d.i.p. w zakresie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń nauczycieli i dyrekcji za okres sześciu miesięcy 2024 r. nie można uznać, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w tym zakresie.
W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w powyższym zakresie.
8. Natomiast skarga na bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej żądanej przez skarżącego we wniosku z dnia 30 września 2024 r., tiret 2 "wszystkich informacji dotyczących zamówienia publicznego na wyposażenie pracowni sieci komputerowych – Sali nr 318" jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Powyższa ocena ma związek ze stwierdzeniem przez Sąd, że w dniu wniesienia skargi sprawa, której dotyczy skarga zarzucająca organowi bezczynność miała charakter sprawy zakończonej, albowiem organ ten, rozpoznając złożony przez skarżącego wniosek w tym zakresie decyzją z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] odmówił udostępnienia skarżącemu tej informacji. Co prawda w aktach sprawy brak jest dokumentu potwierdzającego datę doręczenia stronie tej decyzji, jednakże bez wątpienia takowe doręczenie nastąpiło przed wniesieniem skargi na bezczynność, o czym świadczy fakt dołączenia jej kserokopii do skargi przez samego skarżącego. Zatem w dniu wniesienia skargi nie istniał już ten przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie zarzucanej organowi bezczynności. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19 stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uzasadnienia tejże uchwały wynika, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Analogiczne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wyraził również w uchwale z 7 marca 2022 r. sygn. II OPS 1/21 usuwając wątpliwości interpretacyjne dotyczące dopuszczalności skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sytuacji, gdy postępowanie to w chwili wniesienia skargi zostało zakończone. Dyscyplinowanie organu administracji publicznej, które nakierowane jest na terminowe załatwienie sprawy administracyjnej, nie może zostać oderwane, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, od źródła w postaci trwającego postępowania administracyjnego oraz prowadzącego je organu, w stosunku do którego środki dyscyplinujące powinny zostać zastosowane przez sąd uwzględniający skargę. Kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność lub przewlekłość stan rzeczy musi być w dacie wniesienia skargi zatem "aktualny", nie zaś historyczny. Uwzględnienie powyższego stanowiska, które tut. Sąd w całości podziela, prowadzi do wniosku, iż w niniejszej sprawie zaistniała przeszkoda prawna, by wnioskowany środek dyscyplinujący organ mógł podlegać przez Sąd zastosowaniu. Sąd podziela prezentowany w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, zgodnie z którym zdarzeniem prawnym, które kończy stan bezczynności lub przewlekłości, jest załatwienie sprawy przez organ i stan ten należy wiązać z terminem, w jakim został przez organ wydany dany akt administracyjny (zob. wyroki NSA z 24 stycznia 2023 r. sygn. II OSK 1575/22; z 17 maja 2024 r. sygn. III OSK 1052/24).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku.