II SAB/BD 135/23

II SAB/Bd 135/23 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2024-05-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jarosław Wichrowski /przewodniczący sprawozdawca/
Jerzy Bortkiewicz
Joanna Janiszewska - Ziołek
Symbol z opisem
658
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 maja 2024 r. sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta W. (dalej określany jako PINB) na podstawie art. 51 ust. 5, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096) orzekł o zaniechaniu dalszych robót budowlanych dotyczących wewnętrznej ściany poprzecznej pomiędzy rozbudowanymi segmentami budynku szeregowego przy ul. O. we W. na działkach [...] i [...] (pkt 1). Obowiązek zaniechania robót budowlanych nałożył na Z. D. (dalej określana jako Skarżąca) i A. S. - właścicielki sąsiednich nieruchomości oddzielonych przedmiotową ścianą (pkt 2).
Skarżąca w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. wniosła do PINB o sprecyzowanie ww. decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r. znak [...]. Zdaniem Skarżącej, organ ten nie wyjaśnił jednoznacznie, jakie odstępstwa od projektu budowlanego występują w budynku, którego dotyczy ta decyzja, oraz czy są to odstępstwa istotne.
PINB w piśmie z dnia [...] marca 2023 r. w odpowiedzi na powyższy wniosek wskazał, że nie może dokonywać ponownej analizy prawidłowości stwierdzonych istotnych odstępstw od projektu, gdyż wiązałoby się to z ponownym prowadzeniem postępowania. Takie działanie wobec prawomocności decyzji jest niedopuszczalne w trybie zwykłym.
Ponaglenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na bezczynność PINB w związku z uchylaniem się od załatwienia jej wniosku z dnia [...] lutego 2023 r. wniosła Skarżąca. Następnie Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność PINB. Zdaniem Skarżącej bezczynność organu przejawia się w nierozpoznaniu jej wniosku z dnia [...] lutego 2023 r., w którym wnosiła o sprecyzowanie decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r. Skarżąca twierdzi, że w decyzji brak jest sprecyzowania, jakie odstępstwa od projektu budowlanego występują w budynku. Podniosła, że decyzja o zaniechaniu dalszych robót powinna nakładać na inwestora określone precyzyjnie obowiązki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej powoływana jako ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei treść § 2 ww. przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Kognicji sądów administracyjnych nie podlegają sprawy inne, niż opisane powyżej, przy czym muszą to być sprawy, w których działania organów administracji charakteryzują się wskazanymi cechami stosunku administracyjnoprawnego.
Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Podkreślić należy, że działanie organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-9, art. 3 § 2a i 3 ppsa ani w przepisach szczególnych, nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez złożenie skargi nie mogą być skuteczne.
Niniejsza skarga dotyczy bezczynności organu. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym przepisami terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - pomimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności materialnej (wymienionej w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa). Aby uznać, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna, należy ustalić, czy i jakiego ustawowego obowiązku organ nie dopełnił. Granice sprawy wyznacza zaś złożony w sprawie wniosek.
Skarżąca zainicjowała niniejsze postępowanie wnioskiem z dnia [...] lutego 2023 r., w którym zwróciła się o sprecyzowanie decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r. znak [...]. Treść wniosku wskazuje, że Skarżąca nie wnosiła o wydanie przez organ decyzji czy o dokonanie skonkretyzowanej czynności materialno-prawnej, lecz wnosiła o sprecyzowanie treści decyzji. Działając w granicach zakreślonych tym wnioskiem, organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] marca 2023 r., realizując zasadę informowania stron określoną w art. 9 kpa. W piśmie tym organ przedstawił własne stanowisko w przedmiocie zapytania zawartego we wniosku Skarżącej z dnia [...] lutego 2023 r.
Uwzględniając powyższe i analizując treść wniesionej skargi i odpowiedzi organu na skargę, Sąd uznał, że istota wniosku Skarżącej sprowadzała się do sprecyzowania treści decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r., dokonania jej wykładni. Choć skargi na bezczynność stanowią nie tylko środek przeciwdziałający nieterminowemu wykonywaniu obowiązków przez organ, a i ważny element zapewniający prawidłową wykładnię przepisów prawa administracyjnego, określającego formę działania organów administracji publicznej, to nie mogą w swej istocie stanowić samodzielnego wniosku o dokonanie interpretacji wydanych w sprawie rozstrzygnięć.
Należy wskazać, że stosownie do art. 110 § 1 kpa, organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Decyzja administracyjna może podlegać sprostowaniu czy uzupełnieniu (o czym stanowią art. 111 i art. 113 kpa). Jednakże pismo Skarżącej z dnia [...] lutego 2023 r. nie obejmowało żadnej z ww. kwestii.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że skarga na bezczynność organu dotyczącą wniosku o sprecyzowanie decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r. znak [...] była niedopuszczalna. Granice niniejszej sprawy wyznaczone złożonym wnioskiem dotyczyły bezczynności w udzieleniu informacji polegającej na sprecyzowaniu treści decyzji, dokonaniu jej wykładni, a nie władczego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie zainicjowanej konkretnie sformułowanym wnioskiem. Udzielenie informacji w powyższym zakresie nie stanowi aktu ani czynności dotyczącej uprawnień wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach prowadzonego przez organ postępowania. Tym samym nie mieściło się w formach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-9, art. 3 § 2a i 3 ppsa, ani w przepisach szczególnych, wobec czego nie podlegało kontroli sądowej.
W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.