II SAB/Bd 119/21

II SAB/Bd 119/21 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2022-11-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-10-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jarosław Wichrowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
658
6480
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
G. K. pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego w G. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, która od [...] lipca 2021 r. nie została mu udostępniona, co narusza prawa konstytucyjne.
W piśmie z dnia [...] września 2021 r. oraz z dnia [...] lipca 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w G. podkreślił, że do podległej mu jednostki penitencjarnej nie wpłynęła jakakolwiek korespondencja, której nadawcą był Skarżący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
oraz bezczynność organów w tych przypadkach.
W rozpatrywanej sprawie G. K. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W związku z powyższym wskazać należy, że zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.).
Zasadniczą kwestią w sprawie ze skargi na bezczynność jest ustalenie, czy po stronie określonego organu administracji publicznej istniał prawny obowiązek rozpatrzenia konkretnego wniosku w przewidzianej prawem formie, tj. zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej albo w formie czynności materialno-technicznej w przypadku udzielenia informacji, albo – w razie odmowy jej udzielenia – w formie decyzji. Podkreślenia wymaga jednakże, że ocena taka może zostać dokonana przez sąd tylko wówczas, gdy do organu wpłynął (lub został przedstawiony ustnie) wniosek z określonym żądaniem.
Jak wynika z oświadczenia organu, w niniejszej sprawie Dyrektor Zakładu Karnego w G. nie otrzymał żadnego wniosku, którego nadawcą był Skarżący i nie mógł zapoznać się z jego treścią. Wniosek taki nie wpłynął bowiem do podmiotu, którego bezczynność zaskarżono w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym skarga na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w G. jest niedopuszczalna. Brak jest bowiem możliwości badania przez sąd administracyjny – w sytuacji stwierdzenia, że dany podmiot nie otrzymał wniosku (ani pisemnego ani ustnego) – czy pozostaje on w bezczynności w zakresie jego rozpatrzenia. Tylko bowiem skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowić może podstawę merytorycznego badania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania tego wniosku.
Samo wysłanie wniosku przez Skarżącego, czego Sąd nie kwestionuje, nie przesądza o dopuszczalności skargi na bezczynność organu. Wniosek musi bowiem dotrzeć do organu, aby można było uznać, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej zostało wszczęte. Sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej.
Wobec niezłożenia w organie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w G. uznać należało za niedopuszczalną.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.