II SAB 432/02

II SAB 432/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Mierzejewska
Ewa Grochowska-Jung /przewodniczący sprawozdawca/
Ewa Pisula-Dąbrowska
Symbol z opisem
6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ
Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Zobowiązano do podjęcia czynności
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2002 r. nr [...] - zobowiązuje Ministra Pracy i Polityki Społecznej do wydania w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku orzeczenia w przedmiocie wniosku z dnia 12 listopada 2002 r.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 listopada 2002r. Z. L. zwrócił się do Ministra Pracy i Polityki Społecznej o stwierdzenie nieważności postanowienia wydanego przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w dniu [...] października 2002r. oznaczonego nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji Ministra z dnia [...] października 2002r. nr [...]. Natomiast na drugiej stronie ww. pisma skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności tej decyzji jako, w jego ocenie, wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Na poparcie swojego wniosku skarżący podniósł okoliczność "uchylania się Ministra" od wyjaśnienia treści wspomnianej decyzji z dnia 2 października 2002r. Jednocześnie stwierdził, że uzasadnienie złożonego wniosku zawarł w swoim wcześniejszym piśmie z dnia 21 października 2002r. podkreślając ponadto, iż zgodnie z art. 157 § 1 Kpa organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez ministra jest tenże minister.
W dniu 23 grudnia 2002r. Z. L. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 12 listopada 2002r. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2002r. nr [...]. Skarżący zarzucił Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej niedotrzymanie ustawowych terminów załatwienia sprawy przewidzianych w art. 35 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdzając, iż organ ten obowiązany był we wskazanych terminach wydać stosowną decyzję określoną przepisami prawa.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że decyzją z dnia [...] października 2002r. oznaczoną nr [...] stwierdzono nieważność w części dotyczącej postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002r.
Następnie pismem procesowym z dnia 28 lutego 2003r. organ administracji publicznej wyjaśnił, iż decyzja z dnia [...] października 2002r. wiążąca się swym zakresem tematycznym z postanowieniem z dnia [...] października 2002r. nr [...] posiada nr [...], a w postanowieniu omyłkowo wpisano inny numer decyzji. Do pisma dołączono postanowienie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu omyłki pisarskiej dotyczącej numeru decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępnie należy wskazać, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie zaś z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 listopada 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 1 pkt 1-4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
Rozpoznając sprawę w świetle powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie Minister Pracy i Polityki Społecznej do chwili obecnej nie rozpatrzył wniosku skarżącego z dnia 12 listopada 2002r., pomimo że w świetle art. 157 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Minister Pracy i Polityki Społecznej jest organem właściwym do rozpatrzenia tej sprawy i, że stosownie do treści art. 157 § 3 i art. 158 § 1 Kpa, powinien wydać odpowiednio decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji albo rozstrzygnąć sprawę wydając decyzję stwierdzającą nieważność decyzji bądź też utrzymać kwestionowaną przez skarżącego decyzję w mocy. Do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd żadne z powyższych rozstrzygnięć nie zostało skarżącemu doręczone.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.