II SA/Wr 93/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Opolu odrzucił skargę w sprawie nadzoru sanitarnego z powodu braku opłaty przez jednego skarżącego oraz braku legitymacji procesowej pozostałych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę w sprawie nadzoru sanitarnego. Skarga została odrzucona wobec S. D. z powodu nieuiszczenia należnej opłaty mimo wezwania, zgodnie z art. 220 § 3 PPSA. Natomiast skarga J. J. i D. K. została odrzucona jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 PPSA) z powodu braku wykazania legitymacji procesowej do jej wniesienia, gdyż nie byli stronami postępowania przed organem pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu rozpoznał skargę S. D., J. J. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Sąd postanowił odrzucić skargę. W odniesieniu do skarżącej S. D., sąd wezwał ją do opłacenia skargi w kwocie 10 zł. Pomimo dwukrotnej próby doręczenia wezwania i awizowania, skarżąca nie odebrała pisma. Sąd uznał, że doręczenie było skuteczne z upływem terminu do odbioru pisma w placówce pocztowej, zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c. i utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego (uchwała III CZP 10/71, postanowienie V CKN 1159/00). Ponieważ skarga nie została opłacona do dnia wydania postanowienia, sąd odrzucił ją na podstawie art. 220 § 3 PPSA. Skarga J. J. i D. K. również podlegała odrzuceniu, ale z innych przyczyn. Sąd wezwał ich do wskazania legitymacji procesowej do złożenia skargi, jednak nie otrzymano odpowiedzi. Przedłożone dokumenty (poświadczenia zameldowania) nie potwierdzały ich uprawnienia do wniesienia skargi, gdyż nie byli stronami postępowania przed organem. W związku z tym, sąd odrzucił ich skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Uzasadnienie
Sąd wezwał skarżącą do opłacenia skargi, jednak pismo nie zostało odebrane. Sąd uznał doręczenie za skuteczne z upływem terminu do odbioru pisma w placówce pocztowej, zgodnie z art. 139 § 1 k.p.c. i orzecznictwem SN. Brak opłaty po skutecznym doręczeniu wezwania skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 PPSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 220 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeżeli nie spełnia wymagań formalnych, w tym w przypadku braku legitymacji procesowej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 139 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący skuteczności doręczenia pisma sądowego w przypadku nieodebrania przez adresata, stosowany przez analogię w postępowaniu administracyjnosądowym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieskuteczne opłacenie skargi przez S. D. mimo wezwania. Brak wykazania legitymacji procesowej przez J. J. i D. K.
Godne uwagi sformułowania
po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. [...] zachowała aktualność uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1971 r., III CZP 10/71 [...] stwierdzająca, że datą doręczenia pisma sądowego - w sposób określony w art. 139 § 1 k.p.c. jest data, w której upłynął termin do odbioru złożonego pisma w oddawczej placówce pocztowej, jeżeli przed upływem tego terminu adresat nie zgłosił się po jego odbiór.
Skład orzekający
Grażyna Jeżewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skutków doręczenia pism sądowych w przypadku nieodebrania przez adresata oraz kwestii legitymacji procesowej w postępowaniu administracyjnosądowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku opłaty i braku legitymacji. Interpretacja doręczenia na podstawie art. 139 k.p.c. jest utrwalona.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z opłatą od skargi i legitymacją procesową, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wr 93/02 - Postanowienie WSA w Opolu Data orzeczenia 2004-03-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-01-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu Sędziowie Grażyna Jeżewska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6205 Nadzór sanitarny Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy – Grażyna Jeżewska - sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D., J. J. i D. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Skarżący wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przedsięwzięcia-adaptacja pomieszczeń ciastkarni na zakład przetwórstwa mięsnego A w W. przy ul. [...]. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2002 r. wezwano skarżącą S. D. o opłacenie skargi w terminie 7 dni w kwocie 10 zł., które przesłano stronie na adres podany w skardze , pomimo dwukrotnej próby doręczenia skarżącej w/w wezwania przez sąd ( 15 kwietnia i 13 maja 2002r.) i awizowania przez pocztę nie zostało przez nią odebrane. W takiej sytuacji ma zastosowanie przepis art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 – zwaną dalej ustawą) oraz utrwalona i aktualna w nowym stanie prawnym, wykładnia orzecznictwa Sądu Najwyższego co do skuteczności tego sposobu doręczania pism sądowych. W postanowieniu z dnia 6 lipca 2000 r., nr V CKN 1159/00 (OSNC z 2001 r., nr 1, poz. 2) Sąd Najwyższy zajął kategoryczne stanowisko, że "po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697) zachowała aktualność uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1971 r., III CZP 10/71 (OSNCP 1971, nr 11, poz. 187), stwierdzająca, że datą doręczenia pisma sądowego - w sposób określony w art. 139 § 1 k.p.c. jest data, w której upłynął termin do odbioru złożonego pisma w oddawczej placówce pocztowej, jeżeli przed upływem tego terminu adresat nie zgłosił się po jego odbiór." Tym samym należało przyjąć, iż termin opłacenia skargi w niniejszej sprawie upłynął w dniu 22 maja 2002r. Do dnia dzisiejszego nie nastąpiło opłacenie skargi. Zgodnie, zatem z treścią art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270- zwaną dalej ustawą ), skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast skarga J. J. i D. K. także podlega odrzuceniu, jednakże z innych powodów niż S. D. Sąd w wezwaniu z dnia 8 kwietnia zwrócił się o wskazanie legitymacji tychże osób do złożenia skargi w przedmiotowej sprawie i nie otrzymał odpowiedzi. H. i Z. B. do których skierowane było wezwanie, wykonując je przesłali wyłącznie poświadczenia zameldowania w/w osób w G. przy ul. [...]. W oparciu o nadesłane dokumenty nie można przyjąć, iż te osoby są uprawnione do złożenia skargi na przedmiotowe postanowienie, ponieważ nie są adresatami omówionego na wstępie postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. J. J. i D. K. nie są wymienieni w rozdzielniku, tym samym nie są uprawnieni do złożenia skargi na ten akt, gdyż nie został do nich skierowany. W tym stanie rzeczy, skargę J. J. i D. K. należało odrzucić jako niedopuszczalną, stosownie do treści art.58 § 1 pkt 6 ustawy. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 220 §3 oraz art. 58 §1 pkt 6 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI