II SA/WR 917/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Chocianowie z dnia 19 grudnia 2023 r. w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Chocianów. Wojewoda zakwestionował cztery fragmenty studium dotyczące terenów zamkniętych (TZ) i obszarów komunikacji kolejowej (KK), uznając je za sporządzone z naruszeniem przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności art. 10 ust. 2 pkt 15 i art. 28 ust. 1. Główne zastrzeżenia dotyczyły wprowadzenia przez Radę ustaleń dotyczących przyszłego sposobu zagospodarowania terenów zamkniętych, w tym warunkowego przeznaczenia ich do zagospodarowania zgodnie z terenami sąsiadującymi lub ustalenia zasad jak dla terenów kolejowych, po ewentualnym otwarciu tych terenów. Wojewoda argumentował, że kompetencje organu gminy w zakresie terenów zamkniętych ograniczają się do określenia ich granic, a nie do ingerowania w ich przeznaczenie czy sposób zagospodarowania. Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi, twierdząc, że przepisy nie zakazują dokonywania takich ustaleń warunkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę. Sąd uznał, że Rada Miejska przekroczyła swoje kompetencje, ponieważ ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz Prawo geodezyjne i kartograficzne jasno wskazują, że teren zamknięty jest wyznaczany przez właściwe organy administracji rządowej, a twórca aktu planistycznego jedynie odzwierciedla te granice. Sąd podkreślił, że organ gminy nie ma kompetencji do regulowania przyszłego, ewentualnego stanu, w którym teren zamknięty straci swój status, ani do automatycznego przypisywania mu określonego przeznaczenia. Sąd stwierdził wydanie zaskarżonych fragmentów studium z naruszeniem prawa, powołując się na art. 147 §1 p.p.s.a. oraz art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ studium nie jest aktem prawa miejscowego i upłynął roczny termin do stwierdzenia jego nieważności.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja kompetencji organów gminy w zakresie planowania przestrzennego dotyczącego terenów zamkniętych oraz zasady sporządzania studium uwarunkowań.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji terenów zamkniętych i ich regulacji w studium, może mieć ograniczoną bezpośrednią stosowalność do innych typów spraw planistycznych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy rada gminy ma kompetencje do wprowadzania w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego ustaleń dotyczących przyszłego sposobu zagospodarowania terenów zamkniętych, w tym warunkowych ustaleń na wypadek utraty przez nie tego statusu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kompetencje organu gminy w zakresie terenów zamkniętych ograniczają się do określenia ich granic w studium, a nie do ingerowania w ich przeznaczenie czy sposób zagospodarowania, ani do warunkowego określania ich przyszłego przeznaczenia po utracie tego statusu.
Uzasadnienie
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz Prawo geodezyjne i kartograficzne jasno wskazują, że teren zamknięty jest wyznaczany przez właściwe organy administracji rządowej, a twórca aktu planistycznego jedynie odzwierciedla te granice. Organ gminy nie ma kompetencji do regulowania przyszłego stanu prawnego terenów zamkniętych.
Czy uchwała rady gminy w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, wprowadzająca ustalenia dotyczące terenów zamkniętych wykraczające poza określenie ich granic, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie ustalenia stanowią naruszenie prawa, ponieważ wykraczają poza kompetencje organu gminy w tym zakresie.
Uzasadnienie
Wprowadzenie przez radę gminy ustaleń dotyczących przyszłego zagospodarowania terenów zamkniętych, zamiast jedynie określenia ich granic, stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania studium.
Przepisy (8)
Główne
u.p.z.p. art. 10 § ust. 2 pkt 15
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
W studium określa się w szczególności granice terenu zamkniętego i jego strefy ochronnej.
u.p.z.p. art. 28 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Istotne naruszenie zasad lub trybu sporządzania studium lub planu miejscowego powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 2 § pkt 11
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Tereny zamknięte należy rozumieć w sposób określony w Prawie geodezyjnym i kartograficznym.
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż akty prawa miejscowego.
p.p.s.a. art. 147 § §1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględniając skargę na uchwałę stwierdza jej nieważność w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa.
u.s.g. art. 94 § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Nie stwierdza się nieważności uchwały po upływie jednego roku od dnia jej podjęcia, chyba że jest aktem prawa miejscowego.
u.s.g. art. 94 § ust. 2
Ustawa o samorządzie gminnym
Jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały z powodu upływu terminu, a istnieją przesłanki nieważności, sąd orzeka o jej niezgodności z prawem.
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 2 § pkt 9
Definicja terenów zamkniętych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rada Miejska przekroczyła swoje kompetencje, wprowadzając w studium ustalenia dotyczące przyszłego zagospodarowania terenów zamkniętych. • Ustalenia dotyczące przyszłego zagospodarowania terenów zamkniętych po utracie tego statusu są niekonkretne i niedookreślone. • Organ gminy nie ma kompetencji do ingerowania w obszar czy zasady zagospodarowania terenu zamkniętego, a jedynie do określenia jego granic.
Odrzucone argumenty
Przepisy u.p.z.p. nie zakazują dokonywania ustaleń warunkowych na wypadek utraty przez tereny zamknięte tego statusu. • Przyjęte w studium ustalenia dotyczące przyszłego sposobu zagospodarowania przedmiotowych terenów są szczegółowe i analogiczne jak dla innych terenów.
Godne uwagi sformułowania
autor studium w istocie rzeczy jedynie przenosi do tego dokumentu kształt terenu zamkniętego wyznaczonego przez organ administracji rządowej. • twórca aktu planistycznego (studium, planu) jedynie odzwierciedla, że teren zamknięty utworzono, nie dysponując przy tym kompetencjami do ingerowania w obszar czy zasady zagospodarowania terenu zamkniętego. • utrata statusu terenu zamkniętego przez dany obszar obliguje gminę do podjęcia działań przewidzianych przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Skład orzekający
Adam Habuda
przewodniczący sprawozdawca
Dominik Dymitruk
asesor
Olga Białek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja kompetencji organów gminy w zakresie planowania przestrzennego dotyczącego terenów zamkniętych oraz zasady sporządzania studium uwarunkowań."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji terenów zamkniętych i ich regulacji w studium, może mieć ograniczoną bezpośrednią stosowalność do innych typów spraw planistycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii kompetencji organów samorządowych w planowaniu przestrzennym, szczególnie w kontekście terenów o szczególnym znaczeniu (tereny zamknięte). Pokazuje, jak sądy interpretują granice władztwa planistycznego gmin.
“Gmina nie może decydować o przyszłości terenów zamkniętych w studium. WSA we Wrocławiu wyjaśnia granice kompetencji.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.