II SA/Wr 837/24

II SA/Wr 837/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-03-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Halina Filipowicz-Kremis
Malwina Jaworska-Wołyniak /sprawozdawca/
Olga Białek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Odpady
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1587
art. 61 ust. 6a
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek, Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis, Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 13 marca 2025 r. sprawy ze skargi C. w O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 11 września 2024 r. Nr SKO 4132/7/2024 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku w sprawie wydania decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 września 2024 r. (nr SKO 4132/7/2024), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: SKO), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024, poz. 572, dalej k.p.a.) oraz art. 41 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. u. z 2023 r., poz. 1587 ze zm., zw. dalej ustawą) utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia 20 czerwca 2024 r. (nr BŚK.6234.1.2024) negatywnie opiniujące przedsięwzięcie objęte wnioskiem C. Spółka z o.o. z/s w O. (dalej: skarżąca, strona) o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie zakładu zlokalizowanego przy ul. [...] w W. na działce o nr ewid. [...], obręb [...] S.
Postanowienie to zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Pismem z dnia 2 lutego 2024 r. Marszałek Województwa Dolnośląskiego wystąpił do organu I instancji o wydanie opinii dot. wniosku o wydania zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie zakładu zlokalizowanego na działce o nr [...], obręb [...] S.
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2024 r. Prezydent Miasta W., wydał negatywną opinię, a postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2024 r., SKO uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Postanowieniem, z dnia 20 czerwca 2024 r. (nr BŚK.6234.1.2024), Prezydent Miasta W. negatywnie zaopiniował przedsięwzięcie.
W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca wystąpiła o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów i przedłożyła kopię decyzji nr 6/23 z dnia 22 sierpnia 2023 r., ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pod nazwą "Punkt zbierania odpadów złomu oraz przetwarzania odpadów w m. W. przy ul. [...]", planowanego do realizacji na terenie części działki nr [...], obręb S. [...].
Aktualnie skarżąca na terenie działki nr [...], obręb S. [...], prowadzi działalność polegającą na zbieraniu odpadów na podstawie decyzji z dnia 26 lipca 2013 r. Zezwolenie to zostało udzielone do dnia 26 lipca 2023 r.
Organ I instancji ustalił, iż wniosek o wydanie nowego zezwolenia zawiera informacje wskazujące na prowadzenie działalności związanej ze zbieraniem odpadów oraz ich wstępnym przygotowaniem do transportu przy pomocy, m.in.: prasonożyc, paczkarki i palników gazowo - telenowych (na tym etapie wnioskodawca zrezygnował z wykorzystania sita bębnowego). Organ I instancji zauważył, że w obowiązującym zezwoleniu na zbieranie odpadów nie ma mowy o wykorzystaniu jakichkolwiek urządzeń bądź instalacji do zbierania odpadów, co świadczy o tym, iż w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z kontynuacją przedsięwzięcia, które ulega zmianie.
W ocenie organu I instancji, w celu możliwości wprowadzenia zmian prowadzonej działalności, wnioskodawca winien dochować warunków określonych decyzją nr 6/23 o środowiskowych uwarunkowaniach, tj.:
tankowanie oraz serwisowanie pojazdów, maszyn i urządzeń przeprowadzać na utwardzonym uszczelnionym podłożu i nie dopuszczać do zanieczyszczenia środowiska gruntowo - wodnego płynami eksploatacyjnymi, paliwem, olejami, itp.;
ścieki przemysłowe powstające w wyniku infiltracji wód opadowych lub roztopowych przez magazynowane odpady (odcieki) odprowadzać razem z wodami opadowymi lub roztopowymi z terenów utwardzonych, wewnętrzną siecią kanalizacyjną do projektowanego, szczelnego bezodpływowego zbiornika odparowującego;
wody opadowe lub roztopowe z terenów utwardzonych odprowadzać wewnętrznym systemem kanalizacji deszczowej do projektowanego, szczelnego, bezodpływowego zbiornika odparowującego i wody odpadowe lub roztopowe z dachów oraz terenów biologicznie czynnych (tereny zielone) odprowadzać w sposób naturalny do ziemi.
Organ I instancji zauważył, że skarżący tychże warunków nie dochowa. Z akt sprawy wynika bowiem, iż skarżąca jeszcze nie zrealizowała wskazanej w decyzji środowiskowej przebudowy placów magazynowania odpadów i tym samym nie zostaną zapewnione warunki magazynowania odpadów. Ponadto organ wskazał, że z ogólnodostępnych map satelitarnych wynika, że w chwili obecnej na placu magazynowania gromadzi się woda opadowa bądź odcieki z miejsc magazynowania odpadów. Wobec zaś braku właściwego systemu odprowadzania wód opadowych i ścieków przemysłowych, może dochodzić do zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego.
Kolejną kwestią uniemożliwiającą pozytywne zaopiniowanie zamierzonego przedsięwzięcia jest – zdaniem organu I instancji - to, iż zgodnie z przedłożonym wnioskiem skarżąca zamierza magazynować odpady luzem w hałdach w wyznaczonym miejscu na powierzchni placu magazynowego. Wysokość hałdy określona została na 5 m. W ocenie organu taki sposób magazynowania odpadów może prowadzić do rozprzestrzeniania się ich poza przeznaczone miejsce na terenie nieruchomości, a także do mieszania się z odpadami magazynowanymi w sąsiedztwie. Tymczasem zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz.U. z 2020 r., poz. 1742, zw. dalej rozporządzeniem) magazynowanie odpadów prowadzi się w miejscach magazynowania odpadów w sposób zapewniający co najmniej wyposażenie techniczne do przechowywania odpadów, w tym przeznaczone do tego celu, wydzielone za pomocą pionowych ścian boksy lub wydzielone sektory, umożliwiające magazynowanie określonych rodzajów odpadów w pryzmach i stosach lub w postaci zbelowanej, w szczególności w przypadku odpadów z procesów termicznych, odpadów ze spalarni odpadów, odpadów wytworzonych w trakcie prac prowadzonych na drogach publicznych i na drogach kolejowych, odpadów metali (złomu), odpadów z budowy i remontów, w tym niezanieczyszczonego gruzu oraz ziemi z wykopów oraz odpadów przetwarzanych na kruszywo drogowe, i odpadów szkła - uwzględniające właściwości chemiczne i fizyczne, w tym stan skupienia, magazynowanych odpadów.
Sformułowane wymagania stanowią poziom minimalny, co oznacza, że podmioty magazynujące odpady mają obowiązek zapewnić co najmniej wydzielone boksy, w których odpady mogą być magazynowane w stosach lub pryzmach. Wprawdzie przepisy nie określają maksymalnej wysokości pryzm odpadów magazynowanych, jednakże zasadą jest, że w przypadku miejsc niezadaszonych (boksów, sektorów) pryzma lub stos magazynowanych odpadów nie powinna być wyższa niż ściana boksu/ogrodzenia, co zapobiegnie rozprzestrzenianiu się ich poza przeznaczone miejsce na terenie nieruchomości, a także przed mieszaniem się z odpadami magazynowanymi w sąsiedztwie. Wprawdzie złom nie zostanie przemieszczony pod wpływem wiatru, jednakże ułożenie odpadów w stos może spowodować obsunięcie się odpadów. Dlatego też w ocenie organu, odpady winny być magazynowane w boksach, które powinny stanowić barierę uniemożliwiającą zmianę lokalizacji odpadów. W tym miejscu wskazano również, iż w niniejszej strawie nie wszystkie odpady złomu będą stanowiły elementy dużych rozmiarów o wadze wykluczającej jakiekolwiek przemieszczenie. Natomiast usypanie stosu lub pryzmy o wysokości przewyższającej ściany czy chociażby ogrodzenie nieruchomości, taką możliwość daje.
Wreszcie SKO wskazało, że chęć wprowadzenia zmian w istniejącym przedsięwzięciu, wymaga spełnienia warunków określonych w decyzji środowiskowej, a to z kolei wymaga przeprowadzenie modernizacji placu magazynowania odpadów oraz wykonania kanalizacji wewnętrznej wraz ze zbiornikiem odparowującym. Działania te mogą zaś wymagać uzyskania decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie zaś z art. 42 ust. 3a ustawy do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów dołącza się decyzję lokalizacyjną.
Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Utrzymując w mocy wydane postanowienie, SKO wskazało, że zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy, organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgnięcia opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu, jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia.
Wyrażona w art. 41 ust. 6a powołanej ustawy norma upoważniająca wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów, do zajęcia stanowiska w formie opinii, nie daje wytycznych co do kryteriów, jakim powinien kierować się organ opiniujący. Z orzecznictwa wynika jednak, iż pomimo braku określenia przez ustawodawcę zakresu przedmiotowej opinii - organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami 1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska, 2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami, 3) jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego. Tym samym podejmowana na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy opinia, powinna konsekwentnie nawiązywać do okoliczności faktycznych relewantnych ze względu na kompetencje i zadania publiczne organu zbieżne z istotą sprawy.
Zdaniem SKO analiza akt rozpatrywanej sprawy potwierdziła, że zarzuty podniesione w zażaleniu są nieuzasadnione, a organ pierwszej instancji, wbrew stanowisku żalącego, dokonał kompleksowego zebrania w sprawie materiału dowodowego oraz wnikliwej analizy tego materiału, a także należycie uzasadnił swoje stanowisko w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia dokonując szczegółowej analizy zastosowanych przepisów prawa.
Kolegium podzieliło zasadność twierdzeń organu I instancji, że wobec wydania decyzji środowiskowej z dnia 22 sierpnia 2023 r., zmiany w prowadzonej działalności musiałyby być poprzedzone spełnieniem warunków w niej określonych, które zostały wyszczególnione przez organ I instancji. Tymczasem z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca jeszcze nie zrealizowała wskazanej w decyzji przebudowy placów magazynowania odpadów, zatem zamierzony sposób kontynowania przedmiotowej działalności nie jest zgody z jej postanowieniami.
Organ odwoławczy podzielił też twierdzenie, że brak właściwego systemu odprowadzania wód opadowych i ścieków przemysłowych, może powodować zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego. Zgodził się także z zasadnością twierdzeń, iż zamiar magazynowania odpadów luzem w hałdach (5m) w wyznaczonym miejscu na powierzchni placu magazynowego, może doprowadzać do rozprzestrzeniania się ich z odpadami magazynowymi w sąsiedztwie.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, złożyła C. sp. z o.o. z/s w O., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.
Kwestionowanemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
- prawa materialnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy tj., § 6 ust. 1 pkt. 1 lit. b rozporządzenia poprzez jego nieprawidłową interpretację i uznanie, że skarżąca jest zobligowana wyłącznie do wykorzystania boksów przy magazynowaniu odpadów, podczas gdy magazynowanie odpadów prowadzi się w miejscach magazynowania odpadów w sposób zapewniający co najmniej wyposażenie techniczne do przechowywania odpadów, w tym przeznaczone do tego celu, opakowania, pojemniki, zbiorniki lub worki, wydzielone za pomocą pionowych ścian boksy lub wydzielone sektory, umożliwiające magazynowanie określonych rodzajów odpadów w pryzmach i stosach;
- przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1 w zw. z 80 k.p.a., polegającego na rozstrzygnięciu sprawy bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zbadania całości materiału dowodowego, poprzez błędne uznanie, iż skarżąca we wniosku dokonuje zmiany zakresu zbieranych odpadów, podczas gdy ten zakres nie ulega zmianie, a wskazane w nim prasonożyce, paczkarka, palniki gazowo-tlenowe mają jedynie charakter porządkowy tzn. doprecyzowanie środków wykorzystywanych w procesie zbierania;
- przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1 w zw. z 80 k.p.a., polegającego na rozstrzygnięciu sprawy bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zbadania całości materiału dowodowego, poprzez błędne uznanie, iż decyzja Prezydenta Miasta W. nr 6/2023 o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi podstawę do wydania rozstrzygnięć w niniejszym postępowaniu administracyjnym, w tym w szczególności, iż powinna ona stanowić podstawę do wydania postanowienie z dnia 11 września 2024 r., podczas gdy nie powinna być brana pod uwagę w tym postępowaniu, jak również nie powinna być też dołączona do akt sprawy w przedmiotowym postępowaniu, z uwagi na fakt, iż nie dotyczy ona procedowanego obecnie wniosku o wydanie pozwolenia na zbieranie odpadów, dla którego Marszałek zwrócił się do Prezydenta Miasta W. o wydanie opinii;
- przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1 w zw. z 80 k.p.a., polegającego na rozstrzygnięciu sprawy bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zbadania całości materiału dowodowego, poprzez uznanie, iż informacje widniejące na Geoportalu są aktualne i mogą stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania postanowienia.
Motywując zasadność wywiedzionej skargi, skarżąca podniosła, że przedstawiony we wniosku zakres zbieranych odpadów nie ulega zmianie, a wskazane w nim prasonożyce, paczkarka, palniki gazowo-tlenowe mają jedynie charakter porządkowy, stanowią tzn. doprecyzowanie środków wykorzystywanych w procesie zbierania odpadów. Działania wskazane przez stronę mają na celu wyłącznie przygotowanie odpadów do transportu poprzez umieszczenie ich większej ilości w danej jednostce transportowej, co stanowi normalną praktykę. Potwierdza to także orzecznictwo, w którym wskazuje się, że zbieranie obejmuje również wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów niepowodujące zmian klasyfikacji odpadów, np. sprasowanie ich czy zbelowanie.
Dalej skarżąca podniosła, że spełnia wymogi § 6 ust. 1 pkt. lit. b rozporządzenia, a z niezrozumiałych powodów organ uznał, iż Skarżąca jest zobligowana wyłączenie do wykorzystania boksów, pomijając jednocześnie możliwość magazynowania w sektorach. Zdaniem skarżącej z przywołanego przepisu wynika, że istnieje możliwość magazynowania odpadów zarówno w boksach jak i/lub sektorach, sposób magazynowania w sektorach przewidzianych w obowiązujących przepisach powinien być traktowany jako równoprawna alternatywa dla magazynowania w boksach. Spółka nadmieniła przy tym, że planuje magazynować odpady zbierane w sposób selektywny i uporządkowany luzem w hałdach w wyznaczonym miejscu na powierzchni placu magazynowego w zależności od ich rodzaju i właściwości.
Skarżąca zakwestionowała zasadność twierdzeń dot. możliwości rozprzestrzeniania się magazynowanych odpadów poza wyznaczone miejsca w tym poza granice placu magazynowego, wywodząc że postać w jakiej występują magazynowane na oddziale złomowym odpady nie dają fizycznej możliwości przemieszczania się ich poza wyznaczony obszar ze względu na swoją charakterystykę, m.in w tym masę nasypową. W przypadki drobniejszej frakcji odpady będą zaś magazynowane w boksach magazynowych, natomiast w przypadku wystąpienia ryzyka, w którym frakcja tych odpadów mogłaby spowodować zagrożenie pylenia, Spółka będzie magazynować przedmiotowe odpady w będących w posiadaniu Spółki kontenerach wyłącznie do wysokości jego ścian, w wyznaczonym miejscu na powierzchni placu magazynowego. Takie zapisy pojawiły się we wniosku o wydanie decyzji, celem doprecyzowania i wskazania, że złom sam w sobie nie powoduje pylenia i możliwości rozprzestrzeniania się. Odpady są zbierane selektywnie czyli prowadzone jest takie zbieranie, w ramach, którego dany strumień odpadów, w celu ułatwienia specyficznego przetwarzania, obejmuje jedynie odpady charakteryzujące się takimi samymi właściwościami i takimi samymi cechami przeznaczone do jednego procesu przetwarzania, dlatego nie jest możliwe mieszanie się odpadów przeznaczonych do odmiennych procesów przetwarzania pomiędzy sobą. Magazynowanie odpadów nie odbywa się także w bezpośrednim sąsiedztwie ogrodzenia placu złomowego (odległość pomiędzy sektorami przeznaczonymi na magazynowanie odpadów, a ogrodzeniem wynosi od strony północnej ok 15 m, od strony południowej 12 m, od strony wschodniej 12 m, od strony zachodniej 10 m), zatem migracja jakichkolwiek odpadów poza granice placu nie jest możliwa.
Wreszcie zdaniem skarżącej, w realiach badanej sprawy brak jest podstaw do uwzględniania decyzji środowiskowej z dnia 22 sierpnia 2023 r., jak również nie powinna być też ona dołączona do akt sprawy w przedmiotowym postępowaniu. Dokument ten nie dotyczy bowiem procedowanego obecnie wniosku o wydanie pozwolenia na zbieranie odpadów, a inwestycji, której na etapie aktualnego przedsięwzięcia Spółka nie zrealizowała, ponieważ jej realizacja nie jest wymagana w kontekście przedmiotowej sprawy. W przypadku gdy Spółka zdecyduje się na skonsumowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to podejmie kroki i działania inwestycyjne w tym kierunku celem spełnienia warunków w niej określonych, a przede wszystkim wystąpi z odrębnym wnioskiem o zmianę zezwolenia na zbieranie celem uwzględnienia i uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Obecnie przedmiotowa działalność Spółki pozostaje bez zmian i w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia, będzie stanowić kontynuację działalności w procesie zbierania odpadów, które uregulował Prezydent Miasta W. decyzją z 26 lipca 2013 r.
W dalszej części skarżąca odniosła się do wspomnianej decyzji środowiskowej wskazując, że teren przeznaczony na magazynowanie jest terenem utwardzonym. Jest on również wyposażony w sorbent i sprzęt do jego zbierania, który służy do reakcji na ewentualne sytuacje awaryjne. Spółka posiada również wdrożony zintegrowany system zarządzania, co jest wyrazem głębokiego zaangażowania w prowadzenie działalności w taki sposób aby zminimalizować szkodliwe oddziaływanie na środowisko naturalne.
Strona wskazała również, że nie jest zobligowana do wyposażenia zakładu w system odprowadzania wycieków oraz ścieków, ponieważ nie przyjmuje złomu zanieczyszczonego substancjami ropopochodnymi w ilościach powodujących skapywanie tych substancji.
Wobec zaś wskazanych przez Prezydenta Miasta W. rozbieżności pomiędzy wnioskiem o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów, a decyzją środowiskową skarżąca wyjaśniła, iż mając na uwadze zbliżający się upływający termin ważności posiadanego zezwolenia na zbierania odpadów tj. 26 lipca 2023 r. wystąpiła o wydanie nowego zezwolenia na zbieranie odpadów w oddziale złomowym C.(1) Sp. z o.o. w W. przy ulicy [...] minimum 3 miesiące przed datą końcową decyzji tj. 10 lutego 2023 r. Działanie to zabezpieczyło w ciągłości decyzji odpadowych do dnia 31 grudnia 2025 r. W złożonym wniosku wykazała, że planuje kontynuację prowadzenia działalności związanej ze zbieraniem odpadów złomu oraz ich wstępnym przygotowaniem do transportu przy pomocy prasonożycy, paczkarki oraz palników gazowo-tlenowych. Ponadto, w celu wstępnego sortowania, nieprowadzącego do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów stosowane będzie mobilne sito bębnowe. W momencie składania wniosku o zezwolenie na zbieranie odpadów Spółka nie planowała prowadzenia procesu przetwarzania na sicie bębnowym. W dniu 22 sierpnia 2023 r. skarżąca uzyskała decyzję nr 6/2023, w której wskazano, że proces przetwarzania odbywać się będzie na sicie bębnowym (przesiewaczu), co zdaniem skarżącej będzie miało miejsce w przyszłości dopiero, gdy spółka rozpocznie również proces przetwarzania odpadów.
Wreszcie skarżąca podniosła, że wykorzystanie zdjęć satelitarnych jako podstawy do przeprowadzenia oceny stanu faktycznego jest niewłaściwe i niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Zdjęcia satelitarne nie dostarczają aktualnych i szczegółowych informacji na temat bieżącej sytuacji na terenie placu magazynowego. W związku z tym opieranie się na takich danych w kontekście decyzji administracyjnych może doprowadzić do błędnych wniosków oraz może narazić Spółkę na możliwość negatywnego wpływu na wynik sprawy. Organ ma obowiązek opierać swoje decyzje na rzetelnych, aktualnych i sprawdzonych informacjach, które rzeczywiście odzwierciedlają stan faktyczny. Spółka uważa, że wizja lokalna przeprowadzona podczas kontroli weryfikacyjnej placu złomowego dostarcza rzetelnych informacji w tym zakresie. Wspomniana kontrola zakończona została pozytywną opinią spełnienia wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska dla miejsc zbierania odpadów.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, że ze względu na przedmiot skargi, sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów – zgodnie z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Stosownie do brzmienia art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym.
Dalej, trzeba zauważyć, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024, poz. 1267) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub podjęcia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie albo stwierdzenie nieważności następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na względzie wskazane kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw dla stwierdzenia naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie.
Kontroli tut. Sądu podlegało, postanowienie SKO z 11 września 2024 r. (nr SKO 4132/7/2024), utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia 20 czerwca 2024 r., którym organ I instancji negatywnie zaopiniował przedsięwzięcie objęte wnioskiem skarżącej o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie zakładu zlokalizowanego przy ul. [...] w W. na działce nr [...], obręb [...] S. na rzecz C. Spółka z o.o. z/s w O.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 41 ust. 6a ustawy, zgodnie z którym organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu, jeżeli jest on organem właściwym do wydania zezwolenia. Jak jednocześnie trafnie przyjmuje się w judykaturze niniejsza opinia wójta (burmistrza, prezydenta miasta), powinna nawiązywać do okoliczności faktycznych relewantnych ze względu na kompetencje i zadania publiczne organu zbieżne z istotą sprawy (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 13/21 CBOSA, podobnie jak i pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu). Oznacza to, że organ opiniujący powinien odnieść się do tych wszystkich okoliczności, które z uwagi na okoliczności faktyczne i prawne danego przypadku, będą istotne do oceny zasadności wniosku, stąd w orzecznictwie wskazuje się, że pomimo braku określenia przez ustawodawcę zakresu przedmiotowej opinii, uzasadnione w tym zakresie jest uwzględnienie treści art. 46 ust. 1 pkt 1-3 ustawy (por. wyroki WSA w Krakowie z dnia 19 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 13/21; WSA w Lublinie z dnia 21 września 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 275/21; WSA w Rzeszowie z dnia 19 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 57/21, i WSA w Łodzi z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 212/19, CBOSA). Zgodnie zaś z jego brzmieniem organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami:
1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska;
2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami;
3) jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego.
W realiach badanej sprawy skarżąca, pismem z dnia 10 lutego 2023 r. wystąpiła o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów w oddziale złomowym C.(1) sp. z o.o. w W., na dz. nr [...]. Jednocześnie, w toku postępowania, skarżąca na wezwanie organu I instancji, doprecyzowała, że niniejszy wniosek "zakłada kontynuację prowadzenia działalności tylko i wyłącznie w zakresie zbierania odpadów". Wystąpienie zaś z wnioskiem podyktowane było zbliżającym się terminem upływu ważności posiadanego zezwolenia na zbieranie odpadów, wydanego 26 lipca 2013 r. i miało na celu zabezpieczenie w ciągłości decyzji odpadowych.
Tymczasem z akt badanej sprawy wynika, że złożony wniosek o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów nie może zostać uznany jako kontynuacja prowadzonej przez skarżącą działalności. W decyzji bowiem Prezydenta Miasta W. z 2013 r. zarówno w sposobie zbierania odpadów, jak i w dodatkowych warunkach prowadzenia działalności, nie ma mowy o wykorzystywaniu jakichkolwiek instalacji czy urządzeń używanych przy zbieraniu wymienionych w pkt 1 decyzji rodzajów odpadów. Tymczasem we wniosku z lutego 2023 r. skarżąca wskazała, że planuje kontynuować prowadzenie działalności związanej ze zbieraniem odpadów złomu oraz ich wstępnym przygotowaniem do transportu przy pomocy prasonożycy, paczkarki, sita i palników gazowo-tlenowych. Przywołane okoliczności nie pozwalają zatem na podzielenie zarzutu skargi, iż mamy do czynienia wyłącznie z kontynuowaniem działalności w zakresie zbierania odpadów. Wskazany we wniosku, jak również przyznany w piśmie z 13 maja 2024 r. zakres w kontekście wykorzystywanych urządzeń czy instalacji wyklucza to twierdzenie.
W konsekwencji, wnioskodawca winien legitymować się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. W myśl bowiem art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283) uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1) oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 2).
Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 83 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się punkty do zbierania, w tym przeładunku złomu, z wyłączeniem punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych, a także punkty do zbierania, w tym przeładunku odpadów wymagających uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów z wyłączeniem odpadów obojętnych oraz punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych.
W art. 72 ust. 1 pkt 21 ustawy środowiskowej wprowadzono wymóg, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma nastąpić przed uzyskaniem zezwolenia na zbieranie odpadów wydawanego na podstawie ustawy, zaś w jej art. 72 ust. 2a przewidziano wyjątek, zgodnie z którym wymogu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed uzyskaniem zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 21, nie stosuje się, w przypadku gdy: 1) zezwolenie dotyczy odzysku polegającego na przygotowaniu do ponownego użycia lub 2) jest to drugie lub kolejne zezwolenie dla zrealizowanego przedsięwzięcia nieulegającego zmianie.
Skoro zaś, w realiach badanej sprawy, przedsięwzięcie objęte wnioskiem ulega zmianie, w związku z tym konieczne było przedłożenie decyzji środowiskowej.
Jedyną decyzję jaką wnioskodawca przedłożył jest decyzja z dnia 22 sierpnia 2023 r., nr 6/2023 ustalająca na rzecz skarżącej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia po nazwą: "Punkt zbierania odpadów złomu oraz przetwarzania odpadów w m. W. przy ul. [...]", planowanego do realizacji na terenie części działki nr [...], obręb S. [...], w której treści wskazano, że niniejsza spółka planuje kontynuację prowadzenia działalności związanej ze zbieraniem odpadów złomu oraz ich wstępnym przygotowaniem do transportu przy pomocy prasonożycy, paczkarki oraz palników gazowo-tlenowych. Dodatkowo, planuje doposażenie zakładu w instalację służącą do przetwarzania odpadów metali, składającą się z sita bębnowego. Z tych też względów, wbrew zarzutom skargi, nie można uznać, iż organy naruszyły przepisy procesowe uwzględniając brzmienie przedłożonej decyzji, w sytuacji, gdy wobec planowanych modyfikacji co do wykorzystywania instalacji czy urządzeń używanych przy zbieraniu odpadów, nie można mówić o przedsięwzięciu nieulegającym zmianie. Stąd zasadnie przyjęły organy, że w celu możliwości wprowadzenia zmian w prowadzonej na niniejszej działce działalności, wnioskodawca winien dochować warunków określonych w przywołanej decyzji środowiskowej. Z akt sprawy wynika zaś, że spółka nie zrealizowała jeszcze przebudowy placów magazynowania odpadów, co przyznała również skarżąca w treści skargi. Sama zaś kwestia modernizacji może wymagać uzyskania decyzji lokalizacyjnej, gdyż dla niniejszego terenu nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie zaś z art. 42 ust. 3c ustawy do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów dołącza się decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku gdy dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, chyba że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest wymagane.
Przywołane okoliczności pozwalają więc na konstatację, iż w realiach badanej sprawy nie sposób przyjąć, iż opiniowane przedsięwzięcie jest zgodne z przepisami prawa, która to zgodność warunkuje wydanie decyzji zezwalającej.
W kwestii zaś naruszenia § 6 ust. 1 pkt 1 lit. b należy zauważyć, że nie wszystkie odpady będą charakteryzowały się dużymi rozmiarami o wadze wykluczającej jakiekolwiek przemieszczenie, stąd nie można przyjąć, że planowane przez skarżącą magazynowanie odpadów luzem w hałdach o wysokości 5m stanowi wystarczająca formę ich zabezpieczenia z punktu widzenia ochrony środowiska przed chociażby wpływem czynników atmosferycznych.
Nie ma także wątpliwości, iż objęta wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zbieranie odpadów nieruchomość nie posiada właściwego systemu odprowadzania wód opadowych i ścieków przemysłowych. Jednym bowiem z określonych w decyzji uwarunkowań było to, aby ścieki przemysłowe powstające w wyniku infiltracji wód opadowych lub roztopowych przez odcieki odprowadzać razem z wodami opadowymi lub roztopowymi z terenów utwardzonych, wewnętrzną kanalizacją do projektowanego, szczelnego bezodpływowego zbiornika odparowującego. Niniejsze ma zabezpieczać przed zanieczyszczeniami środowiska gruntowo-wodnego. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby skarżąca przedsięwzięła działania ukierunkowane na wykonanie tegoż warunku. Przeciwnie - w złożonej skardze wprost przyznała, że nie jest zobligowana do wyposażenia zakładu w system odprowadzania wycieków oraz ścieków.
Odnosząc się zaś do zarzutu skargi, kwestionującego prawidłowość posłużenia się przez organy mapami satelitarnymi z ogólnodostępnych portali należy zauważyć, że ustawodawca w art. 75 § 1 k.p.a. wprowadza szeroki katalog dowodów, przyjmując, że dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, o ile nie jest sprzeczne z prawem. Poza dokumentem urzędowym nie przypisuje poszczególnym dowodom wyższej rangi niż pozostałym. Nie ma więc przeszkód do ustalenia określonej okoliczności w drodze map satelitarnych. Trzeba jednak tu wskazać, że niniejsze mapy w kontekście poczynionych ustaleń w oparciu o decyzję środowiskową oraz przywołanych twierdzeń strony zawartych w skardze, nie stanowią wyłącznego dowodu, w oparciu o który organ przyjął brak właściwego systemu odprowadzania wód opadowych i ścieków przemysłowych.
Wobec przywołanych okoliczności, zasadnie organy kierując się przesłankami określonymi w art. 46 ustawy, negatywnie zaopiniowały przedłożony przez skarżącą wniosek jako naruszający przepisy prawa i mogący powodować zagrożenie dla środowiska. W tym zakresie organy dokonały prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia, a sformułowane zarzuty z przywołanych względów nie mogły zostać przez Sąd podzielone. Postępowanie administracyjne zostało bowiem przeprowadzone w sposób wyczerpujący z poszanowaniem zasad określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., przez co w działaniu organów nie sposób dopatrzeć się ani naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani też innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd oddalił skargę w całości, na podstawie art. 151 p.p.s.a.