II SA/Wr 81/20

II SA/Wr 81/20 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2020-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Gabriel Węgrzyn /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II OZ 483/20 - Postanowienie NSA z 2020-08-20
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Gminy Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł (pięćset złotych).
Uzasadnienie
Pismem z 2 I 2020 r. gmina Z. (dalej: gmina) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] (nr [...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Skarga podpisana została przez Zastępcę Burmistrza Z.
Pismem z 17 II 2020 r. Sąd wezwał gminę do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie siedmiu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
W odpowiedzi na wezwanie gmina pismem z 19 II 2020 r. nadesłała siedem egzemplarzy odpisów skargi oraz osiem egzemplarzy zaświadczenia z [...] o wyborze G. O. na Burmistrza Z., zarządzenie nr [...] Burmistrza Z. z dnia [...] w sprawie powołania Zastępcy Burmistrza Z. oraz zarządzenie nr [...] Burmistrza Z. z [...] w sprawie powierzenia Zastępcy Burmistrza Z. prowadzenia określonych spraw gminy Z. w czasie nieobecności Burmistrza Z.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wynika z faktu, iż gmina jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 III 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506 z późn. zm., dalej: u.s.g.). Wobec powyższego w sprawie znajduje zastosowanie art. 28 § 1 p.p.s.a., w myśl którego osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W realiach niniejszej sprawy szczególnego znaczenia nabiera art. 31 u.s.g., zgodnie z którym wójt kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do burmistrza miasta jako organu wykonawczego w gminie, w której siedziba władz znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy. Powyższe regulacje prawne uzasadniły wezwanie skarżącej gminy do przedłożenia dokumentu odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że o ile skarżąca gmina w terminie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi i prawidłowo przedłożyła siedem brakujących egzemplarzy odpisów skargi, o tyle – w świetle treści zarządzenia nr [...] Burmistrza Z. z [...] w sprawie powierzenia Zastępcy Burmistrza Z. prowadzenia określonych spraw gminy Z. w czasie nieobecności Burmistrza Z. – brak jest podstaw do przyjęcia, że przedłożono dokumentację wykazującą umocowanie do reprezentowania gminy Z. przez Zastępcę Burmistrza przed tutejszym Sądem. Zgodnie z § 1 pkt 5 wskazanego zarządzenia zastępcy burmistrza powierzono wykonywanie obowiązków i uprawnień burmistrza w przypadku jego nieobecności w zakresie reprezentowania gminy Z. na zewnątrz tj. reprezentowania jej przed powszechnymi sądami i innymi organami państwowymi wszystkich instancji w postępowaniach cywilnych, cywilno-gospodarczych i karnych, oraz w postępowaniach administracyjnych, w tym na podstawie odrębnych pełnomocnictw, jeżeli takie są wymagane przepisami ustawy.
W świetle tak skonstruowanego zapisu wyznaczającego zakres spraw, w których zastępca burmistrza reprezentuje gminę na zewnątrz nie można przyjąć, by był on upoważniony do reprezentacji gminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed sądami administracyjnymi. Przede wszystkim podkreślenia wymaga odrębność postępowania sądowoadministracyjnego od postępowań administracyjnych. Nie można bowiem umocowania do występowania przed organami administracji publicznej rozciągać na postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, którego celem jest kontrola organów administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym. Niniejsze postępowanie nie jest również postępowaniem cywilnym, cywilno-gospodarczym ani karnym. Pozostałe zapisy zarządzenia także nie dają podstaw do przyjęcia, by zastępca burmistrza Z. był upoważniony do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i reprezentacji gminy przed tym sądem.
Z tych względów, Sąd uznając, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.