II SA/WR 795/25

II SA/Wr 795/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-12-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dominik Dymitruk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 18 sierpnia 2025 r., nr SKO 4111/126/2025 w przedmiocie niestwierdzenia bezczynności Wójta Gminy S. w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 września 2025 r. W. G. (dalej: skarżący), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej: SKO, organ) z dnia 18 sierpnia 2025 r. (nr SKO 4111/126/2025) w przedmiocie niestwierdzenia bezczynności Wójta Gminy S. w sprawie ustalenia warunków zabudowy, domagając się jego uchylenia oraz stwierdzenia, że Wójt Gminy S. dopuścił się bezczynności w rozpatrywanej sprawie.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że rozstrzygnięcia wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) nie należą do kategorii rozstrzygnięć podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd zawsze bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy dotyczy ona przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, zaś przez dopuszczalność skargi należy rozumieć jej przesłanki zarówno przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z treścią skargi i sformułowanymi w niej wnioskami, przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie SKO z dnia 18 sierpnia 2025 r. (nr SKO 4111/126/2025) wydane po rozpatrzeniu ponaglenia na bezczynność Wójta Gminy S. w sprawie ustalenia warunków zabudowy, a zatem podjęte na podstawie art. 37 § 6 k.p.a.
Wspomniany przepis art. 37 § 6 k.p.a. przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., przy czym jest to postanowienie zaliczane do grupy aktów administracyjnych, wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych, incydentalnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie aktów rozstrzygających o istocie sprawy. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jak również według k.p.a. nie przysługuje na nie zażalenie. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. I OSK 2170/18 oraz z dnia 16 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2447/20 21 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego, skoro na powyższe postanowienie, wydane w oparciu o art. 37 k.p.a., nie przysługuje zażalenie, ani nie kończy ono sprawy co do istoty, to w tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że zainicjowana skargą sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego.
Nic nie stoi na przeszkodzie, aby bezczynność Wójta Gminy S. uczynić przedmiotem odrębnej skargi, jednakże wymaga to od strony, w szczególności reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, prawidłowego jej sformułowania w oparciu o relewantne w sprawie podstawy prawne. Nie służy temu z całą pewnością zaskarżenie samego postanowienia organu wydanego po rozpatrzeniu ponaglenia. Jednakże fakt jego wniesienia, niezależnie od sposobu rozstrzygnięcia przez organ wyższego stopnia, stanowi natomiast podstawę do sformułowania odrębnej skargi celem oceny ewentualnej bezczynności organu prowadzącego postępowania.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Na podstawie tego przepisu - wobec odrzucenia skargi - Sąd postanowił zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w wysokości 100 zł, orzekając jak w pkt II sentencji postanowienia.