II SA/Wr 764/25
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na postanowienie organu nadzoru budowlanego, uznając ją za niedopuszczalną, i odmówił przyznania prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności skargi.
Sąd administracyjny rozpoznał skargę K. W. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (DWINB) wydane w wyniku ponaglenia. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ postanowienie wydane na skutek ponaglenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji skargę odrzucono, a wniosek o prawo pomocy oddalono z powodu oczywistej bezzasadności skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę K. W. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (DWINB) z dnia 11 sierpnia 2025 r., wydane w trybie ponaglenia na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa). Skarżąca zarzucała bezczynność i przewlekłość działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd uznał jednak, że skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa), kontroli sądowej podlegają postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają sprawę co do istoty. Postanowienie wydane na skutek ponaglenia nie spełnia żadnego z tych kryteriów, a przepisy kpa (art. 141 § 1) i ppsa (art. 37 § 6) nie przewidują możliwości wniesienia na nie zażalenia. W związku z tym, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Ponadto, wobec stwierdzenia oczywistej bezzasadności skargi, Sąd odmówił przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 ppsa, wskazując, że oczywista bezzasadność zachodzi, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona, co obejmuje przypadki kwalifikujące się do odrzucenia.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie wydane w wyniku ponaglenia nie kwalifikuje się do żadnej z kategorii postanowień podlegających kontroli sądowej określonych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ppsa, ponieważ nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie kończy postępowania, a co najważniejsze, nie służy na nie zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 3 § 2 ppsa wymienia postanowienia podlegające kontroli sądowej. Postanowienie wydane na skutek ponaglenia nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, rozstrzygającym co do istoty, ani takim, na które służy zażalenie. Przepisy kpa i ppsa nie przewidują możliwości zaskarżenia takiego postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
ppsa art. 3 § § 2 pkt 2 i 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 247
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
kpa art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 141 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie wydane na skutek ponaglenia nie jest postanowieniem podlegającym kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 ppsa, gdyż nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie kończy postępowania i nie służy na nie zażalenie.
Godne uwagi sformułowania
Powyższą skargę należało ocenić jako niedopuszczalną. Postanowienie wydane w wyniku ponaglenia nie kwalifikuje się do żadnej z wymienionych kategorii. skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 ppsa
Skład orzekający
Olga Białek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności skargi na postanowienia wydane w trybie ponaglenia oraz przesłanek odmowy przyznania prawa pomocy w przypadku oczywistej bezzasadności skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zaskarżenia postanowienia wydanego na skutek ponaglenia w kontekście prawa budowlanego i administracyjnego postępowania sądowoadministracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi i prawem pomocy, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
budownictwo
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Wr 764/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2025-12-09 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-10-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Olga Białek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6139 Inne o symbolu podstawowym 613 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Prawo pomocy Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku *Odrzucono skargę *Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 6, art. 247 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr 835/25 w przedmiocie wskazania, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Wrocławia nie dopuścił się bezczynności i przewlekłości w załatwieniu sprawy postanawia: I. odrzucić skargę. II. odmówić przyznania prawa pomocy. Uzasadnienie K. W. wniosła do tutejszego Sądu skargę na wskazane w sentencji postanowienie, wydane przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: DWINB) w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: kpa), to jest w wyniku złożenia ponaglenia na skutek niezałatwienia sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie i prowadzenia postępowania przez ten organ w sposób przewlekły. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Powyższą skargę należało ocenić jako niedopuszczalną. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: ppsa) w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 wymienia postanowienia, które podlegają kontroli sądowej, a więc strona jest uprawniona do wniesienia na nie skargi. Są to: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Postanowienie wydane w wyniku ponaglenia nie kwalifikuje się do żadnej z wymienionych kategorii. Jakkolwiek jest to postanowienie, które wydane zostało w postępowaniu administracyjnym, jednak nie rozstrzyga sprawy co do istoty ani nie zakończyło postępowania. Na postanowienie to nie służy też zażalenie – przepis art. 141 § 1 kpa przewiduje bowiem prawo do wniesienia zażalenia tylko w sytuacji, gdy kodeks tak stanowi. Regulacja zawarta w art. 37 § 6 kpa, który reguluje tryb wniesienia i rozpoznania ponaglenia, nie przewiduje takiej możliwości, co oznacza, że na postanowienie wydane na skutek wniesionego ponaglenia zażalenie nie przysługuje.W konsekwencji też nie może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Wobec tak poczynionych ustaleń prawnych stwierdzić należało, że skarga wniesiona na wskazane w sentencji postanowienie DWINB jest niedopuszczalna. Z kolej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, skargę niedopuszczalną Sąd zobligowany jest odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji. Co do złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, to na mocy art. 247 ppsa, wobec stwierdzenia oczywistej bezzasadności skargi, prawo pomocy stronie nie przysługuje. Zaznaczyć trzeba, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 700/14 – dost. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych oraz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 573). Tym samym postanowiono jak w punkcie II sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę