II SA/WR 717/02

II SA/Wr 717/02 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-03-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Sikorska
Maria Tkacz-Rutkowska
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: NSA Jolanta Sikorska Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant: Agnieszka Figura po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. O. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta Powiatu W., powołując się na art. 37n oraz art. 6 pkt 6 lit. b) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) i art. 104 kpa, orzekł o utracie z dniem [...] r. przez skarżącego J. O. prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego.
W uzasadnieniu organ I instancji podał, że z posiadanych dokumentów wynika, iż skarżący nabył prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, co zgodnie z art. 37n w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) wyżej wymienionej ustawy skutkuje utratą prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Odwołując się od tej decyzji J. O. wniósł o wydanie nowej decyzji z orzeczeniem o zawieszeniu pobierania zasiłku przedemerytalnego do czasu pobierania renty.
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewoda D., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 37n ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu [...] r. uzyskując prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] r. Przed zarejestrowaniem się w Urzędzie J. O. pobierał rentę od [...] r. do [...] r. W dniu [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. powiadomił Powiatowy Urząd Pracy, że skarżącemu przyznano rentę z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] r.
Wojewoda powołując się na art. 37n ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wywiódł, iż wobec tego, że skarżący z dniem [...] r. nabył prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, to tym samym nie spełnia warunków do uzyskania statusu bezrobotnego, a zatem należało orzec o utracie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Organ II instancji stwierdził przy tym, iż brak jest podstaw prawnych do zawieszenie prawa do przedmiotowego zasiłku. Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 37n ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do zasiłku przedemerytalnego ulega zawieszeniu w przypadku podjęcia przez osobę uprawnioną zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności. Organ stwierdził, iż otrzymanie przez skarżącego renty z tytułu niezdolności do pracy jest okolicznością, która spowodowała, że nie spełnił on warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Konsekwencją tego jest utrata prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Na powyższą decyzję J. O. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący przedstawił okoliczności, w jakich przyznano mu zasiłek przedemerytalny oraz rentę z tytułu niezdolności do pracy i wniósł o "wydanie wyroku z orzeczeniem o zawieszeniu pobierania zasiłku przedemerytalnego do czasu pobierania renty".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona.
Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w czasie wydawania zaskarżonej decyzji.
Stosownie do art. 37n ust. 1 tej ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego i świadczenia przedemerytalnego ustaje z dniem niespełnienia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.
W myśl ust. 2 art. 37n, w przypadku podjęcia przez osobę uprawnioną do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności, prawo do pobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu, z zastrzeżeniem ust. 2a.
Zgodnie z ust. 2a nie powoduje zawieszenia prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego: 1) podjęcie po okresie 3 miesięcy od dnia nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, a także odpłatne wykonywanie pracy w zarządach, w radach nadzorczych, komisjach i innych stanowiących organach osób prawnych, jeżeli dochody z tych źródeł nie przekraczają miesięcznie połowy najniższego wynagrodzenia, 2) osiąganie dochodów z innych źródeł niż określone w pkt 1, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli dochody z tych źródeł nie przekraczają miesięcznie połowy najniższego wynagrodzenia.
Powyższe unormowania regulują wyczerpująco, w jakich sytuacjach prawo do pobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu oraz kiedy prawo to ustaje.
Z treści art. 37n ust. 2 wynika jednoznacznie, że prawo do pobierania zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego ulega zawieszeniu jedynie w przypadku podjęcia przez osobę uprawnioną do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności. Żadna z takich okoliczności nie zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie podjął zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności. Trafnie zatem organ administracyjny uznał, że w sprawie tej brak jest podstaw prawnych do zawieszenie prawa do zasiłku przedemerytalnego.
W tej sytuacji rozważenia wymaga, czy zostały spełnione ustawowe przesłanki powodujące ustanie prawa do przedmiotowego zasiłku.
Podstawową przesłanką powodującą ustanie prawa do zasiłku przedemerytalnego jest niespełnienie warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, że ilekroć w tej ustawie jest mowa o bezrobotnym, oznacza to osobę nie zatrudnioną i nie wykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, nie uczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy (podkr. WSA), renty szkoleniowej albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub wychowawczego.
Nabycie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy powoduje zatem, iż osoba, która prawo takie nabyła, nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Konsekwencją powyższego jest utrata prawa do zasiłku przedemerytalnego.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszyły prawo i to w stopniu wymagającym usunięcia ich z obrotu prawnego.
Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem, bądź też nie narusza prawa w stopniu wymagającym usunięcia jej z obrotu prawnego, nie ma możliwości poddawania jej ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej i z tych względów nie może jej kwestionować. Nie może też stosować rozwiązań nie przewidzianych przez obowiązujące przepisy prawa.
Mając na względzie powyższe - zgodnie z art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.