II SA/Wr 698/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA we Wrocławiu odrzucił skargę J.D. na decyzję w sprawie zasiłku stałego wyrównawczego z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia oraz błędnego zakwalifikowania skargi jako powszechnej.
Skarżący J.D. wniósł skargę do WSA we Wrocławiu, domagając się interwencji w sprawie nadużycia finansowego przez Ośrodek Pomocy Społecznej w L. i nieprawidłowego naliczenia zasiłku wyrównawczego. Pomimo wielokrotnych wezwań do usunięcia braków formalnych, skarżący nie sprecyzował jednoznacznie zaskarżonych decyzji. Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu z dwóch powodów: albo jako niedopuszczalna skarga powszechna, która nie należy do kognicji sądu administracyjnego, albo jako skarga wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 25 lutego 2004 r. odrzucił skargę J. D. na decyzję w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego. Skarżący domagał się rozpatrzenia sprawy nadużycia finansowego przez Ośrodek Pomocy Społecznej w L. i nieprawidłowego naliczenia zasiłku. Pomimo wezwań sądu do usunięcia braków formalnych, skarżący nie wskazał jednoznacznie zaskarżonych decyzji ostatecznych organu II instancji, a jedynie wniósł o podjęcie kroków w związku z brakiem reakcji Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej. Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wskazał, że skarga w takiej formie może być uznana za skargę powszechną, która nie jest przedmiotem kognicji sądu administracyjnego. Alternatywnie, nawet jeśli skarżący kwestionowałby decyzje pierwszoinstancyjne, skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 PPSA, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi do sądu. Skoro skarżącemu przysługiwały środki zaskarżenia, a ich nie wykorzystał, skarga była niedopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarga może być traktowana jako skarga powszechna, która nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Alternatywnie, nawet jeśli dotyczyłaby decyzji administracyjnych, została wniesiona z naruszeniem art. 52 PPSA, gdyż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 52 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
PPSA art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę m.in. z powodu niedopuszczalności.
Pomocnicze
PPSA art. 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych i sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
PPSA art. 3 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
k.p.a. art. 227
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy skargi powszechnej, która nie jest tożsama ze skargą w rozumieniu PPSA.
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia jest niedopuszczalna. Skarga powszechna nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Godne uwagi sformułowania
Sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego.
Skład orzekający
Jolanta Sikorska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi wniesionej bez wyczerpania środków zaskarżenia oraz rozróżnienie między skargą powszechną a skargą sądowoadministracyjną."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i braku wyczerpania środków odwoławczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, ale ilustruje ważne zasady dotyczące dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego i rozróżnienia między różnymi rodzajami pism kierowanych do organów i sądów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wr 698/03 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2004-02-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-04-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Jolanta Sikorska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 632 Pomoc społeczna Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Inne Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA del. do WSA - Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2004 r. przy udziale --- na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję --- z dnia --- Nr --- w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie W skardze wniesionej w niniejszej sprawie nazwanej pozwem J. D. zwrócił się do Sądu w sprawie nadużycia finansowego przez Ośrodek Pomocy Społecznej w L. polegającego na nieprawidłowym naliczeniu zasiłku wyrównawczego. Wzywany wielokrotnie przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie decyzji będących przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, nadesłał trzy decyzje Kierownika Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] r. nr [...], nr [...]oraz nr [...] w przedmiocie przyznania skarżącemu zasiłku stałego wyrównawczego. Po kolejnym wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi z dnia [...]r. przez wskazanie jakie decyzje ostateczne wydane przez organ II instancji kwestionuje przed Sądem, w piśmie z dnia [...]r. wniósł o podjęcie stosownych kroków w sprawie, ponieważ, jak podał: "Pani Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w L. w dalszym ciągu niczym się nie przejmuje i czuje się bezkarna". Sąd zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 omawianej ustawy. Ustawa ta w art. 52 stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. (§ 4). W skardze wniesionej w niniejszej sprawie skarżący domagał się rozpatrzenia sprawy nadużycia finansowego przez Ośrodek Pomocy Społecznej w L. polegającego na nieprawidłowym naliczeniu zasiłku wyrównawczego. Następnie po ostatecznym sprecyzowaniu żądania wniósł o podjęcie stosownych kroków w sprawie, ponieważ, jak podał: "Pani Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w L. w dalszym ciągu niczym się nie przejmuje i czuje się bezkarna". Treść tak sformułowanej skargi wniesionej do sądu daje podstawę do przyjęcia, że w istocie jest to skarga powszechna, o której mowa w art. 227 kpa. Skarga, o której mowa w art. 227 kpa, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wyroku z dnia 1.12.1998 r. sygn. III SA 1636/97 (LEX nr 37138) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że: "Pierwsza z tych "skarg" jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy." Powyższa teza pozostaje nadal aktualna. Rozpoznanie skargi powszechnej nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Jeżeli zatem przyjąć, że przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest skarga powszechna na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w L., to skarga ta podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Jeżeli natomiast przyjąć, że przedmiotem skargi byłaby któraś z nadesłanych decyzji pierwszoinstancyjnych w sprawie przyznania skarżącemu zasiłku stałego wyrównawczego, to także skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną skoro zgodnie z wyżej powołanym przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Doręczone skarżącemu decyzje Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...]r. zawierały prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie ich zaskarżenia. Skarga wniesiona do sądu bez uprzedniego wyczerpania trybu odwoławczego służącego stronie w postępowaniu administracyjnym podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) orzeczono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI