II SA/Wr 596/03

II SA/Wr 596/03 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-10-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-03-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski
Ewa Kamieniecka /sprawozdawca/
Wanda Wiatkowska-Ilków /przewodniczący/
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne
Zatrudnienie
Bezrobocie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 6 poz 56
art. 37 j
Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 stycznia 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Dz.U. 1997 nr 101 poz 628
art. 6
Ustawa z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Sędziowie: Asesor WSA Ewa Kamieniecka - sprawozdawca Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant: Agnieszka Figura po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta Kamiennogórski uznał J. G. za osobę bezrobotną z dniem [...] r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. Następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] przyznano skarżącemu zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 120% zasiłku podstawowego, poczynając od dnia [...] r.
W dniu [...] r. skarżący wniósł do Powiatowego Urzędu Pracy w K. G. o przyznanie świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 6 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, podając że posiada okres uprawniający do emerytury przekraczający [...] lat, w tym ponad [...] lat pracy w szczególnych warunkach. Ponadto w dniu wejścia w życie ustawy był pracownikiem P.P. [...] a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego skarżący ponowił w pismach złożonych w dniach [...] i [...] r.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta K. uchylił decyzję z dnia [...] r. o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych i przyznał skarżącemu zasiłek przedemerytalny od dnia [...] r. w wysokości 120% zasiłku podstawowego.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o zmianę decyzji i przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego od [...] r. w wysokości 80 % kwoty emerytury określonej decyzją organu rentowego lub o uchylenie decyzji i ponowne ustalenie prawa do zasiłku przedemerytalnego zgodnie z art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, tj. w wysokości minimum 160 % zasiłku podstawowego z wyrównaniem od dnia ustalenia prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Starosta K. decyzją z dnia [...] roku nr [...] orzekł o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. i o przyznaniu zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] r. w wysokości 120% zasiłku podstawowego. Decyzję tę organ I instancji podjął po przeprowadzeniu postępowania w zakresie możliwości przyznania J. G. prawa do zasiłku przedemerytalnego wynikającego z art. 6 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest w związku z art. 37 j ust. 3-5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego od [...] r. w wysokości 80 % kwoty emerytury określonej decyzją organu rentowego lub o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego zgodnie z art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest i art. 37 j ust. 3 i 6 ustawy zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w wysokości 160 % zasiłku podstawowego z wyrównaniem od momentu rejestracji. Zdaniem skarżącego organ I instancji ponownie błędnie przyjął, że podstawę rozstrzygnięcia winien stanowić art. 6 ustawy azbestowej w związku z art. 37 j ust. 3-5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, kiedy w rzeczywistości art. 6 powołuje ust. 3 i 6 artykułu 37 j. W roku 2001 zasiłek przedemerytalny wynosił 160 %, co wynika z art. 37 j ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu. Organ I instancji bezpodstawnie nie przyznał też świadczenia przedemerytalnego, błędnie powołując się jedynie na art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, pomijając całkowicie zapis zmienionego art. 6 ustawy azbestowej. Według skarżącego spełnił on wszystkie warunki do przyznania świadczenia przedemerytalnego wynikające z tego przepisu.
Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] r. oraz o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r., jak również o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] r. w wysokości 120% kwoty podstawowego zasiłku dla bezrobotnych.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że od dnia wejścia w życie, ustawa z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest podlegała wielu zmianom. Przywołując szczegółowo zmieniane regulacje tej ustawy, organ odwoławczy równocześnie wskazał zmiany w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Jak wyjaśniono, z dniem 1 stycznia 2001 r. art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu otrzymał nowe brzmienie: pominięto ust. 5, ust. 3 został połączony z dotychczasowym ust. 4, treść poprzedniego ust. 6 stała się ust. 4. Od tej daty art. 37 j ust. 4 określał wysokość zasiłku przedemerytalnego. W dniu rejestracji skarżącego, tj. w dniu [...] r. ustawa nie zawierała już art. 37 j ust. 6, do którego odwoływała się ustawa o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest. Chociaż więc w art. 37 j ust. 3 istotnie przewidziano zasiłek w wysokości 160% kwoty zasiłku podstawowego, to jednak zgodnie z ust. 4 określającym indywidualną wysokość zasiłku przedemerytalnego, nie można uznać, że skarżący miał prawo do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 %.
Ponadto Wojewoda stwierdził, że wysokość zasiłku przedemerytalnego, wobec nabycia przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych na mocy art. 23 ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie może być ustalona w granicach zakreślonych w art. 37 j ust. 4. Brak jest bowiem, w tym konkretnym przypadku, możliwości ustalenia przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z okresu 12 miesięcy poprzedzających rejestrację. Pan J. G. dokonując w dniu [...] r. rejestracji, udokumentował pobieranie zasiłku chorobowego od [...] r. do [...] r., a następnie pobieranie świadczenia rehabilitacyjnego od [...] r. do [...] r. Zatem w okresie 12 miesięcy poprzedzających rejestrację skarżący nie osiągał wynagrodzenia, a korzystał ze świadczeń wypłacanych z ubezpieczenia społecznego. Bez wątpienia świadczenia pieniężne ustalone zostały z kwoty osiąganego wcześniej wynagrodzenia. Rzeczywiście jednak, nie stanowią one wynagrodzenia, jakie otrzymuje pracownik za świadczoną pracę.
Jeżeli chodzi o żądanie skarżącego dotyczące możliwości nabycia świadczenia przedemerytalnego wynikającego z art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu organ stwierdził, że nowe przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie dają obecnie możliwości zmiany otrzymanego przed 1 tycznia 2002 r. zasiłku dla bezrobotnych, czy zasiłku przedemerytalnego na świadczenie przedemerytalne. Aby ubiegać się o nowe świadczenie, bezrobotny musiałby od nowa wypracować staż uprawniający do uzyskania statusu bezrobotnego, a więc w ciągu 18 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o świadczenie przedemerytalne przepracować 365 dni. Fakt ten wynika z treści art. 37 1 ust l i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz tego, że przepis wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Organ odwoławczy przyjął zatem, że J. G. spełnił warunki ustawowe do nabycia zasiłku przedemerytalnego od dnia następnego po dniu rejestracji. W istocie bowiem, w dniu tym strona posiadała co najmniej [...] - letni okres uprawniający do emerytury oraz udokumentowała okres zatrudnienia w zakładach, które produkują lub zaprzestały produkcji wyrobów zawierających azbest - zgodnie z art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest. J. G. jednak nie spełnia przesłanek wynikających z art. 37 j ust. 3-5 niezbędnych do nabycia zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % kwoty zasiłku podstawowego, nie spełnia także warunków wynikających z art. 37 k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, albowiem dokonał rejestracji w roku [...] r., natomiast przepis art. 37 k wszedł w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2002 r. i o tym świadczeniu stanowi art. 6 znowelizowanej z dniem 1 stycznia 2002 r. ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest.
W skardze na decyzję Wojewody D. J. G. zarzucił naruszenie art. 37 k i 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest w brzmieniu obowiązującym w 2002 r. poprzez nie przyznanie mu prawa do świadczenia przedemerytalnego, jak również naruszenie art. 37 j ust. 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w związku z art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest poprzez dowolną interpretację tych przepisów i nie przyznanie mu prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % zasiłku podstawowego. Skarżący wskazał, jakie posiada okresy zatrudnienia i w jakich datach udokumentował staż pracy, zarzucając równocześnie organowi II instancji brak staranności w dokładnym ustaleniu okresu uprawniającego do emerytury. Według skarżącego nie zrozumiałe jest przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego tylko w wysokości 120 % zasiłku podstawowego, skoro art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest wyraźnie odsyła do art. 37 j ust. 3 i 6, a nie do art. 37 j ust. 3 - 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Ponadto zdaniem skarżącego podstawę obliczenia zasiłku przedemerytalnego winno stanowić przeciętne wynagrodzenie stanowiące podstawę obliczenia wysokości świadczenia rehabilitacyjnego. Skarżący wskazał również, że spełnia przesłanki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, a decyzja organu II instancji jedynie marginalnie uzasadnia odmowę przyznania tego świadczenia. W konkluzji skarżący wniósł o ustalenie prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] r. w oparciu o przepisy obowiązujące w 2002 r. bądź o ustalenie prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % zasiłku podstawowego i wyrównanie od momentu rejestracji wraz z odsetkami.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i powołał się na dotychczasową argumentację. Wojewoda D. dodatkowo wskazał, że J. G. z dniem [...] r. nabył rentę z tytułu niezdolności do pracy i wobec powyższego Starosta K. wydał w dniu [...] r. decyzję orzekającą o utracie z dniem [...] r. prawa do zasiłku przedemerytalnego na podstawie art. 37 n ust. l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Uchylenie aktu administracyjnego następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody D., uchylająca decyzję Starosty Powiatu K. i przyznająca skarżącemu prawo do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...] r. w wysokości 120 % kwoty podstawowego zasiłku dla bezrobotnych. Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest ( Dz. U. Nr 101, poz. 628 z późn. zm. ) oraz ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm. ), mające zastosowanie w czasie wydawania kwestionowanej decyzji.
W rozpatrywanej sprawie ustalenia wymaga przede wszystkim zakres żądania zgłoszonego przez skarżącego oraz zakres rozstrzygnięcia podjętego przez organy administracji. Jak wynika z akt sprawy skarżący w dniu [...] r. wniósł do Powiatowego Urzędu Pracy w K. G o przyznanie świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 6 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest. Następnie w odwołaniu z dnia [...] r. od decyzji Starosty K. z dnia [...] r. nr [...] skarżący złożył alternatywne żądanie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od [...] r. w wysokości 80 % kwoty emerytury określonej decyzją organu rentowego lub prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości minimum 160 % zasiłku podstawowego z wyrównaniem od dnia ustalenia prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Składniki, jakie powinna zawierać decyzja administracyjna określa art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. ). Z przepisu art. 107 § 1 Kpa wynika, że decyzja powinna zawierać ( ... ) powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne ( ... ). Natomiast zgodnie z art. 107 § 3 Kpa uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
W osnowie decyzji z dnia [...] r. organ I instancji powołał jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, art. 37 j ust. 3 - 5, art. 37 l ust. 3, art. 6 pkt 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 104 Kpa oraz orzekł o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Decyzja organu I instancji nie zawiera natomiast rozstrzygnięcia odnośnie wniosku skarżącego dotyczącego przyznania lub odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego, jak również szczegółowego powołania przepisów regulujących kwestię świadczeń przedemerytalnych. Sytuacji tej nie zmienia wskazanie przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji, że skarżący w celu uzyskania tego świadczenia winien ukończyć co najmniej 55 lat oraz legitymować się 35 - letnim okresem uprawniającym do emerytury, jak również rozważania odnośnie świadczenia przedemerytalnego zawarte w uzasadnieniu decyzji organu II instancji.
W związku z powyższym należy uznać, że zaskarżone decyzje organów administracji nie zawierają stosownie do wymagań art. 107 § 1 Kpa nie tylko powołania podstawy prawnej, ale przede wszystkim rozstrzygnięcia co do żądania skarżącego zawartego we wniosku złożonym w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu [...] r. odnośnie przyznania świadczenia przedemerytalnego. Wniosek ten wymaga nadal rozpatrzenia przez organy administracji w sposób wymagany przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji na obecnym etapie sprawy przedmiotem kontroli Sądu nie może być kwestia przysługiwania skarżącemu prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Odnośnie kwestii przyznania skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego należy wskazać, że stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa ( ... ) - Dz. U. Nr 154, poz. 1793 - osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium, nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach ( ... ). Na podstawie powyższego przepisu osoby, które zarejestrowały się przed 1 stycznia 2002 r. zachowały prawo do zasiłku przedemerytalnego, o którym mowa w art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W związku z rejestracją w dniu [...] r. również skarżący zachował uprawnienie do przyznania zasiłku przedemerytalnego.
Wobec powyższego zasadne w niniejszej sprawie jest przyznanie skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego od momentu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w związku ze spełnieniem przez skarżącego przesłanek, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest ( Dz. U. Nr 101, poz. 628 z późn. zm. ). Stosownie do art. 6 ust. 1 tej ustawy osobom spełniającym warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, określone w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 z późn. zm. ), przysługuje zasiłek przedemerytalny, o którym mowa w art. 37 j ust. 3 i 6 tej ustawy, jeżeli posiadają okres uprawniający do emerytury, w tym co najmniej 10 lat były zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do niniejszej ustawy ( ... ). Jak ustalono, skarżący posiada co najmniej [...] - letni okres uprawniający do emerytury oraz co najmniej [...] - letni staż pracy w P.P. [...] . Nie było natomiast istotne dla rozstrzygnięcia kwestii przysługiwania skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego dokładne ustalenie przez organy całkowitego stażu pracy skarżącego.
Natomiast odnośnie wysokości przysługującego skarżącemu zasiłku przedemerytalnego należy wskazać, że w brzmieniu obowiązującym od 21 stycznia 1999 r., a więc również w momencie rejestracji skarżącego w Powiatowym Urzędzie Pracy, art. 6 ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest odsyłał w kwestii wysokości zasiłku przedemerytalnego do uregulowań ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, tj. do art. 37 j ust. 3 i 6. Stosownie do art. 37 j ust. 3 ( przed zmianą ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, która weszła w życie od 1 stycznia 2001 r. ) wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosiła 160 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, dla osoby zamieszkałej w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach ( gminach ) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym ( ... ). Natomiast stosownie do art. 37 j ust. 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wysokość zasiłku przedemerytalnego ( ... ) nie mogła przekroczyć 90 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zgłoszenia wniosku o zasiłek przedemerytalny, i być niższa od 120 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1. Niewątpliwie więc przed 1 stycznia 2001 r. wysokość zasiłku przedemerytalnego dla byłych pracowników zakładów stosujących w produkcji azbest mogła wynosić maksymalnie 160 % kwoty zasiłku podstawowego, jednakże z zastosowaniem ograniczenia wynikającego z art. 37 j ust. 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Natomiast po zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu z dniem 1 stycznia 2001 r., zgodnie z art. 37 j ust. 3 wysokość zasiłku przedemerytalnego nadal wynosiła 160 % kwoty zasiłku podstawowego, natomiast niezmieniona w zasadzie treść ust. 6 została oznaczona jako ust. 4.
Skarżący wywodzi z powyższego faktu, że organy orzekające w sprawie bezpodstawnie zastosowały ograniczenie wysokości przyznanego mu zasiłku przedemerytalnego, zamieszczone po 1 stycznia 2001 r. w art. 37 j ust. 4. Należy jednak zauważyć, że zmiana polegająca na oznaczeniu treści dotychczasowego ust. 6 jako ust. 4 miała jedynie charakter porządkowy, ponieważ nie uległy zmianie zasady stosowania ograniczenia wysokości zasiłków. Jeżeli więc ustawa o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest nadal w 2001 r. odsyłała do art. 37 j ust. 6, to należy wnioskować, że ustawodawca również w 2001 r. wyrażał wolę stosowania ograniczenia wysokości zasiłku przedemerytalnego, które wówczas wynikało z art. 37 j ust. 4. Z faktu nie dokonania w art. 6 ustawy o zakazie stosowania ( ... ) zmiany polegającej na zastąpieniu "ust. 6" na "ust. 4" nie można wywodzić, że ustawodawca zamierzał w roku 2001 wprowadzić preferencyjną, jednolitą wysokość zasiłków przedemerytalnych tylko w stosunku do byłych pracowników zakładów produkujących wyroby zawierające azbest. Wobec powyższego nie jest zasadny zarzut skarżącego odnośnie niesłusznego zastosowania ograniczenia wysokości zasiłku, wynikającego w 2001 r. z art. 37 j ust. 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Jak już wyżej wskazano podstawę obliczenia wysokości zasiłku przedemerytalnego stanowiło przeciętne miesięczne wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zgłoszenia wniosku o zasiłek przedemerytalny, z tym że wysokość tego zasiłku nie mogła być niższa niż 120 % i wyższa niż 160% kwoty podstawowego zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący, rejestrując się w dniu [...] r. w Powiatowym Urzędzie Pracy udokumentował pobieranie zasiłku chorobowego od [...] r. do [...] r., a następnie pobieranie świadczenia rehabilitacyjnego od [...] r. do [...] r. W okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zgłoszenia wniosku o zasiłek przedemerytalny, skarżący nie osiągał wynagrodzenia stanowiącego u niego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy. Wbrew zarzutom skarżącego podstawy obliczenia wysokości zasiłku przedemerytalnego nie może stanowić wynagrodzenie skarżącego, będące podstawą do obliczenia świadczeń z ubezpieczenia społecznego, osiągane w okresie wcześniejszym niż 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zgłoszenia wniosku o zasiłek przedemerytalny. Wobec powyższego zasadne jest przyznanie skarżącemu zasiłku przedemerytalnego w wysokości 120 % kwoty podstawowego zasiłku dla bezrobotnych.
Z powyższych względów uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.