II SA/Wr 572/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę spółki A sp. z o.o. na decyzję Wojewody D. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, uznając, że inwestycja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Spółka A sp. z o.o. złożyła wniosek o pozwolenie na budowę wolnostojącego nośnika reklamowego. Prezydent W. odmówił zatwierdzenia projektu, wskazując na niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który nie dopuszczał tego typu inwestycji na terenie oznaczonym symbolem 2.KZ (ulica zbiorcza). Wojewoda D. utrzymał decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając błędy w interpretacji planu i naruszenie przepisów postępowania. Sąd oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji, że inwestycja nie jest zgodna z przeznaczeniem terenu określonym w planie.
Sprawa dotyczyła skargi spółki A sp. z o.o. na decyzję Wojewody D., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta W. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wolnostojącego nośnika reklamowego. Inwestycja miała być realizowana przy ul. B./Sz. we Wrocławiu na działkach nr [...] i [...]. Organ pierwszej instancji odmówił wydania pozwolenia, ponieważ teren, na którym planowano budowę, był objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. uchwalonym przez Radę Miejską W. Plan ten, na obszarze oznaczonym symbolem 2.KZ (ulica zbiorcza Z 2x2), nie dopuszczał realizacji inwestycji w postaci nośnika reklamowego. Organ wskazał, że nawet mimo potencjalnych braków formalnych projektu, główną przeszkodą była niezgodność z ustaleniami planu. Spółka wniosła odwołanie, zarzucając błędną interpretację planu i naruszenie przepisów postępowania. Wojewoda D. utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy, podkreślając, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, projekt musi być zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, zważył, że sądy administracyjne badają zgodność z prawem zaskarżonych aktów. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że organy obu instancji podjęły słuszne rozstrzygnięcia, prawidłowo interpretując miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Stwierdzono, że pojęcie "przeznaczenie terenu" w planie obejmuje kategorie form zagospodarowania lub działalności, które jako jedyne są dopuszczone w danym terenie. Ponieważ budowa nośnika reklamowego nie była związana z infrastrukturą komunikacyjną, której dotyczył symbol 2.KZ, inwestycja była niezgodna z planem. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, budowa nośnika reklamowego nie jest zgodna z planem, ponieważ nie jest związana z infrastrukturą komunikacyjną, która jest jedynym dopuszczonym przeznaczeniem terenu.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko organów administracji, że pojęcie "przeznaczenie terenu" w planie zagospodarowania przestrzennego określa kategorie form zagospodarowania lub działalności, które jako jedyne są dopuszczone. Budowa nośnika reklamowego nie mieści się w kategorii "ulica zbiorcza Z 2x2".
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
u.p.b. art. 35 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak zgodności jest podstawą do odmowy.
Pomocnicze
u.p.b. art. 35 § ust. 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
W przypadku naruszeń wymogów określonych w ust. 1, organ nakłada obowiązek usunięcia nieprawidłowości, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
k.p.a. art. 104
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
u.s.p. art. 92 § ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uchylenie decyzji administracyjnej następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeżeli brak jest podstaw do jej uwzględnienia.
p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych.
p.u.s.a. art. 1 § § 2 pkt 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kontroli sądów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezgodność planowanej inwestycji (nośnika reklamowego) z przeznaczeniem terenu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (ulica zbiorcza Z 2x2).
Odrzucone argumenty
Zarzuty spółki dotyczące błędnej interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzuty spółki dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 77 § 1 w zw. z art. 7 KPA.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie przeznaczenie terenu lub obiektu [...] to kategorie form zagospodarowania lub działalności lub grupy tych kategorii, które jako jedyne są dopuszczone w danym terenie lub obiekcie sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami.
Skład orzekający
Mieczysław Górkiewicz
przewodniczący
Anna Siedlecka
członek
Andrzej Cisek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w kontekście terenów o przeznaczeniu komunikacyjnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zgodności z konkretnym planem miejscowym i nie stanowi ogólnej zasady dotyczącej wszystkich nośników reklamowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczową zasadę zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, co jest częstym problemem w praktyce budowlanej. Pokazuje, jak precyzyjna interpretacja planu może decydować o możliwości realizacji projektu.
“Reklama na "ulicy zbiorczej"? Sąd wyjaśnia, dlaczego nie zawsze można postawić nośnik reklamowy.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wr 572/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2006-12-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-09-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Andrzej Cisek /sprawozdawca/ Anna Siedlecka Mieczysław Górkiewicz /przewodniczący/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku *Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016 art. 35 ust. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity Sentencja Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Protokolant Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego nośnika reklamowego, o wymiarach tablicy 3,0 m X 6,0 m wraz z przyłączeń elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. (dz. nr [...], nr [...], obręb G. M.) we W. oddala skargę Uzasadnienie Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 U Z A S A D N I E N I E W dniu 22 marca 2005 r. Prezydent W. na podstawie art. 28 ust.1 , w związku z art.35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późniejszymi zmianami) i art. 104 KPA oraz art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (jednolity tekst Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1592 z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 2 marca 2006r. - A Sp. z o.o. z/s w W. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego podświetlanego, o wymiarach tablicy 3,0 x 6,0m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. (na działce; nr [...], i nr [...], AM-[...], obręb G. M.) we W., wydał decyzję Nr [...], którą odmówił A Sp. z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego podświetlanego, o wym. tablicy 3,0x6,0m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B. /Sz. we W. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 2 marca 2006r. firma A Sp. z o.o. działająca przez pełnomocnika - złożyła w Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego W. wniosek w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, podświetlanego, o wym. tablicy 3,0x6,0m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. we W. Do wniosku został dołączony projekt budowlany w 4 egzemplarzach wraz z uzgodnieniami, w tym dokonanymi z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej oraz z Zarządem Dróg i Komunikacji we W. Po zapoznaniu się z kompletem złożonych dokumentów organ pierwszoinstancyjny stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest przewidziana do realizacji na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. uchwalonym przez Radę Miejską W. uchwałą z dnia [...] Nr [...], ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...] poz. [...] z dnia [...] - na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 2.KZ., o Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 przeznaczeniu - ulica zbiorcza Z 2x2. Ustalenia tego planu, zawarte w rozdziale 1 i w rozdziale 3 § 27 nie dopuszczają realizacji na wyżej wskazanym terenie inwestycji objętej wnioskiem inwestora. Prezydent W. zaznaczył, iż załączone do wniosku dokumenty posiadają braki formalnoprawne, w tym: projekt budowlany nie został uzgodniony w zakresie prowadzenia robót budowlanych na terenie objętym ochroną konserwatorską zabytków archeologicznych. Jednakże organ administracji architektoniczno-budowlanej odstąpił od nałożenia na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości oraz doprowadzenia zakresu inwestycji do zgodności z przepisami, gdyż brak w wyżej wymienionym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. zapisu zezwalającego na lokalizację nośników reklamowych powoduje, iż nie ma możliwości doprowadzenia do zgodności przedmiotowej inwestycji z ustaleniami - rozdział 1 i rozdział 3 § 27 tego planu, a tym samym nie ma podstaw do wydania pozwolenia na budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, podświetlanego, o wymiarach tablicy 3,0x6,0m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. we W. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca Spółka, zarzucając wadliwość wynikającą z naruszenia przepisów prawa materialnego w postaci zapisów rozdziału 1 oraz § 27 z rozdziału 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez błędne i nieprawidłowe przyjęcie przez organ I instancji, że powołane powyżej zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie dopuszczają realizacji inwestycji w postaci budowy nośnika reklamowego objętego wnioskiem inwestora z dnia 3 marca 2006 r. oraz zapisy te ustanawiają w miejscu planowanej lokalizacji nośnika reklamowego bezwzględny zakaz lokalizacji urządzeń reklamowych, co zdaniem organu, stanowi samoistną i wystarczającą przesłankę do odmowy wydania przez Prezydenta W. pozwolenia na budowę nośnika reklamowego objętego wnioskiem inwestora z dnia 2 marca 2006 r. Zarzucono także naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w postaci art. 77 § 1 w związku z art. 7 KPA poprzez zaniechanie przez organ przeprowadzenia pełnego i wystarczającego dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie postępowania wyjaśniającego, w tym postępowania dowodowego i w ten sposób Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na niekompletnym lub nie w pełni rozpatrzonym materialne dowodowym, to jest na zupełnie dowolnych ustaleniach faktycznych w sprawie. W związku z tym skarżąca Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. W dniu 29 czerwca 2006 r. Wojewoda D. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 u Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 82 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, wydał decyzję nr [...] – [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż inwestor - firma A Sp. z o.o. reprezentowana przez pełnomocnika, w dniu 1 marca 2006r. złożyła w Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego W. wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, o wymiarach tablicy 3,0 x 6,0 m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B. / Sz. we W. Prezydent W. zawiadomieniem z dnia 7 marca 2006 r. wszczął postępowanie, w powyższej sprawie informując strony postępowania administracyjnego, o prawie do czynnego udziału w każdym jego stadium. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w dniu 23 marca 2006 r. Prezydent W. wydał decyzję Nr [...] którą odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, o wymiarach tablicy 3,0 x 6,0 m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B. / Sz. we W. wskazując, iż inwestycja jest przewidziana do realizacji na terenie - objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. uchwalonym przez Radę Miejską W. uchwałą z dnia [...] Nr [...], który nie dopuszcza realizacji tej inwestycji. Organ II instancji wskazał, że przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy- Prawo budowlane stanowi, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. W razie naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 ustawy). Organ II instancji podkreślił, iż inwestor zaplanował ustawienie podświetlonego nośnika reklamowego między ul. B. i ul. Sz. na działce: nr [...] i nr [...], AM- [...], obręb G. M.) we W., gdzie obowiązuje miejscowy plan w sprawie zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. uchwalony Uchwałą Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...]. Organ odwoławczy podał, że pojęcie przeznaczenie terenu lub obiektu, zgodnie z ustaleniami 2 § pkt 6 omawianego planu, to kategorie form zagospodarowania lub działalności lub grupy tych kategorii, które jako jedyne są dopuszczone w danym terenie lub obiekcie. Mając na uwadze przytoczoną definicję obowiązującą dla terenów objętych w wymienionym wyżej miejscowym planie zagospodarowania zachodniej części obszaru rozwoju B we W. oraz fakt, iż Inwestor wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji, której przedmiot nie jest zgodny z zapisem definicji przeznaczenie terenu, należało orzec jak na wstępie. Spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o jej uchylenie podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wojewoda D. wniósł do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywołanej powyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują i dlatego też skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 D. nr [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...], którą odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego o wymiarach tablicy 3,0x 6,0 m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. (na działce nr [...], nr [...], AM- [...], obręb G. M.) we W. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organy obu instancji podjęły słuszne rozstrzygnięcia, wyjaśniając w swych uzasadnieniach w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, o wymiarach tablicy 3,0 X 6,0 wraz przyłączem elektroenergetycznym, iż inwestycja jest przewidziana do realizacji na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W., który nie dopuszczał realizacji inwestycji o takim charakterze. Wskazać należy, iż przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. W razie naruszeń ustawowych wymogów, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada, postanowieniem, obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 ustawy). Na uwagę zasługuje fakt, iż inwestor zaplanował ustawienie podświetlonego nośnika reklamowego między ul. B. i ul. Sz. we W., gdzie obowiązuje, jak zostało to wyżej wskazane, miejscowy plan w sprawie zagospodarowania przestrzennego zachodniej części Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 obszaru rozwoju B we W. W uchwale owej : 1) ustalono przeznaczenie terenów oraz wykazano linie rozgraniczające terenów o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania, 2) wykazano linie rozgraniczające ulice oraz dróg publicznych wraz z urządzeniami pomocniczymi, a także niezbędnymi do wytyczenia ścieżek rowerowych, 3) wskazano tereny przeznaczone do realizacji celów publicznych oraz linie rozgraniczające te tereny, 4) ustalono zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej oraz linie rozgraniczające tereny tej infrastruktury, 5) ustalono lokalne warunki, zasady i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym również linie zabudowy i gabaryty obiektów, 6) ustalono zasady i warunki podziału terenów na działki budowlane, 7) ustalono szczegółowe warunki zagospodarowania terenów, w tym zakaz zabudowy, wynikający z potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego. Wskazany przez Inwestora teren ujęty został w jednostce strukturalnej wymienionego planu, oznaczonej symbolem 2.KZ. o przeznaczeniu - ulica zbiorcza Z 2 x 2 dla którego ustalono następujące zasady zagospodarowania: 1) szerokość ulicy w liniach rozgraniczających 37 metrów, 2) obustronne chodniki, 3) dwukierunkowa ścieżka rowerowa po stronie zachodniej oddzielona od jezdni pasem zieleni, 4) obowiązujący pas zieleni rozdzielający ścieżkę rowerową od chodnika, 5) obowiązujące pasy zieleni przyulicznej rozdzielającej chodnik od ścieżki rowerowej lub jezdni. Sąd w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego, że pojęcie przeznaczenia terenu lub obiektu, które jest zgodnie z ustaleniami 2 § pkt 6 omawianego planu, to kategorie form zagospodarowania lub działalności lub grupy tych kategorii, które jako jedyne są dopuszczone w danym terenie lub obiekcie. Mając na uwadze przytoczoną definicję obowiązującą dla terenów objętych w wymienionym wyżej miejscowym planie zagospodarowania zachodniej części Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 obszaru rozwoju B we W. oraz fakt, iż Inwestor wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji, której przedmiot nie jest zgodny z zapisem definicji przeznaczenie terenu, albowiem w żaden sposób nie jest związany z infrastrukturą komunikacyjną, należało orzec jak na wstępie. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie wykazała, aby decyzja ta naruszała obowiązujące przepisy prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami. Nie ma też prawa do oceniania słuszności obowiązujących przepisów i przyjętych w nich rozwiązań prawnych. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem, nie ma możliwości poddawania jej ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. W tej sytuacji zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI