II SA/Wr 52/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA we Wrocławiu uchylił decyzję WINB nakazującą wykonanie czynności związanych z samowolą budowlaną, uznając brak wystarczających dowodów i naruszenie procedury administracyjnej.
Sprawa dotyczyła skargi B.B. na decyzję WINB nakazującą wykonanie czynności związanych z niezależną instalacją wodno-kanalizacyjną, która powstała w warunkach samowoli budowlanej. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na istotne naruszenia procedury administracyjnej. W szczególności, organy nie wykazały w sposób dostateczny przesłanek do wydania decyzji, a materiał dowodowy, w tym protokoły z oględzin, był wadliwy lub niekompletny. Sąd podkreślił, że inwestycja wykonana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli później stwierdzono jej nieważność, niekoniecznie stanowi samowolę budowlaną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę ze skargi B.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) we W., która nakazywała wykonanie określonych czynności związanych z niezależną instalacją wodno-kanalizacyjną wykonaną w budynku przy ulicy R. [...] we W. w warunkach samowoli budowlanej. Organy administracji obu instancji uznały, że B.B. dopuścił się samowoli budowlanej, ponieważ inwestycja została wykonana na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, która następnie została stwierdzona prawomocną decyzją o nieważności. W związku z tym nałożono na współwłaścicieli obowiązek wykonania inwentaryzacji i oceny technicznej wykonanych prac. Sąd administracyjny uchylił jednak obie decyzje, stwierdzając istotne naruszenia przepisów procedury administracyjnej. Wskazano na nieczytelność protokołu z oględzin, brak innego protokołu, a także na niewyjaśnienie przez organy kwestii podnoszonych przez skarżącego, w tym zarzutów dotyczących naruszenia sieci wodociągowej przez innych współwłaścicieli. Sąd podkreślił, że inwestycja wykonana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli decyzja ta została później unieważniona, nie musi być traktowana jako samowola budowlana, jeśli prace zostały zakończone przed stwierdzeniem nieważności. Brak wystarczających dowodów i nieprawidłowe ustalenia faktyczne uniemożliwiły sądowi ocenę legalności zaskarżonych decyzji, co skutkowało ich uchyleniem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Niekoniecznie. Jeśli roboty zostały wykonane w czasie, gdy inwestor dysponował ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, a budowa była prowadzona legalnie, nie można automatycznie traktować tego jako samowoli budowlanej, nawet jeśli decyzja została później unieważniona.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że ostateczna decyzja administracyjna zezwalająca na budowę, nawet dotknięta wadą nieważności, wywoływała określone skutki prawne, co oznacza, że budowa prowadzona legalnie nie jest samowolą budowlaną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (15)
Główne
u.p.b. art. 51 § 1 pkt 2
Ustawa - Prawo budowlane
Procedura dotycząca robót budowlanych wykonanych w warunkach samowoli budowlanej, nakładająca obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem.
Pomocnicze
u.p.b. art. 51 § 4
Ustawa - Prawo budowlane
Dotyczy robót już zakończonych, stosowany przez organ odwoławczy.
u.p.b. art. 32 § 4 pkt 2
Ustawa - Prawo budowlane
Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę z powodu braku zgody współwłaścicieli.
u.p.b. art. 50 § 1
Ustawa - Prawo budowlane
Określa roboty budowlane prowadzone lub wykonane w sposób określony w tym przepisie, co stanowi podstawę do nałożenia obowiązków.
u.p.b. art. 52
Ustawa - Prawo budowlane
Określa, kto jest obowiązany do wykonania czynności nakazanych w decyzji dotyczącej samowoli budowlanej (inwestor, właściciel, zarządca).
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
u.o.s.p. art. 4 § 1 pkt 11
Ustawa o samorządzie powiatowym
u.o.s.p. art. 4 § 2
Ustawa o samorządzie powiatowym
u.p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Właściwość WSA do kontroli legalności zaskarżonych decyzji administracyjnych.
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej w przypadku istotnych wad postępowania lub naruszenia przepisów prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wadliwy materiał dowodowy (nieczytelne protokoły z oględzin, brak protokołów). Niewyjaśnienie przez organy kwestii podnoszonych przez skarżącego. Brak wystarczających dowodów na stwierdzenie samowoli budowlanej. Wykonanie robót na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nie musi być samowolą budowlaną.
Godne uwagi sformułowania
załączony do akt administracyjnych protokół z oględzin z dnia [...] jest nieczytelny, a zatem treści w nim zawarte są niesprawdzalne dla Sądu brak jest w aktach sprawy protokołu z oględzin z dnia [...], na który powołuje się organ odwoławczy Ostateczna decyzja administracyjna zezwalająca na budowę , funkcjonująca w obrocie prawnym, nawet jeśli była dotknięta wadą nieważności, wywoływała określone skutki , co oznacza że taka budowa prowadzona była legalnie. materiał dowodowy nie został w przedmiotowej sprawie zebrany wyczerpująco i rozpatrzony, a stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony w sposób nie budzący wątpliwości
Skład orzekający
Anna Siedlecka
sprawozdawca
Halina Kremis
członek
Zygmunt Wiśniewski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących samowoli budowlanej, znaczenie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, wymogi proceduralne dotyczące materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z nieważnością decyzji o pozwoleniu na budowę i wykonaniem robót. Konieczność analizy konkretnych dowodów w każdej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe zebranie i ocena materiału dowodowego przez organy administracji oraz jak sąd administracyjny kontroluje te procesy. Pokazuje też niuanse w definicji samowoli budowlanej.
“Nieważna decyzja o pozwoleniu na budowę – czy to zawsze samowola budowlana? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wr 52/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2004-02-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-01-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Halina Kremis Zygmunt Wiśniewski /przewodniczący/ Symbol z opisem 601 Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Sentencja Sygn. akt II SA/Wr 52/2001 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Zygmunt Wiśniewski Sędzia NSA del. do WSA - Halina Kremis Asesor WSA - Anna Siedlecka (sprawozdawca) Protokolant - Anna Biłous po rozpatrzeniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2004 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności dotyczących niezależnej instalacji wodno-kanalizacyjnej wykonanej w budynku przy ulicy R. [...] we W. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od strony przeciwnej na rzecz skarżącego B. B. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. Uzasadnienie Sygn. akt II SA/Wr 52/2001 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. zawiadomił współwłaścicieli nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym przy ul. R. [...] we W. , tj. M. i P.Ś. oraz B. B. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie budowy przyłącza wodociągowego do budynku przy ul. R. [...] we W. W trakcie postępowania ustalone zostało, że w dniu [...] decyzją Nr [...] Prezydent Miasta W. udzielił B.B., właścicielowi lokalu mieszkalnego nr [...] pozwolenia na budowę przyłączy wody od wodociągu komunalnego fi 100 w ul. R., budowę bezodpływowego zbiornika ścieków i przyłącza kanalizacji sanitarnej do w/w budynku. W dniu [...] Wojewoda D. decyzją Nr [...] stwierdził nieważność w/w decyzji Prezydenta miasta W., ze względu na naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy prawo budowlane, a mianowicie braku zgody współwłaścicieli spornej nieruchomości małż. P. i M. Ś. na w/w inwestycję. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] , Nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję. Opierając się na ostatecznej decyzji dotyczącej stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę przyłącza wodociągowego i bezodpływowego zbiornika ścieków do budynku przy ul. R. [...] we W., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że przedmiotowa inwestycja powstała w warunkach samowoli budowlanej. Dlatego też decyzją z dnia [...] Nr [...] , na postawie art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.) i art. 104 k.p.a. oraz art. 4 ust. 1 pkt 11 i ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( Dz.U. nr 91, poz. 578) nałożył na współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości obowiązek wykonania, w terminie do dnia [...], określonych czynności związanych z samowolą budowlaną na nieruchomości przy ul. R. [...], tj: 1. inwentaryzację powykonawczą przyłącza wodociągowego i kanalizacji sanitarnej dla lokalu nr 1, wraz z oceną techniczną o prawidłowości zrealizowanych samowolnie robót, 2. inwentaryzację dla istniejącej instalacji wodno - kanalizacyjnej dla lokalu mieszkalnego nr [...], 3. inwentaryzację powykonawczą bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe: - przeznaczonego dla lokalu mieszkalnego nr [...], - istniejącego -dla lokalu mieszkalnego nr [...], 4. protokoły odbioru każdej z osobna instalacji wodociągowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że w trakcie oględzin w dniu [...] ustalone zostało, że "B. B. - wykonał i użytkuje inwestycję objętą nieważną decyzją decyzja nr [...] z dnia [...], doprowadzoną do lokalu nr [...] - dokonał przebudowy istniejącej kanalizacji sanitarnej z częściowym podłączeniem do istniejącego szamba". Ponadto w dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że B. B. złożył oświadczenie, z którego wynika, iż sporna inwestycja została zakończona w październiku 1998 r., do której został zmuszony uniemożliwieniem korzystania z istniejącej instalacji wodociągowej i kanalizacji sanitarnej przez małżonków Ś. Z uwagi na konieczność wnikliwej analizy, czy istnieje możliwość zaakceptowania dokonanej przez współwłaścicieli nieruchomości samowoli budowlanej konieczne jest, zdaniem organu pierwszej instancji, wykonanie nałożonych obowiązków, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Decyzja ta ma na celu, zgodnie z informacją zawarta w uzasadnieniu, przymuszenie inwestora do doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Na skutek wniesionego odwołania D. Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części określającej jako jej adresatów M. i P.Ś. i umorzył w tej części postępowanie w sprawie oraz uchylił decyzję w części dotyczącej terminu wykonania określonych decyzją czynności i wyznaczył nowy termin - do dnia [...], w pozostałym zaś zakresie utrzymał decyzję w mocy. Organ odwoławczy uznał bowiem, powołując się na przeprowadzone oględziny w dniu [...] , że organ I instancji prawidłowo zastosował procedurę wynikającą z art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego. Jednocześnie uzupełnił dodatkowo podstawę prawną rozstrzygnięcia o przepis art. 51 ust. 4 prawa budowlanego, mający zastosowanie do robót już zakończonych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazane zostało, że ustalenie inwestora robót wykonywanych bez pozwolenia na budowę nie budzi wątpliwości, zatem za wadliwe należało uznać obciążenie innych osób konsekwencjami takich robót, co wynika z art. 52 - Prawa budowlanego wskazującego, iż zobowiązanym w pierwszej kolejności do wykonania nakazanych czynności jest inwestor. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję D. Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. B. B. podnosi, że wydając błędne decyzje Urząd naraził go na niepotrzebne koszty i w dalszym ciągu nakłada dodatkowe obowiązki związane z dalszym ponoszeniem wydatków finansowych. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, albowiem nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) - Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy jest kontroli legalności , a zatem zgodności z prawem zaskarżonych decyzji administracyjnych , przy czym nie jest - zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. NR 153, poz. 1270), uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu administracyjnym lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały podjęte z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej. Należy podnieść, że organy obu instancji nie wykazały w sposób dostateczny istnienia przesłanek do wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy - Prawo budowlane. W decyzji z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. przyjął, że zakwestionowane prace wykonane zostały przez B. B. w warunkach samowoli budowlanej. Organ ten wskazał, że w trakcie oględzin jakie miały miejsce w dniu [...] przedstawiciele organu stwierdzili " zrealizowaną i użytkowaną przez B. B. inwestycję objętą nieważną decyzją Nr [...] z dnia [...] doprowadzoną do lokalu mieszkalnego nr 1, oraz przebudowę istniejącej kanalizacji sanitarnej z częściowym podłączeniem do istniejącego szamba". W tym miejscu należy wskazać, że załączony do akt administracyjnych protokół z oględzin z dnia [...] jest nieczytelny, a zatem treści w nim zawarte są niesprawdzalne dla Sądu dokonującego oceny legalności zaskarżonej decyzji. Również brak jest w aktach sprawy protokołu z oględzin z dnia [...], na który powołuje się organ odwoławczy na stronie 2 swojej decyzji. Natomiast w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] inwestor wskazuje, że na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę "w miesiącu październiku 1998 r. dokonał budowy przyłączy objętych decyzją". Na potwierdzenie swoich twierdzeń załączył kserokopię rachunku uproszczonego nr [...] z dnia [...] wystawionego przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. we W. Z rachunku wynika, że MPWiK wykonało usługę na rzecz B. B. w postaci odbioru technicznego przyłącza wodociągowego oraz nawierceń ułożenia przyłącza wodociągowego. Powyższa treść oświadczenia o zrealizowaniu inwestycji w 1998 r. została co prawda przytoczona w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, jednakże bez ustosunkowania się do niej przez ten organ, a więc wskazania czy załączona kopia rachunku wraz z pismem zostały dopuszczone jako dowód w sprawie, czy też odmówiono im wiary. Kwestii tych nie wyjaśnił również organ odwoławczy. Wyjaśnienie tych okoliczności ma istotne znaczenie w sprawie dla oceny , czy inwestycja została zrealizowana w całości przed wskazaną przez inwestora datą, a więc zanim Wojewoda D. stwierdził nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę , czy też stan faktyczny sprawy w tym zakresie jest odmienny. Wskazać bowiem należy, że data wykonania robót budowlanych w czasie kiedy inwestor dysponował ostateczną decyzją administracyjną o pozwoleniu na budowę, jak mogło to mieć miejsce w rozpoznawanej sprawie, nie daje podstaw do traktowania inwestora jako osoby, która dopuściła się samowoli budowlanej. Ostateczna decyzja administracyjna zezwalająca na budowę , funkcjonująca w obrocie prawnym, nawet jeśli była dotknięta wadą nieważności, wywoływała określone skutki , co oznacza że taka budowa prowadzona była legalnie. A zatem bezpodstawnie przyjął D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. za prawidłowe rozumowanie organu I instancji jakoby inwestycja zrealizowana została w ramach samowoli budowlanej, skoro ta kwestia nie znajduje jednoznacznego oparcia w załączonych aktach sprawy. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji administracyjnych nie wyjaśniły w ogóle kwestii podnoszonych przez B. B. w piśmie z dnia [...] o naruszaniu przez P. Ś. sieci wodociągowej ( odcięcie dopływu do mieszkania nr [...]) a także częściowym demontażu sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. Aby organ mógł nałożyć na inwestora, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, musi najpierw stwierdzić, że roboty prowadzone były lub zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 prawa budowlanego. Materiał dowodowy, na którym oparły swoje orzeczenia organy obu instancji administracyjnych, w postaci : - protokołu z oględzin z dnia [...], który jest nieczytelny, - protokołu z oględzin z dnia [...], którego nie ma w aktach sprawy, - nie wyjaśnienia okoliczności dotyczących zarzucanych P. Ś. czynów polegających na zmianie istniejącej kanalizacji nie daje podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, bowiem jej sprawdzenie legalności przez Sąd nie jest możliwe. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 52 prawa budowlanego inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany , na swój koszt, dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48 i art. 51 prawa budowlanego. Skoro organ administracji publicznej nakazał współwłaścicielom wykonanie określonych czynności celem legalizacji wykonanych prac budowlanych, to niewątpliwie wykonaniem określonych czynności ściśle związanych z prowadzeniem prac przez B.B. obciążyć należy tego właśnie inwestora. Natomiast nałożenie obowiązku wykonania dodatkowych prac wychodzących poza zakres przedmiotowy wykonanej spornej inwestycji nie powinno w całości obciążać inwestora, lecz powinno być udziałem współwłaścicieli budynku. Zakres stwierdzonych uchybień co do przepisów prawa procesowego, brak ustaleń faktycznych umożliwiających ocenę zasadności zastosowania przepisów prawa materialnego , stanowi o niemożliwości oceny legalności , przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zważywszy na powyższe względy stwierdzić należy, że materiał dowodowy nie został w przedmiotowej sprawie zebrany wyczerpująco i rozpatrzony, a stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony w sposób nie budzący wątpliwości, do czego organy były zobowiązane, zwłaszcza w świetle art.7 i 77 § 1 K.p.a. W efekcie nastąpiło naruszenie przepisów prawa procesowego , w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tych warunkach należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są nieprawidłowe, co skutkuje ich uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i orzeczeniem o nie wykonaniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na postawie art. 200 w/w ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI