Orzeczenie · 2021-01-26

II SA/WR 492/20

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Miejsce
Wrocław
Data
2021-01-26
NSAAdministracyjneŚredniawsa
planowanie przestrzenneochrona środowiskahałasuchwała rady gminyteren usługowyteren mieszkaniowyinteres prawnykontrola legalności

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę A. G. na uchwałę Rady Gminy Ś. dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Głównym zarzutem skarżącego było § 9 pkt 1 uchwały, który określał dopuszczalne poziomy hałasu dla terenów oznaczonych symbolem "U" (tereny usługowe) na poziomie właściwym dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami. Skarżący argumentował, że Rada Gminy przekroczyła swoje uprawnienia, ponieważ ustawa Prawo ochrony środowiska nie przewiduje takiej ochrony dla terenów usługowych. Sąd nie podzielił tej argumentacji. Analizując przepisy, Sąd wskazał, że art. 114 ust. 1 Prawa ochrony środowiska nakłada na radę obowiązek uwzględnienia zasad ochrony przed hałasem w planach miejscowych, a art. 114 ust. 2 dopuszcza ustalenie poziomów hałasu jak dla przeważającego rodzaju terenu, jeśli teren może być zaliczony do kilku kategorii. Sąd uznał, że Rada Gminy prawidłowo zinterpretowała przepisy, dopuszczając na terenach "U" zabudowę mieszkaniową (jako przeznaczenie dopuszczalne do 50% powierzchni działki) i w związku z tym mogła zastosować normy hałasu właściwe dla terenów mieszkaniowo-usługowych (art. 113 ust. 2 pkt 1 lit. f Prawa ochrony środowiska). Sąd podkreślił, że taka interpretacja zapobiega sytuacji, w której tereny o przeznaczeniu mieszkaniowym nie miałyby żadnej ochrony przed hałasem. W konsekwencji, Sąd uznał, że uchwała nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Prawa ochrony środowiska dotyczących ustalania dopuszczalnych poziomów hałasu w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w kontekście terenów o różnych funkcjach (usługowych i mieszkaniowych).

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie na terenie usługowym dopuszczono zabudowę mieszkaniową, co może ograniczać jego zastosowanie do podobnych przypadków.

Zagadnienia prawne (2)

Czy rada gminy, uchwalając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, może ustalić dopuszczalne poziomy hałasu dla terenów usługowych (symbol "U") na poziomie właściwym dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami, mimo braku takiego terenu w art. 113 ust. 2 pkt 1 Prawa ochrony środowiska?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, rada gminy może ustalić takie poziomy hałasu, jeśli na terenie występują różne funkcje, w tym dopuszczalna zabudowa mieszkaniowa, i stosuje się przepisy dotyczące terenów mieszkaniowo-usługowych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że art. 114 ust. 2 Prawa ochrony środowiska pozwala na ustalenie norm hałasu jak dla przeważającego rodzaju terenu, gdy teren może być zaliczony do kilku kategorii. Dopuszczenie zabudowy mieszkaniowej na terenach usługowych uzasadnia zastosowanie norm dla terenów mieszkaniowo-usługowych, zapewniając ochronę przed hałasem.

Czy właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem objętym uchwałą planistyczną ma interes prawny do zaskarżenia tej uchwały w zakresie ustalonych norm hałasu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, właściciel nieruchomości posiada interes prawny do zaskarżenia uchwały planistycznej, jeśli narusza ona jego prawo własności lub ogranicza jego wykonywanie.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że skarżący, jako właściciel działki sąsiadującej z terenem "U", ma interes prawny w zaskarżeniu planu miejscowego w zakresie ustalonych norm hałasu, ponieważ wpływa to na ochronę jego prawa własności i sposób zagospodarowania nieruchomości.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę w całości.

Przepisy (13)

Główne

u.p.o.ś. art. 113 § 2

Ustawa Prawo ochrony środowiska

u.p.o.ś. art. 114 § 1

Ustawa Prawo ochrony środowiska

u.p.o.ś. art. 114 § 2

Ustawa Prawo ochrony środowiska

Pomocnicze

u.s.g. art. 18 § 2

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 40

Ustawa o samorządzie gminnym

u.p.z.p. art. 20 § 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 15 § 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.o.ś. art. 115a § 1

Ustawa Prawo ochrony środowiska

p.p.s.a. art. 3 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.s.g. art. 101 § 1

Ustawa o samorządzie gminnym

rozp. MS

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku

Argumenty

Odrzucone argumenty

Ustalenie przez Radę Gminy dopuszczalnych poziomów hałasu dla terenów usługowych ("U") jak dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami było niezgodne z prawem, ponieważ ustawa Prawo ochrony środowiska nie upoważnia do takiego działania dla terenów usługowych. • Przepis art. 113 ust. 2 pkt 1 Prawa ochrony środowiska nie wymienia terenów usługowych ("U") jako kategorii, dla której można ustalać normy hałasu.

Godne uwagi sformułowania

nie wystarcza więc posiadanie samego interesu prawnego ale należy wykazać, że zostało on naruszony. • nie następuje to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie tzw. władztwa planistycznego • Sąd powyższej argumentacji nie podziela. • Błąd skarżącego wynika z nieprawidłowej interpretacji normy zawartej w art. 114 ust. 1 u.p.o.ś. • Zaprezentowany przez skarżącego sposób wykładni przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska prowadziłby natomiast do wypaczenia sensu regulowania zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu w zakresie dopuszczalnych norm hałasu w ten sposób, że w rozpoznawanym przypadku skutkowałby wyłączeniem jakiejkolwiek ochrony przed zakłóceniami akustycznymi w stosunku do właścicieli terenów (nieruchomości) o przeznaczeniu mieszkaniowym.

Skład orzekający

Gabriel Węgrzyn

przewodniczący

Olga Białek

członek

Wojciech Śnieżyński

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa ochrony środowiska dotyczących ustalania dopuszczalnych poziomów hałasu w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w kontekście terenów o różnych funkcjach (usługowych i mieszkaniowych)."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie na terenie usługowym dopuszczono zabudowę mieszkaniową, co może ograniczać jego zastosowanie do podobnych przypadków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu konfliktów sąsiedzkich związanych z hałasem i planowaniem przestrzennym, a także pokazuje, jak sądy interpretują przepisy dotyczące ochrony środowiska w kontekście różnych funkcji terenów.

Czy teren usługowy może chronić przed hałasem jak osiedle mieszkaniowe? Sąd wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst