II SA/WR 487/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę P. M. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący, właściciel działek oznaczonych symbolem MN/[...], zarzucił uchwale istotne naruszenia prawa, w tym brak określenia wskaźnika intensywności zabudowy oraz niejasną definicję powierzchni zabudowanej, co miało prowadzić do dowolności w zabudowie i naruszać jego prawo własności. Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, argumentując m.in. brakiem legitymacji skarżącego oraz tym, że procedura planistyczna rozpoczęła się przed wprowadzeniem obecnych wymogów dotyczących wskaźników. Sąd uznał jednak, że skarżący posiada legitymację do wniesienia skargi jako właściciel nieruchomości objętej planem. Stwierdził, że uchwała narusza art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez brak określenia wskaźników intensywności zabudowy dla terenu MN/[...], który jest przeznaczony pod zabudowę. Dodatkowo, sąd uznał za istotne naruszenie prawa niejasność definicji "powierzchni zabudowanej" w porównaniu do "powierzchni zabudowy", co wprowadza wewnętrzną sprzeczność i nieprecyzyjność planu. W konsekwencji, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części odnoszącej się do działek skarżącego, a w pozostałej części skargę oddalił. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenia prawa przy sporządzaniu planów miejscowych, w szczególności dotyczące wskaźników intensywności zabudowy i precyzji definicji.
Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązujących w dacie uchwalenia planu oraz specyfiki stanu faktycznego terenu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy brak określenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wskaźników intensywności zabudowy dla terenu przeznaczonego pod zabudowę stanowi istotne naruszenie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak określenia wskaźników intensywności zabudowy dla terenu przeznaczonego pod zabudowę, wbrew art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowi istotne naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wskaźniki intensywności zabudowy są obligatoryjnym elementem planu miejscowego dla terenów przeznaczonych pod zabudowę, a ich brak, wbrew przepisom ustawy, prowadzi do dowolności i stanowi istotne uchybienie.
Czy niejasna definicja "powierzchni zabudowanej" w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, w zestawieniu z pojęciem "powierzchni zabudowy", stanowi istotne naruszenie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, niejasność definicji "powierzchni zabudowanej" oraz jej odmienne użycie w stosunku do "powierzchni zabudowy" wprowadza wewnętrzną sprzeczność i nieprecyzyjność planu, co stanowi istotne naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Sąd podzielił zarzut skarżącego, że rozbieżność między definicją "powierzchni zabudowanej" a użyciem terminu "powierzchnia zabudowy" w planie wprowadza niejasność i świadczy o nieprecyzyjnych zapisach, co jest sprzeczne z zasadami dobrej legislacji.
Czy właściciel nieruchomości objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ma legitymację do zaskarżenia uchwały w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, właściciel nieruchomości objętej ustaleniami planu miejscowego ma legitymację do zaskarżenia uchwały w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż plan ten wpływa na jego prawo własności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że interes prawny właściciela nieruchomości objętej planem miejscowym, wynikający z prawa własności i ograniczeń w jego wykonywaniu, uzasadnia jego legitymację do kwestionowania uchwały.
Przepisy (14)
Główne
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Określenie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linii zabudowy, gabarytów obiektów i wskaźników intensywności zabudowy, jest obowiązkowe dla terenów przeznaczonych pod zabudowę, chyba że istnieją ku temu przesłanki wyłączające.
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 31 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 4
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 87
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
k.c. art. 144
Kodeks cywilny
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis obowiązujący w dacie rozpoczęcia procedury sporządzania planu.
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej"
Zasady techniki prawodawczej, w tym § 6 i § 143, dotyczące precyzji i zrozumiałości przepisów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak określenia wskaźników intensywności zabudowy dla terenu przeznaczonego pod zabudowę. • Niejasna definicja "powierzchni zabudowanej" i jej sprzeczność z użyciem terminu "powierzchnia zabudowy" w planie.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Rady Miejskiej o braku legitymacji skarżącego. • Argumentacja Rady Miejskiej o tym, że procedura planistyczna rozpoczęła się przed wprowadzeniem obecnych wymogów dotyczących wskaźników.
Godne uwagi sformułowania
brak tego obowiązkowego elementu planu miejscowego prowadzi do dowolności zabudowy • plan miejscowy powinien być jasny, precyzyjny i jednoznaczny • brak określenia wskaźnika intensywności zabudowy prowadzi do dowolności w określaniu tego wskaźnika przez organ administracji budowlanej • istotne naruszenie prawa • brak określenia wskaźników intensywności zabudowy stanowi istotne uchybienie zasad sporządzania planu • niejasność i świadczy o nieprecyzyjnych zapisach • wewnętrznie sprzecznej w swej treści
Skład orzekający
Adam Habuda
przewodniczący
Olga Białek
sędzia
Malwina Jaworska-Wołyniak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenia prawa przy sporządzaniu planów miejscowych, w szczególności dotyczące wskaźników intensywności zabudowy i precyzji definicji."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązujących w dacie uchwalenia planu oraz specyfiki stanu faktycznego terenu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z planowaniem przestrzennym i prawem własności, a jej rozstrzygnięcie ma praktyczne znaczenie dla właścicieli nieruchomości oraz dla jakości tworzonych aktów prawa miejscowego.
“Sąd częściowo unieważnił plan zagospodarowania przestrzennego. Kluczowe wskaźniki zabudowy okazały się wadliwe.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.