II SA/WR 471/20

II SA/Wr 471/20 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2021-02-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-10-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Gabriel Węgrzyn /przewodniczący/
Olga Białek
Wojciech Śnieżyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2029/21 - Wyrok NSA z 2024-05-16
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 36a ust. 5a, art. 51 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Sędziowie: sędzia WSA Olga Białek, asesor WSA Wojciech Śnieżyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2021 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] sierpnia 2020 r nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Decyzją z [...].08.2020 r. (nr [...]) D. Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: DWINB), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. (dalej: PINB) z [...].06.2020 r. (nr [...]), nakazującą właścicielowi - J. R. w terminie do [...].06.2021 r., doprowadzenie inwestycji, tj. budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w P. przy ul. [...] (działka [...] obręb: Ś.) do stanu zgodnego z prawem, poprzez wykonanie określonych w decyzji czynności.
Ze zgromadzonych, w toku postępowania administracyjnego, dokumentów wynika, że skarżąca – K. Z., wystąpiła do PINB z wnioskiem o zbadanie zgodności z prawem budowy przez P. R. budynku mieszkalnego w obrębie działki nr [...], domagając się sprawdzenia czy usytuowanie okien od strony jej działki (nr [...]) jest zgodne z prawem budowlanym i czy zostały zachowane odległości od granicy z działką. Takie same wątpliwości zgłosiła co do usytuowania drzwi wejściowych i wiaty – ganku. Wniosła o przeprowadzenie wizji lokalnej. W kolejnym wniosku, zgłosiła problem legalności wykonania przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego twierdząc, że zostało ono zrealizowane inaczej niż wynika to projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty D. z [...].06.2003 r. (nr [...]) o pozwoleniu na budowę.
W związku z powyższymi informacjami, PINB przeprowadził kontrolę w sprawie realizacji budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...], ustalenia z tej kontroli opisując w protokole z [...].06.2016 r. Wynika z nich, że na ścianie podłużnej zrealizowanego budynku, od strony działki nr [...], brak jest okien. Od strony tej działki występują jednak okna w połaci dachu. W ścianie frontowej tego budynku, z lewej strony od wejścia, brak jest okien w poziomie parteru. W poziomie drugiej kondygnacji znajduje się okno na lewo od wejścia do budynku – wykonane zgodnie z projektem budowlanym.
W tym stanie faktycznym PINB wszczął z urzędu postępowanie w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i przepisów dotyczących inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w P. przy ul. [...], na działce nr [...]. W toku postępowania inwestor przedłożył na żądanie organu inwentaryzację geodezyjną z [...].02.2017 r. w postaci mapy z oznaczeniem lokalizacji budynku w stosunku do granic działki nr [...] z podaniem odległości ścian i okien od granicy z działką nr [...]. W dokumencie tym stwierdzono, że odległość ściany frontowej od granicy z działką nr [...] wynosi 3 m; otwory okienne i drzwiowe zostały rozmieszone zgodnie z projektem; odległość ściany bocznej od granicy z działką nr [...] również wynosi 3m; odległość okien połaciowych od granicy z ww. działką wynosi 3,40 m. Podano także wymiary zadaszenia nad wejściem. Z informacji uzupełaniającej geodety wynika natomiast, że odległość ściany z drzwiami wejściowymi od granicy z działką nr [...] wynosi 3 m, podobnie jak odległość okna łazienki na poddaszu w świetle granicy tej działki. Geodeta zaznaczył, że wszystkie podane odległości od granicy z działką oraz paramenty schodów zewnętrznych zgodne są z projektem zagospodarowania zatwierdzonym decyzją z [...].06.2003 r.
PINB ustalił także, że w 2009 r. inwestor złożył zawiadomienie o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Do tego zgłoszenia organ nie wniósł sprzeciwu po czym wydał zaświadczenie na okoliczność dokonanego zgłoszenia.
Na podstawie tych ustaleń, decyzją wydaną w dniu [...].04.2017 r. (nr [...]), PINB umorzył postępowanie w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i przepisów zrealizowanej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego w P. przy ul. [...] (działka na [...], obręb Ś.). PINB stwierdził, że z przedłożonej przez inwestora inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej oraz informacji geodety wynika, że budynek został usytuowany zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki – zachowane zostały odległości ścian od granicy z działką skarżącej (nr [...]), które wynoszą 3 m. PINB stwierdził, że obiekt został wybudowany zgodnie z projektem zagospodarowania stanowiącym część projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty D. z [...].06.2003r. W kwestii przyłącza energetycznego organ stwierdził, że zakresem udzielonego pozwolenia na budowę nie objęto budowy przyłącza energetycznego okazanego na projekcie zagospodarowania działki. Wyjaśniając legalność wykonania przyłącza organ ustalił, że zostało ono zrealizowane przez A SA Oddział w W. na podstawie zgłoszenia do Starosty D. z [...].09.2004 r. Pozwala to twierdzić, że przyłącze energetyczne zostało legalnie wybudowane. Na tej podstawie organ stwierdził brak podstaw do zastosowania przepisów nakazujących rozbiórkę i tym samym bezprzedmiotowość prowadzenia dalszego postepowania w sprawie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła K. Z.
Decyzją z [...].07.2017 r. (nr [...]), DWINB nie uwzględnił odwołania i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego sprawa stała się bezprzedmiotowa, ponieważ nie stwierdzono dokonania istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i przepisów oraz nie stwierdzono dokonania samowoli budowanej w zakresie przyłącza energetycznego. Argumentując powyższe stanowisko DWINB przywołał treść art. 36a ust. 5 i 5a u.p.b. wskazując jakie odstąpienia od projektu budowlanego należy uznać za istotne. Organ nie stwierdził, aby któryś z przypadków wskazanych w ww. przepisach wystąpił w niniejszej sprawie. W ocenie DWINB, jedyną kwestią wymagającą wyjaśnienia była realizacja przyłącza energetycznego, które nie zostało przewidziane w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Ustalone jednak zostało, że jego inwestorem była spółka A, która wykonała je na podstawie zgłoszenia.. Odnosząc się do zarzutu "odległości okien" budynku od granicy z działką skarżącej, organ odwoławczy na podstawie szczegółowej inwentaryzacji geodezyjnej i informacji geodety stwierdził, że obiekt został wybudowany zgodnie z projektem budowlanym. Kwestie legalności samego pozwolenia na budowę oraz zgodności z prawem projektu budowlanego nie mogą zaś być przedmiotem niniejszego postępowania i nie należą do kompetencji organu nadzoru budowlanego.
Z powyższym rozstrzygnięcie nie zgodziła się K. Z., która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wyrokiem z 10.01.2018 r., sygn. akt II SA/Wr 604/17 Sąd uchylił zaskarżoną decyzję DWINB nr [...] z [...].07.2017r.
W uzasadnieniu orzeczenia WSA wskazał, że organy nadzoru budowlanego pominęły zupełnie kwestię lokalizacji - w tym zgodności z projektem i przepisami - zadaszenia nad wejściem, nie oceniły zgodności usytuowania ścian z otworami okiennymi i drzwiowymi z projektem budowlanym samodzielnie, opierając się jedynie na dokumentacji geodety, podczas gdy obowiązkiem organu nadzoru budowlanego - jako orzekającego w sprawie - było także samodzielne poczynienie ustaleń w tym zakresie (najpierw podczas oględzin i kontroli a następnie po odniesieniu ich do projektu zagospodarowania terenu), oczywiście przy wykorzystaniu dokumentacji sporządzonej przez geodetę, a następnie przedstawienie własnej oceny. WSA wskazał także, że skoro przedmiot postępowania obejmował całą inwestycję, to wydane decyzje powinny zawierać rozważania wskazujące, czy charakterystyczne parametry budynku, jak powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość odpowiadają tym parametrom ustalonym w pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym. Sąd zwrócił także uwagę, że PINB po wszczęciu postępowania nie przeprowadził oględzin (z udziałem skarżącej), opierając się jedynie na ustaleniach z kontroli przeprowadzonej jeszcze przed wszczęciem postępowania.
Ponownie rozpatrując sprawę WINB decyzją z [...].08.2018 r. (nr [...]) uchylił w całości decyzję pierwszej instancji z [...].04.2017 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W powtórzonym postępowaniu PINB przeprowadził w dniu [...].02.2019 r. oględzin na terenie nieruchomości przy ul. [...] (bez udział skarżącej, której pełnomocnik nie został wpuszczony na teren posesji przez jej właściciela). Wynika z nich, że z uwagi na brak wyniesienia granic w terenie między działkami wykonano pomiary od ścian budynku do ogrodzenia z desek, a pomiary wykonano taśmą zwijaną z tworzywa sztucznego. Ustalono, że odległość ściany frontowej od ogrodzenia wynosi 2,77 m; odległość ściany podłużnej (bocznej) od ogrodzenia wynosi 2,88 m; odległość ściany tylnej od ogrodzenia wynosi 2,88m i 2,68m. Podczas oględzin dokonano pomiaru długości i szerokości budynku. Stwierdzono, że długość budynku wynosi - 10,24 m, a szerokość wynosi (6,02+2,42) = 8,44 m. Z uwagi na kolizję z wystającymi elementami zewnętrznymi budynku nie dokonano pomiaru wysokości obiektu od gruntu do kalenicy budynku, co zostało odnotowane w protokole z oględzin. Podczas oględzin dokonano pomiaru odległości zadaszenia nad wejściem do budynku do ogrodzenia z posesją skarżącej (działka nr [...]), która wynosi 0,50 m oraz sprawdzono wymiary schodów zewnętrznych, szerokość 2,38 m i długość schodów 4,61 m. Nie dokonano pomiaru wysokości budynku od gruntu do wierzchu kalenicy z uwagi na kolizję z wystającymi elementami zewnętrznymi budynku oraz nie wykonano pomiaru wysokości od wewnątrz budynku ze względu na zabudowę strychu. Ustalono podczas oględzin, że taki pomiar będzie mógł być wykonany tylko przez uprawnionego geodetę, który posiada odpowiedni sprzęt pomiarowy. Pełnomocnik skarżącej odmówił podpisania protokołu z oględzin z uwagi, że nie brał czynnego udziału w oględzinach i pomiarach, co wynikało z braku zgody P. R. na wejście na posesję.
Postanowieniem z [...].03.2019 r., nr [...] PINB zażądał od inwestora – P. R. przedłożenia w określonym terminie informacji geodety z pomiaru geodezyjnego w zakresie wysokości budynku mieszkalnego nr [...] w odniesieniu do terenu przy budynku i w odniesieniu do poziomu posadzki parteru, sporządzonej przez uprawnionego geodetę z uwagi na brak możliwości wykonania tej czynności podczas wyznaczonych oględzin.
Dnia [...].04.2019 r. wpłynęło do PINB pismo inwestora przedkładające oświadczenie uprawnionego geodety. Stwierdzono w nim, że wysokość budynku mieszkalnego nr [...] w odniesieniu do terenu przy budynku wynosi 7,8 m i jest zgodna z zatwierdzonym projektem, natomiast w odniesieniu do poziomu posadzki wynosi 7,3 m. i jest zgodna z zatwierdzonym projektem.
Po zawiadomieniu o gotowości do wydania decyzji w sprawie pismem z [...].05.2019 r. skarżąca ponownie oświadczyła, że nie wyraża zgody na legalizację samowoli.
Dnia [...].06.2019 r. do organu wpłynęło zgłoszenie udziału w prowadzonym postępowaniu Prokuratora Prokuratury Regionalnej we W.
Decyzją z [...].08.2019 r. (nr [...]) PINB nakazał inwestorowi – P. R. w terminie dwunastu miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji, doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z przepisami, poprzez wykonanie następujących czynności: 1). zlikwidowanie otworu drzwiowego i otworu okiennego w ścianie frontowej znajdujące się w świetle granicy z działką nr [...], poprzez zamurowanie; 2). przesunięcie dwóch okien dachowych w celu uzyskania 4,00 m odległości od granicy z działką nr [...]; 3). zlikwidowanie otworów okiennych w ścianie tylnej budynku (parter i poddasze) znajdujących się w świetle granicy z działką nr [...], poprzez zamurowanie; 4). przebudowanie schodów wejściowych do budynku w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z przepisami, poprzez zmniejszenie ich szerokości, w celu zachowania przepisowej odległości od granicy z działką nr [...]; 5). przebudowanie zadaszenia nad wejściem do budynku w celu doporowadzenia do. stanu zgodnego z przepisami, tj. § 12 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019r., poz.1065).
Od powyższej decyzji odrębne odwołania wnieśli K. Z. oraz P. R.
Po ich rozpatrzeniu, decyzją z [...].02.2020 r. (nr [...]), DWINB uchylił decyzję pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że usytuowanie budynku jest zgodne z projektem zagospodarowania działki zatwierdzonym decyzja z [...].06.2003 r. (nr [...]), aczkolwiek jest niezgodne z wówczas obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Organ odwoławczy stwierdził też, że projekt przewidywał budowę okien połaciowych. Odnosząc się do kwestii zadaszenia oraz schodów wejściowych, według organu odwoławczego, ich wykonanie nastąpiło z odstępstwem od przepisów techniczno-budowlanych. Ponadto organ odwoławczy stwierdził naruszenia przepisów postępowania w postaci pominięcia właściciela nieruchomości – J. R., jako strony oraz pomijanie S. Z. - pełnomocnika K. Z. przy doręczaniu pism w postępowaniu.
Opisaną na wstępie decyzją [...].06.2020 r. (nr [...]) PINB nakazał właścicielowi nieruchomości – J. R. w terminie do [...].06.2021 r., w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem, wykonanie następujących robót budowlanych: 1). doprowadzić schody wejściowe do budynku do szerokości 1,93m, tj. do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym decyzją nr [...]; 2). doprowadzić zadaszenie nad wejściem do budynku do szerokości 0,90m, tj. do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym decyzją nr [...].
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła K. Z. Skarżąca podtrzymała wszystkie wcześniejsze twierdzenia i wnioski dowodowe. Zarzuciła organowi I instancji rażące naruszenie prawa budowlanego, procedury administracyjnej, prawa administracyjnego, a także prawa karnego poprzez potwierdzenie nieprawdy i fałszowanie stanu faktycznego sprawy dotyczącej samowoli budowlanej. Zdaniem skarżącej, organ I instancji, którego zażądała wyłączenia, wydając zaskarżoną decyzję, nie wykonał wskazań co do dalszego postępowania wynikających z wyroku WSA we Wrocławiu z 10.01.2018 r., sygn. akt II SA/Wr 604/17 oraz decyzji DWINB z [...].08.2018 r. Skarżąca podtrzymała twierdzenie dotyczącego braku posiadania przez inwestora pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego. Wskazała, że wydana w sprawie decyzja o pozwoleniu na budowę, bez uzyskania wcześniejszej zgody na odstępstwo od przepisów prawa budowlanego dotyczących minimalnej odległości ściany budynku od granicy działki budowlanej, nie może dawać inwestorowi prawa do takiego zbliżenia w projekcie budowlanym. Wskazała też, że decyzja o pozwoleniu na budowę została uzyskana bezprawie, ponieważ został ona wydana z pominięciem innych stron postępowania.
DWINB nie uwzględnił odwołania i zaskarżoną decyzją z [...].08.2020 r. (nr [...]), utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji. DWINB podzielił oceny faktyczne i prawne zawarte w decyzji PINB, stwierdzając istnienie podstaw do zastosowania w sprawie art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. w zakresie dotyczącym schodów wejściowych do budynku oraz zadaszenia. Wskazał, że zachodzi przypadek określony w art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b. - istotne odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych tj. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. DWINB wyjaśnił, że w toku postępowania ustalono, że budynek będący przedmiotem postępowania powstał na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty D. z [...].06.2003 r. (nr [...]), co wyklucza zastosowanie w niniejszej sprawie art. 48 u.p.b. Na podstawie analizy materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że budynek został wybudowany z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych, lecz zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę. Z zatwierdzonego decyzją nr [...] projektu budowlanego wynika, że ściana frontowa budynku mieszkalnego projektowana jest w odległości 3,00 m od granicy z działką nr [...], ściana podłużna (boczna) jest projektowana w odległości 3,00 od tej działki, a ściana tylna budynku także jest zaprojektowana w odległości 3,00 m od działki nr [...], co zostało potwierdzone przez geodetę w informacji z [...].07.2017 r. (karta akt I instancji nr [...]). Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że ściana frontowa w części znajdującej się w świetle granicy z działką nr [...] posiada projektowane otwory okienne na parterze i piętrze oraz drzwiowy (wejście do budynku) w poziomie parteru. Z projektu wynika też, że ściana tylna jest projektowana jako ściana z otworami okiennymi. W informacji z [...].02.2017 r. uprawniony geodeta określił, że odległość drzwi wejściowych w świetle granicy z działką nr [...] wynosi 3,00 m. Taka sama odległość dotyczy okna łazienki na poddaszu w świetle granicy działki (karta akt I instancji nr [...]). Odnosząc się do pomiarów zrobionych podczas oględzin z [...].02.2019r. DWINB zwrócił uwagę na sposób ich wykonania (taśmą zwijaną z tworzywa sztucznego od ścian budynku do ogrodzenia z desek - z uwagi na brak wyniesienia granic w terenie między działkami). W ten sposób ustalono, że odległość ściany frontowej od ogrodzenia wynosi 2,77 m; odległość ściany podłużnej (bocznej) od ogrodzenia wynosi 2,88 m; odległość ściany tylnej od ogrodzenia wynosi 2,88m i 2,68m. Według organu odwoławczego, w takiej sytuacji nie można jednoznacznie i bezsprzecznie stwierdzić, że odległości te pokrywają się z odległościami od granicy działki, tym bardziej, że różnice między odległością w projekcie budowlanym a stwierdzoną podczas oględzin są niewielkie i mogą być objęte tzw. niepewnością pomiaru. Dodatkowo znajdujące się w dokumentach pomiary geodezyjne ich nie potwierdzają. Dlatego organ odwoławczy, uwzględniając brak wyniesienia granic w terenie między działkami, uznał za wiarygodniejsze pomiary geodezyjne. W związku z powyższym stwierdził, że usytuowanie budynku mieszkalnego jest zgodne z projektem zagospodarowania działki zatwierdzonym decyzją nr [...], choć niezgodne z przepisami. W taki sam sposób zakwalifikował wykonanie okien połaciowych na połaci dachu od strony granicy z działka nr [...]. Stwierdził ich wykonanie zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, pomimo tego że odległość okien połaciowych do granicy z działką nr [...] wynoszące 3,40 m (karta akt nr [...]), naruszają § 12 ust. 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Za nieistotne odstępstwo organ odwoławczy zakwalifikował zmianę powierzchni zabudowy budynku. W tym zakresie organ stwierdził, że długość budynku według projektu powinna wynosić 10,20m, a z pomiaru dokonanego podczas oględzin 10,24 m, co daje różnicę 4 cm. Szerokość budynku według projektu wynosi 8,45m, a z pomiaru szerokość wynosi 8,47m dla ściany frontowej i 8,44m dla ściany tylnej (różnica od -3 cm do +2 cm). Wysokość obiektu od posadzki parteru do wierzchu kalenicy powinna wynosić 7,33m, a zmierzona przez uprawnionego geodetę wysokość ta wynosi 7,30 m (różnica 3 cm). Wysokość obiektu od terenu podana w zatwierdzonym projekcie budowlanym wynosi 7,81 m, a zmierzona przez uprawnionego geodetę wynosi 7,80m (różnica 1cm). Projektowana powierzchnia zabudowy według projektu powinna wynosić 86,20 m2. Według obliczeń na podstawie pomiarów w terenie wynosi: (8,44+8,47)/2 x (10,21+10,24)/2 = 86,45 m2. Różnica między projektowaną powierzchnią zabudowy a wyliczoną na podstawie pomiarów wykonanych podczas oględzin wynosi: 86,45m2 - 86,20m2 = 0,25 m2. Dodatkowo organ odwoławczy porównał powyższe pomiary do obecnie obowiązujących normatywów wynikających z art. 36a ust. 5a pkt 1 u.p.b. Na tej podstawie stwierdził, że stanowią one nieistotne zmiany parametrów technicznych obiektu, tj. długości, szerokości i wysokości, albowiem wynosiły one: przy projektowanej długości budynku 10,20 m x 2% = 0,204m, przy projektowanej szerokości budynku 8,45 m x 2% = 0,169 m, natomiast przy projektowanej wysokości 7,81 m x 2% = 0,156 m. Na tej podstawie organ odwoławczy stwierdził, że faktyczne wymiary budynku, tj. wysokość, długość i szerokość budynku - w świetle obecnie obowiązujących przepisów – zakwalifikować należy za nieistotne zmiany w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych budynku, ponieważ wprowadzone zmiany tych parametrów mieściłyby się w określonym przez ustawę przedziale, który ustawodawca dopuścił jako dopuszczalne. Stwierdzone różnice są nieistotne i nie mają wpływu na sąsiednią nieruchomość.
Odnosząc się do kwestii zadaszenia nad wejściem do budynku organ odwoławczy stwierdził, że zatwierdzony projekt budowlany przewidywał budowę zadaszenia o szerokości 0,90 m (w kierunku do granicy z działką nr [...]) nad wejściem i schodami do budynku, natomiast z pomiarów wykonanych podczas oględzin wynika, że szerokość zadaszenia wynosi 2,38 m, a jego krawędź znajduje się w odległości 0,50 m od ogrodzenia między działkami (nie jest to odległość od granicy między działkami). Oznacza to, że zadaszenie nad wejściem zostało powiększone i zbliżone do granicy z działką nr [...]. Z przedłożonej informacji geodezyjnej z [...].07.2016r. wynika, że zadaszenie nad wejściem jest o wymiarach: szerokość od frontu 2,40 m a długość 4,60 m. Powołując się na § 12 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (w wersji obowiązującej w trakcie budowy), zgodnie z którym okapy i gzymsy nie mogą pomniejszać wymaganych w ust. 3, 6 i 7 odległości od granicy działki budowlanej o więcej niż 0,5 m, natomiast takie elementy jak balkony, galerie, werandy, tarasy lub schody zewnętrzne - o więcej niż 1 m, organ II instancji stwierdził, że inwestor wykonał zadaszenie niezgodnie z zatwierdzonym projektem i z odstępstwem od przepisów techniczno- budowlanych. Również schody wejściowe do budynku zostały wykonane z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych. W tym zakresie ustalono, że schody pomniejszają odległość do granicy z działką nr [...] o więcej niż 1,00 m. W zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu zaprojektowano budynek mieszkalny na działce nr [...] w taki sposób, że jego ściana frontowa przy której zaprojektowano schody wejściowe znajduje się w odległości 3,00 m od granicy z działką nr [...], a schody wejściowe do budynku zostały zaprojektowane w tym przypadku o szerokości 1,93 m od budynku w kierunku granicy z działką nr [...]. Z powyższego wynika, że projektowane schody pomniejszają odległość do granicy o 0,93 m, więcej niż wynikało to z przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących przed i po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.
Wobec stwierdzonych naruszeń przepisów techniczno-budowlanych za zasadne organ uznał zastosowanie art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b. Wskazał, że zakres unormowania tego przepisu znajduje zastosowanie również do stanów faktycznych, w których inwestor nie dopuszcza się istotnego naruszenia pozwolenia na budowę i projektu budowlanego, ale wykonał roboty budowlane w sposób istotnie naruszający przepisy, to jest naruszył je tak dalece, że wymaga to ingerencji nadzoru budowlanego. Wskazując na brak potrzeby wydawania decyzji z art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. (nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawiania projektu budowlanego zamiennego), organ uznał za zasadne nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b.).
Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania za bezsporne w niniejszej sprawie organ odwoławczy uznał, że budynek mieszkalny jednorodzinny został wybudowany legalnie, na mocy decyzji z [...].06.2003 r. (nr [...]). Kwestię tę przesądził również WSA we Wrocławiu w wyroku z 10.01.2018 r. (sygn. akt II SA/Wr 604/17). W tym wyroku WSA uznał również za trafnie posługiwanie się przez organy określeniem budynek mieszkalny jednorodzinny zamiast wielorodzinny, co związane jest ze zmianą przepisów i wprowadzeniem definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Ponadto DWINB stwierdził, że organ l instancji zastosował się do wytycznych wyroku, jak i wcześniejszych decyzji organu odwoławczego. Przeprowadził bowiem oględziny, dokonał samodzielnych ustaleń w zakresie odległości. Zweryfikował czy zadaszenie nad wejściem zostało zrealizowane zgodnie z projektem i czy jego wykonanie nie narusza przepisów prawa budowlanego oraz techniczno-budowlanych. Sprawdził samodzielnie charakterystyczne parametry budynku. Odnosząc się do zgodności z warunkami technicznymi powołał obowiązujące rozporządzenie w tym zakresie. W takich okolicznościach, zdaniem DWINB, należało orzec o nakazie doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem, w zakresie robot budowlanych obejmujących schody wejściowe do budynku oraz zadaszenie nad wejściem do budynku.
W skardze na powyższą decyzję K. Z. zażądała uchylenia decyzji DWINB i PINB. Skarżąca zarzuciła organom rażące naruszenie prawa procesowego (art. 6, art. 7, art. 11, art. 15, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a.) i materialnego, przede wszystkim Prawa budowlanego, w tym art. 5 i art. 36 a ust. 1 tej ustawy. Zdaniem skarżącej jej nieruchomość, granicząc z nieruchomością inwestora znalazła się w obszarze negatywnego oddziaływania wybudowanego budynku. Orzekające w sprawie organy pominęły całkowicie fakt zbliżenia budynku do granicy działki nr [...], zmiany usytuowania okien i drzwi, obrotu budynku o 360°, wylania fundamentów na głębokości 2m, braku usadowienia budynku w miejscu nieistniejącego budynku gospodarczego oraz powiększenia jego kubatury, na które to odstępstwa inwestor powinien uzyskać zgodę właściwego organu. Skarżąca uważa także, że inwestor wybudował sporny budynek jako mieszkalny jednorodzinny bez stosownych zezwoleń. Z tego względu, że uzyskał on pozwolenie na wybudowanie budynku wielorodzinnego, nie można zdaniem skarżącej twierdzić, że zgodnie z prawem i pozwoleniem na budowę zrealizował budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Uzyskane pozwolenie nie odnosi się do budynku jednorodzinnego. Ponadto decyzja o pozwoleniu na budowę z 2003 r. jest dotknięta wadą nieważności z mocy prawa i powinna być wyeliminowana z obrotu prawnego. W tym zakresie wskazała, że ani ona ani jej matka nie otrzymała decyzji o pozwoleniu na budowę z 2003 r. (o wydaniu decyzji dowiedziała się dopiero z pisma Starosty z 2016 r.). Nadto, ona, jak też jej poprzednicy prawni nie wyrazili zgody na zbliżenie budynku do granicy.
W dalszej części skargi jej autorka zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego polegającym m.in. na braku rozpoznania wniosków skarżącej oraz nie zawiadomienia jej przez organ I instancji, że zostało wszczęte postępowanie w tej sprawie po wcześniejszym uchyleniu przez WSA we Wrocławiu wyrokiem w sprawie II SA/Wr 604/17 poprzedniej decyzji DWINB. Według skarżącej, orzekające w sprawie organy nie wykonały również wskazań wynikających z wyroku WSA. W ocenie skarżącej, nie została nadal wyjaśniona kwestia wybudowania przyłącza energetycznego przy innym przebiegu niż zostało to przewidziane w projekcie zagospodarowania działki - z ingerencją w jej prawo własności. Wskazała, że zgodnie z art. 36a ust. 1 u.p.b. istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, której inwestor nie posiada. Takiej decyzji nie posiada również obecna właścicielka nieruchomości. Powołując się na pogląd wyrażony w wyroku II SA/Wr 604/17, zdaniem skarżącej, fakt zgłoszenia zakończenia budowy i braku sprzeciwu organu nie nadają inwestycji waloru legalności. Zdaniem skarżącej, inwestor, po zmianie własności nieruchomości, bezprawnie brał udział w czynnościach organu. W jej ocenie, nowa właścicielka nieruchomości (J. R.) powinna na nowo przedłożyć organowi wszystkie dokumenty, w tym pomiary. Ponownie powinno zostać również przeprowadzone całe postępowanie dowodowe.
W końcowej części skargi zawarte zostały wnioski o przeprowadzenie dowodów z wymienionych w skardze dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych oraz sądowych.
W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z [...].02.2021 r. skierowano sprawę na posiedzenie niejawne w trybie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 02.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842, ze zm.).
Pismem z [...].02.2021 r. stanowisko w sprawie przedstawił Prokurator Prokuratury Regionalnej we W., wnosząc o oddalenie skargi w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, albowiem została wydana na podstawie szczegółowo ustalonego stanu faktycznego w oparciu o właściwą podstawę materialno-prawną i z uwzględnieniem zasad procesowych określonych w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego.
Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy decyzji nakazującej wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] (działka nr [...]) do stanu zgodnego z prawem. Należy zarazem uwzględnić, że sprawa ta była już poddana kontroli sądowej. Wyrokiem z 10.01.2018 r., sygn. akt II SA/Wr 604/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w wyniku uwzględnienia skargi, uchylił wydaną uprzednio decyzję organu II instancji z [...].07.2017 r.
W uzasadnieniu wydanego wyroku Sąd stwierdził, że trafne jest stanowisko organu odwoławczego, że będący przedmiotem postępowania budynek mieszkalny został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę. Za trafne też uznano wyjaśnienie kwestii posługiwania się przez organy określeniem: budynek mieszkalny jednorodzinny zamiast wielorodzinny, co związane było ze zmianą przepisów i wprowadzeniem definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Według Sądu, jeżeli przedmiotowy budynek spełnia kryteria określone w tej definicji, to w świetle aktualnie obowiązujących przepisów może być kwalifikowany jako jednorodzinny.
Ponadto Sąd uznał, że ocena legalności przyłącza energetycznego, wobec poczynionych przez organ ustaleń – nie podważanych skutecznie przez skarżącą, że sporne przyłącze stanowiło odrębną od budynku inwestycję, zrealizowaną przez innego inwestora, nie mieści się w granicach przedmiotowych i podmiotowych obecnego postępowania.
Według Sądu, nie została natomiast wystarczająco wyjaśniona, pomimo prowadzenia postępowania w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie całej inwestycji, kwestia - zgodności z projektem i przepisami prawa - lokalizacji zadaszenia nad wejściem. Niezależnie od powyższego Sąd uznał za niewystarczające rozważania organu odwoławczego w kwestii oceny zgodności z projektem budowlanym i przepisami sytuowania ścian budynku oraz otworów okiennych i drzwiowych od granicy z działką skarżącej. W tym zakresie Sąd nakazał organowi podjąć samodzielne ustalenia (najpierw podczas oględzin i kontroli a następnie po odniesieniu się do projektu zagospodarowania terenu), przy wykorzystaniu dokumentacji sporządzonej przez geodetę. Wydana na tej podstawie decyzji powinna również zawierać rozważania wskazujące, czy charakterystyczne parametry budynku, jak powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, odpowiadają parametrom ustalonym w pozwoleniu na budowę.
Stosownie do art. 153 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) : dalej: ″p.p.s.a.″ organ administracji publicznej orzekający ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Ocena prawna i wskazania zawarte w orzeczeniu sądu, z mocy ww. przepisu, wiążą w sprawie sądy oraz organ ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania, jeżeli nie zostanie ono uchylone chyba, że przepisy prawa uległy zmianie.
Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że ponownie rozpatrując sprawę organy nadzoru budowlanego dostosowały się do oceny prawnej i wytycznych przedstawionych w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Wr 604/17. Nie ma jednocześnie podstaw do ponownego kwestionowania oceny prawnej dotyczącej legalności zrealizowania budynku mieszalnego jednorodzinnego oraz przyłącza energetycznego. Przyjdzie dalej zauważyć, że PINB, po uchyleniu przez DWINB decyzji pierwszej instancji z [...].04.2017 r., przeprowadził w dniu [...].02.2019 r. oględziny na terenie nieruchomości przy ul. [...]. Zobowiązał również inwestora do przedłożenia pomiarów w zakresie wysokości budynku mieszkalnego w odniesieniu do terenu przy budynku i w odniesieniu do poziomu posadzki parteru, sporządzonych przez uprawnionego geodetę. Wyniki takich pomiarów organ otrzymał w dniu [...].04.2019 r.
Na podstawie tych dowodów oraz przy wykorzystaniu wcześniejszej dokumentacji sporządzonej przez uprawnionego geodetę, organ I instancji przedstawił własną ocenę zgodności z projektem budowlanym i przepisami prawa budowlanego inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...]. W kwestii oceny zgodność z projektem budowlanym i przepisami sytuowania ścian budynku oraz otworów okiennych i drzwiowych od granicy z działką skarżącej, organ I instancji stwierdził, że usytuowanie budynku jest zgodne z projektem zagospodarowania działki zatwierdzonym decyzją Starosty D. nr [...] z [...].06.2003 r. Orzekający w sprawie organ odwoławczy przyjął ustalenia faktyczne dokonane przez PINB, których prawidłowość Sąd również nie kwestionuje, uznając je za zgodne z przepisami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Jako istotne elementy stanu faktycznego - zdaniem Sądu zasadnie - wskazane zostało, że zgodnie z decyzją zatwierdzającą projekt budowlany odległości projektowanych ścian: frontowej, bocznej i tylnej budynku mieszkalnego od granicy z działką nr [...] wynosiła 3,00 m. Utrzymanie takiej odległości przez zrealizowany budynek zostało potwierdzone przez geodetę w informacji z [...].07.2017 r. Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że ściana frontowa w części znajdującej się w świetle granicy z działką nr [...] posiada projektowane otwory okienne na parterze i piętrze oraz drzwiowy (wejście do budynku) w poziomie parteru. Z projektu wynika, że ściana tylna także jest projektowana jako ściana z otworami okiennymi. W informacji z [...].02.2017 r. uprawniony geodeta określił odległość drzwi wejściowych w świetle granicy z działką nr [...] wynosi 3,00 m, odległość okna łazienki, na poddaszu w świetle tej samej granicy wynosi 3,00 m. Również ustalono odległość okien połaciowych do tej granicy, która wynosi projektowane 3,40m. Odnosząc się w tym miejscu do kwestii pomiarów dokonanych podczas oględzin z [...].02.2019 r., w ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo dokonał oceny zgodności usytuowania spornego budynku w odniesieniu do granicy z działką nr [...] w oparciu o pomiary geodezyjne sporządzone zgodnie ze standardami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 09.11.2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego kartograficznego (Dz. U. z 2011 roku, Nr 263, poz. 1572). W tym zakresie ze względu na brak wyniesienia granic w terenie i tym samym niemożność utożsamiania lokalizacji ogrodzenia między działkami z przebiegiem granic geodezyjnych, nie można było jednoznacznie i bezsprzecznie stwierdzić, że odległości zmierzone podczas oględzin pokrywają się z odległościami od granicy działki. Stąd organy nadzoru budowlanego poprawie uznały pomiary geodezyjne za wiarygodniejsze. Ponadto należy dodać, że pewne niewielkie odstępstwa od przewidzianej w projekcie budowlanym odległości budynku od granicy działki budowlanej mogą wynikać z przyczyn od inwestora niezależnych, np. z rodzaju użytych materiałów budowlanych (dodatkowego ocieplenia). Skarżąca w toku postępowania administracyjnego, ani w toku postępowania sądowego, nie podważyła poprawności tych ustaleń.
Tym samym w ocenie Sądu uprawniona jest ocena zawarta w zaskarżonej decyzji o usytuowaniu budynku mieszkalnego zgodne z projektem zagospodarowania działki zatwierdzonym decyzją nr [...], aczkolwiek niezgodne z przepisami. W tym aspekcie niniejszej sprawy zgodzić się należy ze skarżącą, że zarówno projekt budowlany – zatwierdzony decyzją nr [...], jak również istniejący stan faktyczny dotyczący zbliżenia budynku mieszkalnego do granicy działki budowlanej, są bezspornie niezgodne z przepisami § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W tym przypadku nie można jednak stawiać inwestorowi zarzut nielegalnego zbliżenia budynku mieszkalnego do granicy działki nalężącej do skarżącej, skoro dokonując jego budowy zastosował się do ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W sytuacji istnienia w obrocie prawnym decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oraz zatwierdzającej projekt budowlany, istnieje prawne domniemanie legalności objętej tą decyzją inwestycji. Jak przyjmuje się orzecznictwie (por. wyrok NSA z 17.01.2020 r., sygn. akt II OSK 443/18), w przypadku wykonywania robót budowlanych na podstawie i zgodnie z pozwoleniem na budowę, ale niezgodnie z przepisami (art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b.), nie można nałożyć obowiązku doprowadzenia tak wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, nie zważając na to, że są one wykonane zgodnie z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Oznaczałoby to możliwość zakwestionowania prawidłowości ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę bez jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności w jednym z trybów przewidzianych w k.p.a. Takie działanie naruszałoby zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.). Ustawodawca, formułując zakres postępowania naprawczego (art. 50-51 u.p.b.), dokonał świadomego wyboru, uznając, że w przypadku, gdy roboty budowlane są wykonywane sprzecznie z przepisami, ale zgodnie z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, doprowadzenie tak wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem jest możliwe jedynie po uprzednim zakwestionowaniu w przewidzianym przez prawo trybie weryfikacji ostatecznych decyzji administracyjnych ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę (por. też wyroki NSA z 29.09.2015 r., sygn. akt II OSK 128/14 oraz z 09.01.2019 r., sygn. akt II OSK 424/17). Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że organ administracji architektoniczno-budowlanej orzekający w przedmiocie pozwolenia na budowę dokonuje m.in. oceny złożonego przez inwestora, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 35 ust. 4 u.p.b.). Jeżeli zatem prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zostało potwierdzone poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, która jest ostateczna i prawomocna, ponowne badanie tej okoliczności naruszałoby zasadę trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej (wyrok WSA w Lublinie z 06.12.2018r., sygn. II SA/Lu 595/18).
Z przedstawionych względów - w okolicznościach niniejszej sprawy - brak było podstaw do nałożenia nakazu rozbiórki, który obejmowałby cały budynek mieszkalny zrealizowany na działce nr [...], skoro poprawnie oceniono, że lokalizacji tego budynku na działce, w tym zbliżenia ścian z otworami okiennymi do granicy z działką nr [...], były zgodne z pozostającym w obrocie prawnym pozwoleniem na budowę. Nie można było zatem w niniejszej sprawie skutecznie domagać się wydania przez organy nadzoru budowlanego innego rozstrzygnięcia z uwagi na wskazywane naruszenia przepisów techniczno-budowlanych. W przypadku wykonania robót budowlanych na podstawie i zgodnie z pozwoleniem na budowę, ale niezgodnie z przepisami, nie można nałożyć obowiązku doprowadzenia tak wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, nie zważając na to, że zostały one wykonane zgodnie z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę.
Ponadto organ nadzoru budowlanego, wykonując wskazania wynikające z wyroku w sprawie o sygn. II SA/Wr 604/17, poprawnie oceniły, że parametry budynku, tj. kubatura, wysokość, długość i szerokość budynku - w świetle obecnie obowiązujących przepisów – kwalifikują się do kategorii nieistotnych zmian w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych budynku, ponieważ mieszczą się one w przedziale określonym w art. 36a ust. 5a pkt 1 u.p.b., który ustawodawca dopuścił jako dopuszczalne (zmiany w zakresie wysokości, długości, szerokości dokonane zostały w zakresie nie przekraczającym istotność granic odstępstwa wynoszących 2%). W tym zakresie organ odwoławczy dokonał wnikliwej i wszechstronnej oceny, biorąc pod uwagę charakter inwestycji. Pamiętać również należy, że kwestia "istotności odstąpienia" pozostawiona została uznaniu administracyjnemu z uwagi na szeroki zakres znaczeniowy przesłanek określonych w art. 36a ust. 5 u.p.b. oraz związane z tym różne możliwości interpretacyjne. W tym zakresie, w ocenie Sądu, organ odwoławczy nie przekroczył granicy takiego uznania, albowiem wskazał, jakie przesłanki zadecydowały o zastosowaniu przyjętej w sprawie kwalifikacji prawnej odstępstwa.
W okolicznościach kontrolowanej sprawy postępowanie dowodowe wykazało natomiast jednoznacznie, że wystąpiły wszystkie okoliczności obligujące właściwy organ do wydania decyzji nakazującej doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem, poprzez wykonanie robót budowlanych obejmujących doprowadzenie schodów wejściowych do budynku do szerokości 1,93m oraz zadaszenie nad wejściem do budynku do szerokości 0,90m – a więc do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym. Czynności dowodowe w tym zakresie były wystarczające do ustalenia wszystkich okoliczności istotnych w sprawie, zaś ocena tych dowodów – prawidłowa. Należy przypomnieć, że stosownie do art. 51 ust. 1 u.p.b., przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Jak wynika z art. 51 ust. 7 u.p.b., przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. W ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy nadzoru budowlanego doszły do prawidłowych wniosków w świetle mających zastosowanie sprawie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 u.p.b. Uwzględniając fakt, że w zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu przewidziano budowę zadaszenia o szerokości 0,90 m (w kierunku do granicy z działką nr [...]) nad wejściem i schodami do budynku, natomiast z pomiarów wykonanych podczas oględzin wynika, że szerokość zadaszenia wynosi 2,38 m, oznacza to, że zadaszenie nad wejściem zostało powiększone i zbliżone do granicy z działką nr [...]. Z przedłożonej informacji geodezyjnej z [...].07.2016 r. wynika, że zadaszenie nad wejściem jest o wymiarach: szerokość od frontu 2,40 m a długość 4,60 m. Zgodnie z § 12 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (w wersji obowiązującej w trakcie budowy) okapy i gzymsy nie mogą pomniejszać wymaganych w ust. 3, 6 i 7 odległości od granicy działki budowlanej o więcej niż 0,5 m, natomiast takie elementy jak balkony, galerie, werandy, tarasy lub schody zewnętrzne - o więcej niż 1 m. W związku z powyższym prawidłowo w sprawie stwierdzono, że inwestor wykonał zadaszenie niezgodnie z zatwierdzonym projektem i z odstępstwem od przepisów techniczno- budowlanych. W ten sam sposób należało zakwalifikować wykonanie schodów wejściowych do budynku. Sporne schody pomniejszają odległość do granicy z działką nr [...] o więcej niż 1,00 m. W zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu schody wejściowe do budynku zostały zaprojektowane o szerokości 1,93 m od budynku w kierunku granicy z działką nr [...]. Z powyższego wynika, że schody pomniejszają odległość do granicy o 0,93 m więcej niż wynikało to z przepisów techniczno-budowlanych obowiązujących przed i po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę budynku.
W takim stanie zaistniały prawne i faktyczne podstawy do wydania decyzji z art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b.
Odnosząc się do zarzutów skargi zauważyć wypada, że w istocie sprowadzają się one do zakwestionowania legalności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Przyjdzie wobec tego z całą mocą podkreślić, że zarzuty dotyczące wadliwości decyzji o pozwoleniu na budowę nie mogą być przedmiotem badania przez organy nadzoru budowlanego w ramach postępowania sprawdzającego legalność inwestycji, albowiem ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę oznacza przyznanie inwestorowi uprawnienia do realizacji zamierzenia budowlanego na warunkach określonych w tej decyzji. Zgodnie z art. 3 pkt 12 u.p.b. pozwolenie na budowę jest decyzją administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowalnych innych niż budowa obiektu budowlanego, konkretyzującym przysługujące inwestorowi prawo zabudowy (art. 4 u.p.b.). Dopóki więc ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę istnieje w obrocie prawnym ukształtowany tym aktem administracyjnym stan prawny, w szczególności w zakresie konkretyzacji uprawnienia inwestora do realizacji określonego zamierzenia budowalnego, jest wiążący także dla organów nadzoru budowlanego. W taki sam sposób, jako spóźniony na tym etapie postępowania, ocenić należy zarzut skargi dotyczący pozbawienia skarżącej oraz jej poprzedników prawnych czynnego udziału strony w postępowaniu zakończonym decyzją z [...].06.2003 r. (nr [...]) o pozwoleniu na budowę.
Nie można też podzielić stanowiska skarżącej odnośnie konieczności dokonania ponownego zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie tylko z tego powodu, że organ odwoławczy uchylił decyzję pierwszej instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Taka decyzja organu odwoławczego nie znosi bowiem skutków prawnych dotycząc podjętych czynności procesowych przez organ I instancji. Wydanie przez organ odwoławczy decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. nie oznacza również bezskuteczności wszystkich dotychczasowych dowodów przeprowadzonych w sprawie. Tym bardziej, że w realiach badanej sprawy, tut. Sąd w wyroku II SA/Wr 604/17 wprost wskazał na możliwość wykorzystania informacji sporządzonej przez geodetę z [...].02.2017 r. Ponadto powodem powtórzenia czynności procesowych w sprawie nie może być zmiana podmiotowa po stronie właścicieli działki nr [...]. Stawiając zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. powinno się wykazać, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tzn. że uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Tymczasem, w tym aspekcie skarżąca nie wykazała powyższej okoliczności, stąd jej zarzut nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z treścią art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Co do zasady sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału faktycznego i dowodowego sprawy zgromadzonego w postępowaniu przed organami administracji. Złożony wniosek w odniesieniu do powołanych w skardze dokumentów, dotyczył dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych z tego względu należało ocenić go jako niezasadny.
Podsumowując, zarzuty skargi nie potwierdziły naruszenia prawa procesowego i materialnego zaskarżoną decyzją. W ocenie Sądu, ponownie rozpatrujący sprawę organy nadzoru budowlanego dopełniły wymogów w zakresie dokonania pełnych ustaleń stanu faktycznego oraz jego oceny w świetle przesłanek, które złożyły się na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi jej stawiane z art. 107 § 1 i 3 k.p.a.
Kierując się powyższym Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niezasadną skargę oddalił.