II SA/Wr 46/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Wojewody Dolnośląskiego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Wrocławia o wymeldowaniu L. K. z miejsca pobytu stałego. Sąd uznał, że organy administracji naruszyły przepisy prawa procesowego, w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i błędną wykładnię art. 35 ustawy o ewidencji ludności. Kluczową kwestią było ustalenie, czy skarżący, który wyjechał za granicę w celach zarobkowych, trwale opuścił swoje miejsce pobytu stałego. Sąd podkreślił, że sama praca za granicą, nawet długoterminowa, nie jest równoznaczna z zerwaniem więzi z dotychczasowym miejscem zameldowania, jeśli nie zostanie wykazane, że centrum życiowe zostało trwale przeniesione. Sąd zwrócił uwagę na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym czasowość pobytu w innym miejscu nie zrywa więzi z miejscem stałego zameldowania, jeśli istnieje wola powrotu. Organy nie wykazały w sposób wystarczający, że skarżący trwale zerwał więzi z lokalem i uczynił inne miejsce swoim centrum życiowym, a zgromadzony materiał dowodowy, w tym dowody opłacania czynszu i zeznania świadka, przemawiały za jego wolą powrotu. Sąd uchylił obie decyzje administracyjne i nakazał organom ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem przedstawionej oceny prawnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących wymeldowania w kontekście wyjazdów zarobkowych za granicę i znaczenia centrum życiowego.
Dotyczy specyficznej sytuacji wyjazdu zarobkowego i konieczności udowodnienia zamiaru powrotu oraz braku trwałego przeniesienia centrum życiowego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wyjazd obywatela polskiego za granicę w celach zarobkowych, nawet długoterminowy, stanowi przesłankę do wymeldowania z miejsca pobytu stałego, jeśli osoba ta wyraża zamiar powrotu i nie przeniosła trwale centrum życiowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sam wyjazd zarobkowy za granicę nie przesądza o trwałym opuszczeniu miejsca pobytu stałego i zerwaniu więzi z nim, jeśli nie zostanie wykazane, że centrum życiowe zostało trwale przeniesione, a osoba wyraża wolę powrotu.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na orzecznictwie NSA, zgodnie z którym samo fizyczne nieprzebywanie w miejscu zameldowania oraz przebywanie za granicą w celach zarobkowych lub edukacyjnych nie jest równoznaczne z opuszczeniem miejsca pobytu stałego, jeśli nie towarzyszy temu trwały zamiar związania się z nowym miejscem i urządzenie tam centrum życiowego. Czasowość pobytu za granicą nie zrywa więzi z dotychczasowym miejscem zameldowania.
Czy organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały prawo materialne w sprawie o wymeldowanie, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy naruszyły przepisy prawa procesowego (art. 7, 77 § 1 k.p.a.) poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i błędną wykładnię art. 35 ustawy o ewidencji ludności, pomijając istotne dla sprawy poglądy orzecznicze.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy nie zebrały i nie oceniły w sposób należyty materiału dowodowego, a ich rozstrzygnięcie było przedwczesne. Pominęły one znaczenie dowodów wskazujących na wolę powrotu skarżącego i jego zamiar utrzymania centrum życiowego w Polsce, a także nie uwzględniły orzecznictwa dotyczącego wyjazdów zarobkowych.
Przepisy (15)
Główne
u.e.l. art. 35
Ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności
Przesłanki wymeldowania obejmują opuszczenie miejsca pobytu stałego oraz niedopełnienie obowiązku wymeldowania. Opuszczenie miejsca pobytu stałego wymaga zarówno elementu faktycznego (nieprzebywanie w lokalu), jak i wolicjonalnego (dobrowolność zmiany miejsca pobytu i zamiar związania się z nowym miejscem).
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej w przypadku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji, jeśli jest to niezbędne dla usunięcia naruszenia prawa.
Pomocnicze
u.e.l. art. 25 § 1
Ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności
Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego tam przebywania. Oba elementy muszą wystąpić łącznie.
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 2
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Możliwość przeprowadzenia przez sąd dowodów z dokumentów, jeśli nie spowodują przedłużenia postępowania.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu art. 21 § 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu art. 4 § 3
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wyjazd zarobkowy za granicę nie przesądza o trwałym opuszczeniu miejsca pobytu stałego. • Istnienie zamiaru powrotu do kraju i utrzymania centrum życiowego w Polsce. • Organy nie zebrały i nie oceniły w sposób należyty materiału dowodowego. • Niewłaściwa wykładnia przepisów ustawy o ewidencji ludności i pominięcie orzecznictwa NSA.
Odrzucone argumenty
Skarżący od 2004 roku nie przebywa stale w lokalu i nie realizuje w nim czynności dowodzących o stałym pobycie. • Okres i cel pobytu za granicą spowodowały, że pobyt na terenie Polski utracił charakter pobytu stałego. • Korzystanie ze świadczeń medycznych za granicą świadczy o koncentracji spraw życiowych tam. • Pozostawienie rzeczy osobistych i odwiedzanie dawnego miejsca pobytu stałego nie dowodzą stałego przebywania w lokalu.
Godne uwagi sformułowania
Opuszczenie miejsca pobytu stałego musi cechować zarówno element faktyczny, polegający na stałym nieprzebywaniu w mieszkaniu, jak i element wolicjonalny, łączony z dobrowolnością zmiany miejsca pobytu. • Dla zaistnienia przesłanki opuszczenia miejsca pobytu konieczne jest, aby fizycznemu przebywaniu osoby w innym miejscu pobytu stałego towarzyszył zamiar stałego związania się z tym innym miejscem, urządzenia w nim swego trwałego centrum życiowego. • Wykonywanie pracy w miejscowości innej niż ta, w której konkretna osoba jest zameldowana na pobyt stały nie oznacza automatycznie, że centrum życiowe tej osoby zlokalizowane jest w miejscowości w której pracuje i że z tego powodu, doszło do zerwania więzi z miejscem w którym jest ona zameldowana na pobyt stały. • Niedopuszczalne jest uprawianie fikcji meldunkowej w poświadczeniu, że osoba zainteresowana w bliżej nieokreślonej przyszłości mogłaby powrócić do lokalu, wyłączenie na podstawie tego, że wyraża ona taki zamiar który nie ma pokrycia w okolicznościach sprawy.
Skład orzekający
Gabriel Węgrzyn
przewodniczący
Adam Habuda
sędzia
Marta Pawłowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymeldowania w kontekście wyjazdów zarobkowych za granicę i znaczenia centrum życiowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wyjazdu zarobkowego i konieczności udowodnienia zamiaru powrotu oraz braku trwałego przeniesienia centrum życiowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu wymeldowania i wyjazdów zarobkowych, pokazując, jak sąd interpretuje pojęcie 'centrum życiowego' i 'opuszczenia miejsca pobytu stałego'.
“Czy praca za granicą oznacza utratę stałego zameldowania? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.