II SA/Wr 45/09

II SA/Wr 45/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2009-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-01-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Zygmunt Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
art. 93
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski (spraw), Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek, Sędzia WSA Anna Siedlecka, Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2009r. sprawy ze skargi M.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania proponowanego podziału nieruchomości. oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego - postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...], opiniujące pozytywnie proponowany podział nieruchomości położonej we W., oznaczonej geodezyjnie jako działka nr 14/1, AM-9, obręb P..
W uzasadnieniu w/w postanowienia przedstawiając stan faktyczny sprawy, Kolegium wskazało, że organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie podziału opisanej na wstępie nieruchomości. Celem podziału jest wydzielenie działki gruntu niezbędnej do realizacji wału przeciwpowodziowego zgodnie z postanowieniami uchwały Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w rejonie przeciwpowodziowego wału K. we W. (Dz. Urz. Woj. D. z dnia [...] Nr [...], poz. [...]), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 2006r.. Po ponownym (w sumie już trzecim) rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji w/w postanowieniem opiniując pozytywnie wstępny projekt podziału, przewidział podział nieruchomości na dwie działki ewidencyjne nr 14/3 i nr 14/4. W uzasadnieniu organ ten stwierdził, że zgodnie z przepisami obowiązującego na tym terenie planu miejscowego opisana nieruchomość w części przeznaczona jest na cele budowy wału przeciwpowodziowego (oznaczonego w planie symbolem WPP), zaś linia proponowanego podziału nieruchomości przebiega wzdłuż linii rozgraniczającej funkcję terenu przeznaczonego na wał przeciwpowodziowy. Przez to należało wydać opinię pozytywną.
Zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji wniósł M.T., zarzucając, że w wydanych postanowieniach wymieniane są każdorazowo inne wielkości działki pod budowę wału przeciwpowodziowego. Ponadto strona wskazała, że Gmina "narzucając lokalizację wału", narusza przepisy prawa, ponieważ nie poczuwa się do odpowiedzialności za zaniedbania w utrzymywaniu obiektów i urządzeń wodnych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło w dalszej części uzasadnienia, że zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2). Opinię w sprawie zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 93 ust. 5). W myśl zaś art. 97 ust. 3 pkt 1 w/w ustawy - podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. Celem publicznym w rozumieniu powołanej wyżej ustawy jest zaś m.in. budowa oraz utrzymywanie obiektów i urządzeń służących ochronie przed powodzią (art. 6 pkt 4).
Zdaniem Kolegium, organ pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie uprawniony był do wszczęcia z urzędu postępowania dotyczącego podziału nieruchomości, albowiem celem podziału jest budowa obiektu służącego ochronie przed powodzią. Wydanie jednak decyzji zatwierdzającej z urzędu podział nieruchomości musi być poprzedzone pozytywnym zaopiniowaniem wstępnego projektu podziału. Rozpatrując sprawę zgodności z planem wstępnego projektu podziału – bez względu na tryb postępowania (czy postępowanie zostało wszczęte na wniosek czy z urzędu), należało uprzednio wziąć pod uwagę formalne wymagania stawiane samemu wnioskowi o dokonanie podziału, a także wstępnemu projektowi podziału. Organ zobligowany jest zawsze ustalić krąg właścicieli nieruchomości, stan ewidencyjny nieruchomości, uzyskać wymagane pozwolenia i sporządzić dokumenty, które przyjęte zostaną do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Zgodnie z art. 97 ust. 1a i ust. 1b ustawy o gospodarce nieruchomościami do wniosku o dokonanie podziału nieruchomości należy dołączyć następujące dokumenty: 1) stwierdzające tytuł prawny do nieruchomości; 2) wypis z katastru nieruchomości i kopię mapy katastralnej obejmującej nieruchomość podlegającą podziałowi; 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli była wydana przed dniem złożenia wniosku o podział, obowiązującą w dniu złożenia winsoku; 3a) pozwolenie wojewódzkiego konserwatora zabytków, w przypadku nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków; 4) wstępny projekt podziału, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95; 5) protokół z przyjęcia granic nieruchomości; 6) wykaz zmian gruntowych; 7) wykaz synchronizacyjny, jeżeli oznaczenie działek gruntu w katastrze nieruchomości jest inne niż w księdze wieczystej; 8) mapę z projektem podziału. Jeżeli jednak jest wymagane wyrażenie opinii o zgodności projektu podziału z miejscowym planem, dokumenty wymienione w punktach od 5-8 dołącza się do wniosku o podział nieruchomości po uzyskaniu pozytywnej opinii. Analiza formalnej poprawności wstępnego projektu podziału wymaga natomiast odniesienia do § 3 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663). Zgodnie z tym przepisem wstępny projekt podziału nieruchomości opracowuje się na kopii mapy zasadniczej, a w przypadku jej braku - na kopii mapy katastralnej, uzupełnionej o niezbędne dla projektu podziału elementy zagospodarowania terenu. Wstępny projekt podziału nieruchomości powinien zawierać w szczególności: 1) granice nieruchomości podlegającej podziałowi; 2) oznaczenie nieruchomości podlegającej podziałowi według danych z katastru nieruchomości oraz księgi wieczystej, a w razie jej braku - według innych dokumentów określających stan prawny nieruchomości; 3) powierzchnię nieruchomości podlegającej podziałowi; 4) naniesione w kolorze czerwonym granice projektowanych do wydzielenia działek gruntu; 5) przedstawione w kolorze czerwonym powierzchnie projektowanych do wydzielenia działek gruntu; 6) przedstawioną w formie graficznej w kolorze czerwonym lub w formie opisowej propozycję sposobu zapewnienia dostępu projektowanych do wydzielenia działek gruntu do drogi publicznej.
Kolegium stwierdziło, że organ prowadzący postępowanie przeprowadził dowód z odpisu zwykłego z księgi wieczystej, wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów oraz dokumentu wstępnego projektu podziału, zaś sporządzony projekt podziału zawiera przy tym elementy wymagane mocą § 3 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r.. Wobec czego zaistniały podstawy do merytorycznej oceny rozwiązań przewidzianych we wstępnym projekcie podziału w kontekście obowiązującego planu miejscowego.
Organ właściwy do wydania opinii w szczególności zobowiązany jest do zbadania celu podziału oraz zamierzonego przeznaczenia i zagospodarowania działek powstałych w wyniku podziału. Oznacza to, że przy zatwierdzeniu projektu podziału organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu, określone w planie miejscowym, i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także czy służy temu przeznaczeniu. Dodatkowym kryterium dopuszczalności zatwierdzenia projektu jest określona wprost przez ustawodawcę koniczność badania możliwości przyszłego zagospodarowania nowoutworzonych działek, właśnie zgodnie z celem i przeznaczeniem nieruchomości w planie miejscowym. Intencją takiego rozwiązania jest to, aby podział nieruchomości nie niweczył celów planowania przestrzennego i sposób racjonalnego wykorzystania gruntów określonych w planie miejscowym. Nieruchomość objęta postępowaniem – jak wskazało Kolegium – jest przeznaczona w części wschodniej pod budowę wału przeciwpowodziowego – symbol WPP (§ 7 uchwały w sprawie planu miejscowego), z zakazem trwałej zabudowy - symbol R1 (§ 14 uchwały). Zestawienie załącznika graficznego obowiązującego planu miejscowego oraz projektu podziału nieruchomości wskazuje jednoznacznie, że linia proponowanego podziału nieruchomości na nowe działki nr 14/3 i nr 14/4 przebiega dokładnie wzdłuż linii rozgraniczających w miejscowym planie tereny o odmiennym przeznaczeniu. Każda z nowopowstałych działek kwalifikuje się zatem do zagospodarowania zgodnego z miejscowym planem, tj. projektowana działka nr 14/4 może być wykorzystana na cele rolne, zaś działka nr 14/3 – na cele wału przeciwpowodziowego. Tym samym wstępny projekt podziału zgodny jest z postanowieniami miejscowego planu zarówno co do przeznaczenia jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Konkludując Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji o zgodności proponowanego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Odnosząc się natomiast do zarzutów zależenia, Kolegium wskazało, że nie mogą one zostać uwzględnione na etapie oceny w postępowaniu odwoławczym legalności postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału nieruchomości. Jak wynika bowiem z poczynionych wyżej rozważań, podstawą oceny meritum sprawy są wyłącznie ustalenia obowiązującego planu miejscowego. W szczególności przedwczesne jest poruszanie na tym etapie kwestii prawidłowości obliczenia powierzchni wydzielonych działek. Dopiero bowiem po pozytywnym zaopiniowaniu projektu podziału, a przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt podziału, dokonane będzie przyjęcie granic nieruchomości (§ 7 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości) i weryfikacja prawidłowości określenia powierzchni nieruchomości, celem rozstrzygnięcia kwestii sporządzenia ewentualnego wykazu synchronizowanego.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł M.T., domagając się jego uchylenia w całości jako naruszające w sposób rażący prawo, słuszny interes społeczny i interes prawny skarżącego. Ponadto wniósł o powołanie komisji, celem przeprowadzenia wizji w terenie (dla ustalenia faktów) i zaproponowania optymalnej lokalizacji wału przy uwzględnieniu rachunku ekonomicznego i wyeliminowania zagrożeń dla mienia i zdrowia mieszkańców.
1. Zdaniem skarżącego proponowany podział jest niezgodny z ustawą o gospodarce nieruchomościami, ponieważ powstanie w skutek podziału działka bez możliwości użytkowania na warunkach obecnych, zaś po zrealizowaniu budowy wału znajdzie się na terenie zalewowym i jako polder zalewowy będzie bez wartości i w dyspozycji regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Dotychczas była to pełnowartościowa działka z możliwością uzbrojenia. Działka zlokalizowana jest na szerokości ok. 60 m przy ul. [...], a po wybudowaniu wału zostanie odcięta od ulicy publicznej. Działka ta nigdy nie leżała w strefie zalewowej, o czym stanowi opinia Wydziału Gospodarki Przestrzennej Urzędu Dzielnicowego W.-F., o możliwości lokalizacji budynku gospodarczego na potrzeby jakie wówczas występowały w związku z likwidacją przez władze budynków gospodarczych przy ul. [...].
2. Podział jest niezgodny z art. 93 ust. 3 w/w ustawy, ponieważ projektowana do wydzielenia działka zostanie pozbawiona samodzielnego dostępu do drogi publicznej, tj. do ulicy [...].
3. Ponadto podział działki jest niezgodny z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości:
a) § 3 ust. 2 pkt 2 – projekt podziału na załączniku zawiera inne dane niż w wypisie i wyrysie z katastru nieruchomości, który posiada skarżący;
b) § 3 ust. 2 pkt 3 – powierzchnie działek powstałych po podziale są każdorazowo inne, podawane w załącznikach do postanowienia, co jest niezgodne z rzeczywistą potrzebą, tj. 1100 m2 wg projektantów wału;
c) § ust. 2 pkt 6 – brak propozycji sposobu zapewniania dostępu projektowanych do wydzielenia działek do drogi publicznej. Brak nazwy drogi publicznej (adresu działki) na załączniku.
4. Kolejnym zarzutem skargi jest brak na załączniku (mapa zasadnicza) do postanowienia Prezydenta W. podpisu tej samej osoby, która podpisała postanowienie.
5. Za krzywdzące i sprzeczne ze stanem faktycznym jest – zdaniem skarżącego – twierdzenie, że każda z nowopowstałych działek kwalifikuje się do zagospodarowania zgodnie z miejscowym planem. Ta lokalizacja wału pozostawia rozkopane dotychczas wały, niedrożne przepusty, rowy, sztuczne zbiorniki wodne, przerdzewiałe klapy zwrotne, zasypane studzienki itp. obiekty i budowle hydrotechniczne na terenie zalewowym. Stanowi to nieprzestrzeganie art. 6 pkt 3, pkt 4, pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
6. Nadto niezasadne jest powoływanie się na uchwałę z dnia [...] Nr [...], stanowiąca podstawę podziału działki nr 14/1, bowiem uchwała ta została podjęta z naruszeniem prawa i jest identyczna z uprzednią uchwałą z dnia [...] w sprawie lokalizacji wału. Decyzja Prezydenta W. w sprawie projektu lokalizacji wału na osiedlu K. została uzgodniona przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] pod warunkiem wykreślenia z uzasadnienia następującego zapisu: "Wybudowanie nowego wału nie spowoduje zmian użytkowania terenu pozostawionego jako teren zalewowy itd.". Podjęta uchwała Rady Miejskiej W. jest sprzeczna z w/w postanowieniem, ponieważ zezwala na użytkowanie terenów w dotychczasowej formie za projektowanym wałem przeciwpowodziowym. Postanowienie Dyrektora RZGW we W. zostało zaskarżone do WSA w Warszawie, który w wyroku nakazuje ponowne rozpatrzenie decyzji lokalizacyjnej wału (sygn. akt IV SA/Wa 2408/05).
7. Zdaniem strony skarżącej Gmina narusza także przepisy k.p.a., tj. art. 7, art. 8, art. 75 i art. 77 § 1, ponieważ: nie podejmuje niezbędnych kroków dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, nie ustosunkowuje się merytorycznie do zarzutów zawartych w pismach, narusza interes społeczny i słuszny interes obywateli, nie rozpatrując w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, np. zdjęcia z rozkopanych wałów oraz wysypisk śmieci w lesie [...], nie wyraża zgody na wizje w terenie i oględzin z udziałem osób zainteresowanych i kompetentnych dla udokumentowania stanu istniejącego.
8. Gmina narusza ponadto zasadę udziału stron w postępowaniu administracyjnym, nie powiadamiając wszystkich użytkowników terenów, które znajdują się za projektowanym wałem tzn. na terenie zalewowym. Jest to niezgodne z ustawą z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Odnosząc się zaś do treści skargi, organ uznał za nietrafny zarzut wskazujący na wykluczenie możliwości użytkowania projektowanej działki nr 14/4. Zarówno kształt, jak i wielkość tej działki (1,0507ha) wskazują na możliwość jej zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem przewidzianym w planie miejscowym, tj. na cele uprawy rolnej, uzupełniająco – jako ogrody działkowe - symbol R1). Bez znaczenia jest przy tym okoliczność położenia działki nr 14/4 pomiędzy rzeką a projektowanym wałem przeciwpowodziowym, bowiem nie wyklucza to korzystania z niej w sposób przewidziany w obowiązującym planie miejscowym. Sugerowany zaś w skardze spadek wartości nieruchomości na skutek wejścia w życie planu może być podstawą dochodzenia roszczeń przewidzianych w art. 36 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie dyskwalifikuje natomiast koncepcji podziału, odpowiadającej ustaleniom planu miejscowego.
Odnośnie zarzutu, że zatwierdzony wstępny projekt podziału zawiera inne dane niż zawarte w ewidencji gruntów, Kolegium stwierdziło, że niezgodnością w tym zakresie jest błędne (omyłkowe) oznaczenie obrębu działki w górnej części mapy projektu podziału (wpisany jest tam G.M. zamiast P.). Natomiast powierzchnia dzielonej nieruchomości odpowiada powierzchni ujawnionej w ewidencji gruntów. Bezprzedmiotowe jest przy tym powoływanie się na odmienne wielkości podawane w poprzednich postanowieniach, jako że postanowienia te zostały uchylone w toku instancji. Kolegium nie zgodziło się także z zarzutem braku podpisu osoby upoważnionej do orzekania na załączniku postanowienia organu pierwszej instancji, bowiem znajdujący się w aktach sprawy złącznik podpis taki zawiera.
Przechodząc do kwestii dostępu wszystkich wydzielanych działek do drogi publicznej, organ odwoławczy stwierdził, że taki dostęp stanowi warunek konieczny legalności podziału (art. 93 ust. 3 ustawy). Warunek ten jednak odnosi się do etapu orzekania o podziale nieruchomości, a nie do etapu opiniowania jego zgodności z planem miejscowym. W ocenie Kolegium wstępny projekt podziału nie narusza również § 3 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia, bowiem projektowana do wydzielenia działka nr 14/3 (przeznaczona na cele wału przeciwpowodziowego) stanowić ma – zgodnie z miejscowym planem – teren ogólnodostępny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Decyzja administracyjna lub postanowienie są zgodne z prawem, gdy są zgodne z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej lub postanowienia przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) bądź innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga MT. nie mogła zostać uwzględniona, bowiem Sąd nie dopatrzył się naruszeń, o których mowa w powołanym wyżej przepisie art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podstawą materialnoprawną podjętych w niniejszej sprawie decyzji są przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".
I tak zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94.
W niniejszej sprawie – jak wynika z akt administracyjnych – w dniu 7 sierpnia 2006r. weszła w życie uchwała Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w rejonie przeciwpowodziowego wału K. we W. (Dz. Urz. Woj. D. z dnia [...] Nr [...], poz. [...]). Działka zaś, której dotyczy wstępny projekt podziału, położona jest na terenie objętym tym planem. Stąd też, w myśl ust. 1 i ust. 2 art. 93 ustawy, organ dokonujący podziału nieruchomości był zobowiązany do zbadania, czy przeznaczona do podziału nieruchomość jest zgodna z ustaleniami planu. Zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (ust. 2). Przy czym zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta (ust. 4 art. 93 ustawy). Opinię taką wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 93 ust. 5 ustawy).
Opinię w formie postanowienia, zgodnie z w/w przepisem art. 93 ust. 4 i ust. 5, wydano w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Prezydenta W. zaopiniował pozytywnie proponowany podział nieruchomości położonej we W., oznaczonej geodezyjnie jako działka nr 14/1, AM-9, obręb P., stanowiącej własność M.T., zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało je w mocy, podejmując postanowienie z dnia [...] Nr [...].
Należy tutaj wyraźnie podkreślić, że przedmiotem oceny Sądu w tej sprawie były w/w postanowienia, których przedmiotem jest tylko i wyłącznie dokonanie ustalenia, czy proponowany projekt podziału działki nr 14/1 jest zgodny z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stąd też zarzuty skargi, zawarty w pkt. 2, a dotyczący naruszenia art. 93 ust. 3 ustawy poprzez wydzielenie działki pozbawionej samodzielnego dostępu do drogi publicznej, oraz zawarty w pkt. 3 – o niezgodności z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, należało uznać za przedwczesne. Będą one mogły być rozpatrzone przez organy w postępowaniu w przedmiocie podziału nieruchomości, a nie w przedmiocie opiniowania tego podziału pod względem zgodności z ustaleniami planu miejscowego.
Ponadto przedmiotem oceny w niniejszej sprawie nie są kwestie dotyczące lokalizacji wału, rozkopania dotychczasowych wałów, niedrożności przepustów, rowów, sztucznych zbiorników wodnych, itp. i naruszenia art. 6 pkt 3, pkt 4 i pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami (pkt 5 skargi) oraz zarzuty dotyczące uchwały z dnia [...] Nr [...] (pkt 6 skargi).
Zgodnie z zapisem § 7 uchwały Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w rejonie przeciwpowodziowego wału K. we W., działka nr 14/1 w części wschodniej jest oznaczona symbolem WPP. Dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem WPP ustala się przeznaczenie podstawowe - wał przeciwpowodziowy, dopuszcza się ruch pieszych i rowerowy drogą na koronie wału oraz drogą służbową i w pasie od podstawy wału. Przepis § 14 uchwały stanowi natomiast, że dla terenów oznaczonych symbolami R1, R2, R3 i R4 ustala się przeznaczenie: 1) podstawowe – uprawy rolne, 2) uzupełniające – ogrody działkowe z zakazem trwałej zabudowy.
Projektowany podział działki nr 14/1 przewiduje wydzielenie dwóch działek: nr 14/3 o pow. 0,1707ha, która - jak wynika z planu miejscowego – oznaczona jest symbolem WPP i ma być przeznaczona pod wał przeciwpowodziowy, oraz nr 14/4 o pow. 1,2214ha, która natomiast znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem R1. Przy czym – jak wskazało Kolegium - z zestawienia załącznika graficznego planu miejscowego oraz projektu podziału nieruchomości wynika, że linia proponowanego podziału działki nr 14/1 ma przebiega wzdłuż linii rozgraniczających w miejscowym planie tereny o odmiennym przeznaczeniu, tzn. że działka nr 14/4 może być wykorzystana na cele rolne, zaś działka nr 14/3 może być przeznaczona na budowę wału przeciwpowodziowego.
Powyższe oznacza, że zostały spełnione warunki z art. 93 ust. 1 i ust. 2 ustawy, bowiem projektowany podział działki nr 141/1 jest zgodny z ustaleniami planu, tj. wydzielone działki są zgodne zarówno pod względem przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania, wskazanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Tym samym uprawnionym było podjęcie przez organy rozstrzygnięć pozytywnie opiniujących proponowany podział działki nr 14/1. To uprawnia także do stwierdzenia, że zarzut skargi niezgodności proponowanego podziału z ustawą o gospodarce nieruchomościami, ponieważ powstanie w skutek podziału działka bez możliwości użytkowania na warunkach obecnych (pkt 1 skargi), jest niezasadny.
Także zarzut naruszenia przez Gminę art. 7, art. 8, art. 75 i art. 77 § 1 k.p.a. nie znajduje uzasadnienia w kontekście analizy akt sprawy.
Ponadto – jak słusznie zauważyło Kolegium – na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może, z zastrzeżeniem ust. 2, żądać od gminy: 1) odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo 2) wykupienia nieruchomości lub jej części. Przepis ust. 2 stanowi zaś, że realizacja roszczeń, o których mowa w ust. 1, może nastąpić również w drodze zaoferowania przez gminę właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu nieruchomości zamiennej. Z dniem zawarcia umowy zamiany roszczenia wygasają. Jeżeli natomiast, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości uległa obniżeniu, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość i nie skorzystał z praw, o których mowa w ust. 1 i 2, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości (ust. 3). Dlatego też skarżący może skorzystać z uprawnień wynikających z powyższych przepisów celem zadośćuczynienia za spadek wartości nieruchomości na skutek wejścia w życie kwestionowanego przez niego planu.
Odnosząc się do zarzutu braku na mapie zasadniczej, będącej załącznikiem do postanowienia Prezydenta W., podpisu tej samej osoby, która podpisała postanowienie, należy wskazać, że ten zarzut jest również niezasadny. Na znajdującej się w aktach sprawy mapie figuruje podpis pracownika upoważnionego przez Prezydenta W. i jest to ta sama osoba, która podpisała postanowienie z dnia [...] Nr [...].
Brak jest również podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia zasady udziału stron w postępowaniu administracyjnym, poprzez nie powiadomienie wszystkich użytkowników terenów, które znajdują się za projektowanym wałem tzn. na terenie zalewowym. Zgodnie bowiem z utrwaloną już linią orzeczniczą sądów administracyjnych, stronami postępowania podziałowego są wyłącznie właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości, co oznacza, że nie są nimi osoby, które aktualnie nie mają żadnego tytułu prawnego do nieruchomości (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 lutego 2008r., sygn. akt I SA/Wa 1775/07, publ. LEX nr 456731). Osoba nie będąca właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nie może być stroną postępowania podziałowego, a zatem nie może skutecznie ani uczestniczyć w tym postępowaniu, ani przeciwdziałać zatwierdzeniu projektu podziału (zob. wyrok NSA z dnia 21 października 1999r., sygn. akt I SA 285/99, publ. LEX nr 48618).
Sąd nie mógł uczynić również zadość wnioskowi skarżącego o powołanie komisji, celem przeprowadzenia wizji w terenie. Sąd administracyjny nie jest bowiem władny do przeprowadzania oględzin nieruchomości, których dotyczy postępowanie administracyjne, a jedynie orzeka na podstawie akt sprawy. Wprawdzie sąd może na wniosek stron przeprowadzić dowód, ale w myśl art. 106 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tylko dowód mający charakter uzupełniający i tylko z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Uwzględniając powyższe, skarga M.T. podlegała - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oddaleniu.
k.g.