II SA/Wr 444/06

II SA/Wr 444/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-12-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alicja Palus
Halina Filipowicz-Kremis /sprawozdawca/
Zygmunt Wiśniewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Sygn. powiązane
I OSK 834/07 - Wyrok NSA z 2008-06-05
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
art. 95 pkt 6,  art. 96 ust. 1,  art. 97
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
Sentencja
Sygnatura akt II SA/Wr 444/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: SNSA Halina Kremis (sprawozdawca) As. WSA Alicja Palus Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału działki oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. (nr [...]) zastępca Burmistrza Miasta i Gminy K. W., działający z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy K. W., na podstawie art. 95 ust 6, art. 96 ust. 1, art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2003 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., na wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Terenowy we W. zatwierdził z urzędu przedstawiony przez Generalną Dyrekcję Dróg i Autostrad Oddziału we W. projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie wsi M. D., gmina K. W., według ewidencji gruntu oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...], AM-1 o pow. [...]ha, KW nr [...], stanowiącej własność Z. H., na działki Nr [...] o pow. [...]ha i działkę Nr [...]o pow. [...]ha, razem [...]ha - zgodnie z załączonym projektem podziału nieruchomości w skali 1:5000 stanowiącym integralną część decyzji.
W uzasadnieniu stwierdzono, że podział nieruchomości zatwierdzono w związku z decyzją Wojewody D. z dnia [...]r. (nr [...]), ustalającą lokalizację autostrady płatnej A-8 (dawnej A-4) dla odcinka obwodnicy W., przechodzącego przez Miasto W. oraz gminy: K., K. W., W. M. i D. - Województwo D .
Wyjaśniono, że przedłożone projekty podziału nieruchomości są zgodne z ustaleniami zawartymi w tej decyzji. Zwrócono uwagę na pismo Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddziału we W. z dnia [...]r. (nr [...]) zawierające oświadczenie, że dojazdy do wszystkich działek, które w wyniku podziału pod projektowaną autostradę znajdują się poza pasem drogowym obwodnicy W. A-8, będą miały dostęp do drogi publicznej. O wszczęciu postępowania podziałowego strona została zawiadomiona pismem z dnia [...]r. Podano, że celem podziału jest wydzielenie działki nr [...], AM-1, o powierzchni [...]ha przeznaczonej pod budowę autostrady A-8 na odcinku w obrębie M. D., gmina K. W .
Od tej decyzji Z. H. wniosła odwołanie podnosząc, że podstawa prawna zaskarżonego orzeczenia jest niespójna z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego. Odwołująca się zakwestionowała również terminy załatwienia sprawy. Zdaniem strony w uzasadnieniu decyzji brak szczegółowego wyjaśnienia sposobu dojazdu do wszystkich działek, informacji o numerach i kategoriach dróg oraz
Sygn. akt II SA/Wr 444/08
ewentualnej służebności. Stwierdziła również, że proponowany podział narusza "stan zakupiony gospodarstwa".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. (SKO [...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazało, iż podstawą rozstrzygnięcia jest przepis art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), zgodnie z którym niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej, przy czym podziału tego można dokonać z urzędu (art. 97 ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy), jeśli jest niezbędny do realizacji celu publicznego (art. 6 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.), autostrady zostały zaliczone do dróg krajowych, zatem podziału opisanej na wstępie nieruchomości można było dokonać niezależnie od ustaleń planu miejscowego, po wszczęciu postępowania z urzędu. Z akt sprawy wynika, iż postępowanie podziałowe wszczęto z urzędu, po przedłożeniu przez Dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddziału we W. projektu podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], AM-1, obręb M. D., wraz z pismem z dnia [...]r.
Z porównania załącznika graficznego do decyzji Wojewody D. nr z dnia [...] r. (Nr [...]) o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej A-8 (dawnej A-4) dla odcinka obwodnicy W. w Województwie D. z projektem podziału nieruchomości wynika, że granica podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], na działki nr [...] i nr [...], jest zgodna z linią rozgraniczającą pas drogowy autostrady w tej części. W tej sytuacji proponowany podział nieruchomości należało zatwierdzić. Konieczność zamieszczenia w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady linii rozgraniczających teren przewiduje przepis art. 22 ust. 1 ustawy o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym. Ma to na celu wyodrębnienie i jednoznaczne określenie konkretnego terenu pod budowę przyszłej autostrady, podlegającego w przyszłości wykupowi (art. 26 ust. 1 powołanej wcześniej ustawy). Wskazuje na to również art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, który posługuje się pojęciem "części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji autostrady". Poza tym przepis ten dopuszcza, w toku postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości, wydzielenie właśnie takiej części nieruchomości także wówczas, gdy podział narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Linia rozgraniczająca jest jednocześnie granicą nowo utworzonych działek, wy-
2
Sygn. akt II SA/Wr 444/08
dzielonych pod autostradę. Żaden przepis ustawy o gospodarce nieruchomościami nie upoważnia organu zatwierdzającego podział nieruchomości do weryfikacji linii rozgraniczającej teren przewidziany pod autostradę. Ratio legis omawianych unormowań zobowiązuje organ do wydzielenia ściśle określonego terenu pod budowę autostrady, w taki sposób, aby jednoznacznie dla przyszłego zarządcy autostrady określić teren tej autostrady. Dlatego też w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości organ związany jest liniami rozgraniczającymi teren, określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady (tak też NSA w uzasadnieniu uchwały z dnia 4 marca 2002 r., publik, w OPK 25/2001). Decyzja Wojewody jest też decyzją ostateczną. Została utrzymana w mocy przez - wydaną z upoważnienia Ministra Infrastruktury - decyzję Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Infrastruktury z dnia [...]r. ([...]). Decyzja Wojewody D. wiąże więc Kolegium przy rozstrzyganiu tej sprawy administracyjnej. Ustalenie granicy pomiędzy nowo wydzielonymi działkami o nr [...] i nr [...], zgodnie z linią rozgraniczającą ustaloną w decyzji Wojewody D. jest uzasadnione.
Odnosząc się do kolejnych zarzutów odwołania, iż brak jest szczegółowego wyjaśnienia o dojazdach do wszystkich działek, informacji o numerach i kategoriach dróg oraz ewentualnej służebności, Kolegium wyjaśniło, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarto informację, że w piśmie z dnia [...]r. (nr [...]) Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddziału we W. oświadczyła, że dojazdy do wszystkich działek, które w wyniku podziału pod projektowaną autostradę znajdują się poza pasem drogowym obwodnicy W. A-8, będą miały dostęp do drogi publicznej. Kolegium podkreśla, iż decyzja lokalizacyjna gwarantuje w punkcie IX ochronę interesów osób trzecich między innymi przez zapewnienie dostępu do drogi publicznej oraz wykupienie terenów przeznaczonych pod budowę autostrady lub wywłaszczenie na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. Nr 256, poz. 2571 ze zm.). Problem zapewnienia dostępu do drogi publicznej rozwiązany będzie w projekcie technicznym autostrady (stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę) i przedstawiony zostanie stronie na etapie negocjacji w sprawie nabycia na własność Skarbu Państwa wydzielonej działki nr [...], AM-1, obręb M. D . Kwestia ta zdaniem organu odwoławczego nie może być rozstrzygnięta w prowadzonym postępowaniu podziałowym, gdyż byłoby to przedwczesne. Jednocześnie Kolegium podniosło, że w przypadku braku możliwości racjonalnego wykorzystania powstałej po podziale działki gruntu, istnieje możliwość wykupu tej działki w przypadku, 3
Sygn. akt II SA/Wr 444/08
gdyby nie nadawała się do prawidłowego wykorzystywania na cele dotychczasowe, przy czym kwestia ta nie może być rozstrzygnięta w postępowaniu podziałowym. Przepisy art. 113 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami przewidują, że w postępowaniu wywłaszczeniowym - prowadzonym dla nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne lub dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego - wywłaszczeniem może być objęta cała nieruchomość lub jej część. Jeżeli jednak wywłaszczeniem objęta jest część nieruchomości, a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystywania na cele dotychczasowe, to na żądanie właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości nabywa się tę część w drodze umowy na rzecz Skarbu Państwa lub na jednostki samorządu terytorialnego w zależności od tego, na czyją rzecz następuje wywłaszczenie. Dopiero zatem w postępowaniu wywłaszczeniowym, przy spełnieniu określonych warunków, stronie przysługuje roszczenie, które musi być zrealizowanie, w sytuacji opisanej wyżej. O wszczęciu postępowania podziałowego I prawach stron wynikających z art. 10 kpa, Z. H. została zawiadomiona pismem Burmistrza Miasta i Gminy K. W. z dnia [...]r. Należy zauważyć, że w piśmie tym organ pierwszej instancji nie powołał podstawy prawnej zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości i wyznaczył stronie termin do zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w tej sprawie. Z akt wynika, że zawiadomienie to miało być wysłane Z. H. w dniu [...]r., zatem zarzut odwołującej się, iż podstawa prawna zaskarżonej decyzji jest niespójna z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz zarzut o naruszeniu zachowania terminu do załatwienia sprawy, są w opinii organu drugiej instancji nieuzasadnione.
Na ostateczną w toku instancji administracyjnej decyzję w sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Z. H .
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła w uzasadnieniu, że w kwestionowanej decyzji Samorządowe Kolegiom Odwoławcze nie rozpatrzyło wszystkich argumentów odwołania, zatem zarzuty te są zasadne i w dalszym ciągu je podtrzymuje. Dalej skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu, że wydał decyzję "bez możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem w sprawie". Ponadto podział geodezyjno-kartograficzny dokonany został bez uzgodnienia przebiegu granic z brakiem podpisu skarżącej w tej sprawie.
W doręczonej Sądowi odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie zawarte w obszernym uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zaś do zarzutów wydania zaskar- 4
Sygn. akt II SA/Wr 444/06
żonej decyzji "bez możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem w sprawie", Kolegium wskazało, że rozstrzygając ponownie sprawę zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w obrębie wsi M. D., oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] AM-1, stanowiącej własność Z. H., nie przeprowadzało uzupełniającego postępowania dowodowego, o którym mowa wart. 136 k.p.a., ani też nie zlecało przeprowadzenia takiego postępowania Burmistrzowi Miasta i Gminy K. W . Orzekało bowiem wyłącznie na podstawie zgromadzonego przez organ pierwszej instancji materiału dowodowego, znajdującego się w aktach sprawy. Zasadne jest w ocenie organu odwoławczego podkreślenie, że zgodnie z poglądami reprezentowanymi w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, przeprowadzenie przez organ drugiej instancji uzupełniającego postępowania dowodowego obliguje ten organ do zastosowania art. 10 § 1, w związku żart. 140 kpa (zob. wyrok NSA, Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z 25 kwietnia 1996 r. sygn. akt SA/Wr 2294/95, LEX 26789). Oznacza to, że Kolegium było uprawnione do odstąpienia od obowiązku zapewnienia stronie możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Ponadto należy podkreślić, że skarżąca miała zapewniony czynny udział w toku postępowania, gdyż została zawiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego w tej sprawie i mogła zapoznać się ze zgromadzonym materiałem dowodowym (pismo Burmistrza Miasta i Gminy K. W. z dnia [...]r. ([...]). Skoro zatem zgromadzony przez organ pierwszej instancji materiał dowodowy w żaden sposób nie został zmodyfikowany lub uzupełniony na etapie postępowania odwoławczego, niezastosowanie się Kolegium do wymogów art. 10 i art. 77 k.p.a. nie stanowi naruszenia tych przepisów.
Jeśli zaś chodzi o pozostałe zarzuty podniesione w odwołaniu z dnia [...] r., Kolegium podniosło, że - pismem z dnia [...]r. - wezwało Z. H. do wyjaśnienia, jakiego konkretnie rozstrzygnięcia one dotyczą, w jakim trybie strona je kwestionuje oraz do wskazania statusu strony w tym postępowania. Na podstawie pisma z dnia [...]r., jak i akt sprawy, Kolegium nie mogło bowiem wyjaśnić tych kwestii. Z. H. nie udzieliła jednak odpowiedzi na wezwanie Kolegium w wyznaczonym terminie, wobec tego - zawiadomieniem z dnia [...]r. ([...]) - pozostawiono to pismo, w tej czynności, bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są 5
Sygn. akt II SA/Wr 444/06
do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może dokonywać tej kontroli na podstawie kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego, Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym takie wady i uchybienia nie występują. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie.
Materialno-prawną podstawę zaskarżonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzji administracyjnych stanowią art. 95 pkt 6, art. 96 ust. 1 i art. 97 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Trafnie organ odwoławczy wskazuje, że podział nieruchomości gruntowej może nastąpić niezależnie od ustaleń planu miejscowego, jeśli jego celem jest wydzielenie części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji autostrady, o czym w sposób wyraźny stanowi art. 95 ustawy w pkt 6. W rozpoznawanej sprawie zgodność z prawem zatwierdzenia proponowanego podziału nieruchomości nie może w ocenie Sądu budzić żadnych wątpliwości.
Organy obu instancji poczyniły bowiem prawidłowe ustalenia w tym zakresie wskazując, że proponowany podział nieruchomości skarżącej należało zatwierdzić z uwagi na wynikającą z porównania załącznika graficznego do decyzji Wojewody D. z dnia [...]r. (Nr [...]) o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej A-8 (dawnej A-4) dla odcinka obwodnicy W. w Województwie D., z projektem podziału nieruchomości - zgodność granicy podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], na działki nr [...] i nr [...], z linią rozgraniczającą pas drogowy autostrady w tej części.
Konieczność zamieszczenia w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady linii rozgraniczających teren przewiduje przepis art. 22 ust. 1 ustawy o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym. Ma to na celu wyodrębnienie i jednoznaczne określenie konkretnego terenu pod budowę przyszłej autostrady, podlegającego w przyszłości wykupowi (art. 26 ust. 1 powołanej wcześniej ustawy).
Wskazuje na to również art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, który posługuje się pojęciem "części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji autostrady". Poza tym przepis ten dopuszcza, w toku po-
6
Sygn. akt II SA/Wr 444/06
stępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości, wydzielenie właśnie takiej części nieruchomości także wówczas, gdy podział narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Linia rozgraniczająca jest jednocześnie granicą nowo utworzonych działek, wydzielonych pod autostradę.
Żaden przepis ustawy o gospodarce nieruchomościami nie upoważnia organu zatwierdzającego podział nieruchomości do weryfikacji uprzednio ustalonej w toku odrębnego postępowania linii rozgraniczającej teren przewidziany pod autostradę. Ratio legis omawianych unormowań zobowiązuje organ do wydzielenia ściśle określonego terenu pod budowę autostrady, w taki sposób, aby jednoznacznie dla przyszłego zarządcy autostrady określić teren tej autostrady. Dlatego też w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości organ związany jest liniami rozgraniczającymi teren, określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady (tak też NSA w uzasadnieniu uchwały z dnia 4 marca 2002 r., publik, w OPK 25/2001).
W tym kontekście za niezasadny, bo nie mający oparcia w obowiązujących przepisach prawa, uznać należy zarzut strony skarżącej - dokonania przez organ administracyjny podziału nieruchomości bez jej zgody. Prawidłowe zaś jest w tej kwestii natomiast stanowisko Kolegium, że dopóki w sprawie mamy do czynienia z funkcjonującą w obrocie prawnym, ostateczną decyzją o lokalizacji autostrady, to właśnie jej postanowienia mają podstawowe znaczenie dla kontrolowanych orzeczeń, dlatego obecnie zgoda właściciela nie jest warunkiem niezbędnym dla wydania decyzji podziałowej.
Odnośnie zaś do zarzutu skarżącej braku szczegółowego wyjaśnienia w zakresie dojazdu do wszystkich działek, informacji o numerach i kategoriach dróg oraz ewentualnej służebności, należy także zgodzić się z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu skarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w myśl której wystarczającą w tym zakresie dla strony, na obecnym etapie postępowania, była zawarta w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji informacja, wynikająca z pisma z dnia [...]r. (nr [...]), w którym Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddziału we W. wyjaśniła, że dojazdy do wszystkich działek, które w wyniku podziału pod projektowaną autostradę znajdują się poza pasem drogowym obwodnicy W. A-8, będą miały dostęp do drogi publicznej.
W samym już punkcie IX decyzji lokalizacyjnej, na co trafnie wskazał w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, interes osób trzecich w tym i skarżącej został uwzględniony między innymi przez zapewnienie dostępu do drogi publicznej oraz wykupienie terenów przeznaczonych pod budowę autostrady lub wywłaszczenie na zasa-
7
Sygn. akt II SA/Wr 444/06
dach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. Nr 256, poz, 2571 ze zm.).
Należy wszakże podkreślić, że problem tak eksponowanego w pismach "stanu gospodarstwa" skarżącej, zapewnienia dostępu do drogi publicznej rozwiązany będzie w projekcie technicznym autostrady (stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę) i przedstawiony zostanie stronie na etapie negocjacji w sprawie nabycia na własność Skarbu Państwa wydzielonej działki nr [...], AM-1, obręb M. D . Kwestia ta, jak trafnie wskazał organ odwoławczy, nie może być natomiast rozstrzygnięta w postępowaniu podziałowym, gdyż byłoby to przedwczesne. Choć oczywiście otwartą sprawą jest uwzględnienie interesu skarżącej w podnoszonym przez nią zakresie oraz przesądzenie, czy dojdzie do wykupu całej dotychczasowej nieruchomości niezależnie od zatwierdzonego podziału nieruchomości; te jednak kwestie należą do postępowania wywłaszczeniowego.
Inaczej rzecz ujmując, organ administracji publicznej zatwierdzający projekt podziału nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest związany liniami rozgraniczającymi teren, wyznaczonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady i w konsekwencji nie może badać okoliczności będących przedmiotem oceny w odrębnych postępowaniach.
Z dotychczasowych rozważań wynika więc, że orzekające w sprawie organy, prawidłowo uznały, iż są związane liniami rozgraniczającymi teren, wyznaczonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady, co (w świetle niespornych dowodów w sprawie) musiało skutkować wydaniem zakwestionowanej decyzji.
Reasumując, analiza dołączonych do odpowiedzi na skargę akt administracyjnych, a w szczególności znajdującej się tam decyzji o lokalizacji autostrady, stanowiącej bazę dla obecnie kontrolowanych decyzji, wskazuje, że już w tamtym ostatecznym i pozostającym w obrocie prawnym orzeczeniu zabezpieczono interesy osób trzecich. Wbrew stanowisku skarżącej należy więc uznać, że jej interes prawny jako właściciela dzielonych nieruchomości gruntowych został w sposób wystarczający zabezpieczony.
Jednocześnie nie może ostać się w ocenie Sądu zarzut skarżącej w zakresie naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania polegający na pozbawieniu skarżącej na tym etapie postępowania możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem w sprawie. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzecznictwa, którą Sąd w tym składzie podziela w całej rozciągłości, organ odwoławczy zobowiązany jest przed wydaniem swojej decyzji umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych dodatkowo materiałów i dowodów, gdy przeprowadza w sprawie uzupełniające postępowanie 8
Sygn. akt II SA/Wr 444/08
dowodowe (vide: wyrok NSA z dnia 7 marca 1989 r., SA/Kr 11/ 89, wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 1996 r., SA/Wr 2294/95, LEX 26789).
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy orzekał wyłącznie na podstawie zgromadzonego przez organ pierwszej instancji materiału dowodowego, znajdującego się w aktach sprawy, W związku z tym, że już na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego skarżąca miała zapewniony czynny udział w toku postępowania, gdyż została prawidłowo zawiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego w tej sprawie i mogła zapoznać się ze zgromadzonym materiałem dowodowym (pismo Burmistrza Miasta i Gminy K. W. z dnia [...]r., [...]) nie było żadnej procesowej potrzeby powtarzania tej czynności procesowej na etapie postępowania odwoławczego. W efekcie za w pełni uprawniony należy uznać pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego o możliwości odstąpienia od obowiązku zapewnienia stronie możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym.
Nie można również uznać trafności zarzutu odnośnie do nierozpatrzenia przez organ odwoławczy podniesionych przez skarżącą w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej wszystkich argumentów odwołania skoro, na co zasadnie wskazuje organ odwoławczy, a co wynika z akt sprawy, skarżąca wezwana do wyjaśnienia jakiego konkretnego rozstrzygnięcia one dotyczą i w jakim trybie strona je kwestionuje, nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Kolegium w wyznaczonym terminie.
Podsumowując, kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, do czego ograniczają się kompetencje sądu administracyjnego, nie wykazała by zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja, wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa według art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak było zatem uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi i z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 tejże ustawy orzekł jak w sentencji.
9