II SA/Wr 387/03

II SA/Wr 387/03 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-06-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-02-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka
Lidia Serwiniowska /sprawozdawca/
Tadeusz Kuczyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne
Zatrudnienie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1995 nr 10 poz 46
art. 37 j ust. 1
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska /sprawozdawca/, Asesor WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant Magdalena Domańska-Byskosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2005r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Wojewoda D., po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...]r. Nr [...]odmawiającej przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...]r., na podstawie art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tj. Dz.U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm./ w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz.U. z 2001r. Nr 154, poz. 1793/ i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji podano, że J. K. zgłosił się do Rejonowego Urzędu Pracy w W. w dniu [...]r. i przedstawił świadectwo pracy za okres:
- od [...]r. do [...]r. - MPRB nr [...] - Spółka z o.o. w W.,
- od [...]r. do [...]r. - Browary D. S.A. w Ś., /w tym okresie wykonywał pracę w szczególnych warunkach/.
- od [...]r. do [...]r. - Przedsiębiorstwo Mechanizacji Państwowych Gospodarstw Rolnych w W.,
- od [...]r. do [...]r. - Transportowa Motoryzacyjna Spółdzielnia Pracy w Ś., /w tym okresie wykonywał pracę w szczególnych warunkach/,
- od [...]r. do [...]r. - Przedsiębiorstwo Wielobranżowe w W.,
- od [...]r. do [...]r. - Hurtownia S.C. w W.,
- od [...]r. do [...]r. - Miejski Zakład Oczyszczania w W.,
- decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W., z dnia [...]r., znak: [...], o wstrzymaniu wypłaty renty od [...]r. z uwagi na fakt, że w wyniku badania Lekarz Orzecznik orzekł, że J. K. od [...]r. jest zdolny do pracy
oraz zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia [...]r., znak: [...], w którym stwierdzono, że w okresie od [...]r. do [...] pobierał rentę.
Skarżący w okresie od [...]r. do [...]r. pobierał w RUP w W. zasiłek z tytułu pozostawania bez pracy.
Skarżący w dniu rejestracji udokumentował łączny okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lat, [...] miesiące i [...] dni, w tym [...] lata, [...] miesięcy oraz [...] dni pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze i na tej podstawie decyzją z dnia [...]r. został uznany z dniem [...]r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku po upływie siedmiu dni od dnia rejestracji, w wysokości 120% kwoty zasiłku określonego w art. 24 ust. 1, podlegającej waloryzacji na zasadach ustawowych.
Decyzją z dnia [...]r. skarżący został pozbawiony prawa do zasiłku od dnia [...]r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Dnia [...]r. do Powiatowego Urzędu Pracy w W. wpłynął wniosek J. K. z dnia [...]r. o przyznaniu zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r. We wniosku tym skarżący podał, że w tym dniu osiągnął 30 letni staż pracy, w tym ponad 20 lat stażu I-szej kategorii. Skarżący wyjaśnił, że w międzyczasie uległ wypadkowi, w wyniku którego otrzymał okresową rentę. Po upływie terminu otrzymywania renty stan jego zdrowia nie pozwalał jemu na dalszą pracę, więc zwrócił się do ZUS o przyznanie renty inwalidzkiej, ale orzecznik ZUS stwierdził, że może wykonywać zawód kierowcy samochodu ciężarowego z przyczepą, natomiast żaden lekarz nie chce wyrazić zgody na takie zatrudnienie. W związku z tym skarżący sprawę skierował do Sądu ZUS, gdzie załatwiono ją negatywnie. Skarżący odwołał się więc do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, lecz tam również orzeczenie wydano na korzyść ZUS. Skarżący podał, że w bieżącym roku, dopiero z prasy, dowiedział się o tym, że przysługuje jemu zasiłek przedemerytalny.
Skarżący do wniosku dołączył dokumenty dotyczące jego "stażu pracy".
1. od [...]r. do [...]r. - MPRB w W.,
2. od [...]r. do [...]r. - Browar Ś.,
3. od [...]r. do [...]r. - Przed. Mech. Roln. W.,
4. od [...]r. do [...]r. - Spółdzielnia .
5. od [...]r. do [...]r. - Spółdzielnia . staż I kat. zatrudnienia,
6. od [...]r. do [...]r. - Przedsiębiorstwo Wielobranżowe w W.,
7. od [...]r. do [...]r. - Hurtownia S.C. w W.,
8. od [...]r. do [...]r. - bezrobotny,
9. od [...]r. do [...]r. - bezrobotny,
10. od [...]r. do [...]r. - Miejski Zakład Oczyszczania w W.,
11. od [...]r. do [...]r. - chorobowe /wypadek w pracy/,
12. od [...]r. do [...]r. - renta /wypadkowa/,
13. od [...]r. do [...]r. - bezrobotny.
W tym stanie rzeczy organ odwoławczy wywiódł, iż przepis art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu /w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001r./ uzależnia przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego od łącznego spełnienia wszystkich wymienionych w nim przesłanek oraz posługuje się pojęciem okresu uprawniającego do zasiłku, a nie pojęciem stażu pracy.
Skarżący w dacie rejestracji był osobą spełniającą warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, którego został pozbawiony od [...]r. tj. po upływie maksymalnego okresu jego pobierania.
Natomiast pojęcie okresu uprawniającego do zasiłku definiuje przepis art. 24 ust. 2 pow. ustawy, zgodnie z którym do tego okresu zalicza się okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności, wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz okresy, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5.
Skarżący posiada łączny okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...]lat, [...] miesiące i [...] dni, w tym [...] lata, [...] miesięcy i [...] dni w szczególnych warunkach, a zatem krótszy od wymaganego i prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r. nie może zostać przyznane.
Skarżącemu do okresu uprawniającego do zasiłku nie można zaliczyć okresu pobierania renty, ani przebywania na chorobowym, po ustaniu stosunku pracy /okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz zasiłku chorobowego zostały wymienione w art. 23 ust. 2 pkt 3 i nie mieszczą się w pojęciu definiowanym przez przepis art. 24 cyt. ustawy/, przy czym zauważyć należy, że na fakt pobierania przez skarżącego zasiłku chorobowego od [...]r. do [...]r. wskazują jedynie pośrednio zapis na świadectwie pracy z dnia [...]r. oraz oświadczenie skarżącego i powołany przez niego zapis w książeczce zdrowia.
Bezsprzecznie również rozpatrując wniosek skarżącego na dzień [...]r. nie można zaliczyć do okresu uprawniającego do zasiłku okresów pobieranego przez niego zasiłku dla bezrobotnych od [...]r. do [...]r. oraz od [...]r. do [...]r.
W skardze na powyższą decyzję J. K. podniósł, iż posiada ustawowo wymagane lata pracy /30/ do przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wyjaśnił, iż zwracał się do ZUS o wydanie zaświadczenia o okresie choroby od dnia [...]r. - [...]r. lecz okazało się, że brak jest danych w tej sprawie. Również z Archiwum nie otrzymał dokumentu potwierdzającego okresu jego choroby.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kontrola obejmuje zatem materialną i formalną prawidłowość zaskarżonego aktu.
Skarga podlega oddaleniu.
Według art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz.U. z 2001r. Nr 154, poz. 1793/ osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tj. Dz.U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm./
W myśl art. 37 j ust. 1 w/w ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001r. zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w tejże ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:
1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub
2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
W świetle cyt. wyżej art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu organ przyznaje zasiłek przedemerytalny, gdy ubiegająca się o ten zasiłek osoba spełnia łącznie wszystkie określone tym przepisem przesłanki, czyli spełnia warunki uzyskania statusu bezrobotnego, prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz legitymuje się ściśle określonym okresem uprawniającym do emerytury.
Brak spełnienia choćby jednej z w/w przesłanek uniemożliwia organom zatrudnienia przyznanie zainteresowanemu zasiłku przedemerytalnego.
Organy zatrudnienia nie mają bowiem możliwości uznaniowego przyznania zasiłku przedemerytalnego.
Okolicznością niesporną w rozpatrywanej sprawie jest, iż skarżący nie spełnia przesłanek do przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego o których mowa w przytoczonym wyżej przepisie. Skarżący bowiem nie legitymuje się okresem uprawniającym do zasiłku, wynoszącym 30 lat dla mężczyzn.
Zważyć należy, iż pojęcie "okresu uprawniającego do zasiłku" zostało sprecyzowane w art. 24 ust. 2 cyt. ustawy. W myśl tego przepisu bezrobotnemu, którego łączne okresy zatrudnienia innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności, wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2, oraz okresy, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1, 2, 4, 5, zwane dalej "okresem uprawniającym do zasiłku" wynoszą do 5 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 80 % kwoty zasiłku określonego w ust. 1.
Przepis art. 24 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zawiera w istocie definicję terminu "okres uprawniający do zasiłku" i pod pojęciem tym rozumie się "łączne okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności, wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz okresy, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5".
Przywołany w powyższym przepisie art. 23 ust. 1 pkt 2 stanowi, iż prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 27, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem obowiązku opłacania składek za niepełnosprawnych, o których mowa w art. 54: w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopowych bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2 b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą, jeżeli osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia, c) wykonywał pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia, d) podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie, e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia, f) wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych /usług rolniczych/, będąc członkiem tej spółdzielni, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia, g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego, h) był zatrudniony za granicą i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant.
Zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 1, 2,4, 5, do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2 zalicza się również okresy zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej /pkt 1/ urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów /pkt 2/, nie wymienione w ust. 1 pkt 2, za które opłacana była składka na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składki stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie /pkt 4/ a także okres, za który przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy /stosunku służbowego/, oraz okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę /pkt 5/.
W świetle wyżej powiedzianego należało stwierdzić, iż nie można skarżącemu do okresu uprawniającego do zasiłku zaliczyć okresu pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy ani pobierania zasiłku chorobowego, po ustaniu stosunku pracy od 1 lutego 1997r. do 30 czerwca 1998r.; od 16 kwietnia 1996r. do 30 lipca 1996r. sporne bowiem okresy wymienione zostały w przepisie art. 23 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy. Natomiast powołana norma nie jest zawarta w pojęciu okresu uprawniającego do zasiłku /art. 24 ust. 2cyt. ustawy/.
Również do okresu uprawniającego do zasiłku nie można zaliczyć okresu pobieranego przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych /od [...]r. do [...]r. i od [...]r. do [...]r./ bowiem brak jest w obowiązujących przepisach podstawy prawnej ich zaliczenia do okresu uprawniającego do zasiłku.
Wobec powyższego brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszyły prawo w stopniu wymagającym usunięcia ich z obrotu prawnego.
Stąd też skargę jako nieusprawiedliwioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.