II SA/Wr 370/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2006-03-07
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanestan techniczny budynkuzarządca nieruchomościwspólnota mieszkaniowanakaz usunięcia wadodpowiedzialność zarządcywłaściciele lokalikontrola przewodów kominowychinstalacje grzewczeinstalacje wentylacyjne

WSA we Wrocławiu uchylił decyzje nakazujące usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku, uznając, że część nakazów powinna być skierowana do właścicieli poszczególnych mieszkań, a nie tylko do zarządcy budynku.

Sprawa dotyczyła skargi spółki A Sp. z o.o. na decyzję nakazującą usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalnego. Spółka zarządzała budynkiem na podstawie umowy z Wspólnotą Mieszkaniową, ale kwestionowała skierowanie nakazu w całości do niej, argumentując, że część obowiązków dotyczy właścicieli poszczególnych lokali. Sąd administracyjny zgodził się ze skarżącą, uchylając decyzje obu instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę ze skargi A Spółki z o.o. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nakazy dotyczyły usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym podłączeń urządzeń grzewczych i wentylacyjnych w budynku mieszkalnym, w tym odłączenia podgrzewacza wody, wyłączenia okapów elektrycznych oraz zamurowania kratki wentylacyjnej. Spółka A, będąca zarządcą budynku na podstawie umowy z Wspólnotą Mieszkaniową, podniosła, że nie jest właścicielem ani zarządcą w rozumieniu ustawy o własności lokali, a nakazy dotyczące konkretnych mieszkań powinny być skierowane do ich właścicieli. Sąd administracyjny uznał, że choć spółka jest zarządcą części wspólnych budynku, to nakazy dotyczące poszczególnych lokali powinny być skierowane do ich właścicieli. W związku z tym, że decyzje zostały skierowane do podmiotu, który był adresatem tylko w części, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, spółka będąca zarządcą części wspólnych budynku może być adresatem decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości tylko w zakresie dotyczącym tych części wspólnych. Nakazy dotyczące konkretnych mieszkań powinny być skierowane do ich właścicieli.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że choć umowa o administrowanie powierza spółce obowiązki zarządcy, to zakres tych obowiązków dotyczy części wspólnych budynku. Nakazy ingerujące w prawa właścicieli poszczególnych lokali powinny być kierowane bezpośrednio do nich, a nie do zarządcy, który nie ma uprawnień do ingerencji w prywatne lokale.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (16)

Główne

u.p.b. art. 66 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

Właściwy organ nakazuje usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu budowlanego.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a)

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uchyla decyzję, postanowienie lub inny akt, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub istotne naruszenie przepisów postępowania.

Pomocnicze

u.p.b. art. 5 § ust. 1 pkt 1 lit. d)

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

u.p.b. art. 5 § ust. 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

u.p.b. art. 70

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

k.p.a. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.g.n. art. 185

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 184

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

u.w.l. art. 18 § ust. 1

Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

u.w.l. art. 20 § ust. 1

Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

u.w.l. art. 22

Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

p.u.s.a. art. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 152

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Spółka A nie jest właścicielem ani zarządcą nieruchomości w rozumieniu ustawy o własności lokali, a nakazy dotyczące poszczególnych mieszkań powinny być skierowane do ich właścicieli. Umowa o administrowanie nie nadaje spółce uprawnień do ingerowania w części budynku należące do poszczególnych właścicieli lokali.

Godne uwagi sformułowania

adresatem decyzji przewidzianych w rozdziale 6 ustawy – Prawo budowlane może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektów budowlanych powierzony bowiem stronie skarżącej zarząd dotyczył jedynie części wspólnych budynku, lecz nie dawał uprawnień do ingerowania w części budynku należące do poszczególnych właścicieli lokali.

Skład orzekający

Andrzej Wawrzyniak

sprawozdawca

Halina Filipowicz-Kremis

członek

Zygmunt Wiśniewski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Określanie kręgu adresatów decyzji nakazujących usunięcie wad technicznych w budynkach wielorodzinnych, w szczególności w kontekście podziału odpowiedzialności między zarządcę a właścicieli lokali."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy zarządca jest odpowiedzialny za część wspólną, ale nie za poszczególne lokale. Interpretacja umowy o administrowanie jest kluczowa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje praktyczne problemy związane z odpowiedzialnością za stan techniczny budynków wielorodzinnych i precyzyjnym określeniem adresata decyzji administracyjnych, co jest istotne dla zarządców i właścicieli nieruchomości.

Kto odpowiada za wady w mieszkaniu? Sąd wyjaśnia granice odpowiedzialności zarządcy budynku.

Dane finansowe

WPS: 515 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wr 370/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-03-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /sprawozdawca/
Halina Filipowicz-Kremis
Zygmunt Wiśniewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 66 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: NSA Halina Kremis NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant: Izabela Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2006 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 515 (pięćset piętnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) oraz art. 108 § 1 kpa nakazał stronie skarżącej A Spółce z o.o. w W. usunięcie w terminie do [...]r. złego stanu technicznego podłączeń urządzeń grzewczych i wentylacyjnych wykazanych w protokole nr [...] z dnia [...]r. kontroli przewodów kominowych w budynku położonym w W. przy ul. S. [...], a w szczególności odłączenie przepływowego gazowego podgrzewacza wody i pieca typu ekonomik w mieszkaniu nr [...] na I piętrze od kanału nr [...], który jest kanałem wentylacyjnym, w mieszkaniach nr [...] i nr [...] z grawitacyjnego przewodu wentylacyjnego nr [...] wyłączenie okapów elektrycznych znajdujących się w tych mieszkaniach oraz w mieszkaniu nr [...] na III piętrze zamurowanie kratki wentylacyjnej w kanale nr [...], w który jest włączony piec kuchenny w mieszkaniu nr [...] na parterze.
W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w trakcie oględzin dokonanych [...] r. w budynku mieszkalnym przy ul. S. [...] w W. zarządca nie okazał dokumentów utrzymania budynku. Z przekazanego w dniu [...]r. protokołu nr [...] z dnia [...]r. kontroli przewodów kominowych w budynku wynika, że stan podłączeń urządzeń grzewczych i wentylacji do kanałów kominowych jest nieprawidłowy, nie gwarantuje prawidłowego użytkowania i zagraża bezpieczeństwu mieszkańców. Stwierdzono, że konieczne jest odłączenie przepływowego gazowego podgrzewacza wody i pieca typu ekonomik w mieszkaniu nr [...] na I piętrze od kanału nr [...], który jest kanałem wentylacyjnym, w mieszkaniach nr [...] i nr [...] z grawitacyjnego przewodu wentylacyjnego nr [...] należy wyłączyć okapy elektryczne, a w mieszkaniu nr [...] na III piętrze należy zamurować kratkę wentylacyjną w kanale nr [...], w który jest włączony piec kuchenny w mieszkaniu nr [...] na parterze. Wskazując na powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że wymienione wady elementów budynku stwarzają zagrożenie bezpieczeństwa użytkowania i nie zapewniają odpowiednich warunków higienicznych oraz zdrowotnych, przy czym w związku z tym, że naruszone zostały zasady użytkowania obiektu budowlanego w zakresie wymagań podstawowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. d) i w art. 5 ust. 2, a zarządca nie usunął wykazanych w protokołach wad w czasie lub bezpośrednio po przeprowadzeniu kontroli stanu technicznego zgodnie z art. 70 Prawa budowlanego, stosownie do art. 66 ust. 1 tej ustawy należało orzec jak wyżej. Organ I instancji podniósł, iż po wykonaniu nakazanych robót należy przedstawić wydającemu decyzję oświadczenie osoby posiadającej właściwe uprawnienia o właściwym podłączeniu urządzeń grzewczych i wentylacji do kanałów kominowych w zarządzanym budynku, jako dowód wykonania w sposób właściwy nałożonego obowiązku.
W odwołaniu od tej decyzji A Spółka z o.o. w W. wywodził, że ponieważ przedmiotowa nieruchomość jest własnością Wspólnoty Mieszkaniowej, wszelkie nakazy winny być kierowane do Wspólnoty Mieszkaniowej lub do jej Zarządu.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dowodzi, iż stan techniczny przedmiotowego obiektu budowlanego jest nieodpowiedni, powodując realne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego oraz bezpieczeństwa mienia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przywołując art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego podniósł, iż obowiązki w tym zakresie spoczywają na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego. Powołując się na art. 184 i art. 185 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz treść umowy o administrowanie, zawartej w dniu [...]r. pomiędzy Wspólnotą Mieszkaniową a A Spółką z o.o. w W., organ II instancji stwierdził, że obowiązki nałożone przedmiotową decyzją mieszczą się w zakresie zarządu sprawowanego przez A w W . Z tego względu D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż prawidłowo ustalono adresata decyzji, podkreślając, że skoro umowa o administrowanie ustanowiła zarządcą przedmiotowego obiektu A i w związku z tym powierzyła mu wykonywanie obowiązków, wśród których znalazły się obowiązki dotyczące dokonywania przeglądów budynków w zakresie przewidzianym przepisami Prawa budowlanego oraz przeglądów specjalistycznych, pomiarów i badań, jak również zabezpieczenie budynków w przypadku wystąpienia zagrożenia, to właściwym było nałożenie na wyżej wymieniony podmiot obowiązków w tym zakresie.
Na powyższą decyzję A Spółka z o.o. w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Skarżąca Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz obciążenie kosztami postępowania D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., ewentualnie o uchylenie tych decyzji.
Strona skarżąca nie polemizując z zasadnością nałożonych obowiązków podała, że nie zgadza się z adresowaniem nakazu wobec niej, gdyż:
1) spółka nie jest właścicielem, ani "zarządcą" przedmiotowej nieruchomości w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, a więc zarządcą, któremu zarząd nieruchomością wspólną powierzono w sposób określony w art. 18 ust. 1 tej ustawy, ani też nie sprawuje zarządzania, o jakim mowa w art. 185 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami;
2) A nie pełni roli "zarządu", o jakim mowa w art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy, gdyż sporna nieruchomość jest tzw. "dużą wspólnotą" i wobec takiej wspólnoty z mocy art. 20 ustawy o własności lokali, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu, przy czym członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna;
3) A podjął się zarządu rozumianego jako administrowanie, zarządzanie nieruchomością wspólną (zgodnie z art. 22 u.w.l.), obejmującym takie czynności, jak: rozliczanie opłat i czynszów, bieżące utrzymanie, konserwację, remonty itp. w granicach określonych zawartą między stronami umową o administrowanie z dnia [...]r., przy czym nie jest to umowa, o jakiej mowa w art. 18 ust. 1 u.w.l., ani też zarządzanie nieruchomością nie oznacza zarządzania w rozumieniu art. 185 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Zdaniem strony skarżącej adresatem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji PINB winna być Wspólnota Mieszkaniowa właścicieli lokali znajdujących się w przedmiotowym budynku. Dlatego – w opinii strony skarżącej – kwestionowane decyzje dotknięte są wadą nieważności, gdyż zostały skierowane do osoby nie będącej stroną w sprawie (art. 156 § 1 pkt 4 kpa).
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zatem zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.).
Stosownie do art. 66 ust. 1 tej ustawy w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo 3) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazywano, że adresatem decyzji przewidzianych w rozdziale 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, a zatem również podjętych na podstawie art. 66 tej ustawy, może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektów budowlanych (por. np. wyrok NSA z dnia 21 października 1999 r. sygn. akt IV SA 1597/97 - LEX nr 47802).
W rozpatrywanej sprawie nie kwestionując konieczności usunięcia opisanego w decyzji złego stanu technicznego podłączeń urządzeń grzewczych i wentylacyjnych w przedmiotowym budynku strona skarżąca wywodziła, że adresatem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego winna być wspólnota mieszkaniowa właścicieli lokali znajdujących się w przedmiotowym budynku.
W tej sytuacji rozstrzygnąć należy, czy strona skarżąca jest podmiotem, do którego mogła być skierowana zaskarżona decyzja i poprzedzającej ją decyzja organu I instancji.
Dla rozstrzygnięcia tej kwestii istotne znaczenie ma fakt, iż pomiędzy Wspólnotą Mieszkaniową nieruchomości przy ul. S. [...] w W. a A Spółka z o.o. w W. jako zarządcą w dniu [...]r. została zawarta "Umowa o administrowanie".
Zgodnie z § 3 tej umowy do obowiązków Zarządcy należy między innymi bieżąca konserwacja nieruchomości wspólnej, a w szczególności dokonywanie napraw budynku, jego pomieszczeń i urządzeń technicznych umożliwiających właścicielom lokali korzystanie z oświetlenia i ogrzewania, gazu i innych urządzeń należących do wyposażenia nieruchomości wspólnej, usuwanie awarii instalacji i urządzeń, usuwanie skutków awarii w zakresie uzgodnionym ze Wspólnotą, a także zapewnienie warunków technicznych dla dostawy energii elektrycznej, energii cieplnej, wody i gazu oraz odprowadzania ścieków.
Stosownie do § 11 wyżej wymienionej umowy Zarządca uprawniony jest w imieniu Wspólnoty między innymi do zawierania w imieniu i na rzecz Wspólnoty umów oraz wykonywania innych specjalistycznych usług związanych z funkcjonowaniem urządzeń technicznych nieruchomości wspólnej, zawierania umów o wykonywanie bieżącej konserwacji nieruchomości wspólnej, bieżące usuwanie awarii i skutków awarii oraz o wykonywanie remontów bieżących.
W załączniku nr 1 do powyższej umowy podano w pkt 10, iż do zakresu administrowania wynikającego z umowy z dnia [...]r. należy zlecanie w imieniu Wspólnoty przeglądów budynków w zakresie przewidzianym przepisami prawa budowlanego i przeglądów specjalistycznych, pomiarów i badań.
W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że treść "Umowy o administrowanie" zawartej w dniu [...]r. pomiędzy Wspólnotą Mieszkaniową nieruchomości przy ul. S. [...] w W. a A Spółką z o.o. w W. jako zarządcą jednoznacznie wskazuje, iż wbrew wywodom strony skarżącej A Spółka z o.o. w W. jest zarządcą części wspólnych przedmiotowej nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo budowlane, a podnoszone przez skarżącą Spółkę argumenty powyższego nie zmieniają.
Strona skarżąca mogła zatem być adresatem decyzji wydanych na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, ale tylko w takim zakresie, w jakim dotyczyły one części wspólnych budynku. Natomiast w zakresie dotyczącym konkretnych mieszkań, decyzje takie powinny być skierowane do ich właścicieli. Powierzony bowiem stronie skarżącej zarząd dotyczył jedynie części wspólnych budynku, lecz nie dawał uprawnień do ingerowania w części budynku należące do poszczególnych właścicieli lokali.
W niniejszej sprawie stronie skarżącej nakazano usunięcie w terminie wskazanym w decyzji złego stanu technicznego podłączeń urządzeń grzewczych i wentylacyjnych wykazanych w protokole nr [...]z dnia [...]r. kontroli przewodów kominowych w budynku położonym w W. przy ul. S. [...], a w szczególności odłączenie przepływowego gazowego podgrzewacza wody i pieca typu ekonomik w mieszkaniu nr [...] na I piętrze od kanału nr [...], który jest kanałem wentylacyjnym, w mieszkaniach nr [...] i nr [...]z grawitacyjnego przewodu wentylacyjnego nr [...] wyłączenie okapów elektrycznych znajdujących się w tych mieszkaniach oraz w mieszkaniu nr [...] na III piętrze zamurowanie kratki wentylacyjnej w kanale nr [...], w który jest włączony piec kuchenny w mieszkaniu nr [...] na parterze. We wskazanym wyżej protokole kontroli przewodów kominowych w wykazie usterek podano, iż należy zamontować drabinę strychową, a wśród stwierdzonych nieprawidłowości wymieniono także piece kaflowe w mieszkaniu nr [...] z grzałkami elektrycznymi eksploatowane jako piece akumulacyjne.
W tej sytuacji nie budzi wątpliwości, że przedmiotowy nakaz w zakresie, w jakim dotyczył konkretnych mieszkań, to jest nr [...],[...],[...] oraz [...], należało skierować do ich właścicieli. Jedynie w pozostałym zakresie, odnoszącym się do wskazywanych w decyzji części wspólnych budynku, to jest kanałów wentylacyjnych i grawitacyjnego przewodu wentylacyjnego oraz zamontowania drabiny strychowej, omawiany nakaz należało skierować do strony skarżącej jako zarządcy budynku mieszkalnego przy ul. S. [...] w W .
W tej sytuacji zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja podlegały uchyleniu, gdyż zostały one skierowane do podmiotu, który tylko w pewnym zakresie mógł być ich adresatem, podczas gdy w pozostałym zakresie decyzje te należało skierować do innych podmiotów, to jest do właścicieli mieszkań wymienionych w decyzji.
Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI