II SA/Kr 652/21

II SA/Kr 652/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /sprawozdawca/
Magda Froncisz
Małgorzata Łoboz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 28 , 33 ust 1 , art 34 ust 4  , art 35 i 36  , art 81
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Magda Froncisz SWSA Joanna Człowiekowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 23 lutego 2021 r., znak: WI-I.7840.2.95.2020.JL w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 sierpnia 2020 r. znak: AU-01-1.6740.1.732.2020.MMI, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1333) oraz na podstawie art. 104 kpa Prezydent Miasta Krakowa udzielił Inwestorowi [...] Sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę sieci gazowej wraz z przyłączami, zewnętrznych odcinków wewnętrznych instalacji wody, kanalizacji ogólnospławnej i elektrycznej oraz ogrodzenia na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr[...] jedn. ewid. K. przy ul. [...] w K. oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego: Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym z wewnętrznymi instalacjami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, c.o., wentylacji mechanicznej, inst. elektrycznej
z zewnętrznymi odcinkami wewnętrznych instalacji: kanalizacji sanitarnej i deszczowej, inst. elektrycznej z utwardzonymi dojściami, dojazdami, naziemnymi miejscami postojowymi, murami oporowymi, elementami małej architektury, oświetleniem zewnętrznym, miejscem gromadzenia odpadów stałych, zewnętrzną klatką schodową, szlabanem wjazdowym, na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr. [...]. ewid. K. przy ul. [...] w K..
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją. Na terenie objętym wnioskiem obowiązuje ostateczna decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nr AU-2/6730.2/865/2019 z dnia 9 października 2019 r. znak: AU-02-4.6730.2.589.2018.LBI. Projekt budowalny jest zgodny z ww. decyzją o ustaleniu warunków zabudowy nr AU-2/6730.2/865/2019, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant i sprawdzający dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany jest wykonany przez osoby uprawnione.
Obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, określony przez projektanta obejmuje nieruchomości: działki nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] oraz lokale mieszkalne: lokal przy uL [...] - działka [...] obr. [...] oraz lokale przy ul. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - działka nr [...] obr. [...]. Ustalono nadto, że udział w postępowaniu na prawach strony biorą właściciele następujących nieruchomości: działka nr [...], [...], [...], [...] obr. [...]
Od powyższej decyzji odwołały się strony postępowania: Spółdzielnia Mieszkaniowa im. [...], K. D. oraz M. P..
Decyzją z dnia 23 lutego 2021 r. znak: WI-I.7840.2.95.2020.JL, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 kpa i art. 8.1 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2020.1333 z późn. zm.), Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej wskazany w art. 35 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] organ podał, że strona skarżąca brała czynny udział w postępowaniu, co umożliwiało jej zapoznanie się materiałem dowodowym w sprawie. Organ l instancji pismem z dnia 3 czerwca 2020 r. oraz pismem z 17 lipca 2020 r. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z całością materiału dowodowego. Nadto odwołanie Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] z 18 sierpnia 2020 r. wniesione zostało w odpowiedzi na pismo organu l instancji z 17 lipca 2020 r. o możliwości zapoznania się z całością materiału dowodowego w sprawie. Do organu l instancji pismo to wpłynęło 25 sierpnia 2020 r., a więc po wydaniu skarżonej decyzji. Decyzja organu I instancji została wydana po upływie wyznaczonego dla stron terminu na zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym.
Jeśli chodzi o zarzut naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa, wskazano, że organy administracji architektoniczno-budowlanej podejmują rozstrzygnięcie na podstawie konkretnych przepisów prawa materialnego, a nie wyłącznie na podstawie przepisów procesowych zawartych w kpa. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane, podejmują swoje działania w oparciu o złożoną dokumentację, tzn. projekt budowlany oraz projekt zagospodarowania terenu inwestycji, który podlega weryfikacji pod kątem prawidłowości przyjętych rozwiązań z Pb i innymi przepisami, min.: rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r. poz. 1065), zwanym dalej wt. Wszystkie okoliczności, mające znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy zostały ustalone w toku prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, na podstawie ww. dokumentacji.
Bezpodstawny jest zarzut naruszenia przepisu art. 80 kpa w związku
z dokonaniem przez organ l instancji błędnej analizy nasłonecznienia i przyznania jej waloru wiarygodności. Analiza została bowiem wykonana prawidłowo według zasad określonych literaturą fachową i powszechnie stosowanych w środowisku projektantów, tj. metodą komputerową. Załączone rysunki są czytelne, szczegółowe, wykonane z należytą starannością i odnoszą się do wszystkich kwestii związanych z przesłanianiem i nasłonecznieniem zarówno budynków sąsiednich, jak i budynku projektowanego (co zostanie wyjaśnione szczegółowo w dalszym ciągu uzasadnienia ww. decyzji).
Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że projekt został poddany analizie pod kątem spełnienia przesłanek określonych w art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Zatem organ ten wskazał podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, poprzez wskazanie faktów, które uznał za udowodnione oraz dowodów, na podstawie których wydał swoje rozstrzygnięcie. Bezpodstawny jest więc zarzut naruszenia art. 8 kpa
w zw. z art. 107 § 3 kpa.
Przepisy § 60 ust. 1 i 2 rozporządzenia wt odnoszą się wyłącznie do lokali mieszkalnych. Na ma więc wymagań dot. ilości godz. nasłonecznienia dla lokali usługowych w parterach budynków, a więc i tych zlokalizowanych przy ulicy [...]. W nin. sprawie analiza badania zacieniania wykonana została dla miesiąca marca i września. Na potwierdzenie powyższego, oprócz rys. A04 i A05 (str. 104 i 105 projektu budowlanego) projektant w załączeniu do pisma z dnia 3 listopada 2020 r. przedłożył analizę zacieniania (zał. 1 ww. pisma) wykonaną dla lokali mieszkalnych w budynkach przy ulicy [...].
Dla budynku [...] Nr 1 rysunek graficzny ilustruje nasłonecznienie pomieszczeń dla najniższej kondygnacji mieszkalnej w godzinach 10°° -13°°, stąd wymagany warunek co najmniej 3 godzin w godzinach 7°°- 17°°jest spełniony.
Dla budynku [...] Nr 3 rysunek graficzny ilustruje nasłonecznienie pomieszczeń dla najniższej kondygnacji mieszkalnej w godzinach 10°°-13°°, stąd wymagany warunek co najmniej 3 godzin w godzinach 7°°- 17°°jest spełniony.
Dla budynku [...] Nr 5 rysunek graficzny ilustruje nasłonecznienie pomieszczeń dla najniższej kondygnacji mieszkalnej w godzinach 12°°-15°°, stąd wymagany warunek co najmniej 3 godzin w godzinach 7°°- 17°°jest spełniony.
Istniejący budynek [...] Nr 7 z racji kształtu opisanego w literze "L" oraz usytuowania względem stron świata ogranicza nasłonecznienie swojej ściany zachodniej. Na istniejący brak możliwości zapewnienia wymaganego nasłonecznienia w ilości 3 godzin dla okien mieszkań zachodniej części fragmentu budynku przy ul. [...] nie ma wpływu wybudowanie zaskarżanego przez stronę odwołującą budynku. Wizja lokalna budynku Nr 7 wykonana przez projektanta wykazała, że lokale mieszkalne na kondygnacjach ponad parterem, są mieszkaniami wyposażonymi w pomieszczenia wychodzące na obie strony budynku (wschodnią i zachodnią). Na podstawie przepisu § 60 ust. 2 wt, cyt: "w mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju", przyjmuje się, że wymagane przepisami prawa pomieszczenia, dla których konieczne jest spełnienie wymaganych 3 godzin nasłonecznienia znajdują się po stronie wschodniej - przeciwnej od projektowanego budynku, co w oczywisty sposób uniemożliwia przedmiotowemu zamierzeniu budowlanemu wpływ na ich nasłonecznienie.
Wymagane 3 godziny nasłonecznienia dla strony wschodniej, na rysunku (zał. 1 ww. pisma) wskazane dla najniższej kondygnacji mieszkalnej budynku [...] są spełniona dla godzin 8°° - 11°°. Dla okna w południowo-wschodnim narożniku nasłonecznienie jest spełnione dla godzin 9°°-12°°.
Podane wartości ilości godzin nasłonecznienia dla poszczególnych segmentów istniejących budynków są minimalne, a zarazem wystarczające do spełnienia wymogów § 60 ust. 1 wt, ich rzeczywisty zakres jest szerszy wraz z kolejnymi kondygnacjami.
W konsekwencji organ stwierdził, że wbrew zarzutom Spółdzielni, decyzja organu l instancji nie narusza postanowień przepisu § 60 ust. 1-3 wt, zaś przedłożona przez odwołującą się analiza nasłonecznienia jest niejasna (załącznik nr 1 do odwołania), gdyż nie przedstawia wyników w sposób pełny oraz czytelny.
Planowana inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej - ul. [...], przewidziany zgodnie z wszelkimi przepisami prawa, a także posiada liczbę miejsc parkingowych znacznie większą niż minimum wskazane w ww. decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Wobec tego, planowana inwestycja jest zgodna z przepisami prawa w zakresie obsługi komunikacyjnej i nie doszło do naruszenia jakiegokolwiek interesu Spółdzielni. Natomiast sam fakt powstawania zabudowy i np. zwiększonego ruchu na drodze, w żaden sposób nie stanowi naruszenia prawem chronionego interesu Spółdzielni.
Projektowany obiekt budowlany posiada wymaganą ilość miejsc postojowych określoną w decyzji o warunkach zabudowy, jak również ilość miejsc dla rowerów. Zatem, nie można się zgodzić z zarzutem braku dostatecznej ilości ww. miejsc postojowych. Wymagany ostateczną decyzją wz współczynnik wynosi 1 miejsce postojowe na 1 mieszkanie (zał. Nr 1 do decyzji w pkt II. 4 lit. e).
W garażu podziemnym zaprojektowanych zastało 60 miejsc postojowych, w tym jedno dla osoby niepełnosprawnej oraz 32 miejsca postojowe na poziomie terenu, w tym trzy miejsca dla osoby niepełnosprawnej. Projekt budowlany przewiduje budowę 74 mieszkań. Zatem, powyższy warunek określony w ust. 2 lit. e. załącznika Nr 1 do ww. decyzji o warunkach zabudowy został spełniony. Decyzja z dnia 9 października 2019 r. o ustaleniu warunków zabudowy, pozostaje w obrocie prawnym i jest obowiązująca.
W odpowiedzi na zarzuty K. D. oraz M. P. organ wyjaśnił, co następuje:
Przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej (pkt II ust. 2 lit. b załącznika Nr 1 do decyzji).
Zamierzenie to nie jest zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. Warunki wynikające z przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r.
o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziału społeczeństwa
w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227).
Ponadto, zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 pkt 55) lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. 2019 r., poz. 1839) zabudowę mieszkaniową wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, nieobjętą ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, oraz 2 ha na obszarach innych niż wymienione w tiret pierwsze; zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowa inwestycja położona jest poza obszarem objętym formami ochrony przyrody, a powierzchnia inwestycji nie przekracza ww. 2 ha, gdyż wynosi 0,2748 ha.
Zmiany w ukształtowaniu terenu mieszczą się w dopuszczonych w ww. decyzji o warunkach zabudowy wielkościach tj. od ok. 213,60 m n.p.m. do ok. 215,98 m n.p.m. Jak wynika z opisu do projektu zagospodarowania terenu (str. 95) odprowadzenie wód opadowych odbywać się będzie na teren własny inwestycji, bez szkody dla gruntów sąsiednich, jak również w oparciu o sieć kanalizacji deszczowej 0 400, przebiegającej w ul. [...]. Ponadto projektowane niwelacje terenu mają jedynie umożliwić konieczność zachowania obsługi komunikacyjnej wewnątrz i na zewnątrz projektowanego budynku.
Zgodnie z projektem budowlanym zastosowano następujące rozwiązania projektowe zapobiegające spływowi wody deszczowej na działki sąsiadujące: wpusty na stropodachu zielonym podłączone do kanalizacji deszczowej, zapewniające odprowadzenie wody z tej części działki oraz przeciw spadek terenu uniemożliwiający spływ wody na działki sąsiednie. Ponadto, zaprojektowany został nasyp, który znajduje się na gruncie rodzimym, co dodatkowo pozwala na odprowadzenie wód opadowych na teren inwestycji. Spadki terenu odbywają się w zakresie dopuszczonych w decyzji wz wielkościach, tj. od ok. 213,60 m n.p.m. do ok. 215,98 m n.p.m.
Zatem, dołączona przez odwołujących się, analiza niezgodności projektu budowlanego z rysunkiem, nie potwierdza się po dokonaniu szczegółowej analizy przekrojów A-A oraz B-B (str. 161 i 162 projektu budowlanego, Tom II). Ponadto ww. zarzut nie został wniesiony przez Ministerstwo Obrony Narodowej.
Obszar oddziaływania obiektu został ujęty w opisie do projektu zagospodarowania terenu (str. 96 i 97 proj. budowlanego), załączonym do projektu
i wskazuje w swoim zakresie także działki sąsiednie wymienione w przedstawionej przez odwołujących się analizie. Ponadto dokonano sprawdzenia prawidłowości ww. określenia obszaru oddziaływania projektowanego obiektu i stwierdzono, że pokrywa się on z obszarem oddziaływania ustalonym przez projektantów. W związku
z powyższym, zarzut niewłaściwego określenia w projekcie budowlanym obszaru oddziaływania obiektu jest w całości bezzasadny.
We wskazanych w odwołaniu lokalach prowadzona jest działalność usługowa. W związku z powyższym w projekcie budowlanym, zgodnie z przepisami prawa, w tym warunków wt, nie ma konieczności przeprowadzenia analizy nasłonecznienia dla wymienionych lokali, o czym wspomniano powyżej. Odwołujący nie przedstawili żadnych dokumentów potwierdzających mieszkalny charakter wskazanych lokali.
Ustalono, że pokryciem dachu przedmiotowego budynku jest papa asfaltowa zgrzewalna wierzchniego krycia tzw. Wentylacyjny [...] typu [...], która ma w zakresie odporności na działanie ognia zewnętrznego wartość B ROOF (t1). Zatem, w wypadku powyższego garażu spełniony został warunek nierozprzestrzeniania ognia przez jego przekrycie. Do akt dołączone zostały dokumenty otrzymane od przedstawiciela Rejonowego Zarządu Infrastruktury (pismo pełnomocnika Inwestora z 3 listopada 2020 r. - załącznik Nr 2, karta techniczna Wentylacyjny [...]) z których wynika, że odporność ogniowa wg. Normy PN-EN 13501-2 wynosi REI 30. W związku z powyższym niesłuszne jest stwierdzenie, że projektowany budynek powinien znajdować się w odległości 12 m od istniejącego garażu Ministerstwa Obrony Narodowej na działce nr [...] oraz, że konieczna jest wymiana jego pokrycia dachowego. Nadto projekt budowlany planowanego obiektu wraz z jego projektowanym usytuowaniem na projekcie zagospodarowania terenu został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń ppoż.
Wbrew stawianym w odwołaniu zarzutom projektowane zadaszenie rampy zjazdowej wraz z rampą zjazdową nie jest budynkiem w rozumieniu ustawy Pb,
a jedynie budowlą, należącą do kategorii IV obiektów budowlanych, zgodnie
z załącznikiem do Pb. W związku z tym nie jest wymagane zachowanie między nim, a istniejącym budynkiem ochrony Ministerstwa Obrony Narodowej odległości 12 m. Od strony granicy działki, rampa zjazdowa nie posiada ścian zewnętrznych, a jedynie ażurowe przegrody zabezpieczające przed ewentualnym upadkiem (brak jest wydzielenia z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych - art. 3 pkt 2 Pb). Projektowana konstrukcja zadaszenia przewidywana jest do zabezpieczenia do R30, a jego przekrycie do RE30. Zgodnie z wymaganiami przepisów ppoż., budynek na działce [...] oznaczony na mapie do celów projektowych symbolem "i1", jako obiekt niemieszkalny, posiada ściany o klasie odporności ogniowej E30 na co najmniej 65% powierzchni oraz konstrukcję dachu i jego przekrycie rozprzestrzeniające ogień (RO). Jego lokalizacja od ściany projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego znajduje się w odległości 12,14 m, tj. zgodnie z przepisem § 271 wt. Ponadto, jak wskazano powyżej, projekt zagospodarowania terenu projektowanego obiektu został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń ppoż.
Stosowanie placu manewrowego na końcu ulicy [...] nie jest konieczne. Istniejący układ jezdni ul. [...] zakończony w kształcie litery "T" umożliwia cofanie wozu Straży Pożarnej oraz wymagane nawrócenie pojazdu.
W związku z powyższym, spełnione zostały przepisy Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych z dnia 24 lipca 2009 r. (Dz.U. Nr 124, poz. 1030) w zakresie zapewnienia obsługi pożarowej przez ul. [...]. Mając na uwadze przepisy §12 ust. 9 i 10 ww rozporządzenia, można uwzględnić inne niż plac manewrowy rozwiązania, umożliwiające zawrócenie pojazdu. Ponadto obsługa pożarowa w zakresie prowadzonych dróg pożarowych dla istniejących budynków wielorodzinnych przy [...] również opiera się o ww. wymienioną ulicę, a projekt zagospodarowania terenu planowanego do realizacji obiektu został uzgodniony bez uwag z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń ppoż.
Z projektu budowlanego wynika ponadto, że wyjścia z planowanego do realizacji obiektu są połączone z drogą pożarową dojściem o szerokości 1,5 m. Długość dojścia do drogi pożarć odpowiednio: kl. A ok. 23 m, kl. B ok. 10 m, kl. C ok. 27 m. Dojście do drogi pożarowej znajduje się na wysokości klatki B po północnej stronie budynku i łączy projektowane utwardzenie terenu z istniejącymi utwardzeniami przy ul. [...] oraz drogą pożarową (ul[...]). Ulica [...] wykorzystywana jest jako droga pożarowa na potrzeby istniejącym budynków wielorodzinnych po jej północnej stronie. Wbrew zarzutom odwołujących się brak jest oznakowania wykonanej z asfaltobetonu jezdni, wskazującego na ograniczenia dopuszczalnego tonażu pojazdów korzystających z ul. [...]. Zatem ulica ta może nie spełniać wytrzymałości drogi w zakresie jej podbudowy, jednak ulica ta jest ogólnodostępną drogą, zarządzaną przez Gminę Kraków, która zgodnie z prawem może być w wykorzystywana przez wszystkich użytkowników dróg w zgodzie z odpowiednimi przepisami. Organ odwoławczy nie ma przy tym podstaw do podważania nośności drogi ogólnodostępnej. Co więcej przedmiotowy wniosek nie obejmuje przebudowy ulicy [...], zatem organy administracji architektoniczno-budowlanej badają wyłącznie kwestię dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej, który w przedmiotowej sprawie jest zapewniony.
Projektowany budynek został wyposażony w wymaganą przepisami prawa,
w tym decyzji wz, ilość miejsc postojowych dla samochodów oraz miejsc dla rowerów. Bezzasadny jest też zarzut, zgodnie z którym przejazd w garażu nie może pełnić funkcji ciągu pieszo jezdnego. Brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej dla takiego stwierdzenia. Ponadto, zgodnie z § 104 wt, dopuszczalne jest sytuowanie równoległe miejsc postojowych dla samochodów osobowych, przy zachowaniu szerokości drogi manewrowej min. 3 m, wynoszącej w projekcie budowlanym 5 m. Tym samym, niesłusznie zakwestionowano właściwie zaprojektowane miejsca postojowe równoległe w garażu podziemnym projektowanego budynku. W nin. sprawie dla Inwestora wiążące są zapisy decyzji wz, w której to brak jest wymagań dotyczących ilości miejsc parkowania dla rowerów. Mimo braku tej regulacji, zaprojektowanych zostało 19 stojaków rowerowych umożliwiających podwójne parkowanie rowerów (19 x 2 = 38 miejsc dla postoju rowerów), co potwierdza zarówno opis techniczny do projektu, jak i rysunek projektu zagospodarowania terenu.
W Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2014 r. teren, na którym znajduje się budynek MON oznaczony jest jako "teren zamknięty", ponadto obszar ten zgodnie z załącznikiem do Polecenia Służbowego Nr 2/2016 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 19 lutego 2016 r., przedstawiającym aktualny zakres zabudowy śródmiejskiej, nie jest w nim ujęty. W związku z powyższym, ww. budynek nie znajduje się na terenach, których dotyczy wskaźnik LAeqN 45 dB – co podnoszono w odwołaniu. Nadto wykonana przez odwołujących się analiza oddziaływania akustycznego jest niejasna, gdyż nie przedstawia wyników w sposób pełny oraz czytelny. Brak na niej wyjaśnień opisowych umożliwiających jednoznaczne odczytanie danych. Ponadto zarzut dotyczący przekroczenia norm hałasu nie został wniesiony przez MON.
W odniesieniu, do zarzutu występowania oprócz hałasu, drgań (wibracji) oraz zanieczyszczenia powietrza od planowanej inwestycji (garaż podziemny) powołano powołali się na przepisy § 106 ust. 1 i §326 ust. 1 wt. Jednakże y nie scharakteryzowano i nie zidentyfikowno źródeł zanieczyszczeń powietrza, jak również nie wykazano braku skuteczności szczelności zastosowanych technologii przegród. Nie ma informacji jakoby ściany zewnętrzne, stropy oraz projektowana brama garażowa nie spełniała warunków określonych w Polskich Normach. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, iż obszar oddziaływania obiektu został prawidłowo określony w projekcie budowlanym.
Również w kwestii zarzutu dot. niewłaściwego określenia w projekcie budowlanym obszaru oddziaływania obiektu w związku z utratą sygnału anteny satelitarnej w istniejących budynkach, nie przedstawiono żadnych dowodów potwierdzających realność takiego zakłócenia. W tej kwestio organ pouczył
o możliwości skorzystania z drogi cywilnej, na podstawie art. 24§1 kc.
Jeśli chodzi o projekt instalacji telekomunikacyjnej, to jak podał organ został on umieszczony w projekcie branży elektrycznej - 1.16. Instalacje teletechniczne
i słaboprądowe (str. 292 projektu budowlanego, Tom III).
Odnośnie zarzutu dotyczącego braku w projekcie budowlanym istotnego uzgodnienia wymaganego przez decyzje wz, organ wyjaśnił, że ewentualne uzgodnienie prac budowlanych powinno zostać wykonane na etapie przed przystąpieniem do prac budowlanych, a nie jak wskazano w odwołaniu na etapie przed przystąpieniem do prac budowlanych w ramach przedmiotowego zamierzenia budowlanego.
Organ odwoławczy dokonał również sprawdzenia warunków określonych
w § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a) wt i przyjął, że planowane zamierzenie spełnia wymogi ww. przepisu, co wykazane zostało dokładnie na rys A02, A03 (str. i 103 proj. budowlanego). Załączone rysunki są czytelne, szczegółowe, wykonane z należytą starannością i odnoszą się do wszystkich kwestii związanych z przesłanianiem
i nasłonecznieniem zarówno budynków sąsiednich, jak i projektowanego.
Odnośnie do warunków ustalonych w decyzji Nr AU-2/6730.2/865/2019 z 9 października 2019 r., znak: [...], o ustaleniu warunków zabudowy, która stała się ostateczna 31 października 2019 r., organ wskazał następująco:
Jak wynika z załącznika nr 1 do ww. decyzji wz zachowana została linia zabudowy projektowanej inwestycji (II ust. 1 lit. a).
Wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, w tym udział powierzchni biologicznie czynnej, ustalony został następująco:
- wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działek inwestycyjnych nr [...], [...], [...], [...] obr. [...]. ewid.. , ustalony został w przedziale od 22% do 27%. W projekcie wynosi on 26,50%;
- wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej ustalony został na nie mniej niż 35%. W projekcie wynosi 36,78%;
- szerokość elewacji frontowej od ul. [...] ustalono w przedziale od 12 m do 15 m. W projekcie wynosi ona 12,04 m;
- wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki ustalona została na poziomie 18 m, z tolerancją do 1 m, lecz nie wyżej niż 234,00 m n.p.m., liczone od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku.
W projekcie wysokość budynku wraz z attyką wynosi 18,97 m, tj. 233,45 m n.p.m.;
- w zakresie geometrii dachu zastosowany został dach płaski (stropodach) i dach zielony, zgodnie z warunkami ustalonymi w decyzji wz.
Ponadto, pomieszczenia techniczne zaprojektowane zostały w kondygnacji podziemnej, natomiast instalacje techniczne, kominy oraz nadszybia zaprojektowane zostały poniżej linii attyki lub równo z nią.
Planowana inwestycja nie przewiduje wycinki drzew i krzewów. Ponadto, do dokumentacji projektowej dołączona została ekspertyza przyrodnicza terenu
z 24 maja 2020 r., w której nie stwierdzono śladów występowania gatunków objętych ochroną, a mogące świadczyć o występowaniu tych gatunków na przedmiotowym terenie. Niemiej jednak, zaprojektowane zostaną ażurowe ogrodzenia o prześwitach umożliwiających przemieszczanie się drobnych zwierząt kręgowych, jak również zachowane zostaną trasy migracji zwierząt (str. 94 tom l projektu budowlanego).
Inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, w tym oświadczenie
o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz sporządzony przez uprawnioną osobę projekt budowlany. Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także odpisy uprawnień projektantów i ich zaświadczenia z właściwej izby samorządu zawodowego. Projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na kopii mapy zasadniczej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego (nr ew. P. 1261.2020.2906 z 14 kwietnia 2020 r.). Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, m.in. określonymi w wt, (co wykazano powyżej). Przedmiotowa inwestycja nie powoduje przesłaniania oraz nie ogranicza nasłonecznienia sąsiednich nieruchomości, nie powoduje zmiany stosunków wodnych na nieruchomościach sąsiednich, nie narusza norm przeciwpożarowych, jak również nie ogranicza użytkowania sąsiednich nieruchomości, w sposób dotychczasowy.
Ponadto, projektowana inwestycja nie oddziałuje na obszar natura 2000 w myśl przepisów art. 96 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2020 r. poz. 283).
Na powyższą decyzję Spółdzielnia Mieszkaniowa im. [...] K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:
- art. 7 w zw. z art 77 § 1 kpa, poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niezebranie materiału dowodowego, co uniemożliwiło ustalenie w kwestii spełnienia przez projekt warunków zabudowy i wymagań co do wskaźnika ilości miejsc postojowych oraz wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości oraz w zakresie wpływu inwestycji na zachowanie wymogów nasłonecznienia sąsiednich nieruchomości, zgodnie z przepisami § 60 ust. 1-3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia w sprawie z 2019 r. po z. 1065 zm. - dalej jako "Rozporządzenie z 12 kwietnia 2012 r.";
- art 80 kpa poprzez dokonanie, błędnej oceny analizy nasłonecznienia i przyznania jej waloru wiarygodności, podczas gdy analiza ta nie uwzględnia należycie istniejącej ani nowo powstającej zabudowy;
- art. 8 w zw. z art 107 § 3 kpa poprzez uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób nieodpowiadający wymogom wskazanym w tym przepisie, w szczególności poprzez zaniechanie odniesienia się do twierdzeń strony skarżącej podniesionych w piśmie
z dnia 18 sierpnia 2020 r. oraz powołanych przez nią dowodów, naruszając przy tym zasadę zaufania;
- art. 6, 7, 8 kpa, a także art 2, art 7 oraz art 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej
poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu Strony, prowadzenie postępowania
w sposób niebudzący zaufania do organów administracyjnych oraz brak rzetelnego postępowania i niedostateczne wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy;
- art 35 ust 1 Prawa budowlanego poprzez niedokonanie przez organ I instancji rzetelnego i pełnego sprawdzenia elementów wskazanych w ww. przepisie, w tym w zakresie zgodności projektu z przepisami, zwłaszcza techniczno-budowlanymi, co doprowadziło do zatwierdzenia przez organ I instancji projektu budowlanego w sytuacji gdy inwestycja nie zapewnia wymaganej ilości miejsc parkingowych;
- niewłaściwe określenie w projekcie budowlanym obszaru oddziaływania obiektu
w związku z: utratą sygnału anteny satelitarnej w istniejących budynkach oraz wykonywaniem prac ziemnych podczas realizacji przedmiotowej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wniósł o oddalenie skargi.
Odpowiedź na skargę wniósł również uczestnik postępowania [...] sp. z o.o. (następnie [...] sp. z o.o.), w którego miejsce postanowieniem z 25 listopada 2022 r. Sąd dopuścił [...] sp. z o.o. w K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2021 r. poz. 2095 ze zmian.), zgodnie z którym w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). Na tej podstawie zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
W wyniku rozpatrzenia sprawy w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że skarga okazała się niezasadna.
Przedmiot sądowej kontroli stanowi decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę, zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Podstawę materialnoprawną decyzji w sprawie pozwolenia na budowę kształtują w pierwszej kolejności przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1333, dalej jako: p.b.).
Zgodnie z art. 32 ust. 4 p.n. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 2169 oraz z 2020 r. poz. 284), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Przy wydawaniu decyzji w sprawie pozwolenia na budowę uwzględnić należy również treść art. 35 ust. 1 p.b., zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Wskazać należy ponadto, że zgodnie z art. 35 ust. 3 p.b. w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 4 p.b., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. A zatem, w sytuacji, gdy organ stwierdzi, że spełnione zostały wskazane wyżej wymagania, w tym inwestycja wydana została z poszanowaniem występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich (vide: art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b.), organ zobowiązany jest wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. W taki sposób może być zapewniona realizacja zasady wynikającej z art. 4 p.b., który stanowi, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.
Niezależnie od przywołanych przepisów Prawa budowlanego organy administracji wiążą przepisy proceduralne, z których wynika min. obowiązek zebrania materiału dowodowego, który pozwoliłby ustalić wszystkie okoliczności istotne w sprawie, stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2022 r. poz. 2000, dalej: k.p.a.). Organ zobowiązany jest ocenić przy tym na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Ustalenia podjęte przez organ powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w której należy wyczerpująco poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się wydając decyzję. Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
Zdaniem Sądu przywołane wyżej wymagania materialnoprawne zostały spełnione w odniesieniu do wniosku inwestora oraz przedłożonego przez niego projektu budowlanego, co też prawidłowo zostało zweryfikowane przez organy architektoniczno-budowlane i znalazło wyraz w wydanej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody Małopolskiego. Sąd nie znalazł podstaw, by stanowisko organów podważyć.
Wskazać należy, że organy wyjaśniły kwestię prawidłowości złożonego oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Przenalizowano również zgodność projektowanej zabudowy z ustaleniami decyzji nr AU-2/6730.2/865/2019 z 9 października 2019 r. o warunkach zabudowy wydanej przez Prezydenta Miasta Krakowa, z uwzględnieniem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 5 maja 2020 r. o uchyleniu postanowienia Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. Tylko na marginesie Sąd wskazuje, że w tym postępowaniu nie mogły okazać się skuteczne zarzuty zmierzające do zakwestionowania prawidłowości decyzji o warunkach zabudowy, także jeśli chodzi o zgodność ustalonych warunków zabudowy z uchwałą Nr LIII/732/12 Rady Miasta Krakowa z dnia 29 sierpnia 2012 r. w zakresie ilości miejsc parkingowych.
Co się zaś tyczy spełnienia warunków zabudowy w przedmiotowym projekcie budowlanym, podnieść należy, że w uzasadnieniu decyzji Wojewody dokonano zestawienia ustalonych w decyzji parametrów zabudowy z parametrami przyjętymi w projekcie budowlanym. Sąd nie znalazł podstaw, by ustalenia te zakwestionować, skoro znajdują one potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Właściwie wyjaśniono w szczególności kwestię spełnienia wymogu odnoszącego się do miejsc postojowych. Z decyzji wynika mianowicie, że należało zapewnić 1 miejsce postojowe na 1 mieszkanie (zał. Nr 1 do decyzji w pkt II. 4 lit. e), natomiast w projekcie zaplanowano 60 miejsc postojowych w garażu podziemnym, w tym jedno dla osoby niepełnosprawnej oraz 32 miejsca postojowe na poziomie terenu, w tym trzy miejsca dla osoby niepełnosprawnej. Projekt budowlany przewiduje budowę 74 mieszkań. Przewidziano ponadto 38 miejsc dla postoju rowerów.
Organ odwoławczy zweryfikował również zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W szczególności prawidłowo została wyjaśniona kwestia wpływu projektowanej inwestycji na sąsiednie nieruchomości w zakresie warunków nasłonecznienia (§ 60 r.w.t.) oraz przesłaniania (§ 13 r.w.t.). Ocena taka była możliwa na podstawie rysunków A02 – A06 dołączonych do projektu budowlanego, a sporządzonych przez projektanta arch. G. S. oraz dodatkowych wyjaśnień odnoszących się do złożonych odwołań zawartych w piśmie z 3 listopada 2020 r. (k. 89-94). Sąd podziela ocenę organu, że zawarte w projekcie budowlanym rysunki są czytelne, szczegółowe i sporządzone z należytą starannością; w szczególności zostały sporządzone na czytelnych kopiach mapy do celów projektowych.
Odnosząc się do zgłoszonych zarzutów, zauważyć trzeba, że § 60 ust. 1 r.w.t. reguluje minimalny czas nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej oraz pokoi mieszkalnych. W okolicznościach sprawy nie wykazano, by takie pomieszczenia znajdowały się w parterach budynków zlokalizowanych przy [...] Nie jest wystarczające, by – jak sugeruje skarżąca – istniejące lokale usługowe potencjalnie mogły stać się żłobkiem, klubem dziecięcym lub inną formą opieki przedszkolnej. Słusznie uwzględniono w analizie nasłonecznienia, że budynek przy ul. [...] ma kształt litery "L" i usytuowany jest względem stron świata w taki sposób, że ogranicza nasłonecznienie swojej ściany zachodniej. Co za tym idzie, na istniejący brak możliwości zapewnienia wymaganego nasłonecznienia w ilości 3 godzin dla okien mieszkań zachodniej części fragmentu budynku przy ul. [...] nie ma wpływu wybudowanie przedmiotowego budynku. Słusznie wskazano również i na to, że lokale mieszkalne w tym budynku mają pomieszczenia wychodzące na przeciwną stronę budynku.
Nie potwierdziły się tym samym twierdzenia zawarte w "Analizie niezgodności projektu budowlanego" dla przedmiotowej inwestycji, sporządzonej przez arch. K. S., a przedłożonej przez stronę postępowania K. D. przy piśmie z 9 września 2020 r. Zgodzić się trzeba z organem, że zawarte tam opracowanie "Linijka słońca" (k. 27 opinii) jest mało czytelne i nie pozwala zakwestionować opracowań zawartych w projekcie. Zdaniem Sądu organ odwoławczy wystarczająco wnikliwie odniósł się do podniesionych w przywołanej analizie twierdzeń, które nie dają podstaw do przyjęcia, że w kontrolowanej sprawie należało odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego.
Podsumowując, Sąd stwierdza, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji zapewniono, po myśli art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b., poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Skarżąca brała udział w postępowaniu i mogła w nim wyrazić swoje stanowisko. Sąd nie dopatrzył się naruszenia w tym zakresie także w kontekście zgłoszonego w skardze zarzutu niewłaściwego określenia obszaru oddziaływania obiektu w związku z utratą sygnału anteny satelitarnej w istniejących budynkach. Okoliczności tej strona skarżąca nie uprawdopodobniła w toku postępowania. Wskazać trzeba również, że co do zasady nie są brane pod uwagę przy ustalaniu obszaru oddziaływania możliwe, acz przejściowe uciążliwości związane z wykonywaniem prac ziemnych w trakcie budowy.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że organy właściwie wyjaśniły okoliczności sprawy, realizując należycie wymogi art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. Sąd nie dopatrzył się również nieprawidłowości w zakresie dokonanej wykładni i zastosowania norm prawa materialnego. Wojewoda Małopolski ponownie merytorycznie rozpoznał sprawę, odnosząc się do zarzutów skarżącej. Ustalenia poczynione przez ten organ znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, realizującym należycie wymogi art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. (zasada przekonywania).
Na tej podstawie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.