II OSK 488/11
Podsumowanie
Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, uznając wniosek za nieodpowiednio sformułowany.
Strona M. P. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, w związku ze złożeniem skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych, w szczególności nie oznaczał sądu, do którego jest skierowany, ani nie przedstawiał okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania. W związku z tym, sąd odmówił wstrzymania wykonania postanowienia.
Sprawa dotyczy wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 10.000 zł. Grzywna została nałożona za niedopełnienie obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu. Po szeregu postępowań zażaleniowych, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie organu I instancji i umorzył postępowanie w zakresie zgłoszenia zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 listopada 2010 r. oddalił skargę na to postanowienie. M. P. złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego i jednocześnie wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek, stwierdził, że nie spełnia on wymogów formalnych określonych w art. 46 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności nie oznaczał sądu, do którego jest skierowany. Sąd uznał, że nie może przyjmować domniemań co do pozostałych przesłanek wstrzymania wykonania, dlatego na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił wstrzymania wykonania postanowienia.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek nie spełnia wymogów formalnych, w szczególności nie oznaczał sądu, do którego jest skierowany.
Uzasadnienie
Sąd nie może przyjmować domniemań co do intencji strony i przesłanek wstrzymania wykonania, jeśli wniosek nie jest kompletny formalnie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (11)
Główne
PPSA art. 61 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Po przekazaniu sądowi skargi sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności.
Pomocnicze
PPSA art. 46 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników.
PPSA art. 193
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 119 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 121 § § 2 i 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 17 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 20 § § 1 pkt 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 138 § § 1 ust. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
pr. bud. art. 83 § ust. 2
Prawo budowlane
k.p.a. art. 138 § § 1 ust. 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wstrzymanie wykonania nie spełnia wymogów formalnych PPSA, w szczególności nie zawiera oznaczenia sądu.
Godne uwagi sformułowania
przyjmowanie przez sąd domniemań co do pozostałych przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia (...) byłoby przekroczeniem granic zasady interpretowania pisma strony zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma
Skład orzekający
Barbara Adamiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Należy dbać o formalne wymogi pism procesowych, w tym o prawidłowe oznaczenie sądu, do którego pismo jest kierowane, aby uniknąć jego odrzucenia lub odmowy rozpoznania wniosku."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie wniosków o wstrzymanie wykonania składanych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie odnosi się do meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braków formalnych wniosku, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
budownictwo
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II OSK 488/11 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2011-03-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-03-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Barbara Adamiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Wstrzymanie wykonania aktu Sygn. powiązane VII SA/Wa 1390/10 - Wyrok WSA w Warszawie z 2010-11-26 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 46 § 1, art. 61 § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania aktu w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1390/10 w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie zgłoszonych zarzutów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta stołecznego Warszawy z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...]. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy nałożył, na podstawie art. 119 § 1 i art. 121 § 2 i 4 w związku z art. 17 § 1 oraz art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), na M. P. jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000 (dziesięć tysięcy), za niedopełnienie obowiązku wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r. wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Warszawskim, nakazującej dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu na terenie posesji przy ul. K. [...] w W. W uzasadnieniu postanowienia strona została pouczona o możliwości wniesienia zażalenia do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy, w ciągu 7 dni od daty doręczenia. Ponadto pouczono stronę, że w tym samym terminie przysługuje prawo zgłoszenia zarzutów do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy, w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, zgodnie z art. 33 i 34 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia M. P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie nałożenia na M. P. grzywny w celu przymuszenia, na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 144 Kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 2 w związku z art. 144 Kpa oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, po ponownym rozpatrzeniu zażalenia M. P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez M. P., w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym wszczętym w celu wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Warszawskim Nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r., nakazującej M. P. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu na terenie posesji usytuowanej przy ul. K. [...] w W., utrzymanej w mocy decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r., uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu I instancji i umorzył postępowanie administracyjne w zakresie zgłoszenia zarzutów. Przedmiotem skargi M. P., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] o uchyleniu w całości postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] i umorzeniu postępowania administracyjnego w zakresie zgłoszenia zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1390/10 oddalił skargę na zaskarżone postanowienie. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca. Wnioskiem z dnia 7 lutego 2011 r. skarżąca wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazywała, że wnosi o wstrzymanie wykonania postanowienia w związku ze złożeniem w dniu 28 stycznia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1390/10 "do dnia rozpatrzenia wskazanej skargi kasacyjnej". Organ przesłał przedmiotowy wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 46. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "Każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników". W piśmie strony z dnia 7 lutego 2011 r. nie oznaczono sądu, do którego jest ono skierowane. Oznaczono natomiast organ, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy. O ile można przyjąć, odwołując się do nazwy pisma, że intencją strony było wstrzymanie przez sąd wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy (wniosek taki można ponadto wyprowadzić z treści art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który rozpoczyna się od wyrazów "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może...") i tym samym zasadnie organ przesłał przedmiotowy wiosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o tyle przyjmowanie przez sąd domniemań co do pozostałych przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia (tj. okoliczności, m.in. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), byłoby przekroczeniem granic zasady interpretowania pisma strony zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma, szczególnie gdy wziąć pod uwagę, że okoliczności zawarte we wniosku są tożsame z tymi, które zostały zawarte w skardze kasacyjnej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę