II SA/Wr 330/23

II SA/Wr 330/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-10-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Halina Filipowicz-Kremis /sprawozdawca/
Marta Pawłowska
Olga Białek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 7,  art. 77,  art. 80,  art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek, Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz – Kremis (spr.), Asesor WSA Marta Pawłowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 10 października 2023 r. sprawy ze skargi K. spółka jawna z siedzibą w P. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2023 r. nr 301/2023 w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych polegających na odbudowie budynku mieszkalnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej kwotę 497 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lwówku Śląskim nr 13/2023 z dnia 13 lutego 2023 r., przywołując w podstawie prawnej art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 i 3, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 z późn. zm.), oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t. j. Dz. U z 2022r., poz. 2000 z późn. zm.), w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w sprawie odbudowy budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W., której inwestorem jest K. Spółka Jawna z/s ul. [...],[...] P., wstrzymano prowadzenie robót budowlanych polegających na odbudowie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W., a także nakazano zabezpieczenie obiektu przed uszkodzeniem lub zniszczeniem oraz terenu inwestycji przed dostępem osób postronnych. Na uzasadnienie rozstrzygnięcia wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lwówku Śląskim pismem z dnia 13 stycznia 2023 r. zawiadomił o planowanej kontroli w sprawie robót budowlanych prowadzonych na działce nr [...] w obrębie [...] miasta W. Także pismem z dnia 13 stycznia 2023 r. PINB w Lwówku Śląskim wystąpił do Starostwa Powiatowego w Lwówku Śląskim o informację, czy dokonywano zgłoszeń robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę lub wnioskowano o udzielenie pozwolenia na budowę robót na dz. [...] w obrębie [...] miasta W. W dniu 1 lutego 2023 r., dokonano oględzin działki nr [...] w obrębie [...], miasta W., w trakcie których stwierdzono, że na działce nr [...] zlokalizowane są dwa obiekty budowlane w zabudowie bliźniaczej, budynek mieszkalny i pozostałości po budynku gospodarczym. Podczas kontroli M. T. pełnomocnik inwestora oświadczył, że prowadzone są roboty budowlane polegające na remoncie budynków i wykonywane są one na podstawie zgłoszenia robót budowlanych dokonanego w dniu 24 stycznia 2022 r. w Starostwie Powiatowym w Lwówku Śląskim. Ponadto, oświadczył, że podczas wykonywania robót remontowych dokonano wymiany materiałów z których wykonane były ściany oraz dach (nad budynkiem mieszkalnym) z uwagi ich zły stan techniczny oraz zagrożenie katastrofą budowlaną. Wskazano, że prowadzone roboty budowlane były uzgadniane z właściwym miejscowo konserwatorem zabytków. Budynek mieszkalny to obiekt jednobryłowy, piętrowy, częściowo podpiwniczony, kryty dachem stromym, dwuspadowym. Ściany parteru kamienne, powyżej parteru murowane z pustaków ceramicznych - poryzowanych. Budynek częściowo podpiwniczony, strop nad piwnicą stanowi sklepienie kolebkowe, kamienne, nad częścią parteru sklepienie ceglane, kolebkowe, pozostałych stropów brak. W poziomie stropu nad parterem oraz stropu nad piętrem wylany wieniec żelbetowy, monolityczny oraz są zamontowane pojedyncze belki drewniane. Konstrukcja dachu drewniana, ciesielska, jętkowa z dwoma ściankami stolcowymi, ścianki kolankowe murowane z pustaków ceramicznych - poryzowanych. Lukarny o konstrukcji drewnianej. Dach w trakcie robót pokrywczych dachówką karpiówką w kolorze czerwonym. Brak w obiekcie instalacji elektrycznej oraz wodnokanalizacyjnej. Na dzień kontroli wykonywane były prace pokrywcze. Założona została membrana dachowa i ołacenie obu połaci. Zachodnia połać pokryta była dachówką w kolorze czenwonym, natomiast na połaci wschodniej trwały prace pokrywcze. W załączaniu do protokołu z kontroli z dnia 1 lutego 2023 r. inwestor przedłożył pismo Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu Delegatury w Jeleniej Górze z dnia 14 września 2021 r. w którym wstępnie zaopiniowano pozytywnie, z uwagami, zakres prac ujęty w zgłoszeniu. Dolnośląski Wojewódzki Konserwator Zabytków zastrzegł, że: - wybrana dachówka winna swym kształtem oraz sposobem ułożenia odpowiadać historycznemu pokryciu dachu, remont części ryglowej budynku winien obejmować uzupełnienie materiału budulcowego (tj. cegły), pokrycie go wyprawą tynkarską o fakturze nawiązującej do historycznej oraz zaimpregnowanie elementów konstrukcji drewnianej,- uszczegółowienia oraz przedłożenia do akceptacji organowi wymaga program prac przewidzianych dla renowacji elementów kamiennych,- przedłożenia do akceptacji projektu nowej stolarki okiennej i drzwiowej. Na podstawie otrzymanego materiału dowodowego od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Delegatura w Jeleniej Górze dnia 8 lutego 2023 r. oraz danych z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę Powiatu Lwóweckiego PINB ustalił, że działka nr [...] była zabudowana budynkami mieszkalnym i gospodarczym w zabudowie bliźniaczej. Budynek mieszkalny to obiekt dwukondygnacyjny wykonanym na rzucie prostokąta, przykryty dachem dwuspadowym. Ściany parteru kamienne, ściany piętra o konstrukcji drewnianej szachulcowej z wypełnieniem cegłą. Konstrukcja dachu drewniana, ciesielska. Budynek zlokalizowany we wschodnim narożniku w granicy działki. Oba obiekty zostały ujęte w Gminnej Ewidencji Zabytków Gminy W. W oparciu o dokumentację fotograficzną załączoną do pisma, stwierdzono, że budynek został rozebrany w całości do poziomu parteru i pozostawiono jedynie fragmenty sklepienia ceglanego nad parterem oraz ściany parteru. Pismem z dnia 13 lutego 2023 r. PINB w Lwówku Śląskim wszczął postępowanie administracyjne w sprawie odbudowy budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W.
Postanowieniem nr 301/2023 z dnia 7 kwietnia 2023 r.( WOA.7722.31.2023.lll.12.O.1), wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), po rozpatrzeniu zażalenia K. Spółka Jawna, reprezentowanej przez r. pr. T. P. na opisane postanowienie Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W motywach organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem nr 13/2023 z dnia 13 lutego 2023 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lwówku Śląskim wstrzymał Inwestorowi - K. Spółka Jawna, prowadzenie robót budowlanych polegających na odbudowie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W., a także nakazał zabezpieczenie obiektu przed uszkodzeniem lub zniszczeniem oraz zabezpieczenie terenu inwestycji przed dostępem osób postronnych oraz poinformował inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu budowlanego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o jego legalizacji.
Postanowienie to, w ustawowo przewidzianym terminie, zostało oprotestowane przez K. Spółka Jawna, reprezentowaną przez r. pr. T. P. poprzez wniesienie zażalenia.
Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz po rozpatrzeniu argumentów podnoszonych w zażaleniu, stwierdził, co następuje.
Zgodnie z art. 28 ust. 1 Pr. Bud. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 Pr. bud., w których określono odstępstwa od przedstawionej powyżej reguły. Wykonanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia bądź zgłoszenia oznacza, że zostały wykonane w ramach samowoli budowlanej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lwówku Śląskim oparł zaskarżone rozstrzygnięcie na art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego (dalej w skrócie: Pr. Bud.). Według art. 48 ust. 1 Pr. Bud. organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia. Kryterium zastosowania przytoczonego przepisu jest ustalenie przez organy nadzoru budowlanego, że zaistniał przypadek budowy obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Kwalifikując obiekt budowlany jako wymagający lub niewymagający uzyskania akceptacji organu administracji architektoniczno-budowlanej w pierwszej kolejności należy określić charakter wykonanego obiektu, a więc jego konstrukcję, oraz cel jakiemu ma służyć. Stosownie do omawianego przepisu, samowola budowlana, polegająca na budowie albo wybudowaniu obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia skutkuje wstrzymaniem prowadzenia budowy przez organ nadzoru budowlanego w drodze postanowienia. Jeżeli w danym przypadku występuje jednocześnie stan zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany w postanowieniu o wstrzymaniu budowy nakazać: zabezpieczenie obiektu budowlanego lub terenu, na którym prowadzona jest budowa oraz nakazać doprowadzenie do usunięcia stanu zagrożenia. Istotnym elementem (art. 48 ust. 2 Pr. treści Bud.) postanowienia o wstrzymaniu budowlanych, zgodnie z art. 48 ust. 3 Pr. Bud., jest informacja inwestora o prawie do złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej wraz z podaniem zasad obliczania tej opłaty. Informacja o możliwości złożenia takiego wniosku tj. o legalizację obiektu budowlanego lub jego części, oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej została zawarta w zaskarżonym postanowieniu PINB w Lwówku Śląskim. Zgodnie z nią inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy, może złożyć wniosek o legalizację. Wniosek o legalizację można wycofać do dnia wydania decyzji o legalizacji. Jeżeli zostało wniesione zażalenie na postanowienie o wstrzymaniu budowy, termin, o którym mowa w ust. 1 biegnie od dnia, w którym to postanowienie stało się ostateczne.
Przechodząc do merytorycznych rozważań w pierwszej kolejności organ wyjaśnia, iż zgodnie z art. 3 pkt 6 Pr. Bud. przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu. a także odbudowę. rozbudowę. nadbudowę obiektu budowlanego. Definicja ustawowa pozwala na stwierdzenie, że o budowie można mówić wówczas, gdy powstaje nowy obiekt budowlany bądź też dochodzi do powiększenia istniejącego obiektu budowlanego, w efekcie czego powstaje nowa substancja budowlana (wyrok NSA z dnia 8 maja 2015 roku, sygn. akt Il OSK 2492113). Akta sprawy wskazują, iż organ I instancji prowadził postępowanie w sprawie odbudowy budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W., której inwestorem jest K. Spółka Jawna [...] ul. [...], [...] P. Ustawodawca nie wprowadził legalnej definicji pojęcia odbudowa. Wymienienie jednak w art. 3 pkt 6 ustawy - Prawo budowlane terminu "odbudowa" w ramach szeregu robót, stanowiących swoiste uzupełnienie pojęcia "budowa", rozumianego jako wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu oznacza, że odbudowa staje się, obok rozbudowy i nadbudowy, rodzajem działań powiązanych z budową, stanowiących jej szczególny, także co do zakresu, rodzaj. W orzecznictwie definiuje się odbudowę jako rodzaj budowy, w wyniku którego powstaje nowy obiekt budowlany w miejscu istniejącego wcześniej obiektu, który uległ całkowitemu lub częściowemu zniszczeniu (zużyciu technicznemu) (por. np. wyr. NSA z dnia 25 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 859/21). Organ ustalił, że na działce nr [...] zlokalizowane są dwa obiekty budowlane w zabudowie bliźniaczej tj. budynek mieszkalny i pozostałości po budynku gospodarczym. Wskazał, że budynek mieszkalny to obiekt jednobryłowy, piętrowy, częściowo podpiwniczony, kryty dachem stromym, dwuspadowym. Ustalając stan faktyczny sprawy PINB w Lwówku Śląskim dnia 1 lutego 2023 r., dokonał oględzin działki nr [...] w obrębie [...] miasta W., z których sporządzony został protokół wskazujący, że według oświadczenia M. T. (pełnomocnika Inwestora) prowadzone roboty budowlane polegają na remoncie istniejącego obiektu w celu przeznaczenia obiektu pod gospodarstwo agroturystyczne. W protokole organ wskazał, że podczas kontroli stwierdzono, że "nie nadbudowano ścian konstrukcyjnych na poziomie parteru - wykonano jedynie ścianki działowe z gazobetonu, ściany zewnętrzne (konstrukcyjne) piętra w części południowej części mieszkalnej zostały odtworzone z pustaka ceramicznego, natomiast w części północnej ściany pozostały bez zmian. Na poziomie stropu nad parterem i stropu nad piętrem zostały wykonane wieńce żelbetowe, na poziomie poddasza została wykonana ścianka kolankowa z pustaków ceramicznych, na których również wykonano wieniec żelbetowy. Na wieńcu wsparta jest odtworzona drewniana konstrukcja dachu. Dach odtworzony został na wzór poprzedniej konstrukcji (wg. oświadczenia Pana T.). Ponadto według oświadczenia Pana T. otwory okienne i drzwiowe przywrócone zostały do stanu historycznego". W omawianym protokole organ także wskazał, że "nie wykonano rozbudowy budynku [.. J". Akta sprawy wskazują, że Inwestor dokonał w dniu 25 stycznia 2022 r., zgłoszenia robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę polegających na remoncie obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] w obrębie [...], miasta W. Roboty miały polegać na remoncie dachu z zachowaniem geometrii i pokrycia dachówką ceramiczną, remont opierzeń, remont elewacji, wymiana stolarki, wymiana instalacji elektrycznej i wodno - kanalizacyjnej., remont pomieszczeń mieszkalnych - wg. uzgodnienia DWKZ z 14/09/2021. Natomiast, jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z wykonaniem rozbiórki części budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W. oraz jego odbudową z wykorzystaniem nowych materiałów budowlanych. Wskazać należy w tym miejscu, iż Inwestor nie kwestionuje faktu rozbiórki ściany, a także wymiany materiałów, z których wykonane były ściany oraz dach (nad budynkiem mieszkalnym) których dokonał, jak wskazuje, z uwagi na ich zły stan techniczny oraz zagrożenie katastrofą. Organ wyjaśnia, iż zgodnie z przyjętym orzecznictwem nie ma zasadniczych przeszkód w wiązaniu pojęcia odbudowy z jakimś odtworzeniem obiektu budowlanego. Nie można jednak przyjąć, że jest to ten sam rodzaj robót "odtworzeniowych", jaki ma miejsce w przypadku remontu. Zasadnicza różnica wynika bowiem z występującego w przypadku odbudowy faktu, uprzedniego w stosunku do samego aktu odtworzenia, rozebrania określonych zużytych fragmentów obiektu. Rozebranie takie bowiem wyklucza potraktowanie całości robót jako odtworzenia stanu pierwotnego o zakresie remontu, bowiem byłby to remont czegoś, co nie istnieje, jako że zostało właśnie rozebrane. To odtworzenie zatem które obejmuje rozebranie. a następnie "odtworzenie właściwe", wiąże się właśnie z pojęciem odbudowy. Nie ma w związku z tym, jeżeli rozebrano wcześniej to, co ma zostać odtworzone, bezpośredniego znaczenia ani zakres takiego odtworzenia, ani rodzaj zastosowanych materiałów, ani proporcje robót w stosunku do skali całego obiektu, ani też wreszcie przyczyna, dla której miało miejsce przeprowadzenie odbudowy (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 marca 2014 r. Il SA/Gd 954/13). Organ przychyla się do twierdzeń PINB, iż wykonane roboty tj. odbudowa budynku mieszkalnego w miejscu rozebranej części pierwotnego budynku, wykracza poza zakres prac objętych zgłoszeniem z dnia 25 stycznia 2022 r. oraz opinią wydaną przez właściwego miejscowo Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu z dnia 14 września 2021 r. w które wstępnie, pozytywnie zaopiniowano (z uwagami) zakres prac ujęty w zgłoszeniu i w ocenie organu dokonanych robót niewątpliwie nie sposób uznać za deklarowany przez inwestora remont.
Odnośnie twierdzeń zawartych w zażaleniu, w ocenie organu nie ma racji skarżący, że wykonane roboty budowlane na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W. stanowiły remont budynku. Co prawda, co zaznaczono już powyżej, inwestor dokonał skutecznego zgłoszenia w dniu 24 stycznia 2022 r. w Starostwie Powiatowym w Lwówku Śląskim robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę polegających na remoncie obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] w obrębie [...], miasta W., jednakże roboty remontowe miały polegać na remoncie dachu z zachowaniem geometrii i pokrycia dachówką ceramiczną, remoncie opierzeń, remoncie elewacji, wymianie stolarki, wymianie instalacji elektrycznej i wodno-kanalizacyjnej oraz remoncie pomieszczeń mieszkalnych - wg. uzgodnienia DWKZ z 14/09/2021, a dokonane roboty nie mieszczą się w tym zakresie.
Istota definicji remontu zamyka się w rodzaju robót budowlanych, jednakże te roboty budowlane muszą być wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym. Aby móc wykonać remont musi istnieć obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 p.b. Nie mamy do czynienia z remontem, jeżeli roboty budowlane polegają na wykonaniu faktycznie nowego obiektu budowlanego, choć z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych pozostałych po innym obiekcie budowlanym. Wówczas dokonywana jest odbudowa, która zgodnie z definicją z art. 3 pkt 6 p.b. zalicza się do budowy. Poprzez "remont" należy bowiem rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 p.b.). Za remont nie mogą być uznane roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i wzniesieniu obiektu nowego, nawet w tym samym miejscu i odpowiadającego gabarytami pierwotnemu, a nawet z wykorzystaniem tych samych materiałów (Wyrok WSA w Poznaniu z 7.07.2022 r., Il SA/P0 362/22, LEX nr 3370599). Aby można było mówić o remoncie obiektu budowlanego musi bowiem istnieć remontowany obiekt, dlatego też przy remoncie następuje najczęściej wymiana tylko poszczególnych elementów obiektu i zastąpienie ich nowymi. (Wyrok WSA w Warszawie z 29.01.2020 r., VII SAfWa 1937/19, LEX nr 3065621). Nie ulega także wątpliwości, iż wykonane roboty budowlane nie stanowiły bieżącej konserwacji obiektu (znajdujące się w aktach sprawy fotografie obiektu wskazują na jego poważną degradację). Ten aspekt oceny jest istotny z uwagi na to, że roboty stanowiące bieżącą konserwację, o której mowa w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, są skierowane przede wszystkim na utrzymanie obiektu w stanie zgodnym z przeznaczeniem tego obiektu (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2006 r., sygn. akt Il OSK 704/05). Przez pojęcie bieżącej konserwacji należy zatem rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót nie polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mających na celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie, w celu jego zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się, czy też zniszczeniem i dla utrzymania go w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem tegoż obiektu. Tak więc bieżącą konserwacją będą prace budowlane wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone jako remont (Wyrok WSA w Bydgoszczy z 25.02.2020 r., Il SAJBd 941/19, LEX nr 2973873). Mając zatem powyższe na uwadze, ponownie organ wskazuje, iż nie sposób przychylić się do twierdzeń strony skarżącej, że dokonane roboty stanowiły remont, argumentowanych, że "podczas wykonywania robót remontowych dokonano wymiany materiałów, z których wykonane były ściany oraz dach (nad budynkiem mieszkalnym) z uwagi ich zły stan techniczny oraz zagrożenie katastrofą budowlaną", co zostało omówione powyżej. Organ odwoławczy stwierdza w ślad za PINB w Lwówku Śląskim, że wykonane roboty budowlane w budynku mieszkalnym na działce [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W., nie można zakwalifikować jako remont ale jako odbudowę wymagającą pozwolenia na budowę, którego inwestor nie uzyskał, a co za tym idzie, w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisu art. 28 ustawy - Prawo budowlane, co znajduje miejsce w niniejszej sprawie, kwestia dokonanych robót winna być oceniona w trybie przepisów art. 48 Pr. Bud. co w sposób prawidłowy znajduje miejsce w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy pragnie wyjaśnić, iż istotą postępowania legalizacyjnego jest ustalenie, czy w danej sprawie, w której doszło do tzw. samowoli budowlanej, istnieje możliwość jej legalizacji, czy też - w braku tej możliwości - konieczna staje się decyzja nakazująca rozbiórkę. W przypadku, gdy spełnione zostaną przez inwestora przesłanki umożliwiające legalizację samowoli budowlanej, w szczególności inwestor złoży wymagane prawem dokumenty oraz spełnione zostaną kryteria materialnoprawne legalizacji, organ, jak wynika wprost z art. 49 ust. 1 P.b., w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Postępowanie legalizacyjne może zakończyć się bądź decyzją o rozbiórce (jeśli inwestor nie spełni przesłanek legalizacji lub z niej zrezygnuje, np. nie uiszczając opłaty legalizacyjnej), bądź decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Procedura legalizacyjna nie ma charakteru obligatoryjnego, jest zaś alternatywą wobec bezwzględnego nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego. Innymi słowy legalizacja nie jest obowiązkiem inwestora, stanowi jedynie jego uprawnieniem. Konkludując, wobec zebranych materiałów należy uznać, że na dokonane prace budowlane inwestor, Spółka K. Spółka Jawna powinna była zainicjować postępowanie poprzedzające rozpoczęcie robót budowlanych, gdyż jak już wskazano, zakres prac jakich dokonała nie mieści się w katalogu prac budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę czy też zgłoszenia. Jak już omówiono powyżej, rozbudowa, odbudowa, nadbudowa, a także przebudowa stanowią roboty budowlane, które stosownie do art. 28 ust. 1 p.b., można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a takiej w rozpoznawanej sprawie brak. Organ odwoławczy pragnie zaznaczyć, że postępowanie administracyjne jest uregulowanym prawem procesowym ciągiem czynności procesowych podejmowanych przez organy administracji publicznej oraz inne podmioty postępowania w celu rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Ze względu na celowy charakter postępowania administracyjnego — jego tok powinien opierać się na pewnych racjonalnych założeniach, a podjęte w sprawie rozstrzygnięcia winny czynić zadość przepisom zarówno procedury administracyjnej jak i prawa materialnego, stanowiącego podstawę ich wydania. Mając na uwadze powyższe organ Il instancji uznaje, iż postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lwówku Śląskim nr 13/2023 z dnia 13 lutego 2023 r. jest prawidłowe i powinno się ostać w obrocie prawnym.
Skargę na postanowienie nr 301/2023 Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 kwietnia 2023 roku znak WOA.7722.31.2023.IIl. 12.0.1, działając w imieniu skarżącej, powołując się na załączone pełnomocnictwo, na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 52 § 1 i 2, art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) pełnomocnik profesjonalny zaskarżył w całości ostateczne postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zaskarżonej decyzji zarzucono 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:
a. art. 28 ust. 1 ustawy prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżąca wykonuje odbudowę bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę podczas gdy skarżąca przeprowadza remont na podstawie dokonanego zgłoszenia, do których to prac nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę; b. art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Skarżąca wykonuje odbudowę bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę co skutkuje wstrzymaniem robót budowlanych podczas gdy skarżąca wykonuje prace remontowe na podstawie dokonanego zgłoszenia, do których to prac nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę wobec czego brak jest przesłanek do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonywanych prac; c. art. 3 pkt 6 ustawy prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że zakres prac wykonywanych przez skarżącą odpowiada pojęciu odbudowa podczas gdy zakres wykonywanych przez skarżącą prac nie wykracza poza pojęcie remontu; 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa poprzez ich niezastosowanie i rozstrzygnięcie zażalenia bez dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego, niezebranie i nierozpatrzenie wyczerpująco materiału dowodowego skutkiem czego było uznanie, że skarżąca wykonuje prace budowlane polegające na odbudowie bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę podczas gdy skarżąca wykonuje prace odpowiadające remontowi zgodnie z dokonanym zgłoszenie jak również błędne przyjęcie przez organ, że skarżąca dokonała rozbiórki obiektu podczas gdy ściana szczytowa piętra od strony północnej uległa zawaleniu podczas wichury, która miała miejsce w listopadzie 2022 roku. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów strona skarżąca wnosi o: 1. uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54§ 3 ppsa i uchylenie zaskarżonego postanowienia, uchylenie postanowienia organu I instancji i umorzenie postępowania w całości; zaś w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku o niezwłoczne przekazanie niniejszej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaś w takim przypadku strona wnosi o: 2. uchylenie przez sąd postanowienia w całości oraz postanowienia organu I instancji oraz umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 ppsa; 3. zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarga podnosi, że postanowieniem nr 301/2023 z dnia 7 kwietnia 2023 roku Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lwówku Śląskim nr 13/2023 z dnia 13 lutego 2023 r. wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych polegających na odbudowie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W., a także nakazujące zabezpieczenie obiektu przed uszkodzeniem lub zniszczeniem oraz terenu inwestycji przed dostępem osób postronnych. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że organ I instancji prawidłowo przyjął, że skarżąca wykonuje prace budowlane stanowiące odbudowę bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie organu za powyższym przemawiać fakt, że skarżąca rzekomo dokonała uprzedniej rozbiórki części budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W. Po dokonaniu rzekomej rozbiórki skarżąca miała odbudować obiekt z wykorzystaniem nowych materiałów budowlanych. W związku z rozbiórką obiektu i ponowną jego odbudową skarżącą miała wypełnić przesłanki odbudowy. Ze stanowiskiem organu nie sposób się jednak zgodzić. Zarówno w definicji remontu, jak i w definicji odbudowy określony jest inny zakres wykonywanych robót budowlanych i przedmiot, którego dotyczą. Przy odbudowie mieszczącej się w definicji budowy powstaje fizycznie nowa substancja budowlana. Odbudowa to odtworzenie obiektu budowlanego po jego znacznym zniszczeniu, obejmującym często całość lub niemal całość a rezultatem takich robót budowlanych jest nowy obiekt budowlany, zawierający elementy wykorzystane z poprzedniego obiektu, co nie ma miejsca w opisywanym przypadku. Skarżąca nigdy nie dokonała rozbiórki obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr [...]. Twierdzenie organu jakoby Inwestor nie kwestionował faktu rozbiórki jest wynikiem powierzchownej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przez organ. W konsekwencji powierzchownej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, organ niedostatecznie wyjaśnił stan faktyczny sprawy i błędnie przyjął, że skarżąca wykonywała prace polegające na odbudowie obiektu. Zarówno podczas oględzin obiektu jak również w złożonym zażaleniu skarżąca podkreślała, że na skutek bardzo silnej wichury, która miała miejsce w listopadzie 2022 roku zawaleniu uległa ściana szczytowa piętra. Zarówno organ I instancji jak również organ II instancji w zaskarżonych postanowieniach nie odnieśli się do twierdzeń o zawaleniu ściany na skutek wichury, bezpodstawnie przyjmując że skarżąca sama dokonała rozbiórki części obiektu. Skarżąca ponownie zaprzecza ażeby wykonała rozbiórkę części budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...]. Wykonanie rozbiórki budynku jest przesłanką konieczną do przyjęcia, że wykonywane prace stanowią odbudowę obiektu. Odbudowa to odtworzenie obiektu budowlanego po jego znacznym zniszczeniu, obejmującym często całość lub niemal całość a rezultatem takich robót budowlanych jest nowy obiekt budowlany zawierający elementy wykorzystane z poprzedniego obiektu, co nie ma miejsca w niniejszym stanie faktycznym. Skarżąca podkreśla, że część mieszkalna budynku była jeszcze niespełna 5 lat temu zamieszkiwana przez lokatorów. Budynek nie uległ więc znacznemu zniszczeniu, które mogłoby odpowiadać rozbiórce. Budynek mieszkalny był w złym stanie technicznym, jednak znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna nie potwierdza, że budynek był zniszczony w sposób znaczny bądź że budynek składał się wyłącznie z fundamentów bądź ścian konstrukcyjnych. Jeżeli w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Bydgoszczy z dnia 28 sierpnia 2018 r. II SA/Bd 76/18). Aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych podstawach: prace należy wykonać w obiekcie, który już istnieje i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy, ani rozbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Bydgoszczy z dnia 28 sierpnia 2018 r. II SA/Bd 94/18). Przy odbudowie mieszczącej się w definicji budowy powstaje fizycznie nowa substancja budowlana. Z kolei przy remoncie dochodzi do odtworzenia substancji istniejącej jako obiekt budowlany. Skarżący wykonywał prace budowlane w istniejącym obiekcie. Wykonywane prace nie prowadziły do zmiany pierwotnego stanu obiektu oraz nie były jednocześnie jego konserwacją lecz miały na celu odtworzenie substancji istniejącej jako obiekt budowlane. Powyższe oznacza, że wykonywane prace odpowiadały definicji remontu a nie odbudowy. Wszechstronne rozważenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego potwierdza, że obiekt budowlany istniał oraz spełniał swoje funkcje użytkowe a prace wykonywane przez Skarżącą odpowiadały definicji remontu a nie odbudowie. W świetle powyższego organ dokonał błędnej wykładni pojęcia odbudowa. Błędne przyjęcie, że wykonywane przez skarżącą prace odpowiadały pojęciu odbudowy doprowadziło do utrzymania w mocy postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych prowadzonych przez skarżącą. Jednak wszechstronna analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego potwierdza, że wykonywane przez skarżącą prace stanowią remont wobec tego zasadny jest wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia
poprzedzającego jak również o umorzenie po stępowania.
W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki sąd administracyjny zważył:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja (postanowienie) nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Przedmiotem kontroli sąd w niniejszej sprawie jest zasadność wydania przez organ nadzoru budowlanego postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych z uwagi na ich prowadzenie bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosownie do treści art. 28 ust. 1 P. b. roboty budowlane - do jakich w myśl art. 3 pkt 7 P. b. należy: budowa (czyli wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu), a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego, przebudowa, montaż, remont czy rozbiórka obiektu budowlanego, można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31 P.b. Dalej trzeba powiedzieć, że w przepisach art. 29-31 P.b. zostały wymienione enumeratywnie budowy oraz rodzaje robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, a ewentualnie zgłoszenia właściwemu organowi. Trzeba także dodać, że wykonanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, a także w sposób odbiegający od zgłoszenia oznacza, że zostały one wykonane w ramach samowoli budowlanej. Kontrolowane postępowanie dotyczy zarzucanej inwestorowi odbudowy budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasta W. Organ uznając, że skarżąca spółka dokonała odbudowy piętra budynku zakwestionowanym postanowieniem wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na odbudowie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] miasto W.
Podstawowym zatem zadaniem organu nadzoru budowlanego, w toku wszczętego postępowania, jest ustalenie czy spółka istotnie wykroczyła poza ramy zgłoszonych prac remontowych budynku. Inaczej mówiąc, przeprowadzone w toku kontrolowanego postępowania ustalenia faktyczne winny udzielić jednoznacznej odpowiedzi na pytanie czy zakres prac zrealizowanych jest różny od zakresu określonego w dokonanym zgłoszeniu; czy obiekt został zrealizowany niezgodnie z treścią zgłoszenia, które tym samym stało by się nieskuteczne. Pamiętać bowiem trzeba, że jeżeli więc strona zgłosiła wykonanie robót budowlanych objętych w rzeczywistości obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, to dopuściła się samowoli, podlegającej ocenie na podstawie art. 48 P.b. (por. wyrok NSA z 14 października 2021 r., sygn. akt II OSK 3619/18, publ. Lex nr 3247355). Organ Iszej instancji zastosował procedurę wynikającą z przepisów art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 P.b., zgodnie z którymi organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. W postanowieniu o wstrzymaniu budowy informuje się o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Z kolei stosownie do art. 59f ust. 1 P.b. opłata legalizacyjna stanowi iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Z przytoczonych przepisów Prawa budowlanego wynika, że w przypadku wybudowania przez inwestora obiektu budowlanego bez uprzedniego dopełnienia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę obiekt taki może zostać zalegalizowany pod pewnymi warunkami, o których PINB poinformował stronę w zaskarżonym postanowieniu. Jak wynika z akt organu pierwszej instancji, w dniu 25 stycznia 2022 r. K. sp.j. dokonała "zgłoszenia robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, polegających na remoncie obiektu budowlanego – obejmującym: remont dachu z zachowaniem geometrii i pokrycia dachówką czerwoną, remont oblachowania, remont elewacji, wymiana stolarki, wymiana instalacji elektr., wod-kan, remont pomieszczeń mieszkalnych -wg uzgodnienia DWKZ z 14/09/2021". W toku postępowania, w dniu 1 lutego 2023 r. organ nadzoru budowlanego dokonał kontroli na działce. Z istotnych zapisów w protokole należy przytoczyć następujące fragmenty "nie naruszono ścian konstrukcyjnych na poziomie parteru, wykonano jedynie ścianki działowe z gazobtetonu. Ściany zewnętrzne (konstrukcyjne) piętra w części południowej mieszkalnej zostały odtworzone z pustaka ceramicznego, natomiast w części północnej ściany pozostały bez zmian. Na poziomie stropu nad parterem i stropu nad piętrem wykonane zostały wieńce żelbetowe...." Protokół ten został podpisany (między innymi) przez M. T. - pełnomocnika inwestora. Trzeba jednak wskazać, że wbrew twierdzeniu organów, w toku całego postępowania inwestor konsekwentnie twierdził i podnosił, że organy, wbrew rzeczywistemu stanowi faktycznemu sprawy uznały, że w istocie mamy do czynienia z odbudową. W szczególności organ odwoławczy, w uzasadnieniu postanowienia wskazuje, że zgromadzone w aktach sprawy zdjęcia obiektu wskazują na przekroczenie przez spółkę zakresu remontu. Zdaniem sądu organy nie dokonały w motywach swoich orzeczeń analizy zgromadzonych dowodów, w tym powołanych zdjęć, a także nie wyjaśniły tej, podstawowej okoliczności w sposób dostateczny. Rację ma strona skarżąca kwestionując niedogłębne wyjaśnienie przez organy - tj. z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. oraz art. 75 § 1 k.p.a. - czy w istocie doszło do odbudowy części budynku w warunkach samowoli budowlanej, a jeśli tak, to co zostało nim objęte i co przesądzi o trybie i zakresie w jakim winna być przeprowadzona legalizacja. Tym samym orzeczenia zostały wydane co najmniej przedwcześnie. Zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego to na organach spoczywa obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, tak aby uzyskać wystarczającą podstawę do prawidłowego zastosowania przepisu prawa. Realizacja zasady prawdy obiektywnej jest ściśle powiązana z realizacją zasady praworządności, bowiem tylko prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi niezbędny element właściwego zastosowania normy prawa materialnego. Organ dokonuje analizy, jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają udowodnienia i jakie dowody dla wykazania tych faktów są niezbędne do przeprowadzenia. Weryfikacja zgromadzonych dowodów musi odpowiadać zasadzie swobodnej oceny regulowanej w art. 80 k.p.a. oraz powinna wynikać z wszechstronnej analizy całokształtu materiału dowodowego z uwzględnieniem istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Nie można przy tym pominąć zasady wynikającej z art. 75 § 1 k.p.a. W świetle dyspozycji tego przepisu jako dowód trzeba bowiem dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia danej sprawy administracyjnej, a nie jest sprzeczne z prawem. Oznacza to, że mogą to być m.in. dokumenty, zeznania świadków, oględziny, a więc także dowody wytworzone poza postępowaniem administracyjnym. Ustawodawca nie ograniczył liczby środków dowodowych, za pomocą których organ może dokonać pełnych ustaleń faktycznych sprawy, skoro przepis ten nie zawiera zamkniętego katalogu środków dowodowych dopuszczonych w postępowaniu dowodowym, zaś użycie sformułowania "w szczególności" pozwala przyjąć, że wyliczenie to jest jedynie przykładowe. Zdaniem Sądu, takich ustaleń organów w niniejszej sprawie zabrakło. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że organ poprzestał na przyjęciu stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym pomimo, że powinien wziąć pod uwagę także te okoliczności, które nie zostały rozważone. Tym bardziej, że - jak wynika z protokołu kontroli organ powiatowy wskazał na ścianę południową, chociaż strona skarżąca podniosła, że wichura zburzyła ścianę północną budynku. Należy zatem uznać, że ta okoliczność nie została dogłębnie zweryfikowana. Z uzasadnienia zaskarżonych postanowień nie wynika, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały ustalone, rozważone i ocenione, co pozwoliłoby na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu, postępowanie przeprowadzono z naruszeniem reguł k.p.a., zaś uzasadnienie wydanego rozstrzygnięcia nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Z tych względów - w ocenie Sądu - należy uznać, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, i 77 § 1 k.p.a, a także art. 80 k.p.a oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą miały na uwadze dotychczasowe uwagi, i dopiero w przypadku potwierdzenia dokonania rozbudowy będzie zobowiązany podjąć stosowne kroki prawne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji.
O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 przywołanej ustawy.