II SA/Wr 318/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA we Wrocławiu oddalił skargę na decyzję SKO umarzającą postępowanie o wydanie warunków zabudowy, uznając, że cofnięcie wniosku przez inwestora skutkuje bezprzedmiotowością postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., która utrzymała w mocy decyzję pierwszej instancji o umorzeniu postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy dla budowy zbiornika na nieczystości płynne. Organ pierwszej instancji umorzył postępowanie z powodu cofnięcia wniosku przez inwestorów, co uznał za podstawę do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, podzielając stanowisko organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę ze skargi D. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy dla budowy zbiornika na nieczystości płynne. Organ pierwszej instancji umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. z powodu cofnięcia wniosku przez inwestorów. Skarżący zarzucali naruszenie prawa, w tym twierdząc, że inwestorzy nie byli stroną postępowania i sprzeciwiając się umorzeniu. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że cofnięcie wniosku przez inwestora, dla którego postępowanie mogło być wszczęte i zakończone decyzją merytoryczną wyłącznie na wniosek, skutkuje bezprzedmiotowością postępowania i jego umorzeniem na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Sąd podkreślił, że nie zastosowano art. 105 § 2 k.p.a., a zarzuty skarżących dotyczące tej kwestii były niezasadne. Sąd uznał, że kwestia prawa do dysponowania nieruchomością nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie wniosku przez inwestora, dla którego postępowanie mogło być wszczęte i zakończone decyzją merytoryczną wyłącznie na wniosek, wywołuje stan bezprzedmiotowości postępowania, prowadzący do jego umorzenia na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skoro postępowanie o wydanie warunków zabudowy mogło być wszczęte i prowadzone wyłącznie na wniosek inwestora, to brak wniosku skutkuje bezprzedmiotowością postępowania. Nie ma podstaw do stosowania art. 105 § 2 k.p.a., a zarzuty skarżących dotyczące tej kwestii nie miały związku z przedmiotem sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.p.z.p. art. 52 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 64 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 105 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 105 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie wniosku przez inwestora skutkuje bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego i jego umorzeniem na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Odrzucone argumenty
Inwestorzy nie byli stroną postępowania. Sprzeciw skarżących wobec umorzenia postępowania. Zarzuty naruszenia prawa wywodzone z twierdzenia o braku przymiotu strony u inwestora.
Godne uwagi sformułowania
skoro w nin. sprawie postępowanie mogło zostać wszczęte i prowadzone oraz zakończone decyzją merytoryczną wyłącznie na wniosek, to brak wniosku wywołał stan bezprzedmiotowości postępowania zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. Nie może bowiem istnieć stan bezprzedmiotowości sprawy niejako warunkowy, to jest na wypadek zaistnienia przesłanek do uwzględnienia wniosku strony, gdy w sprawie byłaby rzekomo dopuszczalna albo decyzja merytoryczna odmowna, albo umarzająca postępowanie (skoro wniosku nie ma). Wymaga wyjaśnienia, że kwestia istnienia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie ma w tej sprawie żadnego znaczenia prawnego.
Skład orzekający
Mieczysław Górkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Halina Kremis
członek
Andrzej Wawrzyniak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania o wydanie warunków zabudowy po cofnięciu wniosku przez inwestora."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy postępowanie mogło być wszczęte i zakończone decyzją merytoryczną wyłącznie na wniosek.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów k.p.a. dotyczących umorzenia postępowania po cofnięciu wniosku. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wr 318/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2010-09-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-06-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Andrzej Wawrzyniak Halina Kremis Mieczysław Górkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II OZ 949/09 - Postanowienie NSA z 2009-10-30 II OZ 950/09 - Postanowienie NSA z 2009-10-30 II OZ 1280/11 - Postanowienie NSA z 2011-12-08 II OZ 422/12 - Postanowienie NSA z 2012-05-22 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku *Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 105 par. 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz - spr., Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis, Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, Protokolant asystent sędziego Malwina Jaworska, po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 21 września 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy dla budowy zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym oddala skargę. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję I instancji umarzającą postępowanie w sprawie wydania na rzecz wskazanych inwestorów warunków zabudowy dla określonej inwestycji. W ocenie organu bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w tej sprawie (art. 105 § 1 k.p.a.) wywołana została cofnięciem wniosku przez inwestorów. Postępowanie to bowiem, zgodnie z art. 52 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (ustawa z dnia 27 marca 2003r. Dz.U. Nr 80, poz. 717) może się toczyć wyłącznie na wniosek inwestora. Dlatego bezzasadne było odwołanie skarżących, postulujące wydanie merytorycznej decyzji odmownej. W skardze do Sądu administracyjnego skarżący wnieśli o uchylenie powyższej decyzji w oparciu o szereg zarzutów naruszenia prawa, wywodzonych w szczególności z twierdzenia, że inwestorzy nie byli stroną, zaś skarżący sprzeciwiają się umorzeniu postępowania (art. 105 § 2 k.p.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. W pismach procesowych skarżący wnieśli ponadto o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z map geodezyjnych, których nie dołączyli oraz z szeregu dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych. Na rozprawie skarżąca D. W. wniosła o odroczenie rozprawy oraz zawieszenie postępowania, bowiem dokumenty znajdujące się w aktach zostały sfałszowane i skarżąca zamierza złożyć w tej sprawie doniesienie karne do prokuratora. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawą prawną umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie był przepis art. 105 § 1 k.p.a. Organ nie stosował art. 105 § 2 k.p.a. Z akt administracyjnych nie wynika, aby istniały podstawy do stosowania art. 105 § 2 k.p.a. Dlatego Sąd nie miał podstaw do kontroli prawidłowości stosowania art. 105 § 2 k.p.a. Związane z tym zarzuty skarżących nie miały związku z przedmiotem sprawy. Jedynym zagadnieniem prawnym wymagającym rozstrzygnięcia w nin. sprawie było, czy skutkiem procesowym cofnięcia przez inwestora wniosku o ustalenie warunków zabudowy jest bezprzedmiotowość postępowania, prowadząca do jego umorzenia na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Wymaga podkreślenia, że inwestorzy nie wystąpili o umorzenie postępowania (art. 105 § 2 k.p.a.), lecz cofnęli wniosek. W ocenie Sądu, skoro w nin. sprawie postępowanie mogło zostać wszczęte i prowadzone oraz zakończone decyzją merytoryczną wyłącznie na wniosek, to brak wniosku wywołał stan bezprzedmiotowości postępowania zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. Nie ma bowiem podstaw do twierdzenia, że w przypadku wszczęcia postępowania na żądanie strony, umorzenie postępowania jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacji opisanej w art. 105 § 2 k.p.a., gdy strona cofnie żądanie. Nie może bowiem istnieć stan bezprzedmiotowości sprawy niejako warunkowy, to jest na wypadek zaistnienia przesłanek do uwzględnienia wniosku strony, gdy w sprawie byłaby rzekomo dopuszczalna albo decyzja merytoryczna odmowna, albo umarzająca postępowanie (skoro wniosku nie ma). Ustawa nie nakazuje tutaj dokonania oceny dopuszczalności lub skuteczności cofnięcia wniosku. Ustawa w ogóle nie wypowiada się w art. 105 § 2 k.p.a. na temat cofnięcia wniosku o wszczęcie postępowania, pozostawiając to zagadnienie poza treścią regulacji prawnej. Wymaga powtórzenia, że w nin. sprawie w ogóle nie wystąpiła szczególna przesłanka umorzenia postępowania z § 2, natomiast niewątpliwie miała miejsce przesłanka z § 1 art. 105 k.p.a. Wszelkie pozostałe zarzuty i wnioski skarżącej nie miały związku z powyższą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia. Niezrozumiały był w szczególności zarzut związany z twierdzeniem, że inwestor w sprawie o ustalenie warunków zabudowy nie ma przymiotu strony. Wymaga wyjaśnienia, że kwestia istnienia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie ma w tej sprawie żadnego znaczenia prawnego. Z tych względów oraz zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI