II SA/Wr 307/05

II SA/Wr 307/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-07-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alicja Palus
Andrzej Cisek /przewodniczący/
Halina Kremis /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 65 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Andrzej Cisek Sędziowie: SNSA Halina Kremis (sprawozdawca) As. WSA Alicja Palus Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 25 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Z. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o udostępnienie kopii decyzji oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpatrzeniu zażalenia Z. H. na, wydane z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy K. W., postanowienie Zastępcy Burmistrza z dnia [...] r. (nr [...]) w sprawie przekazania według właściwości Staroście Powiatu W. wniosku o udostępnienie kserokopii decyzji zezwalających na budowę, wydanych przez Burmistrza Miasta i Gminy K. W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art.144 kpa, utrzymało w mocy opisane postanowienie.
Na uzasadnienie Kolegium wskazało, iż we wniosku z dnia [...] r. (data wpływu [...]r.), skierowanym do Burmistrza Miasta i Gminy K. W., Z. H. zwróciła się o "kserokopie dokumentów na podstawie art. 38 ustęp 1 Prawa Budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r. w sprawie wydanych decyzji o pozwoleniu na budowę i zagospodarowanie terenu na terenie rezerwy kierunkowej pod drogę krajową", obejmującym obszar działki nr [...], położonej we wsi M. D. oraz działek sąsiednich. Opisanym na wstępie postanowieniem organ pierwszej instancji przekazał wniosek strony według właściwości Staroście Powiatu W . W dniu [...]r. (data stempla pocztowego) strona wniosła zażalenie na to postanowienie, podnosząc w uzasadnieniu brak rozeznania co do tego, którego wniosku i jakiej sprawy dotyczy to postanowienie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymując w mocy skarżone postanowienie, w motywach wskazało, iż podanie strony z dnia [...]r. dotyczyło wydania uwierzytelnionych odpisów decyzji o pozwoleniu na budowę. Wniosek taki należy złożyć do właściwego organu, który dysponuje aktami sprawy. Zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zadania administracji architektoniczno - budowlanej wykonują: starosta, wojewoda i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Od chwili nowelizacji Prawa budowlanego, dokonanej ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), zgodnie z art. 82a tej ustawy starosta nie może już powierzyć gminom w drodze porozumienia spraw z zakresu swojej właściwości, jako organu administracji architektoniczno - budowlanej. Sprawy załatwiane uprzednio na zasadzie porozumienia w pierwszej instancji przez wójtów i burmistrzów (prezydentów miast), przeszły zatem do wyłącznej kompetencji starosty. Dotyczy to również wszelkich archiwów związanych z załatwianymi sprawami a posiadanych przez te organy. Od chwili wejścia w życie ustawy nowelizującej Prawo budowlane wójt, burmistrz (prezydent miasta) przestał być organem właściwym do udostępnia tych akt i wydawania z nich uwierzytelnionych odpisów. Stosownie do dyspozycji art. 65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Tak też postąpił Burmistrz Miasta i Gminy K. W . W tym stanie rzeczy Kolegium uznało, że zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji jest prawidłowe i orzekło jak w osnowie.
Na ostateczne w toku instancji administracyjnej postanowienie skargę do sądu administracyjnego złożyła strona. W skardze wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia uzasadniając, iż o projektach zabudowy spornych działek nie została należycie powiadomiona, nadto od długiego czasu usiłuje uzyskać jakiekolwiek informacje odnośnie do spornych inwestycji. Zdaniem strony, jeśli przez dwa lata nie mogła uzyskać informacji niezrozumiałe jest dla niej postanowienie Kolegium, podjęte bez podania dokładnej podstawy prawnej przez urząd i "odniesienie się tylko do teczek".
W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna, a co za tym idzie podlega oddaleniu.
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane na podstawie prawa procesowego (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.p.p.s.a."), z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Ocena legalności zaskarżonego postanowienia wymaga rozważenia, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. było, w świetle obowiązującego prawa, uprawnione do utrzymania w mocy postanowienia organu pierwszej instancji o przekazaniu według właściwości wniosku skarżącej.
Jak wynika z dołączonych do odpowiedzi na skargę akt administracyjnych, [...] r. strona złożyła wniosek o "udostępnienie kserokopii dokumentów – decyzji o pozwoleniu na budowę i zagospodarowanie terenu na terenie rezerwy kierunkowej pod drogę krajową, dawnym terenie ew. nr [...]"
Wniosek ten kwestionowanym postanowieniem, wydanym z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy K. W., Zastępca Burmistrza przekazał Staroście Powiatu W., jako organowi właściwemu. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż teczki spraw dotyczące wydanych decyzji zostały przekazane Staroście Powiatu W. (dz. nr [...] teczka nr [...]z [...] r., dz. nr [...] teczka nr [...] z [...] r. i teczka na [...] z [...] r.)
W myśl art. 80 ust. 1 Prawa budowlanego zadania administracji architektoniczno - budowlanej wykonują: starosta, wojewoda i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Po nowelizacji Prawa budowlanego (obowiązującej już w dacie wydawania kontrolowanego postanowienia) w myśl z art. 82a tej ustawy starosta nie mógł już powierzyć gminom w drodze porozumienia spraw z zakresu swojej właściwości, jako organu administracji architektoniczno - budowlanej. W konsekwencji dotychczas załatwiane sprawy na zasadzie porozumienia przez wójtów i burmistrzów (prezydentów miast), pozostały w wyłącznej kompetencji starosty. Dotyczy to również wszelkich archiwów związanych z tego rodzaju sprawami a posiadanych przez te organy. Inaczej mówiąc, od chwili wejścia w życie ustawy nowelizującej Prawo budowlane całość spraw dotyczących procesu budowlanego (w zakresie kompetencji organów architektoniczno-budowlanych) tak co spraw bieżących, przyszłych, a także zarchiwizowanych została oddana do wyłącznej kompetencji starostom. W konsekwencji w wyłącznym posiadaniu Starosty Powiatu W. znalazły się decyzje, których kopii domaga się strona. Burmistrz Miasta i Gminy K. W. nie mógł zatem zadośćuczynić żądaniu wnioskodawcy, a jedyną czynnością procesową, jaką mógł podjąć, i którą podjął prawidłowo, było – zgodnie z obowiązkiem wskazanym w art. 65 § 1 kpa – przekazanie wniosku strony do organu właściwego. Z krótkiego uzasadnienia postanowienia organu pierwszej instancji wynika, iż całość akt archiwalnych, dotyczących zagadnienia spornych inwestycji, została przekazana staroście w latach [...] – [...].
Jeśli zatem zdaniem strony istnieją wątpliwości co do tego, czy wszystkie żądane dokumenty zostaną, lub na obecnym etapie postępowania sądowo-administracyjnego zostały udostępnione, to powinna ona zwrócić się w tej sprawie bezpośrednio do organu właściwego.
Dla wyniku kontrolowanego postępowania nie ma znaczenia okoliczność, czy istotnie strona oczekiwała długi czas na dostarczenie jej żądanych dokumentów. W przypadku zwłoki w załatwieniu wniosku strona dysponuje skargą na bezczynność, natomiast ewentualna bezczynność, choć co do zasady naganna, nie może mieć wpływu na ocenę końcowego orzeczenia, które obecnie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Natomiast kwestie wzruszenia ostatecznych decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzji o pozwoleniu na budowę, w tym badanie prawidłowości doręczenia tych decyzji stronom w trybie nadzwyczajnym, stanowią zupełnie różne postępowania i nie pozostają w procesowym związku z ocenianymi postanowieniami.
Reasumując, wobec bezzasadności skargi podlega ona oddaleniu, po myśli art. 151 u.p.p.s.a.