II SA/WR 286/05

II SA/Wr 286/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alicja Palus
Andrzej Cisek /sprawozdawca/
Halina Kremis /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art. 28,29,30,32,35 ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Cisek Asesor WSA Alicja Palus Protokolant Magdalena Domańska-Byskosz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lipca 2006 r. sprawy ze skargi H. T. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie wymiany sieci wodociągowej rozdzielczej wraz z przyłączami do budynków, zasilającej budynki mieszkalne nr [...]-[...],[...]-[...],[...]-[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] przy ul. G. w B.; oddala skargę
Uzasadnienie
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...]r. (nr [...]) Starosta B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej A, z siedzibą w B., pozwolenia na wymianę sieci wodociągowej rozdzielczej wraz z przyłączami, która miała zasilać budynki mieszkalne nr [...]-[...],[...]-[...],[...]-[...],[...] , [...],[...],[...],[...] i [...] przy ul. G. w B . Od decyzji tej odwołał się H. T., który, jako właściciel wyodrębnionego lokalu, jest współwłaścicielem działki nr [...] w obrębie [...] Miasta B., objętej pozwoleniem na budowę. Zarzucił on, że inwestor nie dysponuje na zamierzony cel działką nr [...], a także, że realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia obarczy częścią kosztów inwestycji Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. G. [...]-[...] w B., na co skarżący nie wyraża zgody.
Wojewoda D., rozpoznając powyższe odwołanie stwierdził, że zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Wskazano, że na szczególną uwagę zasługuje przy tym okoliczność, że sprawa była już wcześniej badana przez Wojewodę D., który to organ, w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego, wydał w dniu [...]r. decyzję nr [...], uchylającą decyzję Starosty B. z dnia [...]r. (nr [...]), w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wymianę sieci wodociągowej rozdzielczej wraz z przyłączami do budynków, zasilającej budynki mieszkalne nr [...]-[...],[...]-[...],[...]-[...],[...],[...] , [...],[...],[...] i [...] przy ul. G. w B., oraz przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda D. wskazał na formalne uchybienia postępowania prowadzonego przed Starostą B., ponieważ organ ten nie powiadomił stron o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie.
Starosta B., w ponownie przeprowadzonym postępowaniu usunął wskazane przez Wojewodę D. - wady, ponieważ
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05
zawiadomieniem z dnia [...]r. poinformował wszystkie strony o wszczęciu postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę sieci wodociągowej na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej A. Z akt sprawy wynika, że żadna ze stron, nie podnosiła zarzutów oraz nie informowała organu pierwszej instancji o nowych dowodach lub okolicznościach w sprawie. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, Starosta B. prawidłowo rozstrzygnął w sprawie, wydając zaskarżoną decyzję o pozwoleniu na budowę.
Organ odwoławczy podkreślił, ze w myśl obowiązujących przepisów organ administracji architektoniczno-budowlanej, właściwy w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, nie bada prawa inwestora do władania nieruchomością na cele budowlane, a jedynie sprawdza kompletność wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, pod względem dopełnienia przez inwestora wskazanego wyżej obowiązku złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Postępowanie w tym zakresie reguluje przepis art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane. Istotne przy tym jest, że, jeżeli o pozwolenie na budowę ubiega się osoba prawna, to oświadczenie składa osoba (lub osoby) uprawnione do jej reprezentowania. Zgodnie bowiem z art. 38 Kodeksu cywilnego osoba prawna działa poprzez swoje organy w sposób przewidziany ustawie i w opartym na niej statucie.
Analizując powyższe zagadnienie, organ odwoławczy ustalił, że w aktach sprawy znajduje się komplet oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane nieruchomościami wymienionymi we wniosku o pozwolenie na budową, oznaczonych datą [...] r. i podpisanych przez Panią B. Ś. - Zastępcę Prezesa Zarządu - oraz przez Panią D. T. -Członka Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej A, uprawnionych do reprezentowania tejże Spółdzielni. Wśród tych oświadczeń znajdują się oświadczenia o posiadanym prawie do władania nieruchomością oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków, jako działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] w jednostce ewidencyjnej Miasto B . Z oświadczeń tych wynika, że inwestor włada przedmiotową nieruchomością na podstawie stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienie do wykonania robót i
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05
obiektów budowlanych, wynikających z Uchwały nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. G. nr [...]-[...]. Wskazane wyżej oświadczenia zawierają treść odpowiadającą wzorcowi określonemu w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budową (Dz. U. Nr 120, poz. 1127 z późniejszymi zmianami).
Mając zatem na uwadze, że organ rozpatrujący wniosek o pozwolenie na budowę nie bada prawdziwości oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a jedynie sprawdza prawidłowość jego wypełnienia, stwierdza się, że inwestor dopełnił obowiązku określonego w przywołanym wyżej art. 33 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, przez co spełnił warunek konieczny uprawniający do uzyskania pozwolenia na budową, o którym mowa w przepisie art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane.
Analizując dalej zebrane w sprawie dokumenty, Wojewoda D. ustalił, że wniosek o udzielenie pozwolenia na budową był kompletny w rozumieniu przepisów art. 33 ust. 2 i ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, wobec czego organy administracji architektoniczno-budowlanej mogły dokonać badań i sprawdzeń w zakresie określonym przepisem art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane.
Pod tym względem Wojewoda D. również nie stwierdził uchybień, które mogłyby skutkować odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany jest kompletny w rozumieniu przepisów art. 34 ust. 2 i ust. 3 ustawy -Prawo budowlane, a także przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133). Projektant - inż. H. S. oraz osoba sprawdzająca projekt - mgr inż. L. M., legitymują się uprawnieniami do pełnienia samodzielnych technicznych w budownictwie, w zakresie wystarczającym do sporządzenia omawianego projektu budowlanego.
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05
Spełnione zostały zatem wszelkie przesłanki, które zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane obligują organy administracji architektoniczno-budowlanej do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W konkluzji organ odwoławczy uznał, iż w rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono okoliczności sprzeciwiających się zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji i dlatego utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu H. T. wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji Wojewody D. zarzucając, że w rozpatrywanej sprawie dwie poprzednie decyzje Starosty Powiatowego zostały uchylone przez Wojewodę D. , a mimo to trzeci raz zostaje wprowadzona do obiegu prawnego na podstawie tej samej uchwały nie licząc się z żadną odpowiedzialnością odszkodowawczą władzy publicznej, przewidywaną po 1 września 2004 roku na podstawie znowelizowanego przepisu art. 417 KC.
Zarzucono również, iż zaskarżona decyzja narusza obowiązujące prawo, narusza interesy właścicieli lokali wyodrębnionych, ogranicza możliwości zagospodarowania nieruchomości wspólnej i nie uwzględnia faktu, że uchwala nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej obarczona jest rażącymi błędami i z mocy prawa nieważna .
W uzasadnieniu powyższych zarzutów skarżący podniósł, iż jako właściciel lokalu wyodrębnionego i współwłaściciel nieruchomości wspólnej (działki nr [...]) nie wyraża zgody na przebieg instalacji wodnej będącej własnością Spółdzielni Mieszkaniowej położonej na cudzym gruncie - działce nr [...].
Zarzucił również, iż J. M. był zatrudniony na stanowisku dyrektora Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w B. do dnia [...] roku . Pełniąc obowiązki dyrektora Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w B. jednocześnie rozpoczął z dniem [...]roku działalność gospodarczą w zakresie zarządzania nieruchomościami. Z dniem [...]roku
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05
doszło do powierzenia zarządzania nieruchomością wspólną J. M . Wskazywana wyżej uchwała nr [...] nie została podjęta na zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej w B. przy ul.G. [...]-[...] , lecz indywidualnie przez J. M. i zapozorowano jej podjecie w drodze indywidualnego zbierania głosów i wprowadzono trzykrotnie do obiegu prawnego. Umożliwiła ona wydanie na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej decyzji administracyjnej, zezwalającej na remont sieci wodnej po istniejącej trasie (przez działkę [...] należącą do Wspólnoty Mieszkaniowej) oraz pozwoliła na zawarcie umowy zobowiązującej pomiędzy Zarządcą a Spółdzielnią Mieszkaniową i przekazanie w/w sieci w odpłatną eksploatacje PW i K w B . Zdaniem skarżącego uchwała nr [...] jest obarczona rażącymi błędami i wobec tego z mocy prawa nieważna.
Wskazano również, iż właściciel sieci wodnej Spółdzielnia Mieszkaniowa A w B. nie uporządkował stanu prawnego do chwili wyodrębnienia i sprzedaży pierwszego lokalu przez OR WAM we W. reprezentujący Skarb Państwa. Spółdzielnia bezumowne korzystała z cudzego gruntu (działki nr [...]) od [...]r. do chwili obecnej, co przyczynia się do bezpodstawnego wzbogacenia się Spółdzielni Mieszkaniowej. Obciążała ona Wspólnotę Mieszkaniową kosztami konserwacji hydroforni niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa . Spółdzielnia Mieszkaniowa nie przeprojektowała przebiegu sieci wodnej tak by biegła ona po jej gruncie, lecz forsuje różnymi sposobami po raz trzeci zalegalizowanie korzystnej dla siebie sytuacji poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Podejmuje ona również próby wciągnięcia Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. G. [...]-[...] w B. w partycypację w kosztach całej sieci wodnej wraz z hydrofornią będącej własnością Spółdzielni Mieszkaniowej A w B .
Zarzucono również, iż przedmiotowa decyzja ogranicza możliwości przyszłego zagospodarowania działki zgodnie z przyszłościowa wizją i wolą właścicieli zagospodarowania i stwarza możliwości Spółdzielni Mieszkaniowej A w B. do ustanowienia służebności, co w poważnym stopniu powoduje ograniczenie możliwości zagospodarowania nieruchomości wspólnej. Wskazano także, że wydanie zaskarżonej decyzji administracyjnej na remont sieci wodnej po
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05
istniejącej trasie umożliwia zawarcie umowy zobowiązującej pomiędzy Zarządcą a Spółdzielnią i przekazanie w/w sieci w odpłatną eksploatacje PW i K w B .
Podniesiono również uchybienia formalne do jakich doszło przy podejmowaniu przez Wspólnotę Mieszkaniową uchwały nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.
Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Z kolei art. 147 § 1 przywoływanej wyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności
Dokonując oceny zaskarżonych decyzji Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich zgodności z prawem.
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05
Zgodnie z treścią art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 i 30. Przepis art. 29 zawiera enumeratywne wyliczenie przypadków, w których nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Z kolei przepis art. 30 Prawa budowlanego wylicza sytuacje, kiedy dla wykonania określonych robót budowlanych wymagane jest zgłoszenie właściwemu organowi.
Postępowanie zmierzające do wydania pozwolenia na budowę reguluje w szczególności przepis art. 32 Prawa budowlanego. W ustępie 4 pkt 2 tegoż przepisu stanowi się, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wzór takiego oświadczenia został określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budową. W rozpatrywanej sprawie takie oświadczenie, zgodne z powyższym wzorem, zostało skutecznie złożone przez osoby uprawnione do reprezentowania Spółdzielni Mieszkaniowej. Należy przy tym wyraźnie podkreślić, iż w świetle obowiązujących uregulowań prawnych organy administracji budowlanej nie mają uprawnienia do badania prawdziwości powyższego oświadczenia, a ewentualne złożenie fałszywego oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością obarczone jest odpowiedzialnością karną. Należy nadto zauważyć, iż w rozpatrywanej sprawie w obrocie prawnym jest uchwała nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. G. nr [...]-[...], z której wynika uprawnienie do zajęcia nieruchomości wspólnej w celu realizacji przedmiotowych robót budowlanych. Kwestia legalności i prawidłowości podjęcia powyższej uchwały nie może być przedmiotem oceny sądu administracyjnego. Należy bowiem zważyć, iż tryb podejmowania uchwał przez wspólnoty mieszkaniowe oraz kontrola ich legalności została uregulowana w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r., nr 80, poz. 904 ze zm.). W świetle przepisu art. 25 tej ustawy właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej
Sygnatura akt II SA/Wr 286/05
niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo, o którym mowa wyżej, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Zaskarżona uchwała podlega wykonaniu, chyba że sąd wstrzyma jej wykonanie do czasu zakończenia sprawy. Sądem właściwym do orzekania we wskazanym wyżej zakresie jest sąd cywilny.
Tak więc wobec faktu, iż inwestor spełnił wymagania określone w przepisie art. 32 Prawa budowlanego, w szczególności złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane to zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 powoływanej ustawy - organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W konkluzji Sąd uznał, iż kwestionowana decyzja nie narusza obowiązującego porządku prawnego i dlatego też zgodnie z przepisem art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.