II SA/Wr 276/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., która uchyliła decyzję Burmistrza J. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji mieszkaniowej. Skarżąca spółka kwestionowała zastosowanie przez SKO art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, twierdząc, że istniały podstawy do wydania decyzji merytorycznej. Sąd uznał jednak, że SKO prawidłowo zastosowało wspomniany przepis, ponieważ organ pierwszej instancji dopuścił się istotnych naruszeń przepisów postępowania, w szczególności wadliwie wyznaczył obszar analizowany do ustalenia warunków zabudowy, pomijając zabudowę sąsiednich ulic i przecinając działki zabudowane. Sąd podkreślił, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, obejmujący prawidłowe wyznaczenie obszaru analizowanego, uzupełnienie materiału dowodowego dotyczącego uzbrojenia terenu oraz analizę zgodności z wygasłym planem miejscowym, miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie, co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Sąd wskazał, że przeprowadzenie tych czynności przez organ odwoławczy naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie art. 138 § 2 KPA w kontekście wadliwego postępowania wyjaśniającego przez organ pierwszej instancji, zasady dwuinstancyjności, wyznaczania obszaru analizowanego dla warunków zabudowy oraz relacji między studium a decyzjami lokalizacyjnymi.
Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy i może wymagać uwzględnienia zmian w przepisach lub specyfiki konkretnej sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 KPA, uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, czy powinien był wydać decyzję merytoryczną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 KPA, ponieważ decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ pierwszej instancji wadliwie wyznaczył obszar analizowany, co stanowiło istotne naruszenie przepisów postępowania. Konieczność ponownego przeprowadzenia analizy urbanistycznej i uzupełnienia materiału dowodowego dotyczącego uzbrojenia terenu miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie, co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, zgodnie z art. 138 § 2 KPA.
Czy ustalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego mogą stanowić podstawę odmowy ustalenia warunków zabudowy?
Odpowiedź sądu
Nie, ustalenia studium nie stanowią materialnoprawnej podstawy odmowy ustalenia warunków zabudowy.
Uzasadnienie
Sąd powołując się na orzecznictwo NSA, stwierdził, że ustalenia studium wiążą jedynie przy sporządzaniu planów miejscowych, a nie przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy. Organ lokalizacyjny ma możliwość przeciwdziałania niezgodności z ustaleniami studium poprzez zawieszenie postępowania i wszczęcie procedury planistycznej.
Jakie są zasady wyznaczania obszaru analizowanego dla potrzeb ustalenia warunków zabudowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Granice obszaru analizowanego wyznacza się zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, mając za punkt wyjścia granice działki objętej wnioskiem, z szerokością co najmniej trzykrotności szerokości frontu działki w każdym kierunku, uwzględniając racjonalność urbanistyczną i spójność z istniejącą zabudową.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że obszar analizowany powinien być wyznaczony w sposób uwzględniający zabudowę sąsiednich ulic (np. C. i P.) oraz tworzyć zwarty ład urbanistyczny, a nie formalistycznie ograniczać się do minimalnych odległości. Pominięcie zabudowy lub przecinanie działek zabudowanych jest wadliwe.
Przepisy (17)
Główne
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Warunki wydania decyzji o warunkach zabudowy, w tym wymóg zabudowy sąsiedniej działki, dostęp do drogi publicznej, wystarczające uzbrojenie terenu, brak konieczności zmiany przeznaczenia gruntów rolnych/leśnych oraz zgodność z przepisami odrębnymi.
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Konieczność określenia wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, na podstawie zabudowy sąsiedniej działki.
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Wymóg wystarczającego istniejącego lub projektowanego uzbrojenia terenu dla zamierzenia budowlanego.
rozporządzenie planistyczne art. 3 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Określa zasady wyznaczania granic obszaru analizowanego wokół działki objętej wnioskiem, z uwzględnieniem szerokości frontu działki i racjonalności urbanistycznej.
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany jest wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
u.p.z.p. art. 9 § ust. 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
P.u.s.a. art. 1 § § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.
p.p.s.a. art. 153
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.
p.p.s.a. art. 170
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
rozporządzenie planistyczne art. 2 § pkt 5
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Definicja frontu działki.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ pierwszej instancji wadliwie wyznaczył obszar analizowany, pomijając zabudowę sąsiednich ulic i przecinając działki zabudowane. • Konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy (prawidłowe wyznaczenie obszaru analizowanego, uzupełnienie materiału dowodowego) miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie. • Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji było zgodne z art. 138 § 2 KPA.
Odrzucone argumenty
Organ odwoławczy powinien był wydać decyzję merytoryczną, a nie kasacyjną. • Ustalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie mogą stanowić podstawy odmowy ustalenia warunków zabudowy (argumentacja organu pierwszej instancji, którą SKO uchyliło).
Godne uwagi sformułowania
organy wadliwie uzasadniły dobór obszaru analizowanego • zastosowane reguły wyznaczania obszaru analizowanego były nieprawidłowe • skarżąca Spółka złożyła 12 wniosków o wydanie warunków zabudowy dla identycznej inwestycji, planowanych na działkach o numerach od 569/2 do 569/13 położonych w bliskich od siebie odległościach • organ II instancji w podobnych sprawach orzeka w dwojaki sposób. Takie działanie niewątpliwie narusza zasadę pogłębiania zaufania uczestników do władzy publicznej, wyrażoną w art. 8 k.p.a. • w doborze obszaru analizowanego należy uwzględnić także zasady ogólne postępowania administracyjnego • nowa zabudowa jest dopuszczalna, o ile można ją pogodzić z już istniejącą funkcją • ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ • organ nie wypełnił dyspozycji z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie zastosował się do oceny zawartej w wyroku • granice obszaru analizowanego wyznacza się według reguł określonych w § 3 ust. […]
Skład orzekający
Halina Kremis
przewodniczący sprawozdawca
Władysław Kulon
sędzia
Alicja Palus
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 138 § 2 KPA w kontekście wadliwego postępowania wyjaśniającego przez organ pierwszej instancji, zasady dwuinstancyjności, wyznaczania obszaru analizowanego dla warunków zabudowy oraz relacji między studium a decyzjami lokalizacyjnymi."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy i może wymagać uwzględnienia zmian w przepisach lub specyfiki konkretnej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje złożoność procedury administracyjnej w kontekście planowania przestrzennego i wydawania warunków zabudowy, ilustrując, jak błędy proceduralne organu pierwszej instancji mogą prowadzić do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Podkreśla znaczenie prawidłowego wyznaczenia obszaru analizowanego i zasady pogłębiania zaufania do władzy publicznej.
“Błędy organu pierwszej instancji w ustalaniu warunków zabudowy: WSA we Wrocławiu wyjaśnia, kiedy decyzja kasacyjna jest uzasadniona.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.