II SA/Wr 2633/03

II SA/Wr 2633/03 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-12-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Cisek
Anna Siedlecka /sprawozdawca/
Mieczysław Górkiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sędzia WSA Sędzia WSA Protokolant Mieczysław Górkiewicz Andrzej Cisek Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J. R. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji udzielającej pozwolenia na użytkowanie zabudowy odkrytego stanowiska garażowego oddala skargę
Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Wr 2633/03 1
U Z A S A DNI EN I E
Pismem z dnia [...]r. Prezydent W. zawiadomił strony postępowania, tj. J. R. i Spółdzielnię Mieszkaniową A we W. o wszczęciu, w dniu [...]r. na żądanie inwestora J. R., postępowania w sprawie użytkowania zabudowanego stanowiska garażowego nr [...] w budynku przy ul. M. [...] we W . Jednocześnie w tym samym dniu [...]r. przeprowadzone zostały oględziny powyższego stanowiska garażowego z udziałem tylko inwestora.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent W., działając na podstawie art. 59 ust. 1 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), udzielił pozwolenia na użytkowanie zabudowy odkrytego stanowiska garażowego nr [...] w budynku przy ul. M. [...] we W . Organ I instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał dokumentację powykonawczą wykonanej przebudowy odkrytego stanowiska garażowego nr [...] w budynku przy ul. M. [...] we Wrocławiu celem wydania decyzji na użytkowanie. W trakcie kontroli opisanej przebudowy określono zgodność powyższej przebudowy z dokumentacją powykonawczą oraz zasadami i normami sztuki budowlanej. Stwierdzono również, że przebudowane stanowisko garażowe użytkowane jest zgodnie z przeznaczeniem.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa
A. Odwołująca wskazuje, że zgodnie z opinią techniczną
rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych w sprawie parkingów
podziemnych w Spółdzielni Mieszkaniowej A we W.,
zabudowane przez J. R. miejsce parkingowe powoduje zakłócenie
w wymianie powietrza w parkingach podziemnych. Powstałe przez
zabudowanie pomieszczenie garażowe jako pomieszczenie bez otwieranych
okien powinno mieć wentylację grawitacyjną zgodnie z § 147 ust. 2
rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa dnia 14
grudnia 1994r. Powstałe pomieszczenie garażowe wentylacji grawitacyjnej nie
posiada
Ponadto zabudowa stanowisk postojowych w parkingach podziemnych (powstanie boksów garażowych) może spowodować wzrost zagrożenia pożarowego z uwagi na to, że właściciele pojazdów oprócz aut mogą przechowywać w nich różne materiały w tym palne. Zgodnie z § 47 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 3 listopada 1992r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów składowanie butli z gazem skroplonym w pomieszczeniach położonych poniżej poziomu terenu oraz budynkach nie przeznaczonych do tego celu jest
Sygn. akt II SA/Wr 2633/03 2
zabronione. Samochody osobowe ze zbiornikiem gazu - przez analogię - można traktować jako składowanie butli z gazem płynnym. A zatem podziemne stanowiska parkingowe powinny być zajmowane przez pojazdy zasilane wyłącznie paliwem ropopochodnym.
Wobec powyższego odwołująca podnosi, że błędnie przyjęto w decyzji, iż wykonana przebudowa zgodna jest z zasadami i normami sztuki budowlanej.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Organ odwoławczy podniósł, że z dniem [...]r. nastąpiła zmiana kompetencji organów nadzoru budowlanego, wprowadzona ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718), w związku z czym jest właściwy do rozpoznania wniesionego odwołania.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu organ II instancji stwierdził, że są one w znacznej części chybione, gdyż powołane rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie utraciło moc i obowiązuje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ odwoławczy przytoczył w tym zakresie obowiązującą treść przepisu § 108 zamieszczonego w rozdziale 10 pt."Garaże dla samochodów osobowych", określającego wymagania zapewnienia wentylacji dla garażów zamkniętych oraz garażów otwartych.
Wskazał również, że przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów nie mogą mieć w rozpoznawanej sprawie zastosowania, gdyż kwestie powyższe reguluje załącznik nr 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, który dotyczy warunków dodatkowych dla pojazdu przystosowanego do zasilania gazem. Stosowanie analogii, na którą powołuje się odwołująca Spółdzielnia, w prawie administracyjnym jest bardzo ograniczone ze względu na metodę regulacji swoistą dla tej gałęzi prawa. Zasady ogólne procedury administracyjnej wskazują na konieczność indywidualnego rozpoznawania każdej sprawy w oparciu o obowiązujące przepisy. Ustawodawca uregulował powyższą kwestię w sposób szczegółowy, nie podwyższając przy tym wymagań wobec samochodów mających miejsca parkingowe pod powierzchnia gruntu, co wyłącza stosowanie w tym przypadku
Sygn. akt II SA/Wr 2633/03
3
przepisów rozporządzenia MSWiA z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie ochrony ppoż. budynków.
Jednakże organ odwoławczy rozpatrując sprawę dostrzegł inne nieprawidłowości, które powodują że należy ponownie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające zmierzające do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. W szczególności organ I instancji winien zwrócić uwagę na konieczność przedłożenia przez inwestora aktualnych dokumentów niezbędnych do pozytywnego rozpoznania wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Przy czym inwestor musi spełnić warunki określone w art. 56 i art. 57 ustawy -Prawo budowlane. Na podstawie wymienionych przepisów, inwestor winien przedstawić, zdaniem organu odwoławczego, inwentaryzacje geodezyjną powykonawczą, orzeczenie techniczne potwierdzające zgodność wykonania obiektu z obowiązującymi przepisami oraz oświadczenie o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów Inspekcji Ochrony Środowiska, Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Pracy oraz Państwowej Straży Pożarnej. Zamieszczone w dokumentacji pismo Państwowej Straży Pożarnej stanowiące odpowiedź na pismo z dnia [...] r. nie spełnia wymogów określonych prawem budowlanym ze względu na swą treść.
Przed wydaniem ponownego rozstrzygnięcia organ I instancji winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające we właściwym zakresie, uwzględnić wskazane w decyzji drugoinstancyjnej uwagi i usunąć uchybienia proceduralne.
W skardze na powyższą decyzję J. R. wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W., decyzją z dnia [...]r. Nr [...] nałożony został obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i przedłożenia dokumentacji powykonawczej wiązanej z zabudową stanowiska garażowego z orzeczeniem technicznym potwierdzającym zgodność wykonanych robót z obowiązującymi przepisami, normami i zasadami sztuki budowlanej, protokołami niezbędnych badań i sprawdzeń, oświadczeniem potwierdzającym przydatność obiektu do użytkowania.
Na podstawie złożonych dokumentów i pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Prezydent W. wydał decyzję udzielająca pozwolenia na użytkowanie zabudowy odkrytego stanowiska garażowego nr [...].
Składając żądane decyzją PINB dla m. W. Nr [...] z dnia [...]r. dokumenty, skarżący wskazuje, iż wywiązał się z nałożonego obowiązku. Tym samym dopełnił wszystkich wymaganych przez organ administracji czynności. Nie do skarżącego bowiem należy ocena, czy opinia wystawiona przez Straż Pożarną spełnia wymogi określone prawem
Sygn. akt II SA/Wr 2633/03 4
budowlanym, przy tym prawo budowlane nie normuje szczegółowo formy wydawanych przez poszczególne organy opinii.
W związku z powyższym zarzuca decyzji organu II instancji naruszenie prawa materialnego poprzez nakładanie na stronę postępowania administracyjnego dodatkowych obowiązków, po wydaniu ostatecznej decyzji nakładającej na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności.
Wobec powyższego wnosi o uchylenie decyzji zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga nie jest zasadna.
Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem, a więc zgodności z przepisami prawa materialnego, jak i przepisami prawa procesowego. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję.
Z istoty sądowej kontroli decyzji administracyjnych wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt sprawy. Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.
Podstawę materilanoprawną wydanych decyzji obu instancji stanowiły przepisy art. 59 ust. 1 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane - w brzmieniu z daty wydania zaskarżonej decyzji (Dz.U. ż 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.).
Zgodnie z przepisem art. 55 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest wymagane m.in. jeżeli właściwy organ wydał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 3 decyzję nakazującą dokonanie określonych czynności, zmian lub przeróbek.
Organy orzekające w mniejszej sprawie oraz skarżący twierdzą, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wydał decyzję o numerze [...] z dnia [...]r. nakładającą na inwestora określone obowiązki. Niemniej jednak w aktach administracyjnych brak jest tej decyzji.
Wskazać należy, że prowadzone postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, przez wówczas właściwy organ architektoniczno-budowlany - Prezydenta W., stanowiło kolejny etap doprowadzania istniejącego stanu naruszającego prawo do stanu zgodności z prawem. Postępowanie dotyczące uzyskania pozwolenia na użytkowanie było zatem samodzielnym i odrębnym postępowaniem niezależnym, w sensie
Sygn. akt II SA/Wr 2633/03
5
procesowym, od postępowania je poprzedzającego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego w sprawie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności. Zatem właściwy w sprawie organ architektoniczno-budowlany, winien zgromadzić w sposób samodzielny i zupełny materiał dowodowy niezbędny do wydania prawidłowej decyzji w sprawie użytkowania przebudowy stanowiska garażowego. Oznacza to, że winien dysponować przede wszystkim ostateczną decyzją organu nadzoru budowlanego o nałożeniu na inwestora określonych obowiązków, celem dokonania sprawdzenia, czy przedłożone przez inwestora dokumenty zostały wykonane w całości i zgodnie z wymogami wymienionej decyzji. Jak już wyżej zostało zauważone, taką decyzją nie dysponowały organy orzekające w niniejszej sprawie, decyzja ta nie została również przedłożona na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, nie posiadał jej bowiem obecny na rozprawie pełnomocnik D. Inspektora Nadzoru budowlanego ani też skarżący.
W tych warunkach, zdaniem Sądu, brak było podstaw do wydania pozytywnej dla inwestora decyzji o pozwoleniu na użytkowanie zabudowanego stanowiska garażowego, skoro organ I instancji nie dokonał oceny ( nie dysponował bowiem stosowną decyzją):
* po pierwsze, czy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r. Nr [...] uzyskała przymiot ostateczności,
* po drugie, czy przedłożone dokumenty są zupełne i zgodne z wymogami powyższej decyzji.
Sąd orzekający w niniejszym składzie, po dokonaniu badania legalności zaskarżonej decyzji organu odwoławczego stwierdza, że wydane rozstrzygniecie nie narusza prawa, jednakże z powodów wskazanych wyżej przez Sąd. Sąd nie podziela jednak stanowiska organu zatartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji o potrzebie przedłożenia przez inwestora inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej oraz oświadczenia o braku sprzeciwu lub zgłoszeniu uwag ze strony wszystkich wymienionych w przepisie art. 56 Prawa budowlanego organów.
Dodatkowo wskazać należy, że D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., w końcowej części uzasadnienia zalecił organowi I instancji min., aby przed wydaniem ponownego rozstrzygnięcia przeprowadził we właściwym zakresie postępowanie wyjaśniające i "o ile okaże się to konieczne, usunął uchybienia proceduralne", przy czym nie wyjaśnił na czym jego zdaniem polegają te uchybienia. Otóż Sąd dokonując oceny również legalności podejmowanych czynności procesowych przez organy orzekające w niniejszej sprawie, stwierdził, że naruszone zostały w sposób istotny przez organ I instancji przepisy postępowania. Z akt sprawy nie wynika, aby Spółdzielnia Mieszkaniowa A ( strona postępowania) otrzymała zawiadomienie
Sygn. akt II SA/Wr 2633/03
6
o wszczęciu postępowania w rozpoznawanej sprawie, brak jest dowodu na zawiadomienie Spółdzielni po przeprowadzeniu dowodu z oględzin spornego miejsca parkingowego, oraz innych dowodów świadczących o tym, iż miała zapewniony udział w toczącym się postępowaniu. Uchybienia te są na tyle istotne, bowiem świadczą, że postępowanie toczyło się bez udziału jednej ze stron postępowania, czym zostały naruszenie przepisy art. 10 kpa, art. 80 w związku z art. 81 kpa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.