II SA/Wr 2541/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2005-09-26
NSAAdministracyjneŚredniawsa
bezrobociezasiłek dla bezrobotnychutrata prawa do zasiłkuokres pobierania zasiłkuustawa o zatrudnieniuWSAprawo administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na decyzję o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, potwierdzając zgodność decyzji z przepisami ustawy o zatrudnieniu.

Skarżący M. D. złożył skargę na decyzję Wojewody D. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, argumentując trudną sytuacją materialną i wnioskując o przedłużenie świadczenia lub przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że organ administracji prawidłowo zastosował przepisy ustawy o zatrudnieniu, które przewidują maksymalny 6-miesięczny okres pobierania zasiłku w przypadku niższej stopy bezrobocia w powiecie niż krajowa, i nie dopuszczają uznaniowego wydłużenia tego okresu.

Sprawa dotyczyła skargi M. D. na decyzję Wojewody D. utrzymującą w mocy decyzję Starosty o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Skarżący argumentował trudną sytuacją materialną i wnioskował o przedłużenie zasiłku lub przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy, gdy stopa bezrobocia w powiecie nie przekraczała przeciętnej krajowej w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego nabycie prawa do zasiłku. W przypadku skarżącego, stopa bezrobocia we Wrocławiu była niższa od krajowej, co uzasadniało 6-miesięczny okres zasiłkowy. Sąd podkreślił, że ustawa nie przewiduje możliwości uznaniowego wydłużenia okresu pobierania zasiłku, a kwestie zasiłku przedemerytalnego należą do właściwości innych organów. W związku z tym, decyzja organu administracji była zgodna z prawem, a skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewiduje możliwości uznaniowego wydłużenia maksymalnych okresów pobierania zasiłku.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo NSA wskazujące, że ustawa nie daje organom administracji ani sądowi uprawnień do uznaniowego wydłużania okresów pobierania zasiłku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

u.z.p.b. art. 25 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi, gdy nie narusza ona prawa.

Pomocnicze

u.z.p.b. art. 25 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Okres pobierania zasiłku wynosi 12 miesięcy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze przekraczała przeciętną stopę bezrobocia w kraju.

u.z.p.b. art. 25 § ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Okres pobierania zasiłku wynosi 18 miesięcy w określonych przypadkach (np. długi staż pracy, utrzymanie dzieci).

p.p.s.a. art. 3 § ust. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kognicji sądów administracyjnych.

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.z.p.b. art. 2 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

u.z.p.b. art. 23 § ust. 1 i 2

Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

u.z.p.b. art. 6 § pkt 6 lit.a i b

Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

u.z.p.b. art. 24 § ust. 3

Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ administracji prawidłowo zastosował przepisy ustawy o zatrudnieniu, określające maksymalny 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych w przypadku niższej stopy bezrobocia w powiecie niż krajowa. Ustawa nie przewiduje możliwości uznaniowego wydłużenia okresu pobierania zasiłku. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania wniosków o przyznanie zasiłku przedemerytalnego.

Odrzucone argumenty

Trudna sytuacja materialna skarżącego powinna uzasadniać przedłużenie prawa do zasiłku. Skarżący powinien otrzymać zasiłek przedemerytalny.

Godne uwagi sformułowania

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewiduje jakichkolwiek możliwości odstępstw od przewidzianych w nich zasad i nie daje organom administracji, ani sadowi żadnych uprawnień do uznaniowego wydłużania maksymalnych okresów pobierania zasiłku.

Skład orzekający

Alojzy Wyszkowski

sędzia

Jolanta Sikorska

przewodniczący sprawozdawca

Lidia Serwiniowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących maksymalnego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz braku możliwości jego uznaniowego przedłużenia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2005 roku i ustawy o zatrudnieniu z 1994 roku, która mogła ulec zmianom.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących zasiłków dla bezrobotnych, choć może być interesująca dla osób znajdujących się w podobnej sytuacji materialnej.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wr 2541/03 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski
Jolanta Sikorska /przewodniczący sprawozdawca/
Lidia Serwiniowska
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne
Bezrobocie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1995 nr 1 poz 1
art. 25 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 26 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) Sędziowie Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska Asesor WSA - Alojzy Wyszkowski Protokolant apl. Prok. Radosław Żarkowski Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2005 r. przy udziale--- sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Starosta W. powołując się na przepis art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2, art. 6 pkt 6 lit.a i b, art. 24 ust. 3 oraz art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j.t. Dz. U. z 2001 r., Nr 6, poz. 56 z późń. zm.) oraz art. 104 kpa orzekł o uznaniu skarżącego - M. D. z dniem [...] r. za osobę bezrobotną i przyznał w/w prawo do zasiłku od dnia [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie, tj. 120 % podstawowej wysokości zasiłku określonego w art. 24 ust. 1 owej ustawy.
W uzasadnieniu podał, iż z przedstawionych dokumentów wynika, że w dniu rejestracji skarżący spełniał określone w wyżej powołanej ustawie warunki do uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku. Ponadto wskazał, iż prawo do zasiłku przysługuje pod warunkiem, że nie zajdą okoliczności powodujące jego utratę.
Następnie decyzją z dnia [...]r. wydaną z upoważnienia Starosty, Kierownik Referatu Powiatowego Urzędu Pracy we W. Nr [...]powołując się na przepis art. 25 ust. 1 pkt 1, art. 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514) oraz art. 104 kpa , orzekł o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku od dnia [...]r.. W uzasadnieniu organ wskazał, iż utrata prawa do zasiłku nastąpiła z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania przez M. D..
Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniósł o przedłużenie prawa do pobierania zasiłku, albowiem pozostał bez żadnych środków do życia. Ponadto podał, że w okresie przed pobieraniem przedmiotowego zasiłku był na rencie, którą również utracił.
Po rozpatrzeniu powyższego odwołania zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...], powołując się na przepis art. 138 § 1 kpa oraz art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.) Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu podał, że w toku postępowania odwoławczego na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, iż skarżący został zarejestrowany jako bezrobotny w dniu [...]r., uzyskując prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. Prawo do zasiłku utracił w dniu [...]r.
Organ odwoławczy podał, iż zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy. Okres pobierania zasiłku zależy od wysokości stopy bezrobocia na obszarze działania konkretnego powiatowego urzędu pracy. W myśl art. 25 ust. 1 w/w ustawy sześciomiesięczny okres pobierania zasiłku jest właściwy dla bezrobotnych zamieszkałych na obszarze funkcjonowania powiatowego urzędu pracy, na terenie którego stopa bezrobocia w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekroczyła przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.
Zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 27 września 2002 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych urzędów pracy (M.P. z 2002 r. Nr 46, poz. 688) przeciętna stopa bezrobocia na dzień 30 czerwca 2002 r. wynosiła w kraju 17, 4%, zaś na obszarze działania Powiatowego Urzędu Pracy we W. - 11, 6 %. W związku z tym, że w przypadku skarżącego upłynął w dniu [...]r. sześciomiesięczny okres pobierania zasiłku należało orzec o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Organ dodał, że zmiana zaskarżonej decyzji nie jest możliwa, gdyż wydana została na podstawie obowiązujących przepisów. Ponadto wyjaśnił, że przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewidują jakichkolwiek możliwości odstępstw od przewidzianych w nich zasad i nie dają organom administracji żadnych uprawnień do uznaniowego wydłużenia maksymalnych okresów pobierania zasiłku, z powodu trudnej sytuacji materialnej.
M. D. wniósł skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W skardze podał, iż nie posiada żadnych środków do życia i w związku z tym , iż ukończył [...] rok życia oraz, że ma przepracowane [...] lat winno mu się przyznać zasiłek przedemerytalny.
Wojewoda D. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), jednakże do końca 2003 r. postępowanie sądowe nie zostało zakończone.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1271 zw zm.), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów - prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność z prawem materialnym zaskarżonych aktów administracyjnych, a także badanie zgodności tych aktów pod względem formalnym, a wiec badanie, czy w postępowaniu administracyjnym nie nastąpiło takie naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które miało wpływ na wynik sprawy.
W niniejszej sprawie organ administracyjny nie naruszył wskazanych wyżej przepisów. Zaskarżona decyzja wynika z prawidłowo przeprowadzonej analizy materiału dowodowego, a dokonana przez orzekające w sprawie organy ocena prawna stanu faktycznego jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa.
Skarga zatem nie mogła być uwzględniona.
Materialno-prawną podstawą rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej jest ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.).
Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okres pobierania zasiłku wynosi:
1) 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze
działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30
czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała
przeciętnej stopy bezrobocia w kraju;
2) 12 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała przeciętną stopę bezrobocia w kraju;
3) 18 miesięcy dla bezrobotnych:
a) zamieszkałych w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 2-krotnie przeciętną stopę bezrobocia w kraju, oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku lub
b) którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego.
Z powyższego wynika, że dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała przeciętną stopę bezrobocia w kraju - okres pobierania zasiłku (poza wyjątkami przewidzianymi w ust. 1a, 5, 8, 11 i 12, które w sprawie bezspornie nie maja zastosowania) wynosi 6 miesięcy.
Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że M. D. został zarejestrowany jako bezrobotny w dniu [...]r., uzyskując prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie, podlegającej waloryzacji na zasadach określonych w ustawie.
Prawo do zasiłku dla bezrobotnych skarżący utracił z upływem 6 miesięcznego okresu jego pobierania, w związku z czym organ I instancji podjął w dniu [...]r. decyzję o utracie przez odwołującego się prawa do zasiłku od dnia [...]r.
Z niekwestionowanych także przez skarżącego ustaleń poczynionych w sprawie wynika, że skarżący jest stanu wolnego oraz, że nie ma na utrzymaniu małoletnich dzieci.
W myśl obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu statystycznego z dnia 27 września 2002 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych urzędów pracy (M.P. z 2002 r. Nr 46, poz. 688) przeciętna stopa bezrobocia na dzień 30 czerwca 2002 r. wynosiła w kraju 17,4 %, zaś na obszarze działania powiatowego Urzędu pracy we W. - tj. w miejscu zamieszkania skarżącego - 11,6 %.
Skoro zatem w dniu 30 czerwca 2002 r. stopa bezrobocia na obszarze działania Powiatowego Urzędu Pracy we W. była niższa od przeciętnej stopy bezrobocia w kraju skarżącemu zasiłek przysługiwał jedynie przez okres 6 miesięcy, a po upływie tego okresu, tj. od dnia [...]r., skarżący utracił prawo do tego świadczenia.
Skarżący nie spełnia przesłanek z art. 25 ust. 1 pkt 2 oraz 3 powołanej powyżej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych przez okres 12, czy 18 miesięcy.
W wyroku z dnia 10 listopada 1998 r. w sprawie sygn. akt II SA 1327/98 (LEX 41956) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewiduje jakichkolwiek możliwości odstępstw od przewidzianych w nich zasad i nie daje organom administracji, ani sadowi żadnych uprawnień do uznaniowego wydłużania maksymalnych okresów pobierania zasiłku." Bez wpływu na wynik sprawy pozostają w tej sytuacji podniesione zarówno w skardze, jak i w odwołaniu okoliczności dotyczące sytuacji materialnej skarżącego.
W związku z zawartym w skardze wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego należy wyjaśnić, że powyższy wniosek skarżący winien wnieść do organu administracji publicznej właściwego w tych sprawach, a nie do Sądu administracyjnego.
Zgodnie bowiem z przepisem art. 3 § 1 wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na akty wymienione w przepisie § 2 art. 3 w/w ustawy, a także w zakresie bezczynności organów w przypadkach określonych w w/w ustawie.
W takiej sytuacji wniosek skarżącego o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego nie może odnieść zamierzonego skutku.
Skoro zaś zaskarżona decyzja w niczym nie narusza prawa, skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu, co orzeczona na podstawie art. 151 powołanej powyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI