II SA/Wr 2536/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2004-04-26
NSAbudowlaneŚredniawsa
warunki zabudowystacja bazowatelefonii komórkowejRada Sołeckainteres prawnylegitymacja procesowaniedopuszczalność skargizagospodarowanie przestrzenne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Rady Sołeckiej wsi K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą warunków zabudowy dla stacji bazowej telefonii komórkowej z powodu braku legitymacji procesowej skarżącej.

Rada Sołecka wsi K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla stacji bazowej telefonii komórkowej. Skarżąca podnosiła, że mieszkańcy chcą wpływać na lokalizację inwestycji w celu uzyskania środków na budżet wsi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na brak interesu prawnego Rady Sołeckiej. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu braku legitymacji procesowej czynnej skarżącej, która nie wykazała własnego interesu prawnego.

Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez Radę Sołecką wsi K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu, która umarzała postępowanie odwoławcze w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. Rada Sołecka argumentowała, że mieszkańcy wsi dążą do tego, aby maszty stanęły na terenie podległym administracji wsi, a nie jednostki prywatnej, co pozwoliłoby na uzyskanie środków z tytułu lokalizacji inwestycji na konto budżetu wsi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc, że Rada Sołecka nie posiada uprawnień do wniesienia skargi, ponieważ nie może wykazać się własnym interesem prawnym sołectwa, w imieniu którego działa. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd stwierdził, że Rada Sołecka nie wykazała swojego interesu prawnego opartego na prawie materialnym, a jedynie wystąpiła w celu ochrony interesu społecznego, nie będąc dopuszczoną do udziału w postępowaniu na prawach strony. W związku z brakiem legitymacji procesowej czynnej skarżącej, skargę odrzucono jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, Rada Sołecka nie posiada legitymacji procesowej czynnej do wniesienia skargi, jeśli nie wykaże własnego interesu prawnego opartego na prawie materialnym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że Rada Sołecka, działając w imieniu sołectwa, nie wykazała własnego interesu prawnego opartego na prawie materialnym, a jedynie interes społeczny. Nie była również dopuszczona do udziału w postępowaniu na prawach strony, co skutkuje brakiem legitymacji skargowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (2)

Główne

PPSA art. 50

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie swej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny to żądanie kontroli przez sąd działania lub bezczynności organu administracji publicznej, które dotyczy określonego prawem materialnym uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu.

PPSA art. 58 § 1 pkt 6

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niedopuszczalna jest ona w postępowaniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rada Sołecka nie wykazała własnego interesu prawnego opartego na prawie materialnym. Rada Sołecka nie była dopuszczona do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony.

Odrzucone argumenty

Rada Sołecka działała w celu ochrony interesu społecznego wsi K.

Godne uwagi sformułowania

Rada Sołecka nie należy do podmiotów, który w niniejszej sprawie posiada uprawnienia do wniesienia skargi do sądu, gdyż nie może wykazać się własnym interesem prawnym sołectwa, w imieniu którego działa Rada. Jednostce tej nie służą żadne prawa podmiotowe i nie obciąża jej żaden obowiązek. Interes prawny w rozumieniu art. 50 ustawy, to żądanie konkretnego podmiotu kontroli przez sąd działania lub bezczynności organu administracji publicznej, które dotyczy określonego prawem materialnym uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu. Rada Sołecka wsi K., działająca w imieniu sołectwa — jednostki pomocniczej samorządu terytorialnego , nie wykazała swojego interesu prawnego opartego na prawie materialnym, lecz jedynie wystąpiła w celu ochrony interesu społecznego. skoro skarżąca Rada Sołecka nie posiada własnego interesu prawnego, czyli nie posiada legitymacji procesowej czynnej (legitymacji skargowej), wobec tego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną

Skład orzekający

Anna Siedlecka

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w szczególności w kontekście interesu prawnego organizacji społecznych i jednostek pomocniczych samorządu terytorialnego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji Rady Sołeckiej i jej legitymacji procesowej. Interpretacja interesu prawnego może być szersza w przypadku innych organizacji społecznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą legitymacji procesowej, która jest kluczowa dla praktyki prawniczej, choć może nie być fascynująca dla szerokiej publiczności.

Kto może skarżyć decyzję administracyjną? Sąd wyjaśnia, kiedy interes społeczny nie wystarczy.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wr 2536/03 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Siedlecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady S. wsi K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci GSM A, przewidzianej do realizacji we wsi K. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Wr 2536/03 2
UZASADNIENIE
Rada Sołecka wsi K. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]Nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci GSM - A, przewidzianej do realizacji na działce nr [...],[...], obręb K., gmina Ż. na rzecz "B" Spółka Akcyjna z/s w W. W uzasadnieniu skargi Rada Sołecka podnosi, że w piśmie z dnia [...] skierowanym do Kolegium , na bazie wniosku zebrania wiejskiego wyraźnie określiła kierunek swoich starań - mianowicie mieszkańcy wsi K. ubiegają się o to, aby maszty stanęły na terenie podległym administracji wsi a nie jednostki prywatnej, bowiem zamiarem mieszkańców wsi jest uzyskanie wpływu środków z tytułu lokalizacji inwestycji ( anten ) na konto budżetu wsi a nie jednostki prywatnej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Kolegium wskazało, że Rada Sołecka nie należy do podmiotów, który w niniejszej sprawie posiada uprawnienia do wniesienia skargi do sądu, gdyż nie może wykazać się własnym interesem prawnym sołectwa, w imieniu którego działa Rada. Jednostce tej nie służą żadne prawa podmiotowe i nie obciąża jej żaden obowiązek. Sołectwo nie jest też organizacją społeczną, która w zakresie swej statutowej działalności mogłaby brać udział w postępowaniu administracyjnym. Rada Sołecka nie jest nawet organem jednostki pomocniczej jaka jest sołectwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie swej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Interes prawny w rozumieniu art. 50 ustawy, to żądanie konkretnego podmiotu kontroli przez sąd działania lub bezczynności organu administracji
Sygn. akt II SA/Wr 2536/03 3
publicznej, które dotyczy określonego prawem materialnym uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu.
W niniejszej sprawie Rada Sołecka wsi K., działająca w imieniu sołectwa — jednostki pomocniczej samorządu terytorialnego , nie wykazała swojego interesu prawnego opartego na prawie materialnym, lecz jedynie wystąpiła w celu ochrony interesu społecznego.
Takiego interesu w niniejszej sprawie Rada Sołecka nie miała również w postępowaniu administracyjnym. Nie była również dopuszczona do udziału w postępowaniu na prawach strony.
W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca Rada Sołecka nie posiada własnego interesu prawnego, czyli nie posiada legitymacji procesowej czynnej (legitymacji skargowej), wobec tego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz. 1270).