II SAB/Wr 60/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił dokonania wykładni swojego wcześniejszego wyroku, uznając wniosek za bezzasadny i wykraczający poza zakres art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Strona D.W. złożyła wniosek o wykładnię wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wr 60/12, domagając się wyjaśnienia podstaw odmowy przyznania zwrotu kosztów sądowych oraz podstawy prawnej nieprzeprowadzenia dowodów uzupełniających. Sąd uznał, że wniosek nie spełnia wymogów art. 158 P.p.s.a., ponieważ strona nie wskazała konkretnych, niejasnych elementów sentencji lub uzasadnienia, a żądania wykraczają poza zakres wykładni, zmierzając do uzyskania szerszego uzasadnienia lub nowego rozstrzygnięcia. W konsekwencji, sąd postanowił odmówić wykładni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał wniosek D.W. o wykładnię wyroku z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wr 60/12. Strona domagała się wyjaśnienia, z jakich powodów i na jakiej podstawie prawnej sąd nie przyznał jej zwrotu kosztów sądowych za złożoną kasację oraz na jakiej podstawie prawnej pozbawiono ją przeprowadzenia dowodów uzupełniających. Sąd, powołując się na art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), podkreślił, że wykładnia jest dopuszczalna jedynie w przypadku niejasności treści wyroku, które uniemożliwiają jego jednoznaczne zrozumienie lub wykonanie. Wykładnia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia ani reinterpretacji uzasadnienia. Sąd stwierdził, że skarżąca nie wskazała konkretnych elementów wyroku budzących wątpliwości, a jej żądania wykraczają poza zakres art. 158 p.p.s.a. W szczególności, żądanie szerszego uzasadnienia o kosztach procesu oraz wyjaśnienia podstawy prawnej nieprzeprowadzenia dowodów uzupełniających nie mieści się w ramach wykładni. Sąd uznał, że sentencja wyroku z dnia 14 marca 2013 r. jest jasna i nie budzi wątpliwości, a wszelkie zastrzeżenia co do postępowania sądowego powinny być podnoszone w skardze kasacyjnej. W związku z tym, sąd postanowił odmówić dokonania wykładni wyroku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie jest zobowiązany do dokonania wykładni w sytuacji, gdy wniosek wykracza poza zakres art. 158 P.p.s.a., nie wskazuje konkretnych niejasności w sentencji lub uzasadnieniu, a zmierza do uzyskania szerszego uzasadnienia lub nowego rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że wykładnia wyroku ma na celu wyjaśnienie jego treści, a nie jej zmianę lub uzupełnienie. Strona musi precyzyjnie wskazać, które elementy wyroku są niejasne. Żądania dotyczące kosztów lub dowodów, jeśli nie wynikają z niejasności sentencji, nie podlegają wykładni, a ewentualne zastrzeżenia należy zgłaszać w skardze kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
u.p.p.s.a. art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest niejasna, uniemożliwiając jednoznaczne rozumienie tekstu, co może budzić wątpliwości co do rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia ani zmian merytorycznych.
Pomocnicze
u.p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
u.p.p.s.a. art. 106 § § 3, § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy dotyczące przeprowadzania dowodów uzupełniających w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wykładnię wykracza poza zakres art. 158 P.p.s.a. Strona nie wskazała konkretnych, niejasnych elementów sentencji lub uzasadnienia. Żądania strony zmierzają do uzyskania szerszego uzasadnienia lub nowego rozstrzygnięcia. Sentencja wyroku z dnia 14 marca 2013 r. jest jasna i nie budzi wątpliwości.
Godne uwagi sformułowania
wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania to strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania
Skład orzekający
Zygmunt Wiśniewski
przewodniczący sprawozdawca
Władysław Kulon
członek
Alicja Palus
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu i dopuszczalności wniosku o wykładnię wyroku sądu administracyjnego zgodnie z art. 158 P.p.s.a., w szczególności w kontekście kosztów procesu i dowodów uzupełniających."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wykładnię, a nie meritum sprawy pierwotnej. Interpretacja art. 158 P.p.s.a. jest ugruntowana w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i interpretacji przepisów dotyczących wykładni wyroków. Jest to typowa sprawa proceduralna, mało interesująca dla szerokiej publiczności, ale istotna dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Wr 60/12 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2013-05-31 Data wpływu 2012-11-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Zygmunt Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/ Władysław Kulon Alicja Palus Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 658 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II OSK 1902/13 - Wyrok NSA z 2013-11-20 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku *Odmówiono dokonania wykładni wyroku Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 158,174 pkt 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wr 60/12 w sprawie ze skargi D.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie niepodjęcia czynności "do decyzji Nr 141/03" postanawia odmówić wykładni wyroku. Uzasadnienie Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "u.p.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku. Podkreślić należy również, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10, publ. LEX nr 1239309). Istotne jest również, że to strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (postanowienia NSA z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 208/12, publ. LEX nr 1136777; z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1176/09, publ. LEX nr 1118281). W sprawie niniejszej skarżąca D.W. wniosła o dokonanie wykładni "z jakich powodów i na jakiej podstawie prawnej Sąd wyrokiem nie przyznał skarżącej zwrotu kosztów sądowych za złożoną kasację przez skarżącą" oraz "na jakiej podstawie prawnej pozbawiono nas w Sądzie przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów z art. 106 § 3, § 4 u.o.p.p.s.a. w sprawach II SAB/Wr 26/05, II SA/Wr 178/05, 362/05 i wielu innych". W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżąca nie wskazała jakie elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, czy też nasuwają wątpliwości. Żądanie zaś uzyskania szerszego uzasadnienia orzeczenia o kosztach procesu wykracza poza obowiązek nałożony na sąd w treści art. 158 u.p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt II GSK 757/10, publ. LEX nr 984627). Wykładnia sprowadzająca się do poszerzenia sentencji wyroku o inne istotne elementy jest niedopuszczalna (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 618/09, publ. LEX nr 642481). Ponadto, w ocenie Sądu sentencja wyroku z dnia 14 marca 2013 r., do której częściowo odnosi się wniosek o wykładnię, jest jasna i nie budzi wątpliwości, gdyż wyrokiem tym umarzono postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności (pkt I sentencji); stwierdzono przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. (pkt II sentencji); stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III sentencji); przyznano od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokat A.Ch. z Kancelarii Adwokackiej we W., łączną kwotę 312,20 zł (trzysta dwanaście złotych 20/100), na którą składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 240,00 zł, podatek VAT w kwocie 55,20 zł oraz zwrot opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt IV sentencji). Również żądanie skarżącej wskazania na jakiej podstawie prawnej nie przeprowadzono dowodów uzupełniających z dokumentów nie może stanowić przedmiotu wykładni. "Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania" (postanowienia NSA z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 473/12, publ. LEX nr 1230577; z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 111/12, publ. LEX nr 1243869; z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 78/12, publ. LEX nr 1115980). Jeśli skarżąca ma zastrzeżenia co do przeprowadzonego postępowania sądowego, może je podnieść w skardze kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 2 u.p.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, że brak jest potrzeby dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 marca 2013 r.. Dlatego wniosek D.W. jako bezpodstawny nie mógł zostać uwzględniony. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 158 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. k.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI